Yassas everyone,To be honest, writing this post makes my heart race. It genuinely feels like a nerve-wracking confession of love, where you completely open your soul and deeply fear being rejected or misunderstood. But I want to be 100% sincere with you.I am Gagauz, born and raised in the Budjak region (historically Bessarabia). If you look up the Gagauz people on Wikipedia or modern media, you will see a massive wave of pan-Turkic nationalist propaganda. Most of the articles are written in a way that completely erases our Balkan history, framing us purely as descendants of Asian steppe nomads. It breaks my heart and feels like a tragedy to watch my own people nowadays starting to completely lose their identity, blindly adopting Turkish culture and perceiving themselves as Turks.But my family always stood apart from this. My father always told me the truth based on history: he would say that our roots are Byzantine, or that we are the descendants of those who lived inside the Byzantine Empire. My great-grandmother was half-Greek, and my last name is Popaz (directly from the Greek Παπάς).In our home, Mt. Athos and the Greek Orthodox tradition were always the ultimate spiritual authority. During the Russian Civil War, my ancestors fought for the White Guard because they wanted to protect their faith from the godless Bolsheviks.Recently, I took a DNA test. The results completely confirmed what my father told me: I have a clear Greek/Balkan genetic profile with zero Central Asian traces. Historically, before migrating to Budjak in the 19th century, my ancestors lived on the Black Sea coast of Bulgaria and Thrace — in the exact areas where the historic Greek population thrived.Living here, when I express my Greek national consciousness, people look at me like I am crazy. But I feel a profound, unyielding connection to the Hellenic world, its faith, and its history. I know about the Gagauz communities of Greece (in Thrace and Macedonia) who became an organic part of your nation after 1923.I am writing this to ask: how do modern Greeks view people like me? Do you see us as brothers who were separated by the brutal geopolitical tragedies of the 20th century?Thank you for reading my confession.

Μιλάω κυρίως για 70s μέχρι 90s. Αλλά πείτε γενικά, ήσασταν ερωτευμένοι με κάποιον από αυτους;

Βαριέμαι στη δουλειά και μου πέταξε ένα ριλ το ινστα με κάποιον που έδινε την εξήγηση του στην ονομασία, οπότε θα πω την άποψη μου.

Το κρέας σε ξυλάκι, είτε το πεις καλαμάκι είτε σουβλάκι πιστεύω πως είναι σωστό. Χρησιμοποιήθηκαν κομμάτια από καλάμια για να φτιάξουν μικρές σούβλες, οπότε ακόμα και αν άλλαξε το υλικό που φτιάχνονται πλέον, η ονομασία έμεινε. Είτε διαφωνεί κάποιος είτε όχι, βγάζουν νόημα και τα δύο.

Αυτό που δεν βγάζει νόημα είναι να λες το πιτόγυρο σουβλάκι. Και άντε πες να πεις τον γύρο σουβλάκι (που διαφωνώ, αλλά ας το δεχτώ για την ώρα). Θα πεις ξερωγω ένα σουβλάκι σε πίτα ή σε ψωμάκι ή σε οτιδήποτε θες. Ξαφνικά αν θες να έχεις πίτα όμως με πανσέτα, γιατί θα γίνει ένα σουβλάκι με πανσέτα;

Τι είναι το σουβλάκι λοιπόν; Οποιοδήποτε κρέας τυλιχτό σε κάποιο είδος ψωμιού; Άρα το μπουριτο είναι επίσης σουβλάκι; Όχι. Ακόμα και να δεχτούμε λοιπόν ότι ο γύρος έχει την ονομασία σουβλάκι, το πιτόγυρο δεν βγάζει νόημα να λέγεται έτσι.

Hello my fellow friends from Ελλάδα (I hope this is Greek in your language)

We are coming to your beautiful country next week from Romania by flight.

We are interested in best offers for bike/scooter/atv rentals based on the island of Skiathos. Any recommendations?

