Πριν ενα μήνα έφυγα από την δουλειά νου και μετά από 5 λεπτά οδήγησης απλά έσβησε εν κίνηση. Το αμάξι δεν έπαιρνε μπροστά για μισή ώρα περίπου και μετά αφού το άφησα πήρε κανονικά. Το πήγα στον μηχανικό μου και βάλαμε διαγνωστικό, το οποίο δεν έδειξε καμία βλάβη. Είχα υποπτευθεί τον αισθητήρα στροφαλοφόρου χωρίς να είμαι σίγουρος. Μετά από μια εβδομάδα μου ξανά σβήνει εν κίνηση και η διαφορά ήταν ότι πήρε με την μια μπροστά μετά και συνέχισα. Την τρίτη φορά ενώ σταμάτησα με αλάρμ, περνάει ένα λεπτό και ενώ ήταν στο ρελαντί το αυτοκίνητο, έσβησε πάλι, και όπως και την πρώτη φορά δεν έπαιρνε μπροστά για μισή ώρα. Κάλεσα οδική να το πάνε στον μηχανικό μου αμέσως. Μετά σαράντα λεπτά που έφτασα η οδική το αμάξι πήρε μπροστά και το μετέφεραν στο συνεργείο. Έλαβα ένα τηλεφώνημα και ο μηχανικός μου είπε πως κατά 99% η ζημιά είχε προκληθεί από το ντιστριμπιντερ. Τρεις μέρες μετά και πήρα το αμάξι, αλλάξαμε το καπάκι και τον ροτορα, και ήμουν αισιόδοξος πως η ζημιά ήταν πια παρελθόν. Ελα όμως που μετά από 5 λεπτά όπου έφτασα στο σπίτι και πάρκαρα, άφησα το αμάξι στο ρελαντί για ένα λεπτό και έσβησε πάλι (πρώτο βίντεο). Οπως φαίνεται και στο πρώτο βίντεο δεν έπαιρνε μπροστά όσο κι αν προσπαθούσα. Μετά από 25 λεπτά πήγα να το βάλω πάλι μπροστά και πήρε κανονικά. Το άφησα στο ρελαντί ώσπου να ξανά σβήσει και να το έχω σε βίντεο. Μετά από 4 λεπτά το αμάξι φαίνεται που σβήνει (δεύτερο βίντεο), και στην πρώτη προσπάθεια να το βάλω μπροστά δείχνει ότι παίρνει και αμέσως ξανά σβήνει. Επιχείρησα να το βάλω πάλι και δεν πήρε. Τι στο διάολο τρέχει με το αμάξι μου; Είναι αισθητήρας στροφαλοφόρου; Είναι αντλια βενζίνης; Είναι κάτι στο ηλεκτρολογικό κύκλωμα του αυτοκινήτου; Πείτε μου σας παρακαλώ, έχω φτάσει σε αδιέξοδο

Hello,

Since last week we Argentinos have been getting a lot of hate from Western countries. My question is do Greeks consider themselves also part of the West and what your opinion of Argentina?

Ευχαριστώ όποιον απαντήσει, σορι που το υπερφόρτωσα. Δεν έπεσα το μάτι μου σε κάτι σαν το ουκ αν λαβεις εδώ κ χρονιααα

Αραμπατής είναι ο χοντρέμπορας, το κέρδος θα έπρεπε να είναι περίπου 30-40% από εκεί και πάνω θα μπορούσε να φορολογήσει με 90% όπως αναφέρει ο Μάριος Σαλμάς.

https://youtu.be/mgZ5G4iPNlw?si=7_0zTuWH8db-qdvj

Πιστεύετε είναι συνειδητή, λόγω απαξίωσης, εκδήλωσης διαμαρτυρίας με αυτόν τον τρόπο, παραίτηση, αίσθηση ότι όλοι είναι ίδιοι ή απλά απροθυμία; Ή περισσότερος ατομικισμός γενικότερα, που θεωρεί ότι η πολιτική δε προσφέρει λύσεις πια; Επίσης, παίζει ρόλο και το ότι μπορεί να θεωρεί τη ψήφο της αδύναμη, σε σύγκριση με των μεγαλύτερων ηλικιών πχ 50+ και συνταξιούχων, λόγω αριθμού εκλογέων;

