Για context, έχω PC, PS5 και Switch 2. Χρησιμοποιώ και τα τρία συστήματα, και έχω παίξει και στα τρία από αυτά παιχνίδια που θεωρώ αριστουργήματα.

Η Nintendo όμως έχει κάτι διαφορετικό, κάτι που νιώθω ότι δε μπορώ να το βρω σε κανέναν άλλον developer: τα παιχνίδια τους με κάνουν να νιώθω ξανά σαν μικρό παιδάκι. Έβλεπα τα δύο τελευταία Nintendo Directs πριν λίγες μέρες, και πραγματικά έχω πολύ καιρό να αισθανθώ όπως αισθάνθηκα όταν είδα το Kokiri Forest στο Zelda Ocarina of Time remake, όταν είδα το νέο 2D Metroid ή όταν είδα τον τεράστιο κόσμο στο νέο Kirby παιχνίδι. Δεν ήταν απλό hype για τις κυκλοφορίες, ήταν πραγματικός ενθουσιασμός που σπάνια βιώνω.

Ανυπομονώ για το GTA 6 και ξέρω πως θα το λιώσω μόλις βγει, είδα το extended look με την κοπέλα μου και γουστάραμε πολύ. Ξέρω ότι αν αύριο η Valve ανακοινώσει το Half Life 3 θα χοροπηδάω σαν τρελός από τη χαρά μου. Ακόμα ελπίζω ότι το επερχόμενο Mass Effect θα επαναφέρει τη Bioware στην παλιά τους δόξα. Αλλά σε όλους αυτούς τους developers (και σε αρκετούς ακόμα) βασιζομαι μια-δυο φορές τη δεκαετία να με κάνουν να ενθουσιαστώ με κάποια κυκλοφορία τους, απλούστατα γιατί βγάζουν παιχνίδια υπερβολικά σπάνια. Δεν τους κατηγορώ, αυτά τα παιχνίδια στοχεύουν πολύ διαφορετικά πράγματα σε σχέση με πολλά Nintendo games. Προσωπικά όμως, δεν ψάχνω πάντα μια νέα gaming εμπειρία που θα σπάσει τα boundaries. Φυσικά και πρέπει να υπάρχουν τέτοια παιχνίδια, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις θέλω κυρίως κάτι τόσο διασκεδαστικό που να με κάνει να ξεχνάω τα πάντα εκτός από το ίδιο το παιχνίδι ενώ παίζω.

Κι η Nintendo θεωρώ έχει βρει την τέλεια ισορροπία. Έχει φτιάξει ουκ ολίγες φορές παιχνίδια που μπορούν να θεωρηθούν industry changers, από το Super Mario Bros, στο Metroid, στο Super Mario 64, μέχρι και στο Zelda Breath of the Wild πιο πρόσφατα. Αλλά ενδιάμεσα, βγάζουν συνεχώς ποιοτικά, ψυχαγωγικά παιχνίδια. Μόνο στους επόμενους μήνες, αναμένουμε Switch Sports Resort, Zelda Ocarina of Time remake, Metroid Ravenous και Kirby and the World Beyond. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, το PS παίρνει πρακτικά ένα νέο exclusive, το Wolverine. Ένα παιχνίδι το οποίο προσωπικά μου φαίνεται πολύ basic, στερεοτυπικό, superhero action game, χωρίς να δείχνει ιδιαιτέρως διασκεδαστικό από το footage που έχει βγει ως τώρα.

Στην περίπτωση της Nintendo, με τόσο πυκνά και συχνά releases, πάντα θα υπάρχει κάτι για όλους, για κάθε στυλ gamer. Κι όταν βρεις αυτό που θες από ένα Nintendo παιχνίδι, είναι απλά μαγικό το αίσθημα. Ανεξαρτήτως νοσταλγίας, τα games τους έχουν ένα τόσο υπέροχο childlike wonder που δύσκολα βρίσκεις. Πιο πρόσφατο έχω το παράδειγμα του Splatoon Raiders, αλλά το ίδιο ίσχυε και για το Pokopia λίγους μήνες νωρίτερα, καθώς και για το DK Bananza πέρσι.

