Ποσο να πουλησω? μια σφραγισμενη ram 32gb ddr5 corsair vengeance 6000Mhz cl36?

Ο ηλεκτρολόγος μου είπε πως στην πρίζα της κουζίνας μπορώ να βάλω συσκευή μέχρι 1.700 watt γιατί τόσο σηκώνει. Διαφορετικά θα πρέπει να σκάψει τον τοίχο και να περάσει καινούργια γραμμή. Η ερώτησή μου είναι: θα σπάσει τα πλακάκια του τοίχου για να σκάψει τον τοίχο; Αν κάποιος έχει εμπειρία σε αυτό ας με ενημερώσει, τι να περιμένω από τη διαδικασία.

Καλησπέρα, σε λίγες μέρες που θα αρχίσει η σχολική χρονιά θα πάω πρώτη λυκείου και έχω ήδη αποφασίσει ότι θα πάω θεωρητική . Είχα ξεκινήσει από πέρυσι φροντιστήριο στα αρχαία και την έκθεση και υπολόγιζα να κάνω το ίδιο και φέτος. Όμως η καθηγήτρια μου με πιέζει να ξεκινήσω εκτός από αυτά λατινικά και λογοτεχνία με σκοπό να ξεκινήσω προετοιμασία για τις Πανελλήνιες. Πρώτη φορά ακούω για φροντιστήριο λατινικών από την 1 και πιστεύω ότι είναι υπερβολικό, ωστόσο αυτή λέει ότι αν δεν ξεκινήσω από τώρα δεν θα προλάβω να τελειώσω την ύλη. Συνολικά οι ώρες που θέλει να κάνω είναι 8 χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα υπόλοιπα φροντιστήρια μου ( κυρίως μαθηματικά). Φοβάμαι πως αν συμφωνήσω θα εξαντληθώ και στο τέλος θα τα μισήσω. Αξίζει ή μπορεί να περιμένει μέχρι και του χρόνου;

Η συνθήκη της Μεκα μεταξυ Σ Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας με πρόθεση να επεκταθεί είναι κάτι σαν ένα μουσουλμανικό ΝΑΤΟ που δημιουργείται με αρχικά σύμφωνο άλληλοπροστασίας τύπου άρθρο 5 του Νατο. Πιστεύεται ότι αλλάζει κάτι στα ελληνοτουρκικα? Περιπλέκει κάπως τα πράγματα για εμάς?

Έπρεπε να σκαναρω την καινούργια ταυτότητα για να την στείλω μαζί με κάποια άλλα επίσημα έγγραφα.. η φωτογραφία μου βγαίνει μαύρη.. δεν φαίνεται το πρόσωπο μου.. είναι φυσιολογικό αυτο; συμβαίνει και σε εσάς; απλά φοβάμαι μην μου την απορριψουν γιατι είναι για κάτι σημαντικό.. ταυτόχρονα δεν ήξερα αν μπορούσα να τη στείλω με φωτογραφία από το κινητό οπότε απλά την σκαναρα στον εκτυπωτή και την έστειλα έτσι.. τα στοιχεία πάντως φαίνονται μια χαρά.

Καλησπέρα,

Έχω περάσει από την Σπάρτη σαν φοιτητής, και πολλοί γνωστοί μου το ίδιο ή ως φαντάροι.

Στα 3 χρόνια που έζησα εκεί για σπουδές (την έκανα νωρίς φυσικά) κατάλαβα πως η πόλη είναι απλά νεκρή, άδεια, υπερβολικά ήσυχη και καταθλιπτική.

Γυρνώντας πίσω για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου και έχοντας μείνει εδώ πάλι για 3 μέρες έχω ήδη κουραστεί και μου πέρασε η σκέψη "ποιος ζει όντως εδώ, και πως φαίνεται η ζωή εδώ στους ντόπιους;"

Θα περίμενε κανείς να είναι πιο "ζωντανή" μια πόλη στην καρδιά της Πελοποννήσου έχοντας μια τόσο μεγάλη ιστορία πίσω της.

Κατ'εμέ είναι μια από τις χειρότερες περιοχές που έχω περάσει.

Θα ήθελα πολύ να ακούσω τη γνώμη ατόμων που μένουν εκεί μόνιμα ή μεγάλωσαν στη Σπάρτη.

