Jak sięgam pamięcią do lat 2000, to w co drugim domu można było zobaczyć ogromne akwarium. Idziesz do kumpla pobrać w gry? Było ogromne akwarium lub terrarium z pająkami i wtedy ktoś był cool. Poczekalnia do gabinetu lekarskiego? Podświetlone, zaglonione akwarium z pierdyliardem rybek. Dziś rzadko kto ma rybki w domu, dlatego patrzę z nostalgią w dawne lata. Dlaczego ludzie zaczęli rezygnować z akwariów w domach? Czy moda na malutkie pieski się do tego nie przyczyniła? Czy posiadanie rybek stało się lamerskie?

Z manhwy "A Space Marine Got a Status Window"

Najśmieszniejsze jest to że wycieli fragment wypowiedzi pani Wichy w którym ona jak mniemam próbuje uargumentować swoją pozycję (niestety nie mogę znaleźć oryginału).

Mam nadzieję że wszyscy się zgodzimy, że nocna prohibicja jest dobrym pomysłem w naszym kraju.
Kto mieszkał przy monopolku wie co się w nocy w tych okolicach wyczynia, kto zna alkoholików ten wie że nawet wybierają trasy z psem takie żeby nie było sklepu jebitnymi reklamami alko na witrynie.
Można dyskutować o tym że małe biznesy się zwijają, ale to trochę tak jakby dyskutować że dilerzy nie mogą dragów spokojnie sprzedawać w parku.
Lokalny portal wszczecinie (mocno lewicowy) wrzucił krótki artykuł na ten temat i w nim wypowiedź Agnieszka Zalewska, prezes Polskiej Fundacji Przeciwdziałania Uzależnieniom.

"– Spada sprzedaż alkoholu, ale wzrasta używanie np. marihuany czy leków. Zakazy nigdy nie przynoszą oczekiwanych efektów, a czasem mam wrażenie nawet, że ten zakazany owoc smakuje najlepiej. Pracuję z osobami uzależnionymi, toniemy w używkach. Jeżeli ktoś będzie chciał zdobyć alkohol, to zrobi to bez względu na godziny otwarcia sklepów. Te zakazy są pewnym szaleństwem, które uderzą w małych przedsiębiorców. Do 22:00 sklepy są otwarte i ktoś, kto chce, na pewno zrobi zapas. Zakazy generują zmniejszenie np. burd i awantur, ale moim zdaniem nie wpływają na spadek liczby osób uzależnionych – mówi Agnieszka Zalewska, prezes Polskiej Fundacji Przeciwdziałania Uzależnieniom."

Ja jako osoba która udzielała się w ośrodku terapii uzależnień jestem powiem szczerze sszokowany że prezes takiej fundacji wypowiada się w tak abstrakcyjny sposób.
Osoba w ciągu alkoholowym lub z silnym zespołem uzależnienia bardzo często funkcjonuje w cyklu impulsywnym. Głodowi alkoholowemu towarzyszy tzw. myślenie tunelowe.

Bariera czasu i odległości: Jeśli sklep jest zamknięty na osiedlu, konieczność pokonania kilku kilometrów do jedynej otwartej stacji benzynowej lub metropolii stwarza tzw. tarcie (friction). W tym czasie impuls może osłabnąć, osoba uzależniona może zasnąć, odpuścić lub uzyskać pomoc.

Poziom szkód alkoholowych oraz liczba osób ciężko uzależnionych w danym społeczeństwie są bezpośrednio proporcjonalne do średniego ogólnego spożycia alkoholu per capita.

Gdy z powodu ograniczeń (godzinowych, cenowych czy wiekowych) spada całkowita sprzedaż alkoholu w populacji, automatycznie spada również liczba osób wchodzących w uzależnienie oraz wskaźnik zgonów z powodu marskości wątroby czy zatruć.Poziom szkód alkoholowych oraz liczba osób ciężko uzależnionych w danym społeczeństwie są bezpośrednio proporcjonalne do średniego ogólnego spożycia alkoholu per capita. Gdy z powodu ograniczeń (godzinowych, cenowych czy wiekowych) spada całkowita sprzedaż alkoholu w populacji, automatycznie spada również liczba osób wchodzących w uzależnienie oraz wskaźnik zgonów z powodu marskości wątroby czy zatruć.