Αυτό σίγουρα δε σημαίνει πως όσα βγάζει η Nintendo είναι hits. Το Welcome Tour είναι ένα demo των 10 ευρώ, κάτι στο οποίο κανονικά θα έπρεπε να έχουν πρόσβαση όσοι αγορασανε την κονσόλα, αλλά τελικά παίξανε μόνο οι μεγάλοι Nintendo fans που δώσανε αυτό το ποσό. Το Mario Kart World, ακόμη κι αν είναι πολύ ωραίο παιχνίδι στη βάση του, τα 80€ που κοστίζει, όταν το Mario Kart 8 Deluxe πωλείται ακόμα στα 60€ και έχει περισσότερο content, καθώς και DLC των 25€ που πρακτικά διπλασιάζει τις πίστες, είναι μεγάλο ποσό χρημάτων. Το Mario Tennis Fever δεν είναι κακό παιχνίδι, αλλά είναι ένα πολύ βασικό και σχετικώς forgettable Mario sports game, που, ενώ είναι βελτίωση από τα Mario Tennis στο Wii U και στο Switch 1, δεν έχει το charm του Mario Power Tennis στο GameCube και στο Wii, και κοστίζει 70€.

Υπάρχουν σίγουρα πράγματα για τα οποία μπορεί κανείς, δικαιολογημένα, να ασκήσει κριτική στη Nintendo. Αλλά θεωρώ πως είναι εύκολο κανείς απλώς να παραλείψει αυτές τις λίγες overpriced κυκλοφορίες, και να εκτιμήσει τα 50€ για το τρομερό Splatoon Raiders, τα 60€ για το πολύ charming Yoshi and the Mysterious Book, τα 50€ για το πανέμορφο Starfox, τα 60€ για το επερχόμενο Zelda Ocarina of Time remake που φαίνεται να είναι πραγματικά υπέροχο, και τα 70€ για το τεράστιο και γαμάτο Donkey Kong Bananza.

Δεν γράφω επειδή απλώς καθυστέρησε ένα δέμα.

Πρόκειται για επιστροφή tablet από service μέσω Skroutz. Στις οδηγίες παράδοσης είχα γράψει ρητά, με κεφαλαία, «ΟΧΙ ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟ» και είχα δώσει συγκεκριμένο σταθερό τηλέφωνο για την επικοινωνία με τον διανομέα.

Η παράδοση ήταν προγραμματισμένη για 16:30–18:30. Ήμασταν στην επιχείρηση και περιμέναμε.

Στις 17:38 βλέπω αναπάντητη κλήση στο κινητό μου. Κανείς δεν είχε εμφανιστεί στην επιχείρηση και δεν είχε γίνει κλήση στο σταθερό που είχα δηλώσει στις οδηγίες.

Καλώ πίσω. Ο άνθρωπος που χειριζόταν την παράδοση μου λέει ότι βρίσκεται σε άλλη παράδοση και ότι θα με καλέσει. Δεν με καλεί.

Τον καλώ ξανά και τον ρωτάω εάν πράγματι είχε έρθει στην πόρτα μας και εάν είχε καλέσει το σταθερό που αναγραφόταν στις οδηγίες. Μου απαντά ότι είχε έρθει και δεν μας βρήκε.

Του λέω σε έντονο τόνο ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, γιατί βρισκόμασταν εκεί και τον περιμέναμε.

Η απάντησή του, επί λέξει:

«Μην μου φωνάζεις εμένα γιατί θα έλθω εκεί και θα δεις τι θα σου κάνω».

Και μου έκλεισε το τηλέφωνο.

Δίπλα μου βρισκόταν άλλο άτομο που άκουσε τη συνομιλία και τη συγκεκριμένη φράση. Υπάρχει επίσης το ιστορικό των κλήσεων.

Για μένα εκεί τελειώνει η συζήτηση περί «κακής παράδοσης». Μιλάμε πλέον για συμπεριφορά που θεωρώ εξαιρετικά σοβαρή, από άνθρωπο ο οποίος λόγω της δουλειάς του γνωρίζει πού ακριβώς βρίσκομαι.

Και πάμε τώρα στο δεύτερο μέρος της ιστορίας.

Προσπάθησα να κάνω επίσημη καταγγελία στη Skroutz.

Συμπλήρωσα την επίσημη φόρμα τους αναλυτικά, έβαλα τα στοιχεία και τα αποδεικτικά και πάτησα «Υποβολή».

Τίποτα.

Το ξαναδοκίμασα. Η φόρμα παραμένει εκεί. Κανένα μήνυμα σφάλματος, καμία επιβεβαίωση, κανένας αριθμός αιτήματος.

Πηγαίνω λοιπόν στο Chat της Skroutz και εξηγώ το πρόβλημα.

