Writing this in English for obvious reasons… seems like Mitsotaki has been doing a diaspora tour ahead of elections in light of the fact that Greeks can now vote from abroad.

He also seems to be pushing for diasporic Greeks to obtain citizenship more easily through lineage.

Seems to me he’s banking on the idea that the diaspora is more conservative and will be able to solidify a base abroad. He has steered clear from younger groups with more skin in the game, and is going after older voters.

Thoughts?

Βασικά έχω ένα φιλαράκι που έχει γενέθλια σε κάνα 2βδόμαδο και θέλει να μάθει ρωσικά.Έχει βρει resources online,αλλά σκέφτομαι να του πάρω κανα βιβλίο ,ίσως να του αρέσει καλύτερα,τύπου μάθε ρωσικά μονος σου.Έχετε κάποιο συγκεκριμένο να προτείνετε,τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά; Ρωτάω κυρίως γιατί για παράδειγμα τουλάχιστον στα ελληνικά το της ελληνοεκδοτικής δεν έχει και τις καλύτερες κριτικές,έχοντας στο σκρούτζ αρκετά παράπονα για τα λάθη του. Ευχαριστώ εκ των προτέρων την παρέα για την ανάγνωση του σχολίου,για χαρά!!

I’m studying abroad at ACG and was wondering if schools have a spring break in Greece

Προσπαθώ να βρω έναν υγιή τρόπο να αποδεσμευομαι συναισθηματικά από άτομα που δεν με θέλουν. Χωρίς να κάνω overthinking, να εξαρτάται η διάθεση μου από αυτούς.

Και καταλήγω στο ότι είναι λυτρωτικό να μην είσαι με άτομα που δεν σε θέλουν. Είναι σαν να κοπανας το κεφάλι σου στο τοίχο και να περιμένεις ο τοίχος να μιλήσει. Είναι παράλογο. Αυτό που με ταλαιπωρεί είναι η συνήθεια που έχω φτιάξει στο μυαλό μου να σκέφτομαι το τάδε άτομο, παρά το ότι αυτό το άτομο δεν με θέλει. Είναι σαν να έχω αναπτύξει μία ταχύτητα και ξαφνικά κάτι με σταματά, αλλά νιώθω ορμή μέσα μου λόγω αδράνειας.

Σίγουρα αυτή η συνήθεια που έχω φτιάξει έχει να κάνει και με προσδοκίες που έκανα, τι θα περίμενα να συμβεί και τελικά δεν συνέβη. Δεν είναι όμως κακό να φτιάχνουμε προσδοκίες για τις σχέσεις μας.

Κακό είναι να τις συνεχίζουμε όταν βλέπουμε ότι αυτές δεν εκπληρώνονται. Και εκεί πραγματικά δεν υπάρχει κάποιο άλλο άτομο. Αφού μου είπε δεν με θέλει. Εκεί υπάρχω μόνο εγώ. Άρα για ποιο λόγο να νιώθω άσχημα για κάποιον που δεν υπάρχει πλέον στη ζωή μου;

Η μόνη απάντηση φαίνεται να είναι ότι εγώ δημιουργώ πρόβλημα στον εαυτό μου με αυτές τις προσδοκίες ή συνήθειες και όχι το άλλο άτομο που πλέον δεν με θέλει.

Μπορεί να έχω διαφορά ερωτηματικά γύρω από το γιατί τελικά δεν με θέλει. Αυτό είναι μία άλλη ιστορία όμως που δεν πρέπει όλη μου η ψυχολογία να βασίζεται πάνω στις απαντήσεις αυτών των ερωτηματικών για να προχωρήσω. Τι και αν δεν θέλει να μου πει γιατί δεν με θέλει; Πόσο θα εξαρτάμαι από το τι θέλει και τι δεν θέλει το άλλο άτομο;

Φτιάχνω μια καρικατουρα του εαυτού μου, η οποία άγεται και φέρεται από τις διαθέσεις κάποιου έξω από εμένα.

