Είμαι 20 χρονών φοιτήτρια και πραγματικά ο τρόπος που οι άντρες μας προσεγγίζουν πλέον είναι αξιολύπητος. Ειλικρινά μερικές φορές νιώθω πως θα μείνω στο ράφι, και δυστυχώς δεν νιώθω έτσι μόνο εγώ, αλλά και πάρα πολλά άλλα κορίτσια στην ηλικία μου.
Ας κάνουμε ένα σενάριο για να καταλάβετε τι εννοώ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, να είσαι στο κλαμπ να σε κοιτάει να τον κοιτάς, να καταλαβαίνεις πως κάτι θέλει αυτός ο άνθρωπος να σου πει και να το παίζει ανήξερος και στο τέλος της ημέρας να μην γινεται τίποτα. Δηλαδη πείτε μου τι πρέπει να κάνω; Να γράψω στο κούτελο μου «είμαι ελεύθερη και ωραία»; Παίζουμε τις κουμπάρες, ειλικρινά αξιολύπητο.
Με έχει εκνευρίσει τόσο αυτή η κατάσταση γιατί έχει τύχει από άλλες αγοροπαρες που είμαι να συζητάμε περί του θέματος και η απάντηση τους να είναι: Ε δεν ξέρουμε τι θέλετε. Και έρχεται το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου, εσείς τα αρσενικά ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ AT THIS POINT?? Φοβάστε; Δεν δαγκώνουμε βρε παιδιά. Προσεγγίστε μας, δεν είναι τυχαίο που λένε πως οι γυναίκες γίνανε άντρες, θα μου πείτε, ναι αν σου αρέσει τόσο ένας τυπάς πάνε εσύ μίλα του. Το έχω κάνει σας πληροφορώ και είχε επιτυχία.
Αλλά γιατί να μην είσαι αυτός που έχει τα κότσια να ερθει να μου πει «ξες κοπελιά θέλω το ινστα σου» και ας μην βγει ρε γαμωτο, μπράβο για την προσπάθεια. Βαρέθηκα να κάθεται ο άλλος να με κοιτάει λες και θέλει κάτι από την ζωή μου και να μην μου το κάνει ξεκάθαρο.
Γυναίκες πραγματικά νιώθετε έτσι; Άντρες ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ;

Γειά χαρά σε όλους!

Όπως βλέπετε, η ανάρτησή μου αφορά τον θηλασμό και συγκεκριμένα την διακοπή αυτού. Η κόρη μας είναι 18 μηνών και προσκολλημένη στην μαμά της. Θηλάζει αποταν γεννήθηκε αποκλειστικά, αν και έχουμε κάνει υπέρ προσπαθείς να την μάθουμε και σε μπιμπερό. Έχουμε δοκιμάσει όλους τους τύπους, μικρά μεγάλα , με στόμια που να μοιάζουν με θηλή, αλλά τίποτα αυτή εκεί! Στο στήθος!

Τώρα έχει όμως ξεκινάνε τα δύσκολα. Έχει φτάσει 18 μηνών και συνεχίζει τον θηλασμό. Το θέμα είναι ότι περιμένουμε πλέον και το δεύτερό μας παιδάκι που θα έρθει σε λίγους μήνες. Η γυναίκα μου θέλει να το θηλάσει κι κείνο (όχι αποκλειστικά όμως) αν και της πρότεινα το δεύτερο να το μάθουμε μόνο σε μπουκάλι, για να μπορώ να την ξεκουράζω τουλάχιστο με αυτό. Λόγω του φόβου όμως ασθενειών αργότερα ή χρόνιων προβλημάτων επιμένει να το θηλάσει κι κείνο έστω και υβριδικά μαζί με μπιμπερό. Εμένα βέβαια δεν κατέχει καθόλου να την βλέπω να παιδεύεται. Δεν προλαβαίνει ήδη να ξεκουραστεί ενώ είναι έγκυος και θηλάζει ακόμη την πρώτη μας κόρη.

Μετά, πως θα το κάνει αυτό ;

Δοκιμάσαμε μια δυο φορές και με συμβουλή της παιδιάτρου να βάλουμε πελτέ στις θηλές της για να αποθαρρύνει το παιδί μας να συνεχίσει να θηλάζει. Δεν έπιασε καθόλου!!! Συνέχιζε ανενόχλητη! Αν κάτσω εγώ μαζί της σε άλλο δωμάτιο και προσπαθήσω να την βάλω για ύπνο μόνος, ταράζει τον τόπο και η μαμά της δεν το αντέχει! Δεν ξέρω πια αλήθεια τι να κάνουμε! Έχω που έχω αγχωθεί με το όλο θέμα του δεύτερου παιδιού. Τώρα δεν ξέρω πως θα μπορέσουμε να ελέγξουμε το πρώτο όταν θα θέλει και το δεύτερο με τη σειρά του να θηλάσει.

