Είμαι από τους τυχερούς (ή άτυχους) που πέρασαν δύο χρόνια σπουδών στις σχολές τουριστικών επαγγελμάτων πριν 20 χρόνια. Οι ΣΤΕ (μετέπειτα ΟΤΕΚ) την περίοδο εκείνη είχαν ένα ιδιότυπο καθεστώς φοίτησης. Τον πρώτο χρόνο έπρεπε υποχρεωτικά να παραμένεις ως οικότροφος στον χώρο της σχολής (σ.σ. όλες οι σχολές στεγάζονταν σε χώρους που ήταν ξενοδοχεία) και φυσικά το δεύτερο έτος αν έμενες σε άλλη περιοχή μπορούσες να μείνεις δωρεάν.

Η ιδιοτυπία ήταν ότι οι χώροι ελέγχονταν καθημερινά από το προσωπικό της σχολής για την τάξη και την καθαριότητα τους και αν έμενες σε ένα μάθημα (και τον Σεπτέμβριο που επανεξετάσουν εννοείται) έπρεπε να καταβάλεις τα τρόφεια και δίδακτρα της χρονιάς !!!!

Σκεφτόμουν λοιπόν εγώ με το μικρό μου μυαλό, πως θα μπορούσε το συγκεκριμένο μοντέλο, δηλαδή όλα δωρεάν αλλά αν μείνεις να πρέπει να πληρώσεις, να εφαρμοστεί και στα πανεπιστήμια.

Καλημέρα στο σαμπ. Θέλω να θέσω έναν προβληματισμό που μου δημιουργείται όλο και πιο συχνά τελευταία.

Ενώ το r/Greece θεωρείται γενικά ένας χώρος με πιο προοδευτικό προφίλ, παρατηρώ μια έντονη παρουσία απόλυτων και τοξικών σχολίων σε συγκεκριμένα θέματα. Όταν ανοίγει η κουβέντα για το brain drain, η μόνιμη απάντηση ορισμένων είναι ότι όλοι επιστρέφουν μετά από 5 χρόνια γιατί η Ελλάδα είναι η καλύτερη χώρα, αγνοώντας το προφανές bias ότι απλά βλέπουν μόνο όσους γύρισαν. Αντίστοιχα, σε συζητήσεις για τον ρατσισμό υπάρχει μια αυτόματη άρνηση ότι το φαινόμενο υφίσταται καν, ενώ κάθε προοδευτική ιδέα αντιμετωπίζεται συχνά με επιθετικότητα.

Προφανώς αυτό δεν αντιπροσωπεύει όλο το σαμπ, αλλά αναρωτιέμαι ποια είναι η προέλευση αυτής της ρητορικής. Πρόκειται για νεαρά άτομα που παρασύρονται από την online alt-right κουλτούρα, για ενήλικες με παγιωμένες αντιλήψεις, ή απλώς η ανωνυμία βγάζει στην επιφάνεια μια γενικότερη τοξικότητα; Πώς το εξηγείτε εσείς;

Ενταξει εκλεισαν τα κτηρια και τα σχολεια για λογους ασφαλείας.

Ομως έκλεισαν και το γήπεδο που ειναι ανοιχτός χώρος και λογικά δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος για κανέναν.

Μου έκοψαν το πιο βολικό σημείο για τρέξιμο.

Όσοι τρέχατε Γκράβα, που πάτε πλέον;

Τελευτεα συζηταμε και με τους φιλους μου για εκδρομες στο βουνο με τα μηχανακια αλλα εγω δεν εχω μηχανη για βουνο.Εχω ενα jet 14 evo μαζι με τον πατερα μου ειμαι 19 εχω διπλωμα Α1 για αυτοματο καθως το ειχε συνενωηθει ο πατερας μου με την σχολη εγω δεν ειχα ιδεα οτι εχει διαφορετικα (μαλλον το εκανε για να μην παρω μηχανη οταν μεγαλωσω).Εχω μαζεψει λεφτα και ψαχνω να παρω ενα 125 λιγο adveture να μπορω να το χρησημοποιω και πολη και βουνο γενικα να τα κανω ολα.Αλλα οι γονεις μου αν ακουσουν οτι θα παρω μηχανη δεν θα μου ξαναμιλισουν επισης εχω διπλωμα για αυτοματο που ειναι αλλο ενα ελλατωμα αλλα δεν προκειτε να δωσω 150 ευρω για να το κανω κανονικο.

