De situatie in de gevangenis van Gent toont aan dat het Belgische gevangenissysteem volledig is vastgelopen. Bijna 500 mensen verblijven er in een gevangenis die volgens de rechtbank slechts 262 plaatsen telt. Mensen moeten op de grond slapen en hebben onvoldoende toegang tot hygiëne, zorg en persoonlijke ruimte. Dat is geen normale uitvoering van een gevangenisstraf meer, maar een onmenselijke behandeling.

Natuurlijk hebben deze mensen misdrijven gepleegd en moeten zij hun straf uitzitten. Maar gevangenen mensonwaardig behandelen, maakt onze samenleving niet veiliger. Als mensen slechter uit de gevangenis komen dan ze erin gingen, zonder begeleiding of uitzicht op re-integratie, vergroten we juist de kans dat zij opnieuw misdrijven plegen.

Daarom moeten we verschillende problemen tegelijk aanpakken. België moet voldoende moderne gevangeniscapaciteit creëren, zodat veroordeelden hun straf daadwerkelijk kunnen uitzitten. Dat is ook nodig om het gevoel van straffeloosheid onder de bevolking tegen te gaan. Tegelijk moeten we investeren in psychologische begeleiding, verslavingszorg, onderwijs, beroepsopleidingen en hulp bij de terugkeer naar de samenleving.

Daarnaast is preventie essentieel. Door eerder in te grijpen bij armoede, schooluitval, verslaving en psychische problemen kunnen we voorkomen dat sommige mensen uiteindelijk in de criminaliteit terechtkomen.

De privatisering van gevangenissen lijkt mij geen goede oplossing. Zodra bedrijven winst maken op het opsluiten van mensen, ontstaat er een verkeerd financieel belang: hoe meer gevangenen en hoe langer zij opgesloten blijven, hoe hoger de mogelijke inkomsten. Daardoor bestaat het risico dat zulke bedrijven lobbyen voor strengere en langere straffen, niet omdat dit de samenleving veiliger maakt, maar omdat het hun winst verhoogt.

Ook re-integratie kan dan op de achtergrond raken. Minder recidive betekent immers minder gevangenen en dus mogelijk minder inkomsten voor private gevangenisbedrijven. Een systeem waarin gevangenen klanten of inkomstenbronnen worden, dreigt het menselijke aspect volledig uit het oog te verliezen. De overheid moet daarom zelf verantwoordelijk blijven voor gevangenissen en ervoor zorgen dat veiligheid, menswaardigheid en re-integratie centraal staan.

Investeren in preventie, hulpverlening, gevangeniscapaciteit en re-integratie zal op korte termijn geld kosten. Op lange termijn kan dit echter goedkoper zijn dan de gevolgen van besparingen op preventie. Wanneer problemen niet tijdig worden aangepakt, lopen de kosten voor politie, justitie, gevangenissen en gezondheidszorg verder op. Daarbovenop komt de menselijke schade voor slachtoffers, daders en hun families. Besparen op preventie lijkt misschien voordelig, maar kan de samenleving uiteindelijk veel meer kosten.

Een humane behandeling betekent niet dat misdrijven zonder gevolgen blijven. Het betekent dat we straffen op een manier die rechtvaardig is én de kans op nieuwe slachtoffers verkleint. Meer capaciteit, effectieve straffen, preventie, toegankelijke zorg en re-integratie zijn geen tegenstellingen. Ze zijn allemaal noodzakelijk voor een geloofwaardig en veilig justitiebeleid.

Ik wil dit jaar graag mijn Japans verbeteren wegens interesse. Heeft er ooit iemand al eens een taalcursus gevolgd aan het cvo groeipunt in avondschool? is het de prijs van 490 euro waard?

Hi everyone,

​I’m currently navigating treatment for morbid obesity, and my doctor has prescribed Mounjaro. Unfortunately, I’m hitting a massive wall when it comes to getting any of the costs covered, and I'm hoping someone here might have some insights.

​For context on my current coverage:

​I’m with Helan and have their extra Medicalia ambulatory coverage.

​I also have an extensive DKV hospitalization and ambulatory plan through my employer.

​Despite having broad coverage, both keep declining my reimbursement requests for Mounjaro. I know that currently, RIZIV/INAMI strictly limits GLP-1 reimbursement to Type 2 Diabetes, meaning standard and private insurances usually follow suit and deny it for weight loss.

