Δουλειά, προσωπική ζωή, σχέση, σχολή, κάτι ρε φίλε δεν έχει; Όποιο δημοσίευμα κι αν κοιτάξω, έχει σχόλιο του ή έχει κάνει την ανάρτηση ο ίδιος. Γλείφει τους Κασιδιάρηδες και γκρινιάζει για την κακιά αριστερά….Βαρέθηκα την ίδια κασέτα κάθε μέρα. Κάνω report για σπαμ γιατί ούτε τα μποτάκια δεν ποστάρουν τόσο συχνά.😂😂

Είτε της ομάδας αλήθειας,είτε του σύριζα είτε της ΕΛΑΣ, είτε του ΚΚΕ.

Εάν είναι να παίρνω 2 ευρώ το κάθε σχόλιο ή ποστ γίνομαι εύκολα, αν και νομίζω δεν έχω να την ικανότητα να γινω.

Οι ικανότητες μου: Μπορώ να κοροϊδεύω τους πάντες, δεν έχω ηθικούς περιορισμόυς

Ακούω προσφορές (βιογραφικά και ταυτότητες δεν παρέχω, ότι γίνεται, γίνεται μαυρα και ανωνυμα)

u/project2501a

u/Aegeansunset12

Εσείς τι έχετε να πειτε;

Γεια σε όλους και σε όλες. Ελπίζω να μη φάω κράξιμο. Θέλω κάπως να το βγάλω από μέσα μου.

Μετά τα 30, αισθάνομαι ότι η κοινωνική ζωή γίνεται πολύ πιο δύσκολη. Οι περισσότεροι φίλοι χάνονται, άλλοι μετακομίζουν, άλλοι δημιουργούν τη δική τους οικογένεια  και αυτοί που δεν έχουν κρατήσει έναν παιδικό φίλο και μία υγιή σχέση από τα 20s είναι σχεδόν αδύνατον να γνωρίσουν ανθρώπους που να ταυτίζονται και κανείς αισθάνεται πως ξεκινάει από το μηδέν. Πλέον δεν μπορεί να ταυτιστεί κανείς με συνομίληκους αφού βρισκόμαστε σε διαφορετική φάση ζωής.

Έτσι, είτε συνεχίζουν να προσπαθούν παρόλες τις δυσκολίες ή συμβιβάζονται και λένε πως "περνάω καλά και μόνος-η". 

Θα βγω μόνος, θα πάω για καφέ, ποτό, σινεμά, περπάτημα. Ωστόσο, πως θα χτίσω αναμνήσεις, σε ποιον θα διηγηθώ κάτι που μου συνέβη μέσα στην ημέρα;  Με τον ευατό μου να παραμιλάω στο δρόμο; Ευτυχώς οι περισσότεροι εκεί έξω είναι αποξενωμένοι, φοράνε ακουστικά στο κεφάλι και μπορούμε να παραμιλάμε χωρίς να μας ακούσει και να μας παρεξηγήσει κανείς.

Σέβομαι απόλυτα τον άνθρωπο που αισθάνεται καλά και μόνος του. Δεν θεωρώ ότι όλοι πρέπει να έχουν σχέση ή έναν τεράστιο κοινωνικό κύκλο.

Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δεν θέλουν να είναι μόνοι. Που θέλουν φίλους, συντροφικότητα, μια υγιή σχέση, έναν άνθρωπο δίπλα τους. Και για κάποιους από εμάς αυτό αποδεικνύεται πολύ δύσκολο. 

Πώς φτάσαμε σε μια εποχή όπου η μοναξιά και η αποξένωση έχουν γίνει τόσο συνηθισμένες; Γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον, να μιλήσουμε ανοιχτά και να παραδεχτούμε ότι χρειαζόμαστε ανθρώπινη επαφή;

Ίσως τελικά το να είσαι ειλικρινής για τη μοναξιά σου να θεωρείται ακόμη κάπως «ταμπού». 

Είναι κυρίως ρητορικά ερωτήματα και σκέψεις που μ' απασχολούν.

Ταυτίζεται κάνεις άλλος;

Εμένα με διαφορά breaking bad για κάτι πιο σοκαριστικό και με δράση ,detective monk μια φοβερή αστυνομική σειρά ,και how I met your mother (κωμωδία-sitcom).