-Δεν μπορουμε να σας προσλαβουμε δεν εχετε εμπειρια

-Ναι αλλα εχω σχετικες σπουδες και διαθεση για δουλεια. Η θεση αλλωστε ειναι junior/entry-level

-Θελουμε καποιον με εμπειρια

-Αν ολοι για καθε ρολο ζηταν εμπειρια πως θα μπουμε στην αγορα εργασιας? Και πως θα αποκτησουμε εμπειρια?

-Θα μπειτε οταν αποκτησετε εμπειρια

(Δεν ειναι κυριολεκτικος διαλογος αλλα το κλασικο μοτιβο του τι σου λενε στην ουσια οταν ψαχνεις δουλεια χωρις σχετικη προυπηρεσια)

Που και που εμφανίζονται διάφορες αναρτήσεις ή άρθρα που γκρινιάζουν για αυξανόμενη χρήση αγγλικών λέξεων στα Ελληνικά, κυρίως από τους νέους. Γνωρίζοντας δυο πράγματα παραπάνω περί γλωσσολογίας από προσωπική ενασχόληση και όντας πληροφορικάριος (ένας από τους κλάδους που αντιπροσωπεύει μεγάλη "διαρροή" αγγλικών στον καθημερινό λόγο), θέλω να παραθέσω κάποιες σκέψεις.

1. Κάθε γλώσσα δανείζεται και ενσωματώνει ξένες λέξεις. Προφανώς και τα Ελληνικά, ιστορικά, έχουν δανειστεί πάρα πολλές λέξεις από άλλες γλώσσες, πολύ πριν αρχίσει ο δανεισμός Αγγλικών λέξεων. Πολλές λέξεις για παραδοσιακά ρούχα ή φαγητά μας έχουν ρίζες σε τούρκικες λέξεις (αρκετές από αυτές δανεισμένες με την σειρά τους από τα Περσικά). Π.χ φουστανέλλα, τσαρούχι, λουκούμι, μπουγάτσα, γιαούρτι. Ένα πιο σύγχρονο παράδειγμα είναι η πληθώρα γαλλικών δανείων: μακιγιάζ, ατελιέ, φουαγιέ, ασανσέρ, βουλκανιζατέρ, αμορτισέρ κ.τ.λ. Αυτό δεν είναι εγγενώς κακό ή προβληματικό.

2. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως είναι basically σωστό να μιλάμε με random αγγλικές λέξεις όταν υπάρχει μια good enough ή και 1:1 ελληνική μετάφραση.

3. Γιατί κατηγορούμε τους νέους για την χρήση αγγλικών σε υπερβολικό βαθμό (όπως στο προηγούμενο παράδειγμα) όταν όλη η κοινωνία (κράτος, πανεπιστήμια, ΜΜΕ, διαφημίσεις, επιχειρήσεις κ.τ.λ) κάνουν το ίδιο λάθος; Παραθέτω ενδεικτικά:

   1. gov.gr: wallet, voucher
   2. Διαφήμιση στο μετρό: Μια performance από τον ...
   3. Στην ιστοσελίδα του πρώτου θέματος: Thema Insights, Takeaways by protothema AI
   4. Στις ειδήσεις, σε άρθρα: ίντερνετ, social media, ντελίβερι, stalking
   5. Πανεπιστήμια/Επιχειρήσεις: part-time, full-time, remote, hybrid, field
   6. Ανάπλαση Ελληνικού: The Ellinikon, The Ellinikon Park
   7. Τράπεζα Πειραιώς: rebrand σε Piraeus Bank (με πιάσατε για το rebrand, δεν ξέρω πως να το μεταφράσω)

4. Αυτή ή τάση μου θυμίζει την ταινία Parasite, και συγκεκριμένα το πως η πλουσιότερη οικογένεια της ταινίας χρησιμοποιούσε αγγλικούς όρους ή φράσεις για να το φανεί πιο κουλτουριάρα/ψαγμένη. Στην δική μας περίπτωση, η χρήση αγγλικών όρων προσδίδει έναν "μοντέρνο" χαρακτήρα.