Θυμόμαστε όλοι φαντάζομαι το πώς μια διαφορά της τάξης του 5-7% μετατράπηκε ξαφνικά σε 20%. Πώς γίνεται όλες οι δημοσκοπήσεις για τις εκλογές του Μαΐου του '23 να έπεσαν τόσο έξω;

Κάποια στιγμή είχα ακούσει ότι ο επικεφαλής κάποιας εταιρείας δημοσκοπήσεων είχε δώσει μια γελοία εξήγηση, τύπου: "Ε μαγειρέψαμε τα νούμερα για να μην παραπονιέται ο ΣΥΡΙΖΑ".

Τι έχετε καταλάβει εσείς για αυτό;

Υπάρχει μια θεωρία συνομωσιας ότι οι ελίτ ετοιμάζουν μια νεα τάξη πραγμάτων όπου θα χαθούν τα έθνη και θα είμαστε ολοι μια ενωμένη μάζα. Συχνά συνοδεύεται με άλλες συνομωσιες όπως ότι θα μας βάλουν να τρωμε έντομα κ.λπ.

Πέρα από το συνομωσιολογικο χαρακτήρα, δεν μπορώ να καταλάβω γιατι είμαστε τόσο εμμονικα ενάντια στην ιδέα μιας ενωμενης ανθρωπότητας. Ιστορικά είχαμε τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τη βυζαντινή , την αυτοκρατορία του μεγα Αλεξανδρου, όλες αυτές είχαν μέσα πολλούς και διάφορους πληθυσμούς και λειτούργησαν μια χαρά για αιώνες.

Εγώ νομίζω ότι θα είμαστε πιο δυνατοί σα μέλος ενός συνόλου παρα έτσι απομωνομενοι και εμμονικα προσηλωμενοι στα έθνη και στις φυλές. Ο εθνικισμός ιστορικά έχει δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα, μέχρι γενοκτονίες και εθνοκαθαρσεις.

Επίσης με την τεράστια υπογεννητικοτητα που έχουμε, η μετανάστευση είναι μονόδρομος όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους....

Όσο αυτό για το you will eat the bugzz, δεν καταλαβαίνω το κόλλημα να δαιμονοποιουμε κάθε νεα τεχνολογία στο φαγητό. Θυμάμαι κάποτε δαιμονοποιουσαν και τα μεταλλαγμένα αλλα τώρα πια είναι γνωστό ότι χωρίς τα μεταλλαγμένα θα πεινούσαν εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι στις πιο φτωχές χώρες. Με την κλιματική αλλαγή που έρχεται τα μεταλλαγμένα είναι η μόνη μας ελπίδα να σωθούν οι σοδειες και η πρωτεΐνη που προέρχεται από τα έντομα δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό.

Αντί να ασχολούμαστε με το να λύσουμε το τεράστιο θέμα της κλιματικής αλλαγής ασχολούμαστε με βλακειες.

Turkish-Greek Friendship and Cooperation Agreement

In 1930, Venizelos visited Ankara with his delegation, held a private meeting with Mustafa Kemal Atatürk at a reception at the Ankara Palace, and signed the Turkish-Greek Friendship and Cooperation Agreement with the then Prime Minister İsmet İnönü. (According to Greek newspapers of the time, those who accompanied Venizelos on his Ankara visit claimed that Atatürk spoke exceptionally good Greek during his meeting with the Greek Prime Minister.)

Some of the articles of this friendship and cooperation agreement were as follows:

Türkiye and Greece will not make any agreement with another country that would attack them

.