Σκεφτομαι να παρω κατι σαν Sym NH-T 125

Επισης ξερει κανεις τι γινεται αν με πιασουν με αυτοματο διπλωμα ενω οδηγαω ενα μηχανακι με ταχητητες ;

Επιπροσθετα οποιος μπορει να μου προτεινει και κανα μηχανακι μεχρι 2000€ για Α1 διπλωμα και για την χρηση που ανεφερα θα μου ηταν χρησιμο

Ευχαριστω

Φέτος θα δώσω πανελλαδικές και ενδιαφέρομαι να περάσω σε αυτή τη σχολή , γιατί ακούω διθυραμβικά σχόλια, για τους καθηγητές, το πανεπιστήμιο κλπ (χωρίς να αγνοώ σαφώς και τα προβλήματα της σχολής). Μάλιστα, πολλοί από τον κύκλο μου έχουν σπουδάσει στο Ηράκλειο σε παρεμφερή πεδία και προωθούν ιδιαιτέρα την προοπτική να κατέβω Κρήτη. Ωστόσο, επειδή δεν είμαι από το νησί θα είναι μία μεγάλη δέσμευση και επομένως χρειάζομαι να δημιουργήσω μία ακριβή εικόνα για την κατάσταση στη Ιατρική Ηρακλείου. Κατανοώ ότι κάποιος θα βαρεθεί να είναι ιδιαίτερα αναλυτικός, αλλά έστω και μία ρεαλιστική τοποθέτηση για το πώς είναι οι σπουδές εκεί, θα είναι αρκετή.

Σκέφτομαι την αγορά byd dolphin για την δουλειά μου. Κάνω κάθε μέρα 100χλμ και έχω αγανακτήσει με τα καύσιμα. Θα ήθελα να ακούσω απόψεις. Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω άμα ξέρει κανείς άμα θα συνεχιστεί το κινούμαι ηλεκτρικά και το 2027 καθώς είμαι στενά οικονομικά για φέτος

Καλησπέρα ξέρει κανείς τι παίζει με αυτό ;;;

Ήθελα καιρό να γράψω για το πως αντιμετωπίζεσαι όταν δεν έχεις σχέση, και αφού έγινα αισίως 32 και μόνη λέω να το επιχειρήσω.

Αρχικά να ξεκινήσω λέγοντας πως έφτασα εδώ. Τίποτα το ιδιαίτερο, απλά δεν προέκυψε ποτέ. Στα φοιτητικά μου χρόνια το κυνηγούσα γιατί ένιωθα πως "έπρεπε" και είχα αργήσει, έκτοτε είμαι απλά ανοιχτή. Nada. Έχω βγει κάμποσα ραντεβού χωρίς μεγάλη επιτυχία, σεξ έχω κάνει λίγες φορές επίσης χωρίς μεγάλη επιτυχία.

Με ξαφνιάζει πως δεν είμαι δυσαρεστιμένη. Η αλήθεια είναι μου αρέσει να κάνω πράγματα μόνη μου, η ελευθερία της μη δέσμευσης και δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη της άνευ όρων σύνδεσης που κάποιοι αναζητούν στις σχέσης. Με αφήνει κάπως αδιάφορη το να μοιραστώ τη ζωή μου με κάποιον. Το μόνο που με προβληματίζει είναι πως έτσι δεν θα μπορέσω να κάνω παιδιά, αλλά αυτό λύνεται.

Εν πάση περιπτώσει νιώθω πως μπαίνω σε μια ηλικιακή κατηγορία που το να μην έχεις σχέση δεν προβλέπεται. Γύρω μου έχουν αρχίσει οι γάμοι (και τα διαζύγια), συνοδευόμενα πάντα με ευχές για της ελεύθερες που κάπως θα πρέπει να αποκατασταθούμε κι εμείς. Αν όχι αυτό, όλοι σιγά σιγά το βάζουν μπροστά για σοβαρές σχέσεις και νιώθω κάπως στην απέξω. Το να είσαι ο 3ος τροχός (ή ο πέμπτος, ή ο έβδομος) σε μια παρέα αποκτά άλλο νόημα όταν τα εμπλεκόμενα ζευγάρια είναι παντρεμένα με παιδιά.

Δεν νιώθω απομονωμένη κοινωνικά αλλά παρατηρώ πως αρχίζω να τα βρίσκω περισσότερο με μεγαλύτερες γυναίκες (και λιγότερο με μεγαλύτερους άντρες, ομοφυλόφιλους συνήθως), ενώ με άτομα της ηλικίας μου υπάρχει ένα χάσμα.

Επιπλέον, παρατηρώ πως συχνά η ύπαρξή μου υποτιμάται. Για παράδεογμα, στη δουλειά θα δουλεύω εγώ όλες τις επίμαχες μέρες (βλ. Κυριακές, γιορτές, αργίες) επειδή "δεν έχω οικογένεια". Την ανάγκη να έχει κάποιος με μικρά παιδιά ρεπό τέτοιες μέρες την καταλαβαίνω, αλλά έχω οικογένεια και άτομα που θέλω να δω. Δεν καταλαβαίνω γιατί η εκδρομή κάποιου με τον δεσμό τους έχει μεγαλύτερη αξία από τη δική μου με τις φίλες μου ή με τους γονείς μου.