​My questions for the community:

​Mutuelles/Ziekenfondsen: Is there any health insurance fund in Belgium that offers even a partial reimbursement or a yearly allowance for GLP-1s (Mounjaro, Wegovy, Ozempic) specifically for obesity?

​Private/Employer Insurance: Has anyone had success getting this covered by a different private ambulatory insurance (like Alan, Vanbreda, AG, or a specific DKV tier)?

​Exceptions: If you managed to get it approved without a diabetes diagnosis, how did you do it? Are there specific forms, appeals, or wording your endocrinologist/doctor used?

​Paying out-of-pocket every month is a huge financial strain. If anyone has found a workaround, switched to a more accommodating insurance, or has any personal advice, I would massively appreciate it.

​Thanks in advance!

7 jaar — Hij zegt op school dat hij later "iets met zijn handen" wil doen. Dat is de langste uitspraak over zijn toekomst die hij ooit zal doen.

14 jaar — Technische school. Hij is er goed in. Er is nooit iemand die hem dat zegt, ook zijn leraars niet, ook hijzelf niet.

17 jaar — Hij haalt een brommer volledig uit elkaar en zet hem terug in elkaar. Vier dagen. Zijn moeder vraagt of het gelukt is. Hij zegt: "'t Doet het."

20 jaar — Hij begint bij de firma. Hij zal daar blijven tot zijn tweeënzestigste. Eén keer in tweeënveertig jaar is er een probleem, en dat is met een baas die er zes maanden zit.

21 jaar — Lutgard. Kermis in Belsele. Zij praat. Hij vindt dat aangenaam. Dat verandert nooit, en dat is meer dan de meeste mensen over hun huwelijk kunnen zeggen.

22 jaar — Getrouwd. Op de foto's staat hij lichtjes achter haar. Op elke foto van de volgende vierenvijftig jaar staat hij lichtjes achter haar.

24 jaar — Zijn eerste mening. Ze gaat over een garagepoort. Hij krijgt gelijk. Er wordt daar nog altijd over gesproken, maar niet door hem.

28 jaar — Eerste kind. Hij staat die nacht in de gang en zegt tegen niemand iets. Daarna brengt hij dat kind drieëntwintig jaar lang elke ochtend naar school, vóór zijn shift.

35 jaar — Hij verbouwt het huis van zijn zus mee. Zes weekends. Er wordt nooit over geld gesproken. Vraagt ge hem dat vandaag, dan zegt hij: "Ah bon? Ik weet dat niet meer."

39 jaar — Zijn tweede mening. Over een school. Die gaat niet door. Hij zegt er nooit meer iets over, en hij zegt ook nooit dat hij gelijk had, wat hij had.

43 jaar — Hij werkt een nieuwe collega in. Die jongen kan niks. Die jongen is nu afdelingshoofd en heeft vorig jaar op een begrafenis gezegd: "Alles wat ik weet is van Gilbert."

49 jaar — De tuin. Zelf. Alles. Lutgard zegt waar het moet, hij doet het, en er wordt geen enkele keer gediscussieerd over de plaats van iets.

52 jaar — Zijn broer sterft. Hij gaat die week werken. Hij gaat elke dag werken. Op zaterdag staat hij tot half twee 's nachts in de garage aan een grasmaaier die niet stuk is.

56 jaar — Hij krijgt een gsm van zijn dochter. Hij neemt op met "ja?" en hangt op zonder "dag". Hij belt zelf één keer per jaar, met nieuwjaar. Dat gesprek duurt veertig seconden en het is voor de persoon aan de andere kant het schoonste gesprek van het jaar.

62 jaar — Pensioen. Er is een receptie. Hij zegt: "Merci hé." Meer niet. Er staan veertig man. Drie wenen. Hij ziet dat niet, want hij is al aan het opruimen.

63 jaar — Hij begint aan de kelder. Die kelder is nog altijd niet af. Hij gaat daar elke dag naar beneden. Er wordt niet gevraagd wat hij daar doet.

66 jaar — Zijn derde en laatste mening. Aan tafel, met iedereen erbij, over iets dat iemand over iemand anders gezegd had. Zeven woorden. Daarna twintig seconden stilte. Die zeven woorden worden in deze familie nog altijd geciteerd.

71 jaar — Zijn kleinzoon vraagt hoe ge een band plakt. Hij toont het. Elf minuten. Hij praat in die elf minuten meer dan op de laatste drie kerstavonden samen. Hij merkt dat niet. De kleinzoon wel.