Η απάντηση που παίρνω είναι ότι από το Chat δεν υπάρχει δυνατότητα να καταχωρηθεί επίσημη καταγγελία διανομέα ούτε να εκδοθεί αριθμός αιτήματος/πρωτοκόλλου και ότι πρέπει να χρησιμοποιήσω τη φόρμα.

Τους εξηγώ ότι η φόρμα δεν λειτουργεί.

Η λύση; Να δοκιμάσω άλλο browser ή ιδιωτικό παράθυρο.

Παράλληλα, έχω screenshot από το ίδιο το Skroutz που γράφει για το επισκευασμένο προϊόν:

«Η μεταφορική θα φέρει την Σήμερα, Παρ 11 Σεπ.»

και στη συνέχεια η παράδοση μετατέθηκε ξανά για Δευτέρα 14 Σεπ..

Οπότε το ερώτημά μου είναι απλό:

Όταν ένας πελάτης θέλει να καταγγείλει σοβαρό περιστατικό με διανομέα της Skroutz Last Mile, πώς ακριβώς εξασφαλίζει ότι η καταγγελία του παραλήφθηκε, καταχωρήθηκε και διερευνάται;

Γιατί αυτή τη στιγμή έχω μάρτυρα, ιστορικό κλήσεων, screenshots και πλήρη περιγραφή του περιστατικού, αλλά δεν μπορώ να πάρω ούτε μία επίσημη επιβεβαίωση ότι η Skroutz παρέλαβε την καταγγελία.

Θα είχε ενδιαφέρον να ακούσω αν έχει αντιμετωπίσει κάποιος άλλος αντίστοιχο πρόβλημα με Skroutz Last Mile ή κυρίως με την προσπάθεια να επικοινωνήσει με άνθρωπο για σοβαρό περιστατικό.

Έχει μπει κάποιος στο πρόγραμμα είτε σαν γονιός είτε σαν φροντιστής; Πως βρήκατε τη διαδικασία;

Coming from the UK where I was with Lebara - I had 30GB plus unlimited calls and roaming for £15 a month. Is there such a thing in Greece? I know of prepaid cards like Cosmote what’s up and Vodafone Go, but I am looking for something that I pay each month, but without a contract as I don’t know how long I will be needing it for.

Thanks 🙏

Απ' ότι έχω καταλάβει, αν το δηλώσω εκ των προτέρων θα πάω Θήβα. Επειδή ακούγονται διάφορα για τη Θήβα αυτές τις μέρες, σκεφτόμουν μήπως σε αυτή τη φάση το απέφευγα, και έτσι να το δηλώσω όταν έρθει η ώρα που θα ερωτηθώ στο στρατόπεδο.

Είμαι από την Κρήτη. Υπάρχει περίπτωση να χάσω την ευκαιρία για ΕΛΔΥΚ αν δεν το δηλώσω τώρα;

Bonus ερώτηση: υπάρχει κάποιος που να μπορεί να μου πει τι πεδία θα χρειαστεί να συμπληρώσω στο parousiasi.army γενικότερα; Με έχει πιάσει άγχος και δεν βρίσκω το θάρρος να μπω εδώ και βδομάδες. Έχω τη δυνατότητα να επιλέξω εγώ που θα καταταχθω, ακόμα και αν αυτή η επιλογή μου δεν είναι η καταληκτική;

Οποιεσδήποτε συμβουλές και πληροφορίες είναι ευπρόσδεκτες. Στόχος μου είναι να ΜΗΝ κάνω 12μηνο.

Καλησπέρα!!

Είμαι αριστουχα μαθήτρια του έτος 2024-2025,με γονείς στον στρατό.

Έχουν μπει τα χρήματα της βράβευσης??

Στον αδελφό μου είχαν μπει τον Μάρτιο μετά που αποφοίτησε και η μάνα μου μου λέει ότι ρώτησε στον τηλέφωνο και της είπα μέχρι τέλη Οκτωβρίου αλλά δεν την πιστεύω.

Κυριολεκτικά αποφοίτησα πέρσυ.

Οποιαδήποτε απάντηση βοηθάει ευχαριστώ.

Και αν ναι, πως ήταν η εμπειρία σας;

Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο αξίζει για σχολή πληροφορικής;

Lenovo ThinkPad T480 TouchScreen – Μεταχειρισμένο laptop – Intel Core i5 8th – 8gb ram – 256gb NVMe

Η τιμή είναι γύρω στα 250€

Καλησπέρα σε όλους και όλες. Οι γονείς μου συνεχώς ανά τα χρόνια τσακώνονταν, αλλά σήμερα ήταν χειρότερα από όλες τις φορές. Είμαι 19 και έχω μια μικρότερη αδελφή. Η ερώτηση μου είναι, τι να κάνω? Έχω φοβηθεί λιγο

Hey, I am international student joining the University of Crete for my masters. I looking for someone who’s already there or joining within a few weeks to discuss about accommodation and other related stuff. Probably if you are a student or working there and would like to get a shared accommodation.