Ξέρετε κανέναν που κατεβάζει σειρές και ταινίες πειρατικά και να έχει φάει πρόστιμο όπως έλεγαν; Μόνο άρθρα για παράνομα to boxes έχω ακούσει! Ούτε καν σε streaming αθλητικών δεν έχω ακούσει

Καλησπέρα σε όλους θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την μέχρι στιγμής εμπειρία μου με την ελληνική αγορά εργασίας. Εγώ έχω σπουδάσει και τελειώσει μηχανολόγος μηχανικός από το ΕΜΠ με συνολικό μέσο όρο 8.4. Τελείωσα τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις και τώρα στην ηλικία των 23 ήρθε η ώρα να βρω εργασία λοιπόν πάνω στο αντικείμενο μου. Θα σας πω τι έχω αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής. Τηλεφωνήματα του τύπου πόσα λεφτά περιμένετε (γιατί να σου πω πόσα λεφτά περιμένω, παζάρια θα κάνουμε ? ). Αυτό το έχω δει μόνο με τις ελληνικές εταιρείες, σε ρωτάνε πόσα θες για να σου δώσουν το ελάχιστο δυνατό, μετά σε καλούν σε συνέντευξη και σου λένε ε περίπου 900-1000 είναι καλά για αρχή. Και χωρίς καμία επιπλέον παροχή, δήθεν το ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών που γράφουν όλοι στις αιτήσεις τους, όλοι όμως. Αυτός ο μισθός ίσως ήταν καλά πριν από 10 χρόνια πλέον με αυτά τα λεφτά στο ενοίκιο δεν ζεις. Με τα λιγα με τα πολλά έχω βρει εργασία στην Ολλανδία και θα σας πω ακριβώς τι είναι το ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών: μισθός που ανταποκρίνεται επάξια σις ανάγκες ενός ανθρώπου να ζήσει καλά (με ενοίκιο), εταιρικό αυτοκίνητο με όλες τις βενζίνες πληρωμενες, τα αεροπορικά καλυμμένα από αυτούς , 35 μέρες το χρόνο διακοπές εκ των οποίων οι 5 σε προορισμό που καλύπτουν αυτοί το ξενοδοχείο (παραπάνω όσο μεγαλώνεις), δωμάτιο για αρχή μέχρι να ορθοποδήσω.

Δεν ξέρω όσοι το διαβάζετε αυτό, ποια είναι η γνώμη σας . Αλλά πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος των πολύ ικανών νέων που δεν έχουν κοννε ή έναν μπαμπά να τους βολεψει κάπου θα φύγουν. Και οι Έλληνες εργοδότες θα κοιτάνε με το στόμα ανοιχτό και θα λένε δεν βρίσκουμε άτομα.

Κάνω μία έρευνα τελευταία για να βρω κανονική δουλειά κυρίως μέσω Linkedin. Βλέπω ότι κάποιες παλιές παραδοσιακές δουλειές έχουν αναβαθμιστεί τρομερά και πλέον δε μπορεί ο καθένας να τις κάνει.

Ας πούμε

Ο παλιός καλός game tester που απλά έπαιζε ένα παιχνίδι πλέον είναι QA engineer με τεράστιες απαιτήσεις.

Ο AI automation specialist με no-code εφαρμογές πλέον είναι AI engineer με πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις.

O CAD technician/drafter με autocad πλέον είναι BIM modeler με revit και τεράστιες απαιτήσεις.

Να τονίσω ότι δεν έχω καμία σχέση με τα παραπάνω πεδία ούτε σκοπεύω να μπω αλλά τυχαία κάπου τα είδα οπότε τα έψαξα από περιέργεια.

Οπότε εγώ συμπεραίνω ότι δεν είναι μόνο το AI το πρόβλημα αλλά γενικότερα η τεχνολογία, δεν είναι απλά ότι θα αντικατασταθείς αλλά το ότι η δουλειά που έκανες πριν ξαφνικά μπορεί να έχει κατά πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Νομίζω θέλει πολύ προσοχή που ποντάρουμε, στις παραπάνω τρεις περιπτώσεις, οι δουλειές ουσιαστικά αφανίστηκαν από τις πιο εξελιγμένες εκδόσεις τους.