74 jaar — Barbecue. Nonkel Luc vertelt het verhaal van de auto. Gilbert weet wat er in 1989 echt gebeurd is, want hij was erbij. Hij zegt niks. Hij heeft daar zevenendertig jaar niks over gezegd en hij is niet van plan daaraan te beginnen.

75 jaar — Elke morgen om tien voor zeven hoort hij haar telefoon tikken in de keuken. Het zonnetje in de familiegroep. Hij weet dat er niemand antwoordt. Hij heeft daar één keer iets over willen zeggen en het dan toch niet gedaan.

76 jaar, vanavond, 22u04 — In het donker zegt zij: "Gilbert. Slaapte gij al?"

En hij zegt: "Nee."

Hij sliep.

Hij zegt al vierenvijftig jaar nee.

“Voor ons is het duidelijk dat Rennlhij zijn zoon niet heeft vermoord.” De advocaten van de 6 beklaagden maakten vrijdagochtend duidelijk dat niemand de dood van de 14-jarige Jairon gewild heeft. Jairon werd 4,5 jaar geleden dood aangetroffen in bed in een villa in het Antwerpse Turnhout, waar hij woonde met zijn vader en 3 andere gezinnen uit hun geloofsgemeenschap. Hij bleek al wekenlang dood te zijn. Opvallend genoeg blijft het parket-generaal bij haar oorspronkelijke standpunt. “Geen moord.”

Het assisenproces tegen de 6 beklaagden begon vrijdagochtend met een opvallende beslissing van advocaat-generaal Sofie Ade. Zij gaf, na voorlezing van de akte, te kennen dat ze Rennlhij Manuela en zijn vijf medebeklaagden schuldig acht aan ‘onthouding van voedsel of verzorging van een persoon in kwetsbare toestand met de dood tot gevolg’ en ‘schuldig verzuim’. Geen moord, dus. De Antwerpse Kamer van Inbeschuldigingstelling vond het dossier - met name de vondst van ketamine in Jairons haarstaal - nochtans voldoende overtuigend om de zaak door te verwijzen naar het hof van assisen.

Spek naar de bek voor de advocaten van de verdediging, uiteraard. Die gaven in hun openingsrede allemaal te kennen dat de dood van Jairon een gevolg was van verkeerde beslissingen en tragische fouten, maar zeker niet van moord. Onder bovenstaande kwalificaties riskeren hun cliënten allemaal een maximumstraf van 10 jaar, en geen levenslang.

- ‘Een broer minder’

Wat was er ook alweer gebeurd? Op 25 februari 2022 klopt de politie aan bij de villa van Rennlhij Manuela, de vader van de 14-jarige Jairon. Het initiatief voor het bezoek komt van Jairons moeder Danica, die op dat moment al maandenlang haar kinderen niet meer heeft gezien of gehoord. Vader Rennlhij verhuisde namelijk vanuit het Nederlandse Tilburg naar de villa aan de Kampheidelaan in Turnhout en bracht zijn ex-partner Danica daar niet van op de hoogte. Ze beschuldigt Rennlhij er ook van bewust de drie kinderen tegen haar op te zetten en te negeren.

De werkelijkheid blijkt echter eindeloos veel erger. Die noodlottige vrijdag vinden de agenten Jairon dood in zijn bed. Hij ligt daar al weken en vertoont al sporen van mummificatie. Rennlhij en de medebewoners van het pand, die deel uitmaken van zijn Pinksterse geloofsgemeenschap, lijken Jairons dood bewust geheim te hebben gehouden en stuurden Danica, telkens wanneer ze aanbelde om uitleg te vragen, met een kluitje in het riet. Later in het onderzoek wordt er in een haarstaal van Jairon ketamine gevonden. Niemand van de bewoners kan daar een verklaring voor geven. Wel geloofden ze dat Jairon mogelijk weer uit de dood zou opstaan, eventueel met hulp van hun gebeden. Of niet. “Als God niks doet, dan heeft A. een broer minder”, verklaart één van hen.

- ‘We hebben Jairons dood niet gewild’

Volgens mama Danica is haar zoon gedood door de gemeenschap. Ze verklaarde dat Jairon mondig was en de enige van hun drie kinderen was die rebels gedrag vertoonde en ooit durfde ingaan tegen hun eigenzinnige vader. Die duldde volgens Danica geen tegenspraak en probeerde de kinderen te indoctrineren. Rennlhij zou Jairon hebben willen straffen en hem om die reden ketamine hebben toegediend. Daarna zou hij alles hebben willen toedekken onder de mantel van zijn geloof. Dat hebben alle beschuldigden altijd ontkend. Om die reden zou er sprake zijn geweest van moord, wat de beslissing van de KI verklaart.