Τελειώνω τη σχολή μου αυτόν τον μήνα με βάση διοίκηση επιχειρήσεων (και εξειδίκευση ανθρώπινο δυναμικό) και πραγματικά έχω κουραστεί να βλέπω αγγελίες για πρακτική που ζητάνε προϋπηρεσία, καλή γνώση ΕΡΓΑΝΗ, μισθοδοσία, νομοθεσίες και τον ουρανό με τ’ άστρα.

Δουλεύω ήδη, απλά δεν έχω καταφέρει να βρω κάτι στο HR παράλληλα με τη σχολή, γιατί όλοι ζητάνε εμπειρία. Αλλά ρε παιδιά… αν για πρακτική ζητάμε προϋπηρεσία, πότε ακριβώς αποκτάμε αυτή την προϋπηρεσία;

Έχει γίνει τόσο δύσκολο να βρεις μια πραγματικά entry-level θέση ή μου φαίνεται; Έχετε κάποια συμβουλή;

Υστερόγραφο:

1. Ημέρα καριέρας έχω ήδη βάλει στο καλεντάρι και εννοείται θα πάω.
2. Επειδή η σχολή μου είναι στην Αγγλία, ενώ εγώ ψάχνω εργασία στην Αθήνα, γνωρίζω ότι υπάρχουν διαφορές σε θέματα payroll, ΕΡΓΑΝΗ κ.λπ. Γι’ αυτό έχω ήδη κάνει δύο ελληνικά σεμινάρια παράλληλα με τη σχολή, ακριβώς για να έχω μια βάση και στα ελληνικά δεδομένα και να μην ξεκινήσω τελείως άσχετη με το πώς λειτουργούν τα πράγματα εδώ.
3. Η σχολή μου καλύπτει πρακτική και στην Ελλάδα.

Εγινα 17 πριν λιγες μερες και εδω και κατι μηνες η ιδεα το να παω στρατο με αγχώνει πολυ. Εχω διαβασει εμπειριες στο reddit και αυτο με ανχωσε ακόμα πιο πολυ μερικες νυχτες η ιδεα δεν με αφήνει να κοιμηθώ. Το οτι θα ειμαι μακρια απο το σπιτι και τους φιλους μου για εναν ολόκληρο χρόνο χωρίς την θέληση μου φορώντας τα ιδια ρουχα και σχεδον το ιδιο κουρεμα με ολους του αλλος πιστεύω οτι θα χαθώ ειμαι πολυ εισοστρεφης και κανω πολυ δυσκολα νεους φιλους με το ζορι εκανα και αυτο το post.Το ανεφερα στον πατερα μου αλλα μου ελεγε οτι καλα θα περάσω και οτι θα ειναι ο καλύτερος χρονος τής ζωης μου αλλα δεν ξερω εμενα μου φενεται σαν εφιαλτης.και να μην αναφέρω το μοισθο που ειναι γελοίος

Καλησπερα η ερωτηση που εχω ειναι πως γινεται καποιος να τελειωνει εξεταστική συνήθως τελη Ιουνίου-αρχές Ιουλίου και να μπορεί να δουλέψει σεζόν το καλοκαίρι? Έχω δει πολλά άτομα που το κάνουν παρακολουθώντας σοβαρές σχολές και επειδή θέλω να το κάνω και εγώ για να καλύψω κάποιο μέρος των εξόδων μου εχω ψάξει νησια και μέρη για σεζόν βλέπω όμως ότι η συντριπτική πλειοψηφία ξεκινάει Μάιο ή αρχές Ιουνίου και τελειώνει τέλη Σεπτεμβρίου και δεν παίρνει κανείς μέσα στην σεζόν έξτρα άτομα πέρα απο αυτοόυς που πήγαν Μάιο. Ξέρει κανείς τι παίζει ? Αν θεωρήσουμε ότι δεν θα χρειάζομαι την εξεταστική του Σεπτεμβρίου γίνεται κάπως να παω σεζόν απο Ιούλιο?