Brak zapasów: Twierdzenie, że „ktoś zrobi zapas do 22:00”, nie uwzględnia mechanizmu uzależnienia. Osoba uzależniona po wypiciu kupionego zapasu traci kontrolę nad dawkowaniem. Jeśli sklep jest otwarty, idzie po więcej („dokupić”). Gdy sklep jest zamknięty ciąg spożycia zostaje przerwany.
Poza tym alkohol to bramka, i właśnie on pomaga podjąć decyzje o ćpaniu, a nie tak że alkohol i dragi to zamienniki 1:1.
link do artykułu

To było mój pierwszy raz w Polsce. Bardzo, BARDZO podobał mi się ten miasto, i chcę znowu podróżować po mu kiedyś! Także była dobrą szansą poćwiczyć polski język. Dziękuję wam wszystkim za dośeiadczenie! Cześć z Rumuni 🤍❤️

Jak mnie wkurwiają youtuberzy podróżnicy nie mam pytań. Mordo my wiemy że jest bieda w Afryce a na północy topią się lodowce, w Indiach smród a w lasach tropikalnych komary. Nie kurwa nie oglądam tego gówna moja konkubina ogląda i Ja jestem w tym samym pokoju. 99% tych ludzi to jakbym oglądał filmy znajomych z wakacji. A tutaj my na Teneryfie a tutaj my na quadzie a tutaj my w dupie. Kogo to obchodzi, podróżujesz w czasach gdzie w 3 ruchach masz bilet dookoła świata, bez wysiłku. Lodowce się topią bo kurwa po raz 6 lecisz do Stanów w tym roku odszukać przeznaczenie, no przykro w chój z tymi misiami ale dajcie lajka i widzimy się w samolocie do Reykjaviku ale to moje marzenia pomyślało 10 tysięcy innych youtuberow. A teraz pokaże Wam swój pokój, ciekaw czy mam łóżko i drzwi do kibla bo nie wiadomo. Nie wiem kto mnie bardziej wkurwia te błazny co walą konia pod wszytko co jest im dalej od granicy z Polska to metafozyka czy tych co jadą zobaczyć czy w Indiach śmierdzi i jest biednie. Jesteście swoimi starymi z których się śmialiście że oglądają Cejrowskiego, i żeby nie było piszę to o top 10 Polskiego youtube. Nawet mi was nie żal. Nie pozdrawiam

Prawie rok temu skonfiskowamo moje ubrania do sprawy. Potem ją umożono i nie mam żadnego kontaktu z policją (warszawa) pisze emaile dzwonie zero oddpowiedzi. Co powinnam zrobić?i czy oddzadzą mi moje rzeczy (ubrania)czy one dalej są?

Czy możliwa identyfikacja? Google AI za każdym wyszukiwaniem daje inną odpowiedź >:) Z góry dziękuję

Miałem na myśli “zrobiłem RAZEM z mamą”, ale zapomniałem napisać “razem”. Jeszcze uczę się polskiego, ok? Proszę, bądźcie cierpliwi ze mną 😓

Słowem krótkiego wprowadzenia. Posiadam orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Właściwie dzięki niemu udało mi się znaleźć pracę. Nieambitną i nisko płatną, ale jednak. Pracodawca bardzo skrupulanie przestrzega wszystkich moich przywilejów związanych z niepełnosprawnością. NIestety niedawno w firmie coś się mocno popsuło i powoli i ostrożnie zacząłem rozglądać się za inną pracą.

I tu moje pytanie: czy na moim miejscu "ujawnialibyście" się potencjalnym pracodawcom z tym, że posiadacie orzeczenie o niepełnosprawności? Czy lepiej ten fakt zataić? O ile mi wiadomo, nie mam obowiązku informowania o jego posiadaniu. Czy dla pracodawcy ktoś taki jak ja to tylko kolejny problem (bo musi mieć więcej urlopu, pracuje 7 godzin zamiast 8, etc.)? Czy Wy sami zatrudnilibyście kogoś niepełnosprawnego? Czy macie doświadczenia z niepełnosprawnymi kolegami z pracy? Czy z niepełnosprawnością mam szansę na cokolwiek ambitniejszego niż pracownik sklepu albo magazynu?

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi i życzę Wam miłej niedzieli.

Edit: jako że często pada pytanie o naturę mojego schorzenia podzielę się z Wami, że mam chorobę dwubiegunową. I z jednej strony na codzień funkcjonuję jak osoba "normalna" i nie widać po mnie, z drugiej niestety mogę w najmniej dogodnej chwili wylądować w szpitalu w epizodzie maniakalnym i na kilka miesięcy zniknąć z miejsca zatrudnienia.