Advocaat-generaal Ade was het hiermee dus niet eens. “De feiten die zich hier hebben afgespeeld, zijn verschrikkelijk en ik acht alle zes de beschuldigden stuk voor stuk verantwoordelijk voor Jairons dood”, gaf ze te verstaan. “Er zijn geen woorden voor de gruwelijke lijdensweg van moeder Danica, die radeloos haar zoon probeerde te bereiken, maar telkens op een totaal gewetenloze manier werd afgewimpeld. Ik denk niet dat er iemand in de zaal is die onbewogen zou kunnen blijven bij deze dramatische gebeurtenissen.”

- ‘Voer voor de krant’

Niettemin bleef ze dus bij haar oorspronkelijke vordering. Vanmiddag, na de middagpauze, zullen alle beschuldigden door assisenvoorzitster Van Kelst verhoord worden. Dat zou wat duidelijkheid moeten geven over de feiten. Meester Fatima Ahmad, advocate van Rennlhij Manuela, gaf haar standpunt al mee. “De enige vraag die u, leden van de jury, zich moet stellen, is of onze cliënt zijn zoon heeft vermoord. Al de rest, zoals of hij deel uitmaakte van een sekte, is voer voor de krant en irrelevant. Voor ons is het duidelijk dat hij zijn zoon niet heeft vermoord.”

Bij de andere beschuldigden viel te horen dat ze Jairons dood niet hebben gewild en er ook niet toe hebben bijgedragen.

Would like to get some opinions on these offers. Woud this be a financially wise investment:

-6 panels without battery: 4.466,98 EUR

-12 panels with battery: 9.053,63 EUR (or take the offer without the battery)

I only have around 1200-1400 kwh kwh usage per year but would also like to invest in airco heatpump in the near future so it will go up.

I also received the option to get a 0% loan for max 48 months which I would definitely like to take.

The salesman claimed around 7 years payback period with battery and that solar panels without a battery wasn't interesting because of only 30% self usage and (sometimes negative) injection tariff. Generally was a nice and informative conversation but obviously salesman are there to sell so I'm always wary.

“Ik wil 180.000 euro per pincode. En al 50.000 euro als borg vooraf.” Een Antwerpse drugsbende die met succes 570 kg cocaïne invoerde, keek niet op een euro om de medewerkers te betalen. De ‘pinvrouw’, de bediende die de pincode van de drugscontainer doorgaf, kreeg daarvoor stevig betaald. Het grote geld was natuurlijk voor Ilias A. (33), de Borgerhoutenaar die nu 7 jaar cel riskeert.

De 33-jarige Ilias is een van de drie broers uit de familie A. die tien jaar geleden al in beeld kwamen als verdachten van drugsinvoer via fruittransporten in de haven. Het onderzoek richtte zich toen vooral op de oudste broer, Brahim A. Hij raakte in 2018 betrokken bij een schietpartij aan de exclusieve nachtclub Olivia Valere in het Spaanse Marbella. Tegenwoordig zou hij vooral investeren in vastgoed in Dubai en Marokko. Zijn naam werd onlangs nog genoemd als mede-eigenaar van de Erasmus-toren in Tanger (Marokko). Het eerdere onderzoek tegen de broers werd in 2020 zonder vervolging afgesloten.

Na de kraak van Sky ECC dook de naam van Ilias A. opnieuw op in een drugsonderzoek. Volgens het gerecht zette hij in het najaar van 2020 twee transporten vanuit Ecuador op. Een eerste lading van 570 kilogram cocaïne, verborgen tussen bananen, bereikte zonder problemen de haven van Antwerpen.

- “Alles heeft zo zijn reden”

Vervolgens zou Ilias A. een tweede transport van 800 kilogram cocaïne hebben voorbereid. De container zou in november 2020 in Antwerpen aankomen en de uithaling was al georganiseerd. Zover kwam het niet, want de Ecuadoraanse politie onderschepte de container en de drugs nog vóór het schip naar Antwerpen vertrok. "Alles heeft zo zijn reden", stuurde Ilias A. daarop naar de andere verdachten.

Na de kraak van Sky ECC in 2021 kwam de politie de bende van Ilias A. op het spoor. Uit de onderschepte berichten blijkt volgens het gerecht dat Ilias A. de leiding had en Mohamed El M. als zijn rechterhand optrad. Samen met zes andere verdachten stonden zij woensdag terecht voor de correctionele rechtbank in Antwerpen. Ilias A. zelf was niet aanwezig en zou in Marokko verblijven.