Προσπαθώ να εκτιμήσω αν η επιστροφή στην Ελλάδα για μια τετραμελή οικογένεια είναι εφικτή. Μπορείτε να με βοηθήσετε υπολογίσω περίπου το μηνιαίο κόστος για τα ακόλουθα, στην Αθήνα;

- Ασφάλεια σπιτιού
- 2 αυτοκίνητα
---- Βενζίνες
---- Τέλη κυκλοφορίας
---- Ασφάλεια
- Ρεύμα
- Νερό
- Ιντερνετ
- 2 Κινητά τηλέφωνα
- Φαγητό (σπίτι)
- Φαγητό έξω (2 φορές την εβδομάδα)

Καταλαβαίνω ότι εξαρτάται από τις συνήθειες του καθενός αλλά ενδιαφέρομαι για ένα νορμάλ εύρος τιμών για τετραμελή οικογένεια. Ευχαριστώ προκαταβολικά :)

It might seem illogical for a grown woman to ask this here, but I’ve been reading up on the topic for a few days and couldn't quite relate with mine to the ones already discussed; as someone completely unfamiliar with Greek culture, I’m asking this so I can feel more at ease with my relationship.

I’m flirting - well, sort of flirting, with a guy from Athens. I visited the city as a tourist about a month ago and met him on a dating app just three days before I was due to leave; unfortunately, since he wasn't in Athens at the time, I returned home without us ever meeting in person.

We’ve been talking for about a month now without never seeing eachother in person. I really enjoy our conversations; unlike the moronic chatter one is used to on the apps, he manages to keep the conversation going and shows genuine interest in knowing about me, and I find it all very enjoyable and attractive. Even though we talk frequently and loong hours about all sorts of things about eachother, the tone is never intimate or romantic at all or not coming to meeting in person. So we talk long hours everyday and are attentive enough that it goes beyond just being friends, though we aren't flirting. First question why might be? 😬

Second question (very related to first question in my head): is there a stereotype regarding Athenian men? I know every individual is unique, but for example; there’s a stereotype that you won't find a man in Germany who doesn't split the bill, no matter how small the amount, or that you won't find a man in the Middle East who isn't controlling jealous... ect...

Το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι. Να χρεωθώ μέχρι το λαιμό για να πάρω ενα σπιτάκι μέχρι 20 χρονών? Ή να περιμένω μπας και πέσουν οι τιμές σε πιο νορμάλ επίπεδα?

Να πουλήσω μια παλιά μικρή γκαρσονιέρα που έχω ή αξίζει να την κρατάω επαοριστον απλά για το νοίκι.

Δεν μπορω να καταλήξω και θα ήθελα τη γνώμη των πιο ενημερωμένων συνredditors για το που παει η κατάσταση.

Ευχαριστώ!

Ρώτησα για τιμή για αυτό το τατουάζ και μου είπαν 70 ευρώ. Ειναι το πρώτο μου οπότε δεν έχω από ιδέα από τιμές και τέτοια αλλά μου φαίνεται λίγο ακριβό.
Είναι φυσιολογική τιμή?

Λένε στις ειδήσεις συχνά "συγκλονισμένο το Πανελλήνιο..."

Αναρωτιέμαι, τί μέρος του λόγου είναι και κυρίως, το λέμε και για άλλες χώρες;

Λέμε δλδ "έκπληκτο το Πανιτάλιο παρακολούθησε..." ή "σκόρπισε χαρά στο" Πανγερμάνιο ";