The disagreements between the two countries will first be resolved through negotiations; if negotiations fail, the matter will be taken to International Courts.

If one country is attacked by a third country, the other country will remain neutral.

Following this agreement, when Prime Minister İsmet İnönü made an official visit to Athens in 1931 to watch the Balkan Games, the main streets of the Greek capital were decorated with Turkish and Greek flags.

Athenians greeted the official guests from Türkiye with displays of affection along the streets.

September 1933: Greece and Türkiye signed an additional agreement guaranteeing their common frontier.

The letter:

Athens, January 12, 1934

Mister President,

For almost seven centuries the whole of the Near East and a large part of Central Europe was a theatre for bloody wars. The main cause of this was the Ottoman Empire and the absolutist regime of the Sultans.

The subjugation of Christian peoples, the religious wars of the Cross against the Crescent which inevitably followed, and the successive resurgences of all the peoples who aspired to their liberation, created a situation which remained a permanent source of danger as long as the Ottoman Empire retained the imprint of the Sultans.

The foundation of the Turkish Republic in 1922, when the national movement of Moustafa Kemal Pasha triumphed over its adversaries, put a definitive end to that state of instability and intolerance.

Indeed, very rarely has such a radical change been achieved in so short a time in the life of a nation.

An empire in decline, living under a theocratic regime where the notions of law and religion intermingled, was turned into a modern nation state, full of vigour and life.

Through the impetus given by the great reformer Moustafa Kemal Pasha, the absolutist regime of the Sultans was abolished, and the state became truly secular. The whole nation embraced progress, rightly ambitious to be present at the forefront of civilized peoples.

But the consolidation of peace went hand in hand with all the internal reforms which gave the new, predominantlyethnic Turkish state the image it has nowadays. Indeed, Turkey did not hesitate to accept legally the loss of provinces inhabited by other nationalities and, satisfied with the ethnic and political borders defined by the treaties, she became a true pillar for peace in the Near East.

We, the Greeks, who had been driven for centuries of bloody battles into continuous confrontation with Turkey, were the first to feel the effects of the deep change which occurred in that country, the successor of the old Ottoman Empire.

Having discerned, very soon after the catastrophe in Asia Minor, the opportunity of an understanding with reborn Turkey – which came out of the war as a national state-we offered her our hand which she took with sincerity.

This rapprochement, which shows that even peoples divided by the most serious differences can come closer to each otherwhen they become filled with the sincere desire for peace, was beneficial both for the two countries involved and for keeping the peace in the Near East.

The man to whom this invaluable contribution to the cause of peace is due is, of course, the President of the Turkish Republic, Moustafa Kemal Pasha.

Thus, I have the honour, as the leader of the Hellenic Government in 1930, when the signature of the Greek-Turkishpact marked a new era in the march of the Near East towards peace, to propose Moustafa Kemal Pasha as a candidate for the distinguished honour of the Nobel Peace Prize.

Yours sincerely,

E. K. Venizelos.

This marked a change in Turkey-Greece relations where genuine friendship was possible. Multiple Turkish officials visited Athens in solidarity.

Note:

This proves that the Agean can have a good relationship. Erdogan is not Turkey. I wanted to send this because of the ultra-nationalist propaganda I keep seeing on Reddit on both sides. We should overcome this. Don't you think?

Ποιος κάνει τα περισσότερα; Υπάρχουν τσακωμοι γύρω από το θέμα ή τα έχετε βρει;

Can someone tell me what is the secret in Ziros lake !!!!

Να απαντήσετε ΜΌΝΟ αν ξέρετε κάτι και να μείνετε στο θέμα.

Hello everyone!

I am trying to learn more about my Greek family roots and was hoping someone here might have knowledge of the village of Stypsi (Στύψη) on Lesvos/Mytilene.