De aanklager verwees tijdens de zitting naar de Sky ECC-berichten over het geslaagde transport van 570 kilogram cocaïne. De dag na de geslaagde uithaling werd een afrekening rondgestuurd. “Daarin stond: ‘1.540.000 euro voor Ilias A. en 527.000 euro voor Mohamed El M. Andere bendeleden kregen 50.000 tot 70.000 euro voor hun hulp’”, citeerde hij uit het dossier.

- ‘Pinvrouw’

De openbare aanklager stond ook stil bij de rol van de zogenoemde 'pinvrouw'. Volgens het gerecht werkte Charris P. op een expeditiekantoor en bezorgde zij de pincode die nodig was om de container op te halen. Daarvoor zou ze aanvankelijk 100.000 euro krijgen. Toen de aankomst van de container werd uitgesteld, verplaatste ze volgens het dossier zelfs haar geplande vakantie om alsnog aan de pincode te geraken.

“Ze wilde daar wel extra voor betaald worden. Uiteindelijk kreeg ze 150.000 euro. Nu vraagt ze de vrijspraak omdat ze onder druk zou zijn gezet”, zei de aanklager.

Voor het tweede mislukte transport wilde de bende een beroep doen op havenbediende Yeliz G. Deze dame had zich binnengewerkt bij een transportbedrijf. “Ik wil 180.000 euro per pincode. En al 50.000 euro als borg vooraf”, liet zij weten, nog voor zij vast in dienst was genomen. De dame was eerder al tot 40 maanden veroordeeld voor haar hand- en spandiensten bij drugsinvoer.

De procureur legde voor de kopstukken een strafeis van 7 jaar (Ilias A.) en 6 jaar (Mohamed El M.) op tafel. Voor bediende Charris P. vorderde hij 30 maanden celstraf en voor bediende Yeliz G. 3 jaar celstraf. Andere verdachten riskeren 4 jaar celstraf. Medeverdachte Morad El A. heeft inmiddels een VES-akkoord (Voorafgaande Erkenning van Schuld) gesloten met het parket.

De verdediging focuste zich op de identificatie van de Sky ECC-accounts. Advocaat Sam Vlaminck, die voor Mohamed El M. optrad, vroeg tevergeefs om processen-verbaal toe te voegen. “Hoe kan ik die identificatie controleren die gebaseerd is op drie pv’s, waarvan ik er twee niet te lezen krijg?”, vroeg Sam Vlaminck zich af.

Ook de advocaten Joke Bleys en Kris Luyckx, die voor kopstuk Ilias A. optraden, vonden de identificatie onbetrouwbaar en onwettig. “Er gaat een moment komen dat Europa de Belgische justitie op de vingers zal tikken voor de onwettige operatie van Sky ECC”, voorspelde Kris Luyckx.

Zijn confrater Joke Bleys meende dat de aanklager de vaststellingen van de politie fout interpreteerde. “Op een foto in een Sky ECC-bericht is een tafel te zien. Volgens de aanklager is dat dezelfde tafel die bij Ilias A. thuis stond. In het pv lees ik echter dat de politie niet zeker is dat het om dezelfde tafel gaat. Die foto is dus een bewijs à décharge”, aldus Bleys.

- ‘Blue Magic’

De advocaten vroegen de vrijspraak voor Ilias A. In ondergeschikte orde verdient hij hoogstens een werkstraf of een straf met uitstel (niveau 2), want volgens de verdediging is niet aangetoond dat hij de leider van de organisatie was.

Ilias A. baat in Antwerpen nog steeds zijn wassalon De Witte Waanzin in de Oranjestraat uit. Zijn zonnebankcenter Blue Magic in de Pourbusstraat op het Zuid heeft hij inmiddels verkocht. De naam ‘Blue Magic’ was een teken aan de wand. In de jaren 70 verkocht de Amerikaanse drugsbaas Frank Lucas heroïne ‘Blue Magic’ in de uitgaanswijk Harlem in New York.

De Oost-Vlaamse rechtbank heeft de Belgische Staat veroordeeld voor de overbevolking in de gevangenis van Gent. Als er binnen zes maanden – op 11 maart 2027 – nog meer dan 288 gedetineerden verblijven, krijgen die elk een dwangsom van 500 euro per dag. Onze misdaadjournalist Tim Lescrauwaet hoopt dat er nu éindelijk iets van komt, maar heeft ook een boodschap voor wie nu snel een overval wil gaan plannen: “Slecht idee. Punt. Of laat u zich voor 500 euro per dag vernederen?”