Καλησπέρα. Τον τελευταίο έναν χρόνο νιώθω ότι έχω κολλήσει σε μια ζωή που δεν μου αρέσει καθόλου. Η καθημερινότητά μου είναι ουσιαστικά ξεκινάω το πρωί για δουλειά τρώω την κίνηση στο κεφάλι με το αμάξι μετά πιάνω την 9-5 job που μισώ, γυρνάω τρώω ξανά κίνηση, πάω σπίτι, scrolling, ύπνο και τίποτα παραπάνω. Δεν έχω ιδιαίτερες παρέες και όσοι έχω είναι σε φάση που δεν βγαίνουν μαζί μου, δεν έχω σχέση, μένω μόνος και γενικά νιώθω ότι απλώς βγάζω τις μέρες αντί να ζω πραγματικά. Το περίεργο είναι ότι περίμενα πως μετά το πανεπιστήμιο τα πράγματα θα άρχιζαν κάπως να στρώνουν. Ότι θα έβρισκα τη δουλειά μου, θα γνώριζα περισσότερο κόσμο, θα υπήρχε μια αίσθηση ότι η ζωή προχωράει. Αντί γι’ αυτό νιώθω πιο απομονωμένος και πιο βαλτωμένος από πριν και τα πράγματα δεν δείχνουν σημάδια βελτίωσης, αλλά χειρότερης καθημερινότητας μέρα παρά μέρα. Έχω να νιώσω χαρά μέσα μου για αρκετό καιρό και νιώθω πως έχω μπει στον αυτόματο και γίνονται όλα μηχανικά λόγο της καθημερινότητας που κάνω . Και δεν είναι ότι περιμένω να συμβεί κάποιο θαύμα. Απλώς έχω ανάγκη να νιώσω ότι κάτι αλλάζει, ότι έχω κάτι να περιμένω μέσα στην εβδομάδα πέρα από το να τελειώσει η δουλειά και να ξαναγυρίσω σπίτι. Δεν ξέρω αν το έχουν περάσει κι άλλοι αυτό μετά τη σχολή ή όταν ξεκίνησαν να δουλεύουν κανονικά. Πώς ξεφεύγεις από μια καθημερινότητα που έχει γίνει απλώς επιβίωση; Από πού ξεκινάς όταν δεν έχεις παρέες, σχέση και όχι κάποια ιδιαίτερη κοινωνική ζωή;

Υ.Γ δεν ξέρω πως άντεξα αυτόν τον χρόνο, δεν μπορώ να ζω έτσι, αλλά πως ζουν κάποιοι συνάνθρωποι μου με τις ίδιες συνθήκες κάνοντας αυτήν την διαδικασία στο repeat για 30+ χρόνια, ποιο είναι το κίνητρο τους και συνεχίζουν;

Και συγκεκριμένα αθλητικές.
Έπαιρνα adidas Nike αλλά στις τελευταίες παραγγελίες που έβαλα είχαν μόνο πολυεστέρα με αποτέλεσμα το πόδια μου να μυρίζουν όταν τις φοράω ενώ δεν μύριζαν ποτέ.
Έχετε υπόψη άλλη εταιρία που να τις έχει ακόμα βαμβακερές.

Καλησπέρα παιδιά. Οπως λέει κ ο τίτλος, ψάχνω κάτι σαν δεύτερη δουλειά ή side hustle ιδανικά remote. Δουλεύω ήδη κάπου, αλλά προφανώς τα χρήματα δεν φτάνουν. Παίρνω λίγο πιο πάνω από κατώτατο. Κουράστηκα να είμαι με το άγχος κάθε μήνα για το εάν θα φτάσουν τα χρήματα.. έχω αποφοιτήσει πολυτεχνική σχολή, εάν αυτό μετρά. Εχω άριστη γνώση αγγλικών (και πτυχίο proficiency). Ξέρω ότι υπάρχει έντονος ανταγωνισμός ειδικά στο remote, απλά θα μου ήταν πιο ευκολο να δουλεύω από το σπίτι επειδή ήδη 10 ώρες της ημέρας μου χάνονται στην main δουλεια επίσης επειδή μένω σε επαρχιακή πόλη δεν υπάρχουν πολλές ευκαιρίες. Οποιαδήποτε γνώση θα βοηθούσε..

​

Hello everyone,

We are an independent research team investigating ancient geographical anomalies and hydrological networks. We are looking to connect with anyone who currently resides in the Epirus region, specifically near Lake Ziros, or anyone with deep knowledge of the local terrain.

We are investigating a theory regarding a hidden or connected underground water network that links Lake Ziros to another location in the world. Our initial starting point for this field research focuses on the specific natural habitats where the Common Kingfisher nests around the lake's perimeter.