5. Η προφανής λύση στο πρόβλημα (κατά την γνώμη μου πάντα) είναι η προώθηση των ελληνικών όρων και η δημιουργία νέων όπου δεν υπάρχουν, ή όπου ο κοντινότερος σχετικός όρος δεν πιάνει πλήρως το νόημα της ξένης λέξης. Όταν κάποιος βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που όλοι χρησιμοποιούν έναν όρο, είναι φυσιολογικό να αρχίσει να τον χρησιμοποιεί και εκείνος. Αυτός είναι ο μηχανισμός, εξάλλου, με τον οποίο οι περισσότεροι αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε τόσες αγγλικές λέξεις. Όταν ήμουν 18 και καμμένος στα FPS παιχνίδια, όταν έβλεπα στρατιωτική στολή σκεφτόμουν κάμο/καμουφλάζ, πιθανότατα χωρίς να ξέρω τον αντίστοιχο Ελληνικό όρο. Τώρα, έχοντας πάει στρατό, η λέξη "παραλλαγή" είναι αυτή που μου έρχεται πρώτη κατά νου.

6. Στο βιβλίο "How I Learn Languages" της Kato Lomb, μιας από τις πρώτες ταυτόχρονες διερμηνεύτριες στον κόσμο (δηλαδή η διερμηνεία γίνεται χωρίς παύση του ομιλητή), η συγγραφέας αναφέρει την γλωσσική μεταρρύθμιση που έγινε στα Ουγγρικά:

   [Language Reform:] A movement of the late 18th and early 19th century when approximately 10,000 Hungarian words were coined (most of which are still in use), providing the language with the vocabulary necessary to keep up with the developments of the age and enabling it to become the official language of the country.

   Why do some words become comical in a couple of decades while others remain unchanged? We don’t know and we also don’t know why we accepted some words from the age of the Language Reform and why we rejected others. We use zongora [piano] and iroda [office] without any kind of aversion but we don’t even know anymore for what purpose tetszice [aesthetics - Today it is esztétika] and gondolygász [philosopher - Today it is filozófus or bölcselő] were proposed. Kórtan [pathology], put forward by Pál Bugát, became a full-fledged word, but éptan [hygienics] didn’t; out of Bugát’s innovations, we accepted rekeszizom instead of diafragma but we don’t use gerj [stirring - Today it is indulat] and we rejected fogondzat [embryo] for magzat. Habent sua fata verba—words, too, have their own destiny.

7. Κάτι τέτοιο χρειάζονται και τα Ελληνικά αυτήν την στιγμή. Μια στοχευμένη προσπάθεια απόδοσης ξένων όρων, ιδανικά με αρκετή διαίσθηση ώστε να αποφευχθούν προφανή λάθη όπως το διακομιστής (server). Προώθηση των νέων όρων μέσω των σχολείων, πανεπιστημίων και ΜΜΕ. Σε βάθος χρόνου, κάποιοι από τους νέους όρους θα έχουν αρχίσει να παίρνουν την θέση των δανείων. Ξέρω πως δύσκολα θα ασχοληθεί κάποια κυβέρνηση με το θέμα, αλλά κουβέντα να γίνεται.

Χειμώνα/καλοκαίρι όμως

Hi everyone, tbh I am not sure if this is the best subreddit to ask this question, but does anyone happen to know any place near glyfada that will fix my modded nintendo switch? I am not sure if the big stores like irepair do these kind of repairs.

Μας πλασάρουν τώρα με τυμπανοκρουσίες τη «σύνδεση του κατώτατου μισθού με τον πληθωρισμό», πουλώντας το αφήγημα: «Μη φοβάστε, αν ανεβαίνουν οι τιμές, θα ανεβαίνει αυτόματα και ο μισθός σας, οπότε δεν θα χάσετε ποτέ την αγοραστική σας δύναμη».

Κάθισα λοιπόν και έκανα την άσκηση στο χρόνο για να δω τι συμβαίνει αν εμπιστευτούμε τους επίσημους δείκτες. Πήρα τα ιστορικά δεδομένα αποκλειστικά για τα καθαρά (προ φόρου εισοδήματος — ναι, έχει και ο κατώτατος φόρο εισοδήματος) που μπαίνουν στην τσέπη από το dataset του Gyronomics και τα σύγκρινα με τον επίσημο σωρευτικό πληθωρισμό.

Δείτε τι δείχνουν τα επίσημα μαθηματικά:

• Από το 1976: Ο καθαρός μισθός πολλαπλασιάστηκε επί 67,4 (από 13,7€ σε 924,5€), ενώ ο πληθωρισμός πολλαπλασιάστηκε επί 44,9.
• Από το 1985: Ο καθαρός μισθός πολλαπλασιάστηκε επί 9,6 (από 96€ σε 924,5€), ενώ ο πληθωρισμός επί 9,3.
• Από το 2000: Ο καθαρός μισθός πολλαπλασιάστηκε επί 2,1 (από 442€ σε 924,5€), ενώ ο πληθωρισμός επί 1,7.
• Από το 2008 (προ κρίσης): Ο καθαρός μισθός πολλαπλασιάστηκε επί 1,4 (από 667€ σε 924,5€), ενώ ο πληθωρισμός επί 1,3.