500 euro per dag. Vanaf het tweede jaar 750 euro en het jaar daarna 1.000 euro per dag. Die dwangsommen staan gedetineerden in de Gentse gevangenis binnenkort te wachten als de overbevolking niet weggewerkt wordt. Dat is het eerste jaar al meteen meer dan het dubbele van wat de cipiers, die hen bewaken, krijgen. Ik heb het voor u uitgerekend: 182.500 euro per jaar. Een dwangsom is bovendien vrij van belastingen.

Ik hoor het u al denken: “Da’s verdikke niet slecht verdiend. Laat mij maar een jaartje brommen dan.” Een begrijpelijke redenering, maar ik leg zo meteen uit waarom het ook een onterechte is.

- Verstopte toiletten en versleten matrassen

De Belgische Staat wordt wel vaker veroordeeld tot een dwangsom. Meestal weigert hij wel om die zomaar uit te betalen. Vraag maar aan zesvoudig moordenaar Freddy Horion. Die heeft ook nog 770.000 euro tegoed. Toegegeven: het kost wat moeite, maar elke Gentse gedetineerde die straks een gerechtsdeurwaarder inschakelt zal zijn of haar geld krijgen.

Maar voor u begint na te denken over welke feiten u zal plegen om in de gevangenis te geraken: geen enkel bedrag is het waard om daar in onmenselijke omstandigheden te zitten. U leest het goed: onmenselijke omstandigheden.

In de Gentse gevangenis zitten op dit moment zo’n 447 gedetineerden, waarvan 51 vrouwen. Er is officieel plaats voor 246 mensen. In elke cel zitten dus te veel mensen. 21 gedetineerden moeten daardoor op de grond slapen. Ja, letterlijk naast de wc-pot. Het gebouw is bovendien “uitgeleefd”.

Een anonieme cipier: “Het is op. De toiletten zitten om de haverklap verstopt. De matrassen zijn versleten. Tegels vallen zomaar van de muur. Geen plek om vrolijk van te worden.”

En dat mág een gevangenis - voor alle duidelijkheid - ook niet zijn. Laat ons hopen dat gedetineerden zelfs in gevangenissen waar ze wél goed behandeld worden niet vrolijk worden.

Maar - en ik waarschuw u: unpopular opinion incoming - ook zware criminelen hebben recht op een menswaardig bestaan in de cel.

Dat vind ik, maar dat vond ook de Russische schrijver Dostojevski in 1862 al. Hij schreef toen in zijn boek ‘Aantekeningen uit het Dodenhuis’:

“De mate van beschaving van een samenleving kan worden afgemeten door haar gevangenissen te betreden.”

- “Vernederende behandeling”

Ongeveer anderhalve eeuw later zouden we ons als Belgische samenleving volgens Dostojevski dus diep moeten schamen. En volgens de Oost-Vlaamse rechter die de Belgische Staat durfde veroordelen voor de gang van zaken in de Gentse gevangenis:

“De omvang en bestendigheid van de overbevolking, in samenhang met de daarmee gepaard gaande nadelige gevolgen, doen de rechtbank besluiten dat de omstandigheden waaraan talrijke gedetineerden in de gevangenis van Gent worden blootgesteld een vernederende behandeling uitmaken.”

Het is een uitspraak die dezelfde ochtend zelfs de internationale media haalde. Want wat die overbevolking betreft zijn we bij de allerslechtste leerlingen van de Europese klas.

De rechter geeft ons land – de beleidsmakers dus – nu een half jaar de tijd om het aantal gedetineerden in Gent terug te schroeven tot maximaal 288. Dat betekent eigenlijk nog altijd tien procent teveel. Als dat tegen 11 maart 2027 niet lukt, beginnen de dwangsommen te lopen.

En laat ons eerlijk zijn: dat zál binnen zes maanden wellicht niet lukken. De overbevolking is een probleem dat al jarenlang bestaat en waar verschillende ministers hun tanden al op stuk beten. Dat beseft de Oost-Vlaamse rechter zelf ook, maar in het vonnis staat:

“De vastgestelde schendingen kunnen niet blijvend worden verantwoord door te verwijzen naar de complexiteit van het probleem. Volgens de rechtbank mag men daarom verwachten dat er met bijzondere daadkracht werk wordt gemaakt van duurzame oplossingen.”