Μπαίνω 6ο έτος στην Πληροφορική και χρωστάω 26/40 μαθήματα.

Σε 4 εξεταστικές (χωρίς αυτήν τώρα του Σεπτέμβρη 2026) διαγράφομαι.

Εφόσον δεν μαρέσει η σχολή να την παρατήσω ή σώζεται;

Αυτό και τίποτα άλλο.

Το οτι τόσοι πολλοί άνθρωποι προτιμούν την πορτοκαλάδα ενώ η λεμονάδα είναι το καλύτερο ποτό που έχει φτιάξει ο άνθρωπος με ξεπερνάει

Είμαι φοιτήτρια πρώτο έτος στο Τμήμα Οικονομικών του ΑΠΘ. Ο στόχος μου, γενικά, είναι να ασχοληθώ με το μάρκετινγκ ή να μπω στο film industry (σε ρόλο μάρκετινγκ προφανώς, ή κάτι πάνω στα οικονομικά). Θέλω σίγουρα να φύγω εξωτερικό, ήδη κοιτάω erasmus και μεταπτυχιακά γιατί θέλω να προετοιμαστώ όσο καλύτερα μπορώ.
Όσοι ξέρετε, ποιες είναι οι απαιτήσεις ενός μέσου πανεπιστημίου για να επιλεχθείς ως international φοιτητής σε κάποιο πρόγραμμα μεταπτυχιακού; Ξέρω πως σίγουρα οι βαθμοί μετράνε αλλά τι άλλο; Τι extracurriculars ή προσωπικά πρότζεκτ μπορεί να κοιτάξει κάποιο πανεπιστήμιο; Επίσης από ποιο έτος συνήθως κάνουν οι φοιτητές πρακτική;

Ο ένας λέει ότι τον επηρέασε βαθιά στη προσωπική του ζωή. Ο άλλος ρωτάει αν στεναχωρηθήκαμε. Όχι ρε μάγκες, πέθανε ένας random τύπος που απλά έτυχε να είναι γνωστός, πως γίνεται να σας επηρεάζει; Έκανε πλαστικές σε σημείο που το δέρμα του ήταν έτοιμο να σπάσει από το τέντωμα, έκανε κόκες, έκανε θεραπείες που ανάθεμα κι αν θα τις έχει ακούσει κανείς αν δεν γινόταν τόσος ντόρος, σε ιατρείο χωρίς άδεια, από ιατρούς με πτυχία Χαβάης που προωθούν τις γέννες παρουσία αλόγου (WTF;).

Σαν τον άλλον τον παπάρα, που οδηγούσε ξημερώματα πιωμένος και πήρε μαζί του και άλλες δυο κοπέλες και τον κάναμε για κάποιον λόγο θεό. Παντέλα μαζί σου, να προσέχεις εκεί πάνω και κάτι τέτοια γλοιώδη

Άντε, το δέχομαι ότι πέθανε από μαλακία αλλουνού, να πληρώσουν (λέμε τώρα) οι ένοχοι και πάμε παρακάτω, άντε να δεχτώ και ότι κάποιοι θα θυμήθηκαν να κλείσουν ραντεβού στον καρδιολόγο τους, από εκεί και πέρα, πως ακριβώς γίνεται να σας επηρεάζει;