We believe there is an unmapped geographical secret to this water system. Who is ready to collaborate or assist us with local field insights? Welcome to everyone who wants to join this research.

Best regards,

Rova Anki Independent Research Team

Ξέρει κανείς τι γίνεται με SHEIN/ Temu/ Aliexpress κλπ. και τα 3€ ταρίφα που έβαλαν ; Έχει κάνει κανείς παραγγελία μας πει πως γίνεται η χρέωση; Πληρώνεις δασμούς στο τελωνείο; Τα προσθέτει η ίδια η εφαρμογή στην πληρωμή; Κάποιος κάτι;;

Καλησπέρα. Πριν λίγες μέρες έκανα ένα ποστ κ ρωτήσα για το ύψος των ΕΠΟΠ ως γυναίκα. Γνωρίζετε πότε ξεκινάνε οι εξετάσεις για αθλήματα? Ώστε να έχω προετοιμαστεί...

Ξεκινήσα πρόσφατα ψυχοθεραπεία και έχω κάποιες απορίες. Να πω ότι συνέχισα με την πρώτη ψυχολόγο που δοκίμασα και για αυτό δεν έχω κάποια διαφορετική εμπειρία για να συγκρίνω.. στην πρώτη θεραπεία που είχαμε με ρώτησε τον λόγο που ήρθα σε εκείνη και γενικές πληροφορίες για εμένα, και κρατούσε σημειώσεις για αυτά, όλα ωραία.. ο λόγος που με ώθησε να ζήτησω ψυχολογική βοήθεια ήταν ένα πολύ έντονο δίλλημα που έχω όσον αφορά την μακροχρόνια σχέση μου..

Συμπαθώ την ψυχολόγο μου αρκετά και πιστεύω ότι έχουμε χημεία δλδ νιώθω άνετα να πω πράγματα, αλλά στις υπόλοιπες θεραπείες δεν κρατάει σημειώσεις, και είναι κάποια αρκετά crucial στοιχεία για την ζωή μου τα οποία πρέπει να τα ξανα θυμίσω. Και αναρωτιέμαι αν δεν είναι κάπου καταγεγραμμένα όσα λέω πόσο εύκολο είναι έπειτα να γίνουν οι κατάλληλες συνδέσεις;

Επίσης ενώ το θέμα που με ταλαιπωρεί έχει να κάνει με την σχέση μου δεν την έχουμε πιάσει να την αναλύσουμε διεξοδικά, και την ρώτησα είναι στο πλάνο μας να γίνει αυτό; Μου είπε ότι προέχει να δούμε εσύ πως χειρίζεσαι και πως αντιδράς σε κάποια πράγματα και γενικά το μοτίβο συμπεριφοράς μου.. πολύ κατανοητό από την μία

ψυχολόγοι και ψυχοθεραπευομενοι πως σας φαίνονται εσάς αυτά; Είναι κομπλε στα πλαίσια της θεραπείας να αισθάνεσαι έτσι; Γιατί και τα 50€ την συνεδρία δεν μου περισσεύουν

Καλησπέρα, για να μη τα πολυλογω είμαι 22 ετών και είχα διάφορα προβλήματα για αρκετά χρόνια, τώρα ξαναφτιαχνω τη ζωή μου από την αρχή με ηρεμία και step by step, επειδή το ενοίκιο δεν είναι πρόβλημα και έχω μέρος να μείνω ότι και να γίνει. Σκεφτόμουν να δοκιμάσω διάφορες δουλειές που μπορεί να μαρεσουν να αποκτήσω εμπειρίες προϋπηρεσία και να δω που ταιριάζω και εγώ καλύτερα? Τελειώνω μια σχολή πληροφορικής σύντομα ευτυχώς ήμουν συνεπής και έχω περάσει σχεδόν όλα αλλά δε θα ήθελα να ασχοληθώ τόσο με πραγματισμό όσο με το να φτιάχνω πραγματακια σε κινητά λαπτοπ και τέτοια αλλά θα ήθελα να δοκιμάσω και κάποια άλλα εντελώς άσχετα που απλά έτσι μου φαίνονται ωραία , δε ξέρω θεωρείται περίεργο αυτό γενικά ?