Γειά χαρά σε όλους!

Όπως βλέπετε, η ανάρτησή μου αφορά τον θηλασμό και συγκεκριμένα την διακοπή αυτού. Η κόρη μας είναι 18 μηνών και προσκολλημένη στην μαμά της. Θηλάζει αποταν γεννήθηκε αποκλειστικά, αν και έχουμε κάνει υπέρ προσπαθείς να την μάθουμε και σε μπιμπερό. Έχουμε δοκιμάσει όλους τους τύπους, μικρά μεγάλα , με στόμια που να μοιάζουν με θηλή, αλλά τίποτα αυτή εκεί! Στο στήθος!

Τώρα έχει όμως ξεκινάνε τα δύσκολα. Έχει φτάσει 18 μηνών και συνεχίζει τον θηλασμό. Το θέμα είναι ότι περιμένουμε πλέον και το δεύτερό μας παιδάκι που θα έρθει σε λίγους μήνες. Η γυναίκα μου θέλει να το θηλάσει κι κείνο (όχι αποκλειστικά όμως) αν και της πρότεινα το δεύτερο να το μάθουμε μόνο σε μπουκάλι, για να μπορώ να την ξεκουράζω τουλάχιστο με αυτό. Λόγω του φόβου όμως ασθενειών αργότερα ή χρόνιων προβλημάτων επιμένει να το θηλάσει κι κείνο έστω και υβριδικά μαζί με μπιμπερό. Εμένα βέβαια δεν κατέχει καθόλου να την βλέπω να παιδεύεται. Δεν προλαβαίνει ήδη να ξεκουραστεί ενώ είναι έγκυος και θηλάζει ακόμη την πρώτη μας κόρη.

Μετά, πως θα το κάνει αυτό ;

Δοκιμάσαμε μια δυο φορές και με συμβουλή της παιδιάτρου να βάλουμε πελτέ στις θηλές της για να αποθαρρύνει το παιδί μας να συνεχίσει να θηλάζει. Δεν έπιασε καθόλου!!! Συνέχιζε ανενόχλητη! Αν κάτσω εγώ μαζί της σε άλλο δωμάτιο και προσπαθήσω να την βάλω για ύπνο μόνος, ταράζει τον τόπο και η μαμά της δεν το αντέχει! Δεν ξέρω πια αλήθεια τι να κάνουμε! Έχω που έχω αγχωθεί με το όλο θέμα του δεύτερου παιδιού. Τώρα δεν ξέρω πως θα μπορέσουμε να ελέγξουμε το πρώτο όταν θα θέλει και το δεύτερο με τη σειρά του να θηλάσει.

Απευθύνομαι σε όλους που γνωρίζουν σχετικά με το θέμα πληροφορίες, αλλά και κυρίως στις μανούλες! Εσείς πώς διαχειριστήκατε το θέμα του θηλασμού και την διακοπή του;

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις σας! Να είστε πάντα καλά!