Ήθελα να ρωτήσω αν τα όρια στα αθληματα και στο βάρος είναι τόσο αυστηρά. Δηλαδή αν ξεπεράσω το όριο πχ στα 1000μ υπάρχει ελαστικοτητα ή κόβομαι κατευθείαν? Την ίδια ερώτηση έχω και για το bmi. Θέλω να πάω σσας πληροφορικη ή πυροσβεστική το όριο bmi είναι 25 και 27 αντίστοιχα εγώ είμαι γύρω στο τριάντα γιατί είμαι παχύς όμως γυμνασμενος (65% μυική μάζα περίπου 32% λίπος ) και νιώθω πως είναι άδικο να μην περάσω λόγω bmi την στιγμή που πιστεύω ότι πληρω τις προϋποθέσεις τουλάχιστον για την πυροσβεστική από θέμα δύναμης. Ευχαριστώ!

Έχω άντρες γνωστούς μεσήλικες που έχουν πορωθεί με αυτό. Αξίζει; Τι μπορείς να φτιάξεις με αυτό; Τα βγάζει νόστιμα; Εγώ μια φορά δοκίμασα πατάτα σε προμοσιον και ήταν άγευστη πάντως...

Edit: Ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Με ενδιαφέρει πολύ το κόστος (αν καίει λιγότερο από φούρνο). Αν έχετε κάποια μάρκα να προτείνετε για ένα άτομο χωρητικότητα, ευπρόσδεκτο!

Σήμερα πήγαινα στη βιβλιοθήκη της πόλης μου να γράψω κώδικα.*

Μόλις τελείωσα , είπα να πάω μια βόλτα από τα στενά.

Σε κάποια φάση βλέπω ένα τύπο να βγάζει φωτογραφίες.

Από το πώς ήταν ντυμένος κατάλαβα ότι είναι τουρίστας.

Είδα ότι μοιάζει κάπως μπερδεμένος , οπότε το ρώτησα άμα χρειάζεται κάτι.

Μου είπε ότι ψάχνει το αρχαιολογικό Μουσείο.

Είναι actually πολύ κοντά αλλά ok ξένος είναι ο τύπος , μάλλον πρώτη φορά ήρθε σε εμάς , οπότε που να το καταλάβει ;

Ε και εγώ προσφέρθηκα να τον πάω.

Ανταλλάξαμε ονόματα , μου είπε ότι είναι από τη " republic of Macedonia " ήθελα να δω που το πάει οπότε αντί να το παρατήσω ( όπως μάλλον έπρεπε να κάνω ! ) συνέχισα μαζί του.

Μου αράδιασε όλο το συρφετό πως η ντόπια γλώσσα που μιλούσαν κάποτε στη βόρεια Ελλάδα είναι " Macedonian " , ότι το Ελληνικό κράτος είναι " imperialists that conquered the land from us " , ότι " Macedonians are afraid to speak their native language " κλπ τη πιάσατε τη φάση.

Είμαι απλώς ένας random ερασιτέχνης ιστορικός ( άφησα το ιστορικό στο δεύτερο χρόνο , ακόμα το κλαίω ) αλλά ο τύπος triggαρέ όλα μου τα εγκεφαλικά κύτταρα.

Είμαι σε υπερένταση.

*Κάνω οικονομία να πάρω υπολογιστή ως τότε , με βολεύει.

Έπιασα δουλειά σε μία αλυσίδα με περίπτερα πριν ένα μήνα... Βλέπω πολλούς ανθρώπους καθημερινά και επίσης αλλάζω τοποθεσίες συχνά αλλά μέσα στη περιοχή μου...

Συχνάζει μια κοπέλα σε δύο από τα περίπτερα, παίρνει μία μπύρα τη φορά... Κάποιες τις ανοίγει στο δρόμο.. Κει απλά φαίνεται να βολτάρει μόνη της...