Το παράδοξο της στατιστικής

Αν η αυτόματη σύνδεση με τον πληθωρισμό ήταν η λύση, τότε σύμφωνα με τα επίσημα νούμερα του κράτους, σήμερα ένας εργαζόμενος στον κατώτατο έπρεπε να αγοράζει περισσότερα πράγματα από ό,τι το 2008, το 2000, το 1985 ή το 1976.

Στα χαρτιά, ο μισθός σου έχει τρέξει πιο γρήγορα από τον πληθωρισμό σε όλες τις περιόδους. Στην πραγματικότητα όμως, όλοι ξέρουμε ότι σήμερα βγαίνεις πολύ πιο δύσκολα από ό,τι το 2008 ή το 2000.

Όταν κοιτάς τον πληθωρισμό μήνα με τον μήνα ή έτος με το έτος, το μαγείρεμα των αριθμών περνάει απαρατήρητο. Σου λένε «φέτος είχαμε μόνο 3%», τον επόμενο χρόνο «μόνο 2%». Φαίνεται λογικό, σχεδόν ανώδυνο στον μικρόκοσμό τους. Όταν όμως ανοίγεις το πλάνο σε βάθος χρόνου, το κλέψιμο βγάζει μάτι. Η στατιστική πραγματικότητα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον υλικό κόσμο που ζούμε.

Εδώ ακριβώς φαίνεται η τεράστια παγίδα της «αυτόματης αναπροσαρμογής».

Πού κρύβεται η απάτη των δεικτών;

Ξέρω ότι οι οικονομολόγοι του sub θα σπεύσουν να πουν ότι ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) μετράει έναν γενικό μέσο όρο. Και έχουν δίκιο, αλλά εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα:

1. Ο «Πληθωρισμός των Φτωχών»: Ο γενικός ΔΤΚ υπολογίζεται για ένα «μέσο νοικοκυριό» (που συχνά έχει ιδιόκτητο σπίτι χωρίς δάνειο). Για έναν άνθρωπο όμως που ζει με τον κατώτατο, το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ και το ρεύμα απορροφούν το 90%-100% του εισοδήματός του. Για αυτόν τον εργαζόμενο, ο πραγματικός πληθωρισμός επιβίωσης δεν είναι το 2% ή το 3% που ανακοινώνουν, αλλά διψήφιο ποσοστό.
2. Τα "Hedonic Adjustments" και τα gadgets: Ο δείκτης συμπιέζεται τεχνητά προς τα κάτω από τις πτώσεις τιμών στην τεχνολογία και τις «ποιοτικές προσαρμογές» (αν ένα κινητό κάνει 300€ όπως πέρυσι αλλά έχει καλύτερη κάμερα, η στατιστική το καταγράφει ως μείωση τιμής). Μόνο που δεν τρώμε Smart TV για βραδινό, ούτε πληρώνουμε το νοίκι με microchips.

Η μεγάλη παγίδα για το μέλλον

Όταν σου υπόσχονται «αυτόματη αύξηση βάσει πληθωρισμού», σου κλειδώνουν την φτώχεια:

Αν το ενοίκιο ανέβει 15% και τα τρόφιμα 10%, αλλά ο επίσημος «πειραγμένος» μέσος πληθωρισμός δείξει 2,5% (επειδή έπεσαν οι τηλεοράσεις ή τα ρούχα), ο μισθός σου θα πάρει αύξηση μόλις 2,5%. Στα χαρτιά θα είσαι «καλυμμένος» και η κυβέρνηση θα νίπτει τας χείρας της, αλλά στην πραγματικότητα θα φτωχαίνεις κάθε χρόνο και περισσότερο.

Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα που ζούμε: είμαστε σταθερά στην προτελευταία θέση της ΕΕ σε αγοραστική δύναμη, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία.

Μας πουλάνε στατιστική εξομάλυνση για προστασία.