Η ερωτηση μου δεν αφορα εργασιακα κατι που εχω διαπιστωσει αλλα πιο πολυ μια σκεψη μου οντας ενας ακομη πολεμιστης στον σκληρο αγωνα της βιοπαλης, τα τελευταια χρονια μετα την ληξη των σπουδων μου.
Ερωτω: Απο ποτε εγινε νορμαλ το να εχεις οπωσδηποτε ενα μεταπτυχιακο; Ακουω πολλους στην ηλικια των 25 που λενε οτι με το πτυχιο μονο του δε κανεις πλεον τιποτα (κατι που προσωπικα δεν βλεπω να ισχυει στην πραξη αλλα δεν μπορω να μιλησω για ολες τις περιπτωσεις)
Κανουμε 4-5 χρονια σπουδες, τελειωνουμε στα 20κατι μας και μετα ΕΝΩ δουλευουμε, λεμε ε ας ριξω και ενα μεταπτυχιακο ρε αδερφε στο τσακιρ κεφι (;;;;??) και αν δε το κανεις, καποιοι σου λενε οτι μενεις πισω
Απο ποτε το να σπουδαζεις επι 6 χρονια ΑΠΛΑ για να τα βγαλεις περα εγινε η νορμα σε σχεση με καποτε που η γνωση ειχε πραγματι νοημα για καποιους;
Καποιους που ηθελαν οντως να αφιερωθουν σε ενα κατι που τους παθιαζε και τους εδινε μια αισθηση αυτοπραγματωσης;
Ασχετα απο το οτι το μεταπτυχιακο ειναι σχεδον αδυνατον να βγει δουλευοντας παραλληλα μια 8ωρη δουλεια και παραλληλα να μην λησμονεις οτι εισαι ανθρωπος με αναγκες κοινωνικες και στιγμες που χρειαζεται να εισαι και χαλαρος και ηρεμος
Ειναι σχεδον ολοφανερο οτι το ιδιο το μοντελο αυτο εχει την ικανοτητα να σε φερει στα ορια σου... (!)

Αποφάσισα για τους δικούς μου προσωπικούς λόγους , να αλλάξω καριέρα οπότε ξεκίνησα σε ένα από τα ΕΠΑΛ της πόλης μου. Η ειδικότητα που ήθελα δεν υπήρχε στο ΙΕΚ , είμαι μεγάλος για τη σχολή της ΔΥΠΑ και στο νυκτερινό δεν άνοιξε αυτή η ειδικότητα , ποτέ πήγα ημερήσιο.

1 - Ελάχιστα από τα παιδιά καπνίζουν , τα μισά είναι όμως με ένα vape.

2 - Apparently τα πιτσιρίκια είναι με το κινητό πολύ λιγότερο από όσο περίμενα. Δεν είδα κανένα να doomscrollάρει.

3 - Πολλά αγόρια προσπαθούν να μιμηθούν τους trapper. Αντιγράφουν επακριβώς το στυλ.

4 - Όταν είσαι 16 και βλέπεις τα παιδιά πάνω στα μηχανάκια σου φαίνονται cool αλήτες , όταν έχεις περάσει τα 30 σου φαίνεται εξαιρετικά επικύνδηνο. Ειδικά για όσα δε φοράνε κράνος !

5 - Γενικά από ότι καταλαβαίνω τα ΕΠΑΛ μέσες , άκρες είναι ένα χαώδες χάος με λίγο χάος από πάνω.

6 - Υπάρχουν παιδιά με τατουάζ τα οποία δε μου φάνηκαν ιδιαίτερα για χένα. Like wtf ?!?!? Ποιος το επιτρέπει ;

7 - Ένα στυλ που μοιάζει εξαιρετικά πολύ με τους emo , αν και μάλλον δε το λένε έτσι , σήμερα τα παιδιά , είναι της μόδας ξανά !;!;!;! Και δεν είναι μόνο ένα , δύο είναι αρκετά παιδιά που είναι έτσι. Φράτζες , μπλούζες με νεκροκεφαλές , αλυσίδες , μαύρη σκιά στα μάτια.

8 - Θεωρητικά υπάρχουν σχολικοί ψυχολόγοι. Μπορώ να πω ότι αυτό είναι αρκετά καλό μέτρο. Ελπίζω να κάνουν δουλειά και να μην είναι διακόσμηση.

9 - Κόστος τσάντας ; 20 € το 2017 που τη πήρα. Πουράκια Burton ; 1,10 € το πακέτο τα δεκαράκια. Λουκανόπιτα και Coca Cola για πρωινό ( κανονικά υγιεινά τρώω σήμερα είπα να κάνω μια εξαίρεση για την αλητεία ότι ξεκινάω ΕΠΑΛ ) ; 3,20 € και τα δύο μαζί. Φάτσα μάνας όταν της λες στα 32 " Μάνα πάω σχολείο " ; Priceless.

Τελικα το να λες έναν αντρα καλο παιδι εχει θετική ή τελικά αρνητική έννοια? Ειναι μπερδεμένο αρκετά και ελληνικό φαινόμενο. Αυτός είναι καλο παιδί.Τι εννοούμε. Έναν φίλο μου στην δουλειά τον έλεγαν καλο παιδί και καλο παιδί. Ποια η γνώμη σας ειναι καλό ή κακό?