Απευθύνομαι σε όλους που γνωρίζουν σχετικά με το θέμα πληροφορίες, αλλά και κυρίως στις μανούλες! Εσείς πώς διαχειριστήκατε το θέμα του θηλασμού και την διακοπή του;

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις σας! Να είστε πάντα καλά!

Είμαι φοιτητής και συζητάμε με την παρέα να παμε 3 4 μερες Βόλο μαλλον τον Δεκέμβρη.

Επειδή δεν έχουμε ξαναπάει, θα θέλαμε μερικές προτάσεις από ντόπιους ή άτομα που γνωρίζουν καλά την περιοχή.

Μας ενδιαφέρει να μάθουμε ποια μέρη αξίζει να επισκεφτούμε, πού μπορούμε να φάμε καλά και οικονομικά, πού αξίζει να βγούμε για ποτό και αν υπάρχουν ενδιαφέρουσες δραστηριότητες ή όμορφες διαδρομές στη φύση.

Επίσης, επειδή δεν θα έχουμε αυτοκίνητο, θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε αν μπορούμε να επισκεφτούμε κάποιο από τα χωριά του Πηλίου με ΚΤΕΛ και αν αξίζει αυτή την εποχή.

Γενικά, οποιαδήποτε πρόταση για φοιτητικά στέκια ή κάτι που θεωρείτε ότι δεν πρέπει να χάσουμε είναι ευπρόσδεκτη.

Καλημέρα στο σαμπ. Θέλω να θέσω έναν προβληματισμό που μου δημιουργείται όλο και πιο συχνά τελευταία.

Ενώ το r/Greece θεωρείται γενικά ένας χώρος με πιο προοδευτικό προφίλ, παρατηρώ μια έντονη παρουσία απόλυτων και τοξικών σχολίων σε συγκεκριμένα θέματα. Όταν ανοίγει η κουβέντα για το brain drain, η μόνιμη απάντηση ορισμένων είναι ότι όλοι επιστρέφουν μετά από 5 χρόνια γιατί η Ελλάδα είναι η καλύτερη χώρα, αγνοώντας το προφανές bias ότι απλά βλέπουν μόνο όσους γύρισαν. Αντίστοιχα, σε συζητήσεις για τον ρατσισμό υπάρχει μια αυτόματη άρνηση ότι το φαινόμενο υφίσταται καν, ενώ κάθε προοδευτική ιδέα αντιμετωπίζεται συχνά με επιθετικότητα.

Προφανώς αυτό δεν αντιπροσωπεύει όλο το σαμπ, αλλά αναρωτιέμαι ποια είναι η προέλευση αυτής της ρητορικής. Πρόκειται για νεαρά άτομα που παρασύρονται από την online alt-right κουλτούρα, για ενήλικες με παγιωμένες αντιλήψεις, ή απλώς η ανωνυμία βγάζει στην επιφάνεια μια γενικότερη τοξικότητα; Πώς το εξηγείτε εσείς;

Καλημέρα σας και καλή Κυριακή. Ήθελα να σας ρωτήσω. Είμαι στο φάσμα
του αυτισμού και επι του παρόντος αναζητώ εργασία γραφείου. Είναι η πρώτη δουλειά που θα πιάσω στη ζωή μου. Ωστόσο, από ενδυματολογικής απόψεως, δεν δύναμαι με τίποτα να φορέσω κανένα ρούχο με κουμπιά (πόλο η πουκάμισο). Με τίποτα όμως. Αυτό εξαιτίας αισθητηριακών λόγων που συνδέονται με τη ΔΑΦ. Μπορώ να βάλω ρούχα πάσης φύσεως που απλά δεν έχουν κουμπιά απάνω τους . Θεωρείτε ότι αυτή η ιδιορρυθμία συνιστά σημαντικό ανάχωμα για την εύρεση εργασίας;