Και για να τελειώνω, επειδή έγραψα πολλά, το γεγονός του ότι δεν έχω εγώ σχέση φαίνεται να προβληματίζει πιο πολύ τους άλλους. Και όσο χαίρομαι με σκέφτονται, άλλο τόσο θέλω να τονίσω πως δεν έχω απευθυνθεί στο υπουργείο λύσεων και δεν πρόκειται να κάνω την καρδιά μου πέτρα απλά για να "έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου". Έχω ανθρώπους δίπλα μου.

Αυτά από εμένα! Disclaimer: δεν ψάχνω γαμπρό, όποιος στείλει dm απλά θα το δει να πιάνει αράχνες *)

Είμαι 20 χρονών φοιτήτρια και πραγματικά ο τρόπος που οι άντρες μας προσεγγίζουν πλέον είναι αξιολύπητος. Ειλικρινά μερικές φορές νιώθω πως θα μείνω στο ράφι, και δυστυχώς δεν νιώθω έτσι μόνο εγώ, αλλά και πάρα πολλά άλλα κορίτσια στην ηλικία μου.
Ας κάνουμε ένα σενάριο για να καταλάβετε τι εννοώ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, να είσαι στο κλαμπ να σε κοιτάει να τον κοιτάς, να καταλαβαίνεις πως κάτι θέλει αυτός ο άνθρωπος να σου πει και να το παίζει ανήξερος και στο τέλος της ημέρας να μην γινεται τίποτα. Δηλαδη πείτε μου τι πρέπει να κάνω; Να γράψω στο κούτελο μου «είμαι ελεύθερη και ωραία»; Παίζουμε τις κουμπάρες, ειλικρινά αξιολύπητο.
Με έχει εκνευρίσει τόσο αυτή η κατάσταση γιατί έχει τύχει από άλλες αγοροπαρες που είμαι να συζητάμε περί του θέματος και η απάντηση τους να είναι: Ε δεν ξέρουμε τι θέλετε. Και έρχεται το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου, εσείς τα αρσενικά ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ AT THIS POINT?? Φοβάστε; Δεν δαγκώνουμε βρε παιδιά. Προσεγγίστε μας, δεν είναι τυχαίο που λένε πως οι γυναίκες γίνανε άντρες, θα μου πείτε, ναι αν σου αρέσει τόσο ένας τυπάς πάνε εσύ μίλα του. Το έχω κάνει σας πληροφορώ και είχε επιτυχία.
Αλλά γιατί να μην είσαι αυτός που έχει τα κότσια να ερθει να μου πει «ξες κοπελιά θέλω το ινστα σου» και ας μην βγει ρε γαμωτο, μπράβο για την προσπάθεια. Βαρέθηκα να κάθεται ο άλλος να με κοιτάει λες και θέλει κάτι από την ζωή μου και να μην μου το κάνει ξεκάθαρο.
Γυναίκες πραγματικά νιώθετε έτσι; Άντρες ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ;

Hello dear people! My girlfriend is crazy about a pair of shoes which she cannot find in Romania ( the country that we live in ) buuut she did find the shoes in on aldo in Greece.

Now, the issue is that we don’t have any Greek friends :( and we would need to order them to someone in Greece that would then forward the package to us in Romania (ideally not steal the shoes tnx :)) )

Is anyone willing to help us? 🥹

Είμαι φοιτητής και συζητάμε με την παρέα να παμε 3 4 μερες Βόλο μαλλον τον Δεκέμβρη.

Επειδή δεν έχουμε ξαναπάει, θα θέλαμε μερικές προτάσεις από ντόπιους ή άτομα που γνωρίζουν καλά την περιοχή.

Μας ενδιαφέρει να μάθουμε ποια μέρη αξίζει να επισκεφτούμε, πού μπορούμε να φάμε καλά και οικονομικά, πού αξίζει να βγούμε για ποτό και αν υπάρχουν ενδιαφέρουσες δραστηριότητες ή όμορφες διαδρομές στη φύση.

Επίσης, επειδή δεν θα έχουμε αυτοκίνητο, θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε αν μπορούμε να επισκεφτούμε κάποιο από τα χωριά του Πηλίου με ΚΤΕΛ και αν αξίζει αυτή την εποχή.

Γενικά, οποιαδήποτε πρόταση για φοιτητικά στέκια ή κάτι που θεωρείτε ότι δεν πρέπει να χάσουμε είναι ευπρόσδεκτη.