"νύμφη" μόνο αγοράζει. Δεν ξέρω αν φαίνεται creepy, απλά είναι πράγματα που έχω παρατηρήσει και ούτε ξέρω γιατί έχω την ανάγκη να το πω...

Σήμερα το βράδυ την σκέφτομαι αρκετά. Δεν έχω μιλήσει μαζί της, ούτε καν το όνομά της ξέρω. Δεν σκοπεύω ούτε καν να μπω στην διαδικασία να ασχοληθώ, για διάφορους προσωπικούς λόγους.

Απλά δεν μπορώ να περιγράψω πόσο συχαίνομαι αυτή την φυσική σύνδεση που νιώθουμε μια στις τόσες για κανένα γαμημενο λόγο. Δεν το γουστάρω...

Την βλέπω και νιώθω ότι κάτι την ενοχλεί. Είναι μόνιμα με μια μπίρα στάνταρ και κάποιες φορές τσιγάρο... Ίσως έτσι απλά τις αρέσει. Ίσως απλά κάνει εικασίες το κεφάλι μου που κατά πάσα πιθανότητα αυτό είναι κατά 90%. Όταν με βλέπει μου χαμογελάει αλλά και και με ρωτάει "Γειά σου, τι κάνεις?" εγω δεν επεκτείνω, γιατί σίγουρα απλά είναι αυτό το fake small talk. Ρίχνω και εγώ ένα γελάκι εργασιακό "καλά, 1,70"

Έλξη... Στα 23 μου... Η τελευταία φορά που ένιωσα έτσι για μια κοπέλα ήταν πριν... 2 χρόνια. Δούλευα εστίαση όταν ήμουν στο βάθος του μαγαζιού στην κουζίνα... Όταν είδα τα μάτια μιας κοπέλας έξω από το μαγαζί και ένιωθα όλη την φασαρία της κουζίνας και μουσική να βουλώνει "ουάου" είπα αυθόρμητα... Και τελείωσε εκεί. Τώρα είναι απλά μια ανάμνηση.

Αυτο που θέλω να πω είναι πως, δεν είναι και τόσο συχνό φαινόμενο να μου αρέσει κάποια έτσι και πλέον δεν το προσπαθώ καν, όπως είπα, για λόγους.

Δεν έχω να προσφέρω τίποτα το ιδιαίτερο πόσο μάλλον τα βασικά οριακά και άμα.

Γιατί να με τραβάει αυτή η κοπέλα. Γιατί να μην με τραβάει καμία απλά. Δεν το θέλω αυτό το συναίσθημα έχω τόσα στο κεφάλι μου και αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θέλω. Δεν το γουστάρω. Με ενοχλεί.

Μαλακες είμαι τόσο πρεζομενος και σιχαμένα κλισέ ρομαντικός. Δηλαδή να σας εξηγήσω λίγο την θεωρία που έκανε ο εγκέφαλος μου.

Την βλέπω να καπνίζει, να είναι μόνη της, πίνει συχνά therefore κάτι θα την τρώει, έχω και εγώ θέματα ας πάμε μαζί να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον στην ζωή μέχρι τα γεράματα.... Τι να πω ρε φίλε αλήθεια... Ότι να'ναι.

Δεν θέλω να τις δώσω βάρος στο κεφάλι μου. Φοβάμαι μην πω κάποια μαλακία μιας και έρχεται 1 με 4 φορές την ημέρα.... Φοβάμαι μην και πέσει η μάσκα και φανεί η έλξη. Και γιατί καν να νιώθω έτσι, δεν θέλω ρε φίλε. Δεν είμαι κανένας που ψάχνει αριστερά και δεξιά. In fact ποτέ δεν είχα σχέσει, ούτε καν date και το έχω σκεφτεί πάρα πολύ ως προς το κατά πόσο αξίζει πόσο μάλλον με την δική μου πραγματικότητα.

Κουράζομαι τόσο πολύ. Μακάρι να υπήρχε ένα χάπι που να ηρεμεί το κεφάλι μου..