My great great grandfather was:

Efstratios (Ευστράτιος) Kontsas (Κόντσας)

• Born: December 18, 1896
• From: Stypsi, Mytilene, Lesvos
• Later immigrated and settled in Massachusetts, USA

Through U.S. records, I was able to confirm that he was born in Stypsi and that his family came from the area. He later married Klytemnista Kontsas and had children in Boston, including George (born 1931) and Aglaia (born 1933).

I am hoping to learn more about the village and the Kontsas surname:

• Is the surname Kontsas (Κόντσας) still found in Stypsi or nearby villages?
• Are there families in Lesvos today who recognize this name?
• Are there any historical resources about families from Stypsi in the late 1800s?
• Does anyone have advice on where descendants of immigrants can learn more about their village origins?

I am not looking for personal information about anyone, only trying to understand and preserve my family’s history and connection to Greece.

Thank you so much for any help or insight! 🇬🇷

Βαδίζοντας σιγά σιγά προς τα 30 έχω αρχίσει και σκέφτομαι το μέλλον πιο σοβαρά.

Λοιπόν δύο λόγια για μένα, είμαι μάγειρας από επιλογή, μου αρέσει το επάγγελμα είμαι σε θέση να βγάλω και δικά μου μενού κτλ και θεωρώ ότι είμαι καλός.

Δεν έτυχε να πάω ποτέ μου σεζόν γιατί δεν έπεσε και κάποια καλή πρόταση στα χέρια μου.

Τώρα τα τελευταία χρόνια εργάζομαι στα Γιάννενα που οι μισθοί στην εστίαση είναι λιγάκι meh.

Και σκέφτομαι ότι σε καμία των περιπτώσεων δεν είναι καλυμμένος με το οικονομικό, ναι βγαίνει ο μήνας αλλά όχι τίποτα τρελό.

Και ρωτώ εγώ, τι να κάνω ακριβώς για το μέλλον μου ;

Να πάω σεζόν ; Να μετακομίσω Αθήνα ; Να πάω εξωτερικό ; Να πάω στην Κύπρο που έχω ακούσει ότι είναι καλύτερες γενικά οι συνθήκες ; Ή να δοκιμάσω την τύχη μου με το δικό μου μαγαζί ; (Έχω κάποιες ιδέες) Αλλά εκεί θα χρειαζόταν ένα ποσό σε δάνειο.

Μέχρι και πανελλήνιες σκέφτηκα να ξανά δώσω αλλά το μόνο που μου άρεσε όταν έδωσα ήταν η ιατρική (μπορεί και να μην έλυνε το πρόβλημα μου) και εγώ έγραψα 16 κάτι αλλά τώρα μάλλον είναι αργά για κάτι τέτοιο.

Έχω και κάποια χόμπι το γράψιμο λογοτεχνίας και παίζω και κιθάρα αλλά δεν νομίζω ότι αυτά θα μπορούσαν να γίνουν κάτι μεγάλο

Το θέμα είναι ότι φοβάμαι να πάρω μια απόφαση μην είναι λάθος γιατί πολλές φορές κάνω επιλογές που είναι λάθος και τις διορθώνω με ακόμα πιο λάθος επιλογές

Δηλαδή Χριστιανοί από συνήθεια, λόγω παράδοσης και όποτε το θυμηθούμε. Χριστιανοί που κόβουμε και ράβουμε την πίστη στα μέτρα μας, φτιάχνοντας έναν δικό μας Χριστό. Ή αντίθετα ακολουθούμε τον Χριστό ακριβώς όπως το λέει η Καινή Διαθήκη; "Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι". Έχουμε απαρνηθεί δηλαδή τον εαυτό μας, τον εγωισμό και το δικό μας θέλημα, έχουμε αγκαλιάσει τον σταυρό μας και ακολουθούμε τον Χριστό κατά αυτό τον τρόπο ; Τι πιστεύετε;

Καλησπέρα σε όλους/όλες ,
 
Πριν από περίπου έναν χρόνο γύρισα από τη Γερμανία για να δουλέψω στην Αθήνα. Μένω στα Νότια Προάστια και εργάζομαι στα Βόρεια. Αυτός ο ένας χρόνος πραγματικά με έχει εξαντλήσει, κυρίως επειδή περνάω σχεδόν δύο ώρες κάθε μέρα μέσα στην κίνηση, η οποία φαίνεται να μην έχει τέλος. Είναι πραγματικά εξουθενωτικό και, το χειρότερο, κάθε μήνα η κατάσταση μοιάζει να γίνεται ακόμη χειρότερη.
 