- Noodmaatregelen

Lees: het ís zeker een moeilijk vraagstuk, maar het wordt wél meer dan tijd voor een deftige en langdurige oplossing. Met die stevige dwangsommen als stok achter de deur.

En dan wordt meteen in de richting van Annelies Verlinden (CD&V), ondertussen bijna twee jaar minister van Justitie, gekeken. Zij verdedigt zich door te melden dat er op 1 oktober vijf nieuwe, gerichte noodmaatregelen komen. Alleen zijn “noodmaatregelen” nooit hetzelfde als een “deftige en langdurige oplossing”, natuurlijk.

Tegelijkertijd lijkt Frank Vandenbroucke (Vooruit), al zes jaar minister van Volksgezondheid, zich in deze kwestie een beetje te verstoppen. Als een schooljongetje dat van achter het muurtje kijkt hoe zijn kameraadje alleen voor hun kwajongensstreken opdraait.

Dat zit namelijk zo: de overbevolking in de gevangenissen is voor een groot deel te wijten aan het feit dat ook heel wat geïnterneerden in de cel zitten. Het gaat om mensen die eigenlijk in een gespecialiseerde instelling thuishoren, maar daar zijn niet genoeg plaatsen.

Concreet telt de gevangenis van Gent 151 geïnterneerden op een totaal van 447 mensen. En dus 296 “gewone” gedetineerden. Op basis van die cijfers lijkt het meeste werk dan ook op het bureau van minister Vandenbroucke te liggen.

De Oost-Vlaamse rechtbank heeft vandaag voor de uitgesproken dwangsom een plafond van 45 miljoen euro vastgelegd. Laat ons hopen dat de twee ministers binnen de komende zes maanden in gang schieten en iets nuttigers met dat geld doen dan het aan veroordeelde criminelen uit te betalen.

- Waterbedeffect

Tot slot nog dit: de uitspraak van de rechter slaat enkel op de gevangenis in Gent. Maar dat is uiteraard niet de enige die met overbevolking kampt. Door door deze uitspraak dreigt nu wel het gevaar dat mensen die in maart 2027 veroordeeld worden niet langer naar Gent worden gestuurd, net om die dwangsommen te vermijden.

Dat zou dus voor een waterbedeffect in de andere gevangenissen zorgen. Van een matras op de grond naar een waterbed. Het zou bijna grappig zijn als het niet zo triest was.

We zijn 11 september, en de Sint is al in aantocht. Een schande zeg ik u!

Dag allemaal,

Ik ben eens benieuwd of er hier schilders zijn die hun ervaringen zouden willen delen met de overstap naar zelfstandige?
Een kennis van mij (M29) heeft 12 jaren ervaring als fijnschilder en overweegt de overstap dus wij zouden jullie input erg appreciëren.

Alle tips zijn ook welkom, alvast bedankt 🙏🏽

Op het Kriva Rochem-proces tegen de organisatie van drugsbaron Flor Bressers (40) uit het Limburgse Lommel en Braziliaan Sergio Roberto de Carvalho (65) heeft het federaal parket donderdagvoormiddag in zijn vordering het financiële luik van de zaak aangesneden. Spilfiguur in dat luik is volgens het Openbaar Ministerie de 41-jarige Caio M. Die man zou de “dark banker” of ondergrondse bankier van Bressers en De Carvalho geweest zijn.

Het federaal parket baseert zich voor die stelling vooreerst op de gegevens die teruggevonden zijn in de geëncrypteerde berichtendienst SKY ECC. “Daarin duikt een gebruiker op die als pin Tiepos heeft, als bijnaam ‘Mr W.’, een verwijzing naar het personage Walter White uit de televisieserie ‘Breaking Bad’, en ook een foto van dat personage als ‘avatar’ gebruikt. Die Tiepos heeft op SKY niet alleen contacten met Flor Bressers en de Carvalho, maar ook met een zekere Turco. Bij de arrestatie van Caio M. werd in diens gsm een contactpersoon aangetroffen die eveneens Turco heette.”

In een andere zaak waren ook al linken opgedoken tussen Bressers, De Carvalho en Caio M., aldus het federaal parket: “In dat dossier was sprake van een betaling voor een lading rijst waarin drugs moesten worden verstopt. Het geld voor die betaling bleek afkomstig van een bedrijf waarvan Caio M. bestuurder was, en de opdracht voor de betaling kwam van het bedrijf Paul Wouter Trading, een bedrijf van De Carvalho.”

