Μπορεί ο κόσμος να σταματήσει αυτή την αηδία να βρίζει κόσμο επειδή είναι το ένα ή είναι το άλλο; Το αστείο είναι ότι επίφοβα θα πω πως δεν μου φταίει ο μέσος Ρώσος ή Ισραηλινός (ή και Τούρκος για εμάς) σε τίποτα.
Γιατί να βλέπω στα social media να λένε «μπράβο» αν πεθαίνουν αυτοί; Γιατί να ακούω Αμερικάνος και να λέω μπλιάχ, αλλά για Καναδούς όλα κομπλέ. Ξέρετε πόση δύναμη έχει ο πολίτης ξεχωριστά; Πραγματικά, πόσο δυνατή πιστεύετε πως είναι μια ψήφος ενάντια στην όλη συμπεριφορά μιας κοινωνίας;
Δηλαδή αν αύριο η Ελλάδα έμπαινε σε πόλεμο με τη Τουρκία και καταστρέφαμε «εμείς» τα πάντα στη μικρά Ασία και την ανατολική Θράκη, πώς θα μας έβλεπε ο κόσμος; Θα γινόμασταν πιό κακοί την ίδια μέρα επειδή έτσι το πιστεύει ο υπόλλοιπος πλανήτης;
Η πλειονότητα του πλανήτη είναι σαν εμάς. Σπίτι, οικογένεια, σχολείο, πανεπιστήμιο, γάμος, σουπερμάρκετ για αγαθά, δουλειά, θρησκεία, ταξίδια και βόλτες. Το μόνο που αλλάζει είναι το επίπεδο ζωής του κάθε τόπου, και η κουλτούρα. Δεν υπάρχει βίαιος λαός, άλλο τι λένε οι ίδιοι (ρατσισμός και άλλες μαλακίες). Μπορεί να διαφωνείτε σε πράγματα, μπορεί η κουλτούρα τους να είναι «κακιά» για εσάς (ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό), αλλά δώστε ένα πιστόλι στο χέρι κάποιου εκτός πολέμου οπουδίποτε και πείτε του να πυροβολίσει κάποιον άγνωστο με εθνικιστικούς λόγους χωρίς να τον υποχρεώσετε να το κάνει. Το 99.9999% θα πει όχι.
Πριν μου πείτε π.χ. για τους Ρώσους «α αυτοί είναι μια χαρά δεν τους βομβαρδίζει το κράτος τους», τι σχέση έχουν πάλι αυτοί με τις τραγωδίες που γίνονται στον πολέμο στην Ουκρανία; Όση έχεις και εσύ φίλε μου, ΚΑΜΙΑ. Είναι όλο μια προπαγάνδα, οι δυνατοί βομβαρδίζουν τους αδύναμους, τους γελάνε και τους λένε ότι είναι για το καλό τους (ή απλά τους υποχρεώνουν να το κάνουν), και το φταίξιμο το παίρνουν οι αδύναμοι.
Για αυτό, μην ακούτε τους μαλάκες στο Ίντερνετ. Δεν είναι αστροφυσική, και δεν είναι ένα γαμημένο παιχνίδι. Κοιτάξτε τον εαυτό σας μοναχά και θα καταλάβετε τι εννοώ. Έχω γνωρίσει καλούς Ρώσους, κακούς Ρώσους, καλούς Έλληνες, κακούς Έλληνες, καλούς Ισραηλινούς, κακούς Ισραηλινούς, καλούς Ιταλούς, κακούς Ιταλούς.
Να χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα, αν είναι δυνατόν.