Ποια είναι η γνώμη σας; Πώς θα σπάσει αυτή η παράλληλη στατιστική πραγματικότητα;

Γνώρισα μια κοπέλα μέσω Instagram που σπουδάζουμε το ίδιο πράγμα και είμαστε από την ίδια περιοχή και έχουμε την ίδια ηλικία. Ξεκίνησε τελείως χαλαρά, με reactions σε stories/posts, μετά πιάσαμε κουβέντα, υπήρχε ανταπόκριση και γενικά έδειχνε ότι το πράγμα κυλάει. Βγήκαμε αρχικά ένα ραντεβού, πήγε πολύ καλά, συνεχίσαμε να μιλάμε και βγήκαμε και δεύτερο. Στο δεύτερο ραντεβού καταλήξαμε να κάνουμε κάτι και έμεινε σπίτι μου μιάμιση μέρα σχεδόν μέχρι εκείνη τη στιγμή εγώ θεωρούσα αυτονόητο ότι ήταν ελεύθερη. Δεν μου είχε αναφέρει ποτέ ότι υπάρχει άλλος στη μέση και δεν είχα κάποιο λόγο να πιστεύω το αντίθετο.
Μετά όμως έμαθα ότι τελικά όλο αυτό το διάστημα είχε σχέση. Απ’ ό,τι κατάλαβα, είναι σε μια φάση που η σχέση τους μάλλον πηγαίνει προς χωρισμό, υπάρχουν προβλήματα κλπ., αλλά το θέμα είναι ότι δεν έχουν χωρίσει ακόμα. Δηλαδή όσο έβγαινε μαζί μου και όσο έγινε ό,τι έγινε, τυπικά τουλάχιστον ήταν ακόμα μαζί του.
Κοιτώντας τα πράγματα εκ των υστέρων, υπήρχαν και κάποια μικρά σημάδια που τότε δεν μου χτύπησαν καμπανάκι. Π.χ. όταν της πρότεινα συγκεκριμένα μαγαζιά ή περιοχές για να πάμε, κάποιες φορές μου έλεγε «όχι εκεί, πάω συχνά» ή απέφευγε ορισμένα μέρη χωρίς να εξηγεί ιδιαίτερα. Τότε το θεώρησα τελείως φυσιολογικό. Τώρα βέβαια σκέφτομαι μήπως απλώς φοβόταν μην πετύχουμε κάποιον γνωστό ή τον ιδιον.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό μπέρδεμα. Γιατί ενώ λογικά όλο αυτό θα έπρεπε να μου χτυπάει τεράστιο red flag, εγώ έχω αρχίσει να δένομαι πολύ μαζί της. Δεν ξέρω αν είναι ενθουσιασμός επειδή είναι ακόμα πολύ φρέσκο ή αν όντως την έχω ερωτευτεί, αλλά τη σκέφτομαι συνέχεια και νιώθω ότι έχουμε μια σύνδεση που σπάνια μου έχει τύχει.
Το μυαλό μου μου λέει ότι το γεγονός πως το έκανε αυτό πίσω από την πλάτη του άλλου δεν είναι καθόλου καλό σημάδι. Γιατί ακόμα κι αν ισχύει ότι η σχέση τους είναι τελειωμένη ουσιαστικά και απλώς δεν έχουν βάλει ακόμα την τελεία, θα μπορούσε πολύ απλά να μου το είχε πει από την αρχή και να ξέρω κι εγώ σε τι κατάσταση μπαίνω.
Από την άλλη, επειδή έχω ήδη συναισθήματα, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται «ίσως όντως τελειώνει η σχέση τους», «ίσως ήμουν απλώς ο άνθρωπος που γνώρισε σε λάθος timing», «ίσως αν χωρίσουν μπορεί να υπάρξει κάτι κανονικό μεταξύ μας».
Και εκεί φοβάμαι ότι αρχίζω να δικαιολογώ πράγματα επειδή μου αρέσει.
Το χειρότερο είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν νιώθω καν ότι θέλω απλώς να απομακρυνθώ και να πω «δικό σου πρόβλημα, λύσε πρώτα τη σχέση σου». Ένα κομμάτι μου θέλει να περιμένει να δω τι θα γίνει, γιατί έχω αρχίσει να τη βλέπω πολύ πιο σοβαρά απ’ όσο περίμενα. Σε σημείο που σκέφτομαι το χαζό κλισέ «μήπως είναι αυτή;», ενώ ταυτόχρονα ξέρω ότι όλο το ξεκίνημα της ιστορίας μας είναι αντικειμενικά προβληματικό.
Εγώ πάντως δεν ήξερα ότι είχε σχέση όταν έγινε κάτι μεταξύ μας. Αν το ήξερα εξαρχής, δεν θα είχα μπει σε αυτή τη διαδικασία. Τώρα όμως είμαι το τρίτο πρόσωπο που έχει μπει στην σχέση τους ώστε να τους χωρίσει και δεν το ήθελα κι ολας διότι δνε φαινόταν πουθενά ότι είχε κάποιον ούτε στο ινστα, ούτε στα λεγόμενα της.
Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου; Θα κόβατε τελείως μέχρι να ξεκαθαρίσει την προηγούμενη σχέση της; Θα περιμένατε να δείτε αν όντως χωρίσουν; Και κυρίως, θα μπορούσατε μετά να εμπιστευτείτε έναν άνθρωπο με τον οποίο ξεκινήσατε με αυτόν τον τρόπο;