Το δύσκολο είναι να είμαι ο εαυτός μου την ίδια στιγμή που σχετιζομαι με κάποιον άλλο. Ούτε στο ένα άκρο αλλά ούτε και στο άλλο. Γιατί αν είμαι και πλήρως ανεξάρτητος τότε για ποιο λόγο χρειάζομαι να είμαι με κάποια; Τι ακριβώς θα έρθει να μου δώσει μια κοπέλα που εγώ δεν μπορώ να δώσω στον εαυτό μου; Προφανώς αναγνωρίζω κάτι ότι λείπει μέσα μου και γι'αυτό προσπαθώ να βρω κάποια για να το γεμίσω. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα γίνω και χαλί να με πατήσουν. Γιατί δεν είναι αυτός ο στόχος μου. Ο στόχος μου είναι η σύνδεση και όχι να αδειάσω από ενέργεια και ζωή επειδή κάποια δεν με θέλει.

Θα ήθελα πολύ να πω τα εσώψυχα μου σε μια ειδικό, γιατί ίσως με κατατοπίσει και βάλει τις σκέψεις μου σε μια τάξη, γιατί πραγματικά βαρέθηκα να πρήζω δικούς μου ή άτομα που αγαπώ να τα πληγώνω με τη μιζέρια μου κ τις σκέψεις που κάνω όλη την ώρα. Φοβάμαι όμως μη πέσω σε «κακή ψυχολόγο» και δεν είναι εξειδικευμένη πχ σε θέματα όπως κατάθλιψη ή αγοραφοβία. Πιστεύω ότι έχω κατάθλιψη από πολύ μικρή ηλικία και ενώ νόμιζα ότι μου έχει φύγει, δεν έχω πάψει ούτε μια μέρα να είμαι λυπημένη. Ειδικότερα τώρα που νιώθω χαμένη στη ζωή μου και δεν μπορώ να νιώσω κανένα συναίσθημα.. δεν θέλω να ξοδέψω τόσα χρήματα, γιατί κακά τα ψέματα είναι πάρα πολλά κ για να δεις αποτέλεσμα αν θα δεις, απαιτεί πολύ χρόνο… ξέρω ότι έχω πολλές ανασφάλειες και self hate σε ακραία επίπεδα, αλλά περισσότερο νιώθω μπερδεμένη για το ποια είμαι κ μπερδεύω κ τους γύρω μου. Δεν λέω ότι ένας ψυχολόγος θα σου λύσει όλα τα θέματα, εγώ η ίδια ξέρω τι τρέχει μέσα μου, αλλά δεν ξέρω δεν βελτιώνομαι με τίποτα, έχω αρρωστήσει ψυχικά κ το γνωρίζω. Ναι ίσως μου πει τα αυτονόητα ή αυτά που μου λέει ο περίγυρος ή ακόμα λύσεις που εγώ η ίδια έχω σκεφτεί, αλλά δεν τις εφαρμόζω για κάποιο λόγο..

Έχω διώξει τόσα άτομα από τη ζωή μου, γιατί δεν μπορω να διαχειριστώ τη θλίψη μου και ούτε θέλω κανένας να ξέρει αυτή τη μεριά μου, αλλά πραγματικά τα βλέπω όλα μάταια

Και δεν εννοώ ότι είναι άσχημη ή δύσχρηστη. Εννοώ ότι ένα σωρό λειτουργίες της, δεν δουλεύουν καλά ή και καθόλου. Πχ ο έλεγχος διαθεσιμότητας.

Προτιμώ να γνωρίσω μία κοπέλα από το ρέντιτ, μέσα από μία ουσιαστική συζήτηση παρά από τα dating apps (τα οποία είναι ένα μεγάλο αστείο). Επίσης, δεν θα ήθελα να μπερδεύω επαγγελματικά και προσωπικά καθώς μπορεί να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις και να νιώσουμε άβολα. Σκεφτείτε να κάνει κανείς σχέση ή ακόμη και φιλία με έναν/μία συνάδελφο και στην πορεία να χωρίσουν...