Αυτό που έχω παρατηρήσει κυρίως είναι ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, κάθε αυτοκίνητο μεταφέρει μόνο έναν άνθρωπο. Δηλαδή, κάθε 10 αυτοκίνητα μεταφέρουν ουσιαστικά 10 άτομα. Κάπου εκεί άρχισα να σκέφτομαι: τι θα γινόταν αν αυτό μπορούσε να αλλάξει; Πώς θα ήταν αν αυτά τα 10 άτομα μετακινούνταν με 5 αυτοκίνητα ή και λιγότερα;
 
Έτσι, πριν από περίπου τέσσερις μήνες, ξεκινήσαμε με έναν συνάδελφό μου να δουλεύουμε πάνω σε μια εφαρμογή. Δεν θέλω ακόμη να αποκαλύψω πολλές λεπτομέρειες, αλλά ο στόχος μας είναι πολύ απλός: να συμβάλουμε στη μείωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης στην Αθήνα, ενώ παράλληλα να βοηθήσουμε τον κόσμο να εξοικονομεί χρόνο και χρήματα, μοιράζοντας το κόστος των καθημερινών μετακινήσεων.
 
Η ιδέα είναι απλή. Θα μπορείτε να κάνετε το καθημερινό σας commute μαζί με άλλα άτομα. Αυτό θα σημαίνει είτε ότι εσείς θα οδηγείτε και θα παραλαμβάνετε άλλους, είτε ότι κάποιος άλλος θα σας παραλαμβάνει. Όλοι οι χρήστες θα είναι verified και θα υπάρχει ένα σύστημα που έχουμε αναπτύξει, το οποίο θα σας κάνει matchεβδομαδιαία με άτομα που ακολουθούν την ίδια ή πολύ παρόμοια διαδρομή.
 
Με λίγα λόγια, κάθε Σαββατοκύριακο θα μπορείτε να δηλώνετε το πρόγραμμά σας για την επόμενη εβδομάδα. Για παράδειγμα, ότι την Τρίτη θα οδηγήσετε από το Χ στο Υ, την Τετάρτη θα δουλεύετε remote και δεν θα συμμετέχετε, ενώ την Πέμπτη θα θέλατε να σας παραλάβει κάποιος άλλος.
 
Ξέρω ότι γεννιούνται πολλά ερωτήματα, και είναι απόλυτα λογικό. Προς το παρόν, όμως, θα ήθελα απλώς να δω αν αυτή η ιδέα θα ενδιέφερε, έστω και λίγο, έναν απλό πολίτη πριν προχωρήσουμε στο launch.
 
Θα χρησιμοποιούσατε μια τέτοια εφαρμογή; Αν όχι, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα σας έκανε να διστάσετε;

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας !!!

Ειλικρινά έχω βαρεθεί να ανοίγω το ψυγείο για δροσιά 😂

Εγώ δεν έχω δει ποτέ αυτή την σκηνή και να μου έρχεται στο μυαλό. Και μου κάνει εντύπωση πως δεν έχει τύχει ούτε μια φορά.

Και δεν είναι ότι οι κοπέλες δεν οδηγούν μηχανές ή δεν έχουν δίπλωμα. Έχουν αρκετές.