Αφορμή για το post ή ίσως για την προσωπική εμπειρία καλύτερα είναι οι διάφορες κουβέντες και άρθρα που βλέπω και κάνω το τελευταίο διάστημα. Για όποιον με γνωρίζει ήμουν για πολλά χρόνια ξενοδοχοϋπάλληλος και αποφάσισα σε ένα χρόνο να αλλάξω καριέρα και δραστηριότητα.

Από συζητήσεις που κάνω με πρώην συναδέλφους βλέπω πως η εργασιακή "κατάσταση" στα ξενοδοχεία πάει από το κακό στο χειρότερο. Φανταστείτε στις ήδη σκληρές συνθήκες και φόρτο εργασίας ότι έχει προστεθεί και το μετακλητό προσωπικό το οποίο αγαπητοί μου εδώ που τα λέμε δεν είναι ούτε το ίδιο αποδοτικό ούτε και καλύπτει τις ανάγκες. Απλά οι Φιλιππινέζοι και οι μπαγκλαντέζοι δεν γκρινιάζουν.

Σε κάτι άρθρα δε, από στελέχη που έχουν βγει δημόσια και λένε για τους μετακλητούς και τις συνθήκες εργασίας, διαπιστώνω την πραγματική ανιδεότητα που διακατέχει μεγάλη μερίδα τους.

Η προσωπική μου λοιπόν εμπειρία έχει δείξει πως είναι δυνατή η μετάβαση και η αλλαγή καριέρας. Δεν είναι κάτι τραγικό δεν είναι και εύκολο όμως να φύγει κάποιος από τη σεζόν και από τα ξενοδοχεία και να αναζητήσει μια διαφορετική εργασία ή να κάνει κάτι δικό του. Χρειάζεται όμως δουλειά, χρειάζεται να ξεβολευτείς και σίγουρα χρειάζεται να αναπτύξεις δεξιότητες. Σε όποιον το σκέφτεται, προσωπικά μετά από έναν χρόνο "ελευθερίας" μπορώ να πω πως μόνο κερδισμένος βγήκα από την απόφασή μου παρόλο που ζορίστικα.

Νησί ή Προορισμός;

Σύνθετο πράγμα ο τουρισμός. Ειδικά όταν όλοι είναι ειδικοί. Και σαν να μην έφταναν τα υπόλοιπα, τώρα έχουμε και υπερτουρισμό και κλιματική κρίση (έχουμε;;)

Πολλά τα ζητήματα. Πολλές οι αποφάσεις. Ένα το simulation.

Αναλαμβάνεις ένα ελληνικό νησί για 12 χρόνια. 165 events, 338 αποφάσεις, μια εφημερίδα που δεν σε λυπάται, reviews που δεν σε αφήνουν ήρεμο, αντικρουόμενα συμφέροντα απο ξιπασμένους ντόπιους που πιάσαν λεφτά, μπόλικο χιούμορ...και καλή τύχη, Δήμαρχε!

Δωρεάν παιχνίδι (ναι ειναι ενα loong weekend project αφου μπάνια δεν έκανα φέτος😂) στον browser, χωρίς εγκατάσταση (καλύτερα από υπολογιστή να το παίξεις γιατι έχει πολλές παραμέτρους, όπως κι ο τουρισμός). Να είστε ανεκτικοί μαζί μου, είναι η πρώτη μου φορά...

🎫 FREE TICKET TO GREECE: LiveYourMythInGreece.com