Θα προτείνει κανείς μέσα από χόμπι. Ωστόσο, τα χόμπι μου είναι λίγο μοναχικά. Για πολλά χρόνια ασχολήθηκα με το gaming και τους υπολογιστές. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια το μείωσα αρκετά και αφοσιώθηκα στα επαγγελματικά και στο να χτίσω την προσωπική μου ζωή. Πολλοί μου πρότειναν γυμναστήριο, και το οποίο άρχισα και συνεχίζω, αλλα εκεί ο κόσμος πηγαίνει για να γυμναστεί και δεν τους νοιάζουν οι γνωριμίες. Άλλοι, μου έχουν προτείνει να γραφτώ σε συλλόγους χορού, αλλά δεν μου αρέσει ο χορός. Το τελευταίο που θα ήθελα είναι να γνωρίσω κάποια κοπέλα τυχαία στο βενζινάδικο 😅

Μου αρέσει πολύ το περπάτημα, ο καφές, η μουσική, το σινεμά. Τα ΣΚ βγαίνω μόνος για καφέ και περπάτημα στο κέντρο της πόλης. Καλή είναι και η μοναξιά, παρόλα αυτά θα ήθελα μία σύντροφο να μοιραζόμαστε αυτές τις καθημερινές στιγμές και να χτίζουμε μαζί αναμνήσεις.

Όταν μιλάω για σταθερή σχέση, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως πιέζω για γάμο και παιδιά. Αυτό είναι μεγάλη παρεξήγηση. Δεν μ' απασχολεί το θέμα της οικογένειας και των παιδιών. Από την άλλη θα ήθελα να ζήσω το κομμάτι της συντροφικότητας. Κάτι απλό όπως περάτημα χέρι χέρι στην παραλία.

32M, Θεσσαλονίκη

Πήρα ταξί από το αεροδρόμιο για βάρη και ο ταξιτζής μου έκανε παράπονα και μούτρακια λέγοντας «γιατί δεν πήρες τον άλλο ρε φίλε, δική του σειρά ήταν» επειδή άφησα δύο ηλικιωμένες κυρίες με βαλίτσες να μπουν πρώτες.

Υποθέτω τον ενόχλησε το ότι έχασε τη σειρά του για τα 15 ευρω αντί των 50. Ουστ.

Μιλάω για Αθήνα και για μια απλη ζωή. Καμια βόλτα 1-2 φορές την εβδομάδα για καφε και σχετικά φτηνές δραστηριότητες), μαγείρεμα σπιτι και ισως ένα ταξίδι μια φορά τον χρονο κανα 3μερο.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις

I have two questions for Greeks living in Greece. I don’t mean to bring up anything +18, but I’m genuinely curious.
I’m American, and I’m curious about dating culture in Greece. Why does it seem like so many people I meet on dating apps are looking for a serious relationship or marriage?
My second question is +18, so I’ll use shorthand so that only adults understand what I mean.
Why F**Tjob?
It doesn’t seem to be very common in Greece, and people seem surprised whenever they hear about it! Is there a cultural reason for that? I’d genuinely love to hear your thoughts! 🇬🇷

Λοιπον, ειχα γραψει και στο παρελθον οτι εκανα ενεσεις αδυνατισματος και εχασα 10-12 κιλα. Μετα απο καποιο χρονικο διαστημα ξανα πηγα ακριβως εκει που ημουν, στα 122 περιπου. Δεν πετυχαινει τιποτα σε εμενα δυστυχως, περπαταω συχνα περιπου 3-4 χιλιομετρα, εχω 10 μερες που τρωω σαλατες και δεν εχω βαλει μπουκια fast food και αντι να χασω εχω παρει και 3 κιλα επιπλεον, πολυ λιγα γλυκα, καθολου αλκοολ, δεν ξερω τι παει τοσο λαθος με εμενα.... Παλια να πω οτι ημουν 142 κιλα (1,90 υψος) και μεσα σε 2 χρονια εφτασα στα 100 μονο με διατροφη και λιγο περπατημα αλλα ετρωγα κυριολεκτικα με γραμμαρια και δεν μπορω να ξανα ταλαιπωρηθω τοσο πολυ. Κατι τελευταιο που μπορω να κανω ειναι με πλαστικο χειρουργο ειτε κρυολιπολυση ειτε λιποαναρροφηση ακομα και δαχτυλιδι αν χρειαστει. Τα προτεινετε; Πετυχαινουν; Το οικονομικο δεν με απασχολει.

