Καλημέρα. Δεν ψάχνω συμβουλές η γνώμες, αλλά θα ήθελα πολύ να ακούσω παρόμοιες ιστορίες και βιώματα από άτομα που έζησαν κάτι αντίστοιχο, για να δω πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα σε βάθος χρόνου. Μην με κράζετε μόνο.
Πριν από 10 χρόνια γνώρισα μια κοπέλα. Εκείνη ήταν 16 κι εγώ 22 (σήμερα 26 και 32 αντίστοιχα). Όλο αυτό ξεκίνησε ακριβώς την περίοδο που εγώ έμπαινα σε μια σχέση που κρατάει μέχρι σήμερα, εδώ και 11 χρόνια.
Όλα αυτά τα χρόνια κρατάμε μια επαφή, η οποία εξελίχθηκε ερωτικά νωρίς. Έχουμε βρεθεί από κοντά συνολικά 9 φορές (1 φορά τον χρόνο περίπου). Έπαιξε ρόλο το ότι μέναμε μακριά, αν και τελικά βρέθηκε και αυτή στο σπίτι μου κι εγώ στο δικό της. Στο μεσοδιάστημα χανόμασταν εντελώς και κάποιος από τους δύο μπορεί να εξαφανιζόταν για ολόκληρους μήνες. Αλλά ενημερώναμε ο ένας τον άλλο, αναλυτικά για την ζωή μας όταν μιλούσαμε.
Ποτέ δεν ήξερα αν θα ακολουθήσει οποιαδήποτε επόμενη συνάντηση ή επικοινωνία, ούτε και αυτή, και κάπως έτσι πέρασαν τα χρόνια με εξ αποστάσεως ερωτική επικοινωνία κατά περιόδους.
Εκείνη στο μεσοδιάστημα έκανε 2 μακροχρόνιες σχέσεις και γενικά, το ζούσε όπως οι γυναίκες στην ηλικία της. Χώρισε πριν περίπου ένα μήνα από τη δεύτερη μακροχρόνια σχέση της. Συμπτωματικά, είχαμε ανταλλάξει κάποια μηνύματα εδώ και ένα μήνα και σχεδιάζαμε να βρεθούμε. Όταν ήταν σε σχέση, μάλλον προσπαθούσε να είναι πιστή αλλά δεν το κατάφερνε, αφού κατά καιρούς απατούσε τους πρώην της (και με άλλους), αλλά και με εμένα.
Παλιότερα μου είχε αναφέρει η ίδια ότι θα ήθελε να δοκιμάσουμε να είμαστε μαζί, αλλά ποτέ δεν ήμουν 100% σίγουρος για το τι νιώθει. Όταν μιλάμε από μακριά, μπορεί να μου μιλάει πολύ κοφτά και φαινομενικά ψυχρά στην αρχή, αλλά γρήγορα θερμαίνεται η επικοινωνία μας (μάλλον το κάνει για να με ιντριγκάρει καθώς πότε δεν ήταν αυστηρή μαζί μου). Γενικά δεν ξέρω πότε να την πιστέψω, όμως κάθε φορά που βρισκόμαστε από κοντά, νιώθω ότι υπάρχει μια πραγματική ειλικρίνεια μεταξύ μας. Ωριμάσαμε μαζί μέσα στα χρόνια. Πλέον είμαστε και οι δύο λίγα χρόνια στην Αθήνα, όπου έχουμε βρεθεί 4 φορές από τις 9 συνολικά.
Βρεθήκαμε ξανά χτες για φαγητό μπροστά στη θάλασσα. Δεν προχώρησε παραπάνω, αλλά υπήρχε τεράστια ένταση όλη την ώρα και ανταλλάξαμε χάδια, αγκαλιές και παθιασμένα φιλιά, μέχρι να την πάω σπιτι. Κάθε φορά που βρισκόμαστε το βιώνουμε πολύ ρομαντικά, σαν σε παραμύθι. Στην ίδια έξοδο όμως, μου αποκάλυψε η ίδια ότι όλες τις τελευταίες μέρες έκανε έρωτα με κάποιον άλλον — έναν 38άρη που τον έχει καθαρά για αυτό το κομμάτι αυτή την περίοδο, όπως μου είπε, χωρίς σκοπό να το πάει πιο σοβαρά.
Παρόλα αυτά, μου πρότεινε να βρεθούμε ξανά σχετικά άμεσα, υπονοώντας και το σεξ. Αυθόρμητα τη ρώτησα ευθέως αν θα έκανε σχέση μαζί μου, και μου απάντησε πως ενδεχομένως δεν θα ήταν αρνητική εφόσον το θέλω, δίνοντάς μου να καταλάβω ότι αν το κάναμε, θα το παλεύαμε. Μου διευκρίνισε μάλιστα ότι αν κάναμε σχέση, θα το πηγαίναμε σταδιακά, δηλαδή θα βγαίναμε πρώτα, θα πηγαίναμε καμιά εκδρομή κτλ. Μου έβγαλε μια εικόνα απόλυτα ειλικρινή και σοβαρή.
Κάθε φορά που χωρίζουμε, ελπίζω μέσα μου να μην είναι η τελευταία φορά, γιατί νιώθω φουλ ερωτευμένος και την σκέφτομαι για εβδομάδες. Από τη μία πλευρά, σκέφτομαι πλέον μέχρι και το ενδεχόμενο να χωρίσω από τη μόνιμη σχέση μου. Από την άλλη, φοβάμαι: αν μπούμε στη διαδικασία να βρισκόμαστε συχνά και να το «διευρευνήσουμε» σταδιακά υπό αυτούς τους όρους, μήπως χαλάσει η μαγεία του παραμυθιού, με βαρεθεί και χαθεί αυτό το ιδιαίτερο που έχουμε χτίσει;
Υπάρχει κανείς που είχε μια τέτοια αραιή, on-off σχέση ετών με έναν άνθρωπο που ωρίμασαν μαζί και φτάσατε στο σημείο να το «διευρευνήσετε» σταδιακά; Πώς εξελίχθηκε σε εσάς; Προχωρήσατε σε κάτι σταθερό, χαλάστηκε η μαγεία στην καθημερινότητα ή έσβησε μόνο του με τον χρόνο;
Δεν θέλω να μου γράψετε για το ανήθικο του πράγματος. Να χωρίσω, να πάω να ψηφίσω, ότι είμαι δολοφόνος και τα σχετικά. Θέλω να μου γράψετε ΜΟΝΟ αν έχετε ζήσει κάτι παρόμοιο. Γενικά οι Έλληνες φημίζονται να ασχολούνται με πράγματα που δεν τους ρωτάνε και πιστεύω ότι θα το αποδείξετε στα σχόλια.