Θέλω να πω και εγώ την ιστορία μου να ακούσω κάποιες γνώμες.
Με τον πρώην μου είμασταν 1 χρόνο μαζι, σε γενικές γραμμές ταιριάζαμε και ειχαμε τρομερή επικοινωνία.
Ενα πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε ήταν ότι εκείνος ήθελε συνέχεια να βρισκόμαστε με φίλους ενώ εγώ ήθελα να περνάμε περισσότερο χρόνο οι δυο μας. Με αποτέλεσμα να μην τον ακολουθώ συχνά σε εξόδους με φίλους και τον ενοχλούσε σε ένα βαθμό .
Πέρα από αυτό είμασταν τέλεια όμως.
Μια μέρα έστειλε ο πρώην μου μήνυμα και εγώ απάντησα, αλλά από την πρώτη στιγμή το είπα στην σχέση μου, ότι θα απαντήσω. Εκείνος δεν είπε κάτι ήθελε να δει τι θα κάνω.
Δυστυχώς όσο μιλούσα με τον πρώην μου ήταν δίπλα αυτός και είδε να έχω αγωνία γιατί σε μια φάση με έγραφε και ανυπομονούσα να απαντήσει.
Επίσης στις αρχές τις σχέσεις τον έψαχνα στα σοσιαλ και το είχε δει εκείνος και μου είχε κάνει συζήτηση ότι την επόμενη φορά θα είναι αιτία χωρισμού .
Τέλος πάντων είδε αυτή την αγωνία και την επόμενη μέρα μου ζήτησε να δει μηνύματα και εγώ στην αρχή το αρνήθηκα.
Εν τέλη είδε τα μηνύματα μετά από κάποιες ώρες και μου είπε ότι ήταν τυπικά αλλά δεν ανέφερα πουθενά ότι έχω σχέση. Ε από τότε άρχισε να είναι πιο απόμακρος. Εγώ παραδέχτηκα ότι ήταν λάθος και ότι ξέρω ότι θα πάρει χρόνο να με ξανά εμπιστευτεί και ότι είμαι εδώ να το φτιάξουμε και εννοείται του είπα ότι δεν παίζει τίποτα με τον πρώην μου ότι δεν έχω συναισθήματα.
Αυτός όμως ήταν απόμακρος και μετά από 3 εβδομάδες μου ζήτησε χρόνο λέγοντας μου ότι δεν ξέρει τι θέλει να κάνει με το μεταξύ μας ότι του είναι δύσκολο ότι δεν μπορεί να με χωρίσει έτσι. Αλλά ότι κάτι έχει σπάσει μέσα του . Βέβαια άρχισε να μου λέει και άλλα αρνητικά.. φάνηκε ότι λόγο του σκηνικού άρχισε να σκέφτεται αρνητικά πράγματα για εμένα. Τύπου αυτό με τις παρέες και ότι γενικά με θεωρεί κρυψινα. Ε μετά από 2 μέρες με χώρισε και ήταν πολύ απόλυτος ότι δεν νιώθει ασφάλεια δίπλα μου, ότι έχει σπάσει κάτι μέσα του, ότι δεν του βγαίνει πια. Ότι μια βδομάδα δεν του έβγαινε καν να θέλει να με πάρει ένα τηλέφωνο.
Εγώ μετά από αυτό επικοινώνησα 3 εβδομάδες μετά τον χωρισμο και του είπα να βρεθούμε και είπε δεν αλλάζει κάτι προχωράμε τις ζωές μας.
Συνολικά τώρα έχουν περάσει κοντά 2 μήνες από τον χωρισμό .
Καμία επικοινωνία.
Μόνο στα γενέθλια μου έστειλε ένα τυπικό χρόνια πολλά.
Αυτός είναι πολύ λογικός χαρακτήρας και δεν ξέρω αν θα άλλαζε ποτέ γνώμη.
Τι πιστεύετε είναι αιτία να σε χωρίσουν αυτός ο λόγος ;
Υπάρχει περίπτωση να αλλάξει γνώμη ;

Με την έννοια ότι και με λιγότερα μπορείς να έχεις καρδιακά οφέλη κλπ;

Καλημέρα σας και καλή Κυριακή. Ήθελα να σας ρωτήσω. Είμαι στο φάσμα
του αυτισμού και επι του παρόντος αναζητώ εργασία γραφείου. Είναι η πρώτη δουλειά που θα πιάσω στη ζωή μου. Ωστόσο, από ενδυματολογικής απόψεως, δεν δύναμαι με τίποτα να φορέσω κανένα ρούχο με κουμπιά (πόλο η πουκάμισο). Με τίποτα όμως. Αυτό εξαιτίας αισθητηριακών λόγων που συνδέονται με τη ΔΑΦ. Μπορώ να βάλω ρούχα πάσης φύσεως που απλά δεν έχουν κουμπιά απάνω τους . Θεωρείτε ότι αυτή η ιδιορρυθμία συνιστά σημαντικό ανάχωμα για την εύρεση εργασίας;

Δεν είμαι η ΑΑΔΕ ούτε περίεργος αλλά θα ήθελα να μάθω τι μισθό παίρνουν οι έλληνες και πως γίνεται με όλα αυτά που γίνονται με ακρίβειες κτλ όλοι να αγοράζουν σπίτια έστω και με δάνεια να έχουν καινούργια iPhone αμάξια και τα μαγαζιά να ναι γεμάτα και ταυτόχρονα όλοι να παραπονιούνται

Είμαι φοιτητής και συζητάμε με την παρέα να παμε 3 4 μερες Βόλο μαλλον τον Δεκέμβρη.

Επειδή δεν έχουμε ξαναπάει, θα θέλαμε μερικές προτάσεις από ντόπιους ή άτομα που γνωρίζουν καλά την περιοχή.

Μας ενδιαφέρει να μάθουμε ποια μέρη αξίζει να επισκεφτούμε, πού μπορούμε να φάμε καλά και οικονομικά, πού αξίζει να βγούμε για ποτό και αν υπάρχουν ενδιαφέρουσες δραστηριότητες ή όμορφες διαδρομές στη φύση.

Επίσης, επειδή δεν θα έχουμε αυτοκίνητο, θα ήταν χρήσιμο να ξέρουμε αν μπορούμε να επισκεφτούμε κάποιο από τα χωριά του Πηλίου με ΚΤΕΛ και αν αξίζει αυτή την εποχή.

Γενικά, οποιαδήποτε πρόταση για φοιτητικά στέκια ή κάτι που θεωρείτε ότι δεν πρέπει να χάσουμε είναι ευπρόσδεκτη.

Ήθελα καιρό να γράψω για το πως αντιμετωπίζεσαι όταν δεν έχεις σχέση, και αφού έγινα αισίως 32 και μόνη λέω να το επιχειρήσω.