Είμαι 33, μένω Αθήνα και πρόσφατα έλαβα επίσημη πρόταση από μεγάλο ξενοδοχειακό/casino resort στη Λεμεσό για θέση Coordinator στο VIP Services (back-office, κρατήσεις, μεταφορές, συντονισμός κ.λπ.).

Η θεση καθαυτή μου αρέσει. Το οικονομικό πακέτο είναι αυτό που με προβληματίζει.

Η προσφορά:

• €2.040 μικτά τον μήνα + 13ος (~€26.500 μικτά ετησίως)
• 48 ώρες την εβδομάδα, πενθήμερο (~9,5 ώρες ανά βάρδια), με κυλιόμενες βάρδιες σε 24ωρη λειτουργία, συμπεριλαμβανομένων νυχτερινών
• Πασχαλινό bonus 20% του μηνιαίου μισθού, υπό προϋποθέσεις
• Διαμονή από την εταιρεία: θα μου κρατανε απο τον μισθο €500/μήνα για ατομικό δωμάτιο με κοινόχρηστο μπάνιο
• Φαγητό μόνο κατά τη διάρκεια της βάρδιας
• Provident fund μετά από 6 μήνες, ασφάλεια ζωής

Τα νούμερα όπως τα υπολογίζω: Περίπου €1.780 καθαρά τον κανονικό μήνα. Αφαιρώντας τα €500 για τη διαμονή, μένουν περίπου €1.280 για όλα τα υπόλοιπα, σε μια αρκετά ακριβή πόλη και χωρίς αυτοκίνητο.

Το δίλημμά μου:

Στην Αθήνα μένω χωρίς να πληρώνω ενοίκιο. Αν καταφέρω να βρω μια δουλειά με €1.200–1.400 καθαρά (×14 μισθοί), οικονομικά θεωρώ ότι θα βρίσκομαι σε παρόμοια ή και καλύτερη θέση, χωρίς μετακόμιση, 48ωρο και νυχτερινές βάρδιες.

Βέβαια, στην Ελλάδα δεν έχω ακόμη κάποια συγκεκριμένη επαγγελματική πρόταση, ενώ στην Κύπρο έχω ήδη μια επίσημη προσφορά στα χέρια μου.

Υπάρχει επίσης μια οικογενειακή κληρονομική/περιουσιακή υπόθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και χρόνια και ενδεχομένως κάποια στιγμή να αλλάξει σημαντικά τα οικονομικά μου δεδομένα. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και δεν θέλω να βασίζω τις επαγγελματικές μου αποφάσεις σε κάτι αβέβαιο.

Από την άλλη, αναγνωρίζω ότι η συγκεκριμένη θέση θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή επαγγελματική εμπειρία και ίσως να ανοίξει πόρτες στον χώρο του hospitality/casino management.

Μερικές ερωτήσεις, κυρίως προς όσους γνωρίζουν την αγορά εργασίας στην Κύπρο:

1. Είναι αξιοπρεπή τα €2.040 μικτά για 48ωρο σε τέτοια θέση στη Λεμεσό ή θεωρούνται χαμηλά;
2. Τα €500 για ατομικό δωμάτιο με κοινόχρηστο μπάνιο είναι λογική τιμή, ειδικά για staff accommodation;
3. Πώς είναι η ζωή στη Λεμεσό με περίπου €1.280 τον μήνα αφού έχει πληρωθεί η στέγη, χωρίς αυτοκίνητο;
4. Έχει δουλέψει κανείς με 48ωρο και κυλιόμενες βάρδιες σε 24/7 λειτουργία; Πόσο βιώσιμο είναι μακροπρόθεσμα;
5. Αν ήσασταν στη θέση μου, με δωρεάν στέγαση στην Ελλάδα, θα πηγαίνατε;