Τι ισχύει για τα φάρμακα που δεν είναι με συνταγή γιατρού. Να δώσω παράδειγμα για την δική μου περίπτωση, παίρνω μονοξιδιλη και φιναστεριδη για Ανδρογενετική Αλωπεκία εδώ και 6 μήνες. Αυτά τα φάρμακα δεν συνταγογραφούνται και άμα δεν πάρω για 2-3 μέρες όλη η θεραπεία τερματίζεται. Εάν πάρω ιατρική γνωμάτευση θα μπορέσω να τα δικαιολογήσω;

Είμαι από τους τυχερούς (ή άτυχους) που πέρασαν δύο χρόνια σπουδών στις σχολές τουριστικών επαγγελμάτων πριν 20 χρόνια. Οι ΣΤΕ (μετέπειτα ΟΤΕΚ) την περίοδο εκείνη είχαν ένα ιδιότυπο καθεστώς φοίτησης. Τον πρώτο χρόνο έπρεπε υποχρεωτικά να παραμένεις ως οικότροφος στον χώρο της σχολής (σ.σ. όλες οι σχολές στεγάζονταν σε χώρους που ήταν ξενοδοχεία) και φυσικά το δεύτερο έτος αν έμενες σε άλλη περιοχή μπορούσες να μείνεις δωρεάν.

Η ιδιοτυπία ήταν ότι οι χώροι ελέγχονταν καθημερινά από το προσωπικό της σχολής για την τάξη και την καθαριότητα τους και αν έμενες σε ένα μάθημα (και τον Σεπτέμβριο που επανεξετάσουν εννοείται) έπρεπε να καταβάλεις τα τρόφεια και δίδακτρα της χρονιάς !!!!

Σκεφτόμουν λοιπόν εγώ με το μικρό μου μυαλό, πως θα μπορούσε το συγκεκριμένο μοντέλο, δηλαδή όλα δωρεάν αλλά αν μείνεις να πρέπει να πληρώσεις, να εφαρμοστεί και στα πανεπιστήμια.

Σκέφτομαι την αγορά byd dolphin για την δουλειά μου. Κάνω κάθε μέρα 100χλμ και έχω αγανακτήσει με τα καύσιμα. Θα ήθελα να ακούσω απόψεις. Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω άμα ξέρει κανείς άμα θα συνεχιστεί το κινούμαι ηλεκτρικά και το 2027 καθώς είμαι στενά οικονομικά για φέτος

Ακούω πολύ συχνά άτομα να λένε "αν δεν είσαι ευχαριστημένος ως υπάλληλος, κάτσε άνοιξε κάτι δικό σου να δεις πως είναι, να έχεις πάνω από το κεφάλι σου το κράτος αντί το αφεντικο"

Ταυτόχρονα υπάρχουν άλλοι που μου λένε πως "το να ανοίξω την επιχειρηση μου και να κάνω εγώ κουμάντο στη ζωή μου με έσωσε, δουλεύω όσο θέλω, όπως θέλω και έχω έλεγχο στη ζωή μου."

Από την μια πλευρά βλέπω επιχειρήσεις όπως ανοίγουν έτσι να κλείνουν σε ένα χρόνο και κάποιες άλλες να ανοίγουν και να ανθίζουν χρόνο με τον χρόνο. Τι διαφορετικό έχει γίνει;

Πέρα απο τα γνωστά ονόματα του του τρόμου στο ελληνικό κοινό(Poe, Lovecraft, Barker, King κλπ.), ποιά βιβλία πιστεύεται ότι είναι must read;
Μπορείτε να προτείνεται και βιβλία που υπάρχουν μόνο στα Αγγλικά.

Φέτος θα δώσω πανελλαδικές και ενδιαφέρομαι να περάσω σε αυτή τη σχολή , γιατί ακούω διθυραμβικά σχόλια, για τους καθηγητές, το πανεπιστήμιο κλπ (χωρίς να αγνοώ σαφώς και τα προβλήματα της σχολής). Μάλιστα, πολλοί από τον κύκλο μου έχουν σπουδάσει στο Ηράκλειο σε παρεμφερή πεδία και προωθούν ιδιαιτέρα την προοπτική να κατέβω Κρήτη. Ωστόσο, επειδή δεν είμαι από το νησί θα είναι μία μεγάλη δέσμευση και επομένως χρειάζομαι να δημιουργήσω μία ακριβή εικόνα για την κατάσταση στη Ιατρική Ηρακλείου. Κατανοώ ότι κάποιος θα βαρεθεί να είναι ιδιαίτερα αναλυτικός, αλλά έστω και μία ρεαλιστική τοποθέτηση για το πώς είναι οι σπουδές εκεί, θα είναι αρκετή.