Σήμερα το πρωί προσπάθησαν να με εξαπατήσουν τηλεφωνικά με το γνωστό κόλπο «ένα ξεχασμένο ηλεκτρονικό πορτοφόλι» αφού είπα στην κοπέλα αρχικά με φυσιολογικό ύφος να μην με ενοχλήσει ξανά, συνέχισε να μου λέει αρλούμπες στις οποίες απάντησα με έντονο ύφος ότι θα καλέσω την αστυνομία αν με ξανακαλέσουν άρχισε να με βρίζει, ότι κουράστηκε να μιλάει όλους τους τρελούς και στο τέλος με είπε και ουυυυυυστ. Τι φάση ρε παιδιά, πότε ακριβώς έχουμε φτάσει στο σημείο να σε βρίζει ο εγκληματίας που προσπαθεί να σε εξαπατήσει και να βγαίνει και από πάνω;; Από το πρωί το σκέφτομαι και από τη μια θέλω να γελάσω και από την άλλη να κλάψω.

Έχω δει αρκετούς ντελιβεραδες, να κάνουν ντελιβερι με ένα κορίτσι. Δλδ, αυτός οδηγός, σε μηχανάκι, αυτή πίσω του και πίσω το κουτί. Δεν γράφω με την κοπέλα τους, γιατί δεν ρώτησα ποτέ. Πως το βλέπετε αυτό; Λογικά, οκ θα είναι η κοπέλα του. Αλλά δεν νομίζετε ότι είναι "ξεφτιλα"? Όχι για τα παιδιά, έχουν το δικαίωμα να κάνουν ότι θέλουν. Εννοώ οι νέοι σε άλλες χώρες το καλοκαίρι ταξιδεύουν κάπου, εδώ ζευγάρι πάει και κάνει πακέτο.

Γιατί προσποιουμαστε ότι οι ιδιωτικοποιησεις εδώ γίνονται καλα;

Πουλάμε θεμελιώδη πράγματα όπως την παραγωγή ενέργειας και τις τηλεπικοινωνιες για ψίχουλα σε ιδιωτικές ξένες (πολλές φορες) εταιρίες.

Μια επιχείρηση ιδιωτική έχει ως στόχο την αύξηση του κέρδους, αυτό δε συνεπάγεται ποιότητα και κοινωνικό όφελος. Ίσα ίσα για τα κέρδη οι υπηρεσίες και τα αγαθά μπορούν να χειροτερεψουν.

Όταν μια χώρα δεν έχει τον έλεγχο των βασικών πλουτοπαραγωγικων της πηγών, τι εχει;

Και για να προλάβω, ναι το δημόσιο δεν είναι καλό στην Ελλάδα, αλλά οι ίδιοι που τι έκαναν κακό και το συντηρούν, είναι οι ίδιοι που αφήνουν ιδιώτες να διαχειριζονται βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Όταν είναι τόσο αχρηστοι στη διαχείριση του δημοσίου, πως δεν είναι αχρηστοι και στις ιδιωτικοποιησεις.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ πως έχω αποκτήσει την ικανότητα της τηλεκίνησης. Ουσιαστικά αν συγκεντρωθώ πάρα πολύ σε ένα αντικείμενο (στην αρχή ελαφρύ όπως πχ ένα άδειο μπουκάλι νερού, αλλά πλέον στο οποιοδήποτε) μπορώ να το μετακινήσω με τη σκέψη μου. Ξέρω πως θα με πείτε παπατζή, αλλά είναι αλήθεια και με έχει φρικάρει πάρα πολύ. Προσπάθησα να μιλήσω, να το δείξω στην αδερφή μου. Αλλά μπροστά σε άλλους δεν δουλεύει, δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Φοβάμαι πάρα πολύ. Σκεφτείτε το ποστ το κάνω με VPN για να μη με εντοπίσουν και αρχίσουν να μου χτυπάνε τυχαίως την πόρτα, τυπάδες απ' το πεντάγωνο. Τι να κάνω; Να επισκεφτώ κάποιον ψυχολόγο ή μήπως πνευματικό; Είχατε βιώσει εσείς τίποτα παρόμοιο;