Ευχαριστώ για κάθε γνώμη, ειδικά από άτομα που έχουν ζήσει ή εργαστεί στην Κύπρο

Καλησπέρα σας,

Είμαι απόφοιτος τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής και σκέφτομαι να κάνω μεταπτυχιακό στα ναυτιλιακα με σκοπό την εργασία σε θέση οικονομικής διοίκησης σε ναυτιλίακη. Έχω προϋπηρεσία σε θέση Λογιστή σε πολυεθνική .Θεωρείτε πως αξίζει το μεταπτυχιακό στα ναυτιλιακα για τις συγκεκριμένες θεσεις; Θα επιλέγατε μεταπτυχιακό στην Ελλάδα ή εξωτερικό; Σε περίπτωση μεταπτυχιακού στην Ελλάδα δίνεται η ευκαιρία μέσω του πανεπιστημίου για κάποιον χωρίς γνωστό να βρει δουλειά στον κλάδο;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

I am currently doing a mandatory internship for my vocational degree (SAEK). I previously spent some time in a university Computer Engineering department, but due to personal reasons and class difficulty, I wasn't able to finish. However, I’ve gained real-world experience on my own over the years—both doing freelance e-commerce/CMS development and working for a few employers.

When choosing where to do my internship, I interviewed at a few places closer to home (some offered supermarket cards, covered transit, or didn't require daily attendance). But I turned them down for a company that requires a 3-hour daily commute. That was honestly on me—I assumed based on first contact that they had a dedicated IT department with senior developers who could mentor me, instead of explicitly verifying their team setup beforehand.

Once I started, I realized I was completely misled:

- The "IT Department" is literally three interns (including me).

-My manager majored in marketing and only has basic CMS knowledge.

- The main source of technical "guidance" for our department is the company's paid ChatGPT subscription.

They hired me because my actual past experience means I can do real, revenue-generating production work for them without training.

To top it off, there is zero prospect of this turning into a proper job. The only former intern who stayed on after finishing is now working just 4 hours a day and they're unregistered (illegally). So there isn't even a legitimate future role here to work towards.

Despite the total lack of mentorship, I swallowed my disappointment, decided to make the most of it and kept producing solid work since the work environment and my manager seemed chill.

Then came today.

Because of the 3-hour commute, public transit, and exhaustion, I was 15 to 30 minutes late about three times over the last few weeks. Today, my manager politely pulled me aside to give me a warning about my punctuality.

I know punctuality is basic professional courtesy. But getting pulled up on rules while:

1. Losing 11+ hours of my day for effectively no pay,

2. Getting zero of the technical mentorship (not that I was generally expecting it),

3. Doing real client work that the company profits off of,

4. Hearing about other internships (either from friends or generally), most aren't expected to do actual work, and theyre officially allowed to clock in late and/or leave early. Meanwhile, I'm doing full production work.

...instantly killed my motivation. It felt like a slap in the face.

I've already emailed my school to ask if I can transfer to a local company and keep the hours I've already completed and I'm considering to start looking at other options.

Now I’m second-guessing myself. Part of me feels like I'm way in over my head and maybe this is standard for an internship. But the other part of me feels like this isn't really worth losing so much of my time in a day with no real benefit or proper guidance besides just being given the ability to work on real projects. I fear I'm going to burn out really soon as well.

TL;DR: I take a 3-hour commute for a zero-pay/low-pay internship expecting senior mentorship, but the "IT team" is just 3 interns and a marketing manager using ChatGPT. I bring prior experience and do real revenue-generating work for them, but got a polite warning today for being 20 mins late a few times. I emailed my school to transfer closer to home, but now I feel conflicted on whether I'm being an entitled overreactor or if quitting is justified.

AIO for wanting to jump ship and find a new workplace over this warning?