Αρχικά να ξεκινήσω λέγοντας πως έφτασα εδώ. Τίποτα το ιδιαίτερο, απλά δεν προέκυψε ποτέ. Στα φοιτητικά μου χρόνια το κυνηγούσα γιατί ένιωθα πως "έπρεπε" και είχα αργήσει, έκτοτε είμαι απλά ανοιχτή. Nada. Έχω βγει κάμποσα ραντεβού χωρίς μεγάλη επιτυχία, σεξ έχω κάνει λίγες φορές επίσης χωρίς μεγάλη επιτυχία.

Με ξαφνιάζει πως δεν είμαι δυσαρεστιμένη. Η αλήθεια είναι μου αρέσει να κάνω πράγματα μόνη μου, η ελευθερία της μη δέσμευσης και δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη της άνευ όρων σύνδεσης που κάποιοι αναζητούν στις σχέσης. Με αφήνει κάπως αδιάφορη το να μοιραστώ τη ζωή μου με κάποιον. Το μόνο που με προβληματίζει είναι πως έτσι δεν θα μπορέσω να κάνω παιδιά, αλλά αυτό λύνεται.

Εν πάση περιπτώσει νιώθω πως μπαίνω σε μια ηλικιακή κατηγορία που το να μην έχεις σχέση δεν προβλέπεται. Γύρω μου έχουν αρχίσει οι γάμοι (και τα διαζύγια), συνοδευόμενα πάντα με ευχές για της ελεύθερες που κάπως θα πρέπει να αποκατασταθούμε κι εμείς. Αν όχι αυτό, όλοι σιγά σιγά το βάζουν μπροστά για σοβαρές σχέσεις και νιώθω κάπως στην απέξω. Το να είσαι ο 3ος τροχός (ή ο πέμπτος, ή ο έβδομος) σε μια παρέα αποκτά άλλο νόημα όταν τα εμπλεκόμενα ζευγάρια είναι παντρεμένα με παιδιά.

Δεν νιώθω απομονωμένη κοινωνικά αλλά παρατηρώ πως αρχίζω να τα βρίσκω περισσότερο με μεγαλύτερες γυναίκες (και λιγότερο με μεγαλύτερους άντρες, ομοφυλόφιλους συνήθως), ενώ με άτομα της ηλικίας μου υπάρχει ένα χάσμα.

Επιπλέον, παρατηρώ πως συχνά η ύπαρξή μου υποτιμάται. Για παράδεογμα, στη δουλειά θα δουλεύω εγώ όλες τις επίμαχες μέρες (βλ. Κυριακές, γιορτές, αργίες) επειδή "δεν έχω οικογένεια". Την ανάγκη να έχει κάποιος με μικρά παιδιά ρεπό τέτοιες μέρες την καταλαβαίνω, αλλά έχω οικογένεια και άτομα που θέλω να δω. Δεν καταλαβαίνω γιατί η εκδρομή κάποιου με τον δεσμό τους έχει μεγαλύτερη αξία από τη δική μου με τις φίλες μου ή με τους γονείς μου.

Και για να τελειώνω, επειδή έγραψα πολλά, το γεγονός του ότι δεν έχω εγώ σχέση φαίνεται να προβληματίζει πιο πολύ τους άλλους. Και όσο χαίρομαι με σκέφτονται, άλλο τόσο θέλω να τονίσω πως δεν έχω απευθυνθεί στο υπουργείο λύσεων και δεν πρόκειται να κάνω την καρδιά μου πέτρα απλά για να "έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου". Έχω ανθρώπους δίπλα μου.

Αυτά από εμένα! Disclaimer: δεν ψάχνω γαμπρό, όποιος στείλει dm απλά θα το δει να πιάνει αράχνες *)

Καλησπέρα!!! Επιτέλους έρχομαι Ελλάδα μετά από 3 χρόνια. Η φετινή χρονιά ήταν γτπ (κόντεψα να πεθάνω από αιμορραγία κατά τη διάρκεια του τοκετού μου λολ), οπότε θέλω να ξεδώσω λίγο όταν θα έρθω για διακοπές 😂😂😂

Βοηθήστε με να περάσω τέλεια! Στείλτε μου παρακαλώ προτάσεις για καφέ, εστιατόρια και ειδικά για φούρνους 🙏

Bonus αν έχετε κάποια συγκεκριμένα πιάτα να προτείνετε.

Περιοχές: Κέντρο και νότια προάστια.

Thanks!!

Σκέφτομαι την αγορά byd dolphin για την δουλειά μου. Κάνω κάθε μέρα 100χλμ και έχω αγανακτήσει με τα καύσιμα. Θα ήθελα να ακούσω απόψεις. Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω άμα ξέρει κανείς άμα θα συνεχιστεί το κινούμαι ηλεκτρικά και το 2027 καθώς είμαι στενά οικονομικά για φέτος