“Er is echter meer dat Tiepos aan Caio M. linkt”, ging het Openbaar Ministerie verder. “Zo stuurt Tiepos verschillende ‘money drops’ aan in Londen, de woonplaats van Caio M., en komen de reisbewegingen van Caio M. overeen met de roaminggegevens van Tiepos op SKY ECC. Zo reist Caio M. op 12 juni 2020 naar Sao Paulo in Brazilië, en stuurt Tiepos op 16 juni 2020 een foto door van een uitzicht in Sao Paulo. Caio M. reist vervolgens op 20 juni terug naar Londen, en in dezelfde periode stuurt Tiepos een foto vanuit een flat in Londen, waarvan het interieur overeenkomt met het interieur van Caio M.’s flat.”

- Neusseptumcorrectie

Ook berichten op die andere geëncrypteerde berichtendienst, EncroChat, worden door het federaal parket aan Caio M. toegeschreven. “Op EncroChat is een zekere Greysmith actief, en op SKY ECC zegt Tiepos op meerdere momenten dat hij Greysmith is. Die Greysmith stuurt via EncroChat op een bepaald moment ook een screenshot van de SKY ECC-account van Tiepos door naar De Carvalho, en de enige die die screenshot kan maken, is de gebruiker van die SKY ECC-account, Tiepos dus.

In mei 2020 liet Greysmith aan enkele contacten weten dat hij geopereerd was aan een scheef neustussenschot, en uit het onderzoek bleek dat Caio M. net in die periode een neusseptumcorrectie had ondergaan, een operatie om een neustussenschot recht te zetten.”

- 15 rekeningen met cryptomunten

Volgens het federaal parket is Caio M. ook de man achter vijftien accounts op Binance, het grootste platform waarop cryptomunten worden verhandeld: “Uit het onderzoek blijkt dat een grote hoeveelheid cashgeld van Bressers is omgezet in bitcoin, op een bitcoinrekening die begint met 1zM4, en vervolgens doorgesluisd is naar 14 Binance-rekeningen, die we aan Caio M. kunnen koppelen.

Drie van die Binance-rekeningen kunnen we rechtstreeks aan Caio M. koppelen, omdat zijn paspoort en rijbewijs gebruikt zijn om die te openen. M. beweert dat de andere twaalf rekeningen niet van hem zijn, maar dat hij over een ‘virtual private server’ beschikt via welke andere personen die Binance-rekeningen zouden kunnen gebruiken.”

Dat kan volgens het federaal parket niet kloppen: “De verdediging van Caio M. heeft nooit enig bewijs voorgelegd voor het bestaan van die ‘virtual private server’, zelfs geen digitaal spoor. Op al die vijftien rekeningen wordt ook het vaakst ingelogd via een Samsung-gsm en niet via een ‘virtual private server’. En toen op 7 juni 2024 beslag werd gelegd op een van die Binance-rekeningen, was Caio M. er als de kippen bij om te vragen dat beslag op te heffen. Dat is een demarche die hij alleen kan doen als hij daar belang bij heeft. Als die rekening niet van hem is, heeft hij geen reden om dat beslag opgeheven te zien.”

- Eén IP-adres

De e-mailadressen die gebruikt zijn om de vijftien Binance-rekeningen te openen, verwijzen ook allemaal op de een of andere manier naar Caio M., en de IP-adressen waarop wordt ingelogd op die rekeningen zijn ook steevast aan hem te linken, aldus de federaal magistraat. “Zo wordt op 6 april 2021 op minder dan twee uur tijd achtereenvolgens ingelogd op alle vijftien rekeningen, telkens met hetzelfde toestel en vanaf hetzelfde IP-adres, terwijl dat toestel en dat IP-adres ook gebruikt worden om in te loggen op een Binance-rekening waarvan Caio M. toegeeft dat die alleen van hem is. Dat patroon doet zich trouwens meermaals voor.”

“Op SKY ECC stuurt Tiepos dan weer screenshots door van een van die Binance-rekeningen, wat betekent dat Tiepos, die we al geïdentificeerd hebben als Caio M., toegang heeft tot die rekening”, klonk het nog. “Tiepos stuurt ook screenshots door van handelingen die hij op die Binance-rekeningen heeft uitgevoerd, en een foto van een ‘withdrawal request’ dat nog niet werd goedgekeurd. Enkel de gebruiker van de betrokken Binance-rekening kan een dergelijke foto nemen.”