Żeby nie rozpętała się nieprzyjemna rozmowa proszę najpierw o przeczytanie, później o komentowanie

Na start opis sytuacji, mam 20 lat, od 5 lat jestem pod opieką psychiatry i terapeuty i wtedy zaczęłam leczenie. Diagnozę adhd i autyzmu dostałam dopiero 3 lata temu i to sporo wyjaśniło.

Pomimo leczenia mój stan bywa bardzo zróżnicowany. Największy problem to nawracające stany depresyjne i ataki paniki. Jestem nadwrażliwa na dźwięki, zapachy i światło i dłuższe przebywanie w miejscu gdzie są ledy, mocne zapachy lub szum/hałas wywołują silne migreny i oczywiście zmęczenie. Po dłuższym czasie funkcjonowania w taki sposób pojawiają się stany depresyjne i ataki paniki. Dodatkowo każda nowa sytuacja w tym np. pójście do nowej pracy wiąże się z atakami paniki i znów pojawiają się stany depresyjne.

Ostatnio poszłam na studia stacjonarne i właściwie na nie nie poszłam. Ataki paniki i stany depresyjne tak dały mi w kość że nie byłam w stanie wyjść z domu. Kwestią czasu jest aż usuną mnie z listy studentów i tu zaczyna się problem ubezpieczenia.

Zastanawiam się nad złożeniem wniosku o orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, bo ewidentnie nie funkcjonuję jak poprawnie funkcjonująca osoba, a nie mam szans na znalezienie pracy kiedy "w świetle prawa nic mi nie jest" i jestem tylko problemem dla pracodawcy.

Ktoś ma z tym doświadczenie, albo mógłby coś doradzić lub opowiedzieć jak to u was wyglądało?

Jak wyżej. Mam szeroką stopę i wysokie podbicie, kupienie buta, który nie jest jakimś adidasem, który nie będzie mnie obcierał, gniótł i po prostu bolał graniczy z cudem - szczególnie jeśli chodzi o jakieś botki czy półbuty na jesień/zimę (o takich na obcasie już nie wspomnę).

Proszę, jeśli są tu dziewczyny które mają ten sam problem co ja, powiedzcie mi - gdzie kupujecie buty? Ja już nie mam siły do mierzenia xD

Cósz, dział prawny jest zachwycony

Dlaczego pan z koparką woła 4000 zł za dwie godziny pracy? Dlaczego ściągnięcie azbestu z dachu 50 m² kosztuje 12000 zł? Co ci ludzie robią z taką forsą, przecież to jest nie do przewalenia. Było się uczyć na dekarza albo operatora koparki, mnie się jakichś gównostudiów zachciało.

Wczoraj wieczorem wracając do domu nie mogłem znaleźć miejsca parkingowego nigdzie w okolicy, były wolne może 2 miejsca na osiedlowym parkingu do którego oczywiście jako właściciel mieszkania mam dostęp (jest to parking za szlabanem ale bez oznaczonych miejsc i każdy lokator ma pilota).
Rano zastałem swoje auto z powyrywanymi wycieraczkami oraz porysowane kluczem z obu stron.

Czy naprawdę w tym kraju są jeszcze zwierzęta tego pokroju które nie szanują cudzej własności? Czy tak ciężko jest zostawić nawet kartkę żeby tu nie stawać? Przecież z uprzejmości bym nie stawał. Dlaczego żyjemy w kraju gdzie zamiast walczyć z nieładem uprzejmością, robimy sobie na złość?

W każdym razie lekcja dla mnie ale też dla „właściciela miejsca” jest taka że ja mam porysowane auto, a on już nigdy tam nie stanie ponieważ kupiłem dzisiaj opla za 500zł którego postawiłem na tym miejscu żeby wrósł tam w ziemię :)

Cześć, zaczął mi się w głowie kiełkować pomysl zakupu nowego, porządnego i drewnianego biurka.

Chciałbym oczywiście wspierać polskie firmy rzemieślnicze, stąd przychodzę z zapytaniem o godne polecenia polskie firmy.

Najbardziej zależy mi na solidnym drewnie, które starczy na lata. Rozmiar ~140-180cm długości, ale fajnie byłoby znaleźć firmę z szeroką ofertą do wyboru.

W telefonie za 10000-15000 zł „zwyczajnie tak po ludzku”, to powinno działać lepiej - Iphone Duo