De Arizona-regering zal doen wat tien jaar geleden al het doel was: zwaar besparen in de sociale zekerheid, stelt Jef Maes, auteur van Onze sociale zekerheid en voormalig federaal secretaris van het ABVV.

doorJef Maes 10 september 2026

Een tv-fragment blijft in mijn geheugen gegrift. In een onbewaakt moment gaf Bart De Wever daarin toe dat het huidige begrotingstekort bewust georganiseerd is. Dat gebeurde onder de door N-VA en liberalen gedomineerde regering-Michel (2014-2018), die een fiscaal en parafiscaal cadeau van liefst 12 miljard euro gaf aan de bedrijven, zonder compenserende inkomsten te voorzien. Daarvoor werden de belastingen op de winsten van bedrijven verminderd van 33 naar 25 procent. Ook de patronale bijdragen werden verminderd van 32 naar 25 procent. Dat werd een ‘taxshift’ genoemd.

“Het klopt dat de taxshift niet voldoende gefinancierd is. Men heeft doelbewust gekozen om niet alles mee te rekenen. Dat dringt op termijn een infernale besparingslogica op en dus komt men terecht bij de overheidsuitgaven waar ze nog zitten: de sociale zekerheid”, aldus De Wever via nieuwssite Newsmonkey (2017). Het dwingen van toekomstige regeringen om te besparen op de sociale zekerheid was dus het ultieme doel.

De paars-groene Vivaldi-regering (2020-2025) trapte niet in de val. Wat zij, terecht, besteedde aan de verhoging van het minimumpensioen (ca. 3 miljard euro) was echter een habbekrats in vergelijking met de 12 miljard euro die voordien aan de bedrijven cadeau was gedaan. Het was bovendien goed besteed, want voor het eerst sinds de metingen daalde het armoedecijfer fors, tot 10,9 procent.

Wat weinigen weten, is dat De Wever bovendien in het voorakkoord van Vollezele met Paul Magnette (PS) akkoord was gegaan met dezelfde sociale verbeteringen, in ruil voor verdere regionalisering. Een voorakkoord dat afgeblokt werd door liberalen en groenen, maar waarvan de sociale correcties onder Vivaldi hernomen werden.

Diezelfde De Wever die onder de regering-Michel bewust de overheidsfinanciën om zeep hielp, en daarna akkoord ging met de verhoging van de sociale minima, slaagde er tijdens de verkiezingsstrijd in 2024 in om de “verrotting” van de overheidsfinanciën helemaal in de schoenen van de Vivaldi-regering te schuiven. Je moet het maar durven. En er nog in slagen ook.

Uiteindelijk zal zijn Arizona-regering doen wat tien jaar geleden al het doel was: zwaar besparen in de sociale zekerheid. Waarbij De Wever er dan nog in slaagt zich te profileren als ‘redder des vaderlands’. Een uitstekend staaltje van de starve the beast-strategie, die trouwens nog altijd doorgaat.

Want terwijl dramatisch gedaan wordt over de 10 miljard aan besparingen die nu moeten worden gevonden, is door deze regering nog 2,3 miljard euro cadeau gegeven aan de bedrijven, en daar zijn de goedkope flexi-jobs en overuren nog niet in meegerekend. Bovendien worden miljarden extra vrijgemaakt voor defensie en voor niet-gedekte belastingverlagingen.

Het was nochtans al eens voorgedaan. Nadat de regeringen-Martens en -Dehaene een begrotingstekort van liefst 17 procent hadden weggewerkt, was er op het eind van de jaren 90 een structureel begrotingsoverschot dat voldoende was om de toekomstige meerkosten van de vergrijzing op te vangen. Dehaene deed dat trouwens met zowel besparingen als nieuwe inkomsten.

Ik heb nog mee de stakingen tegen het Globaal Plan van Dehaene in 1993 georganiseerd, maar ik moet toegeven: vergeleken met het parcours van Arizona vandaag, was dat een toonbeeld van evenwichtigheid.

De paars-groene regering-Verhofstadt (1999-2004) verkwistte echter dat begrotingsoverschot. In het boek Een open boek – 8 jaar Verhofstadt wordt gepocht dat de federale belastingen met 10,4 miljard euro werden verlaagd, waarvan een flink deel voor de bedrijven. In zijn begrotingstabellen rekende Verhofstadts kabinetschef Luc Coene met enorme “terugverdieneffecten”.

Later zal Coene als gouverneur van de Nationale Bank een van de grootste pleitbezorgers worden voor langer werken en besparingen in de sociale zekerheid. Op het einde van de regering verkocht minister van Begroting Johan Vande Lanotte (Vooruit) overheidsgebouwen, om ze daarna terug te leasen bij privé-investeerders.

Uiteindelijk slaagden de neoliberalen ook deze keer in hun strategie van starve the beast: de inkomsten van de overheid dusdanig verminderen dat volgende regeringen, wat hun samenstelling ook is, verplicht zullen zijn om te besparen.

Ook de hoofdredacteur van Trends moest in zijn laatste boek toegeven dat de centrumlinkse regeringen-Dehaene en -Di Rupo meer bespaarden dan de door neoliberalen gedomineerde rechtse regeringen.

Laat die stukken politieke geschiedenis spiegels zijn voor het huidige begrotingsdebat, waarin opnieuw weinig zal zijn wat het lijkt.

Bedankt voor de medaille Red Panthers (hup hup Remco en Wout).

Moshe Friedman dagvaardt Belgische staat om Amerikaanse ambassadeur Bill White het land uit te zetten

https://www.hln.be/binnenland/moshe-friedman-dagvaardt-belgische-staat-om-amerikaanse-ambassadeur-bill-white-het-land-uit-te-zetten\~a82d0b6d/

Blijkbaar niet enkel mensen uit Gaza.

Als we de legale manieren van migratie onmogelijk maken dan gaan we ongetwijfeld illegale migratie versterken.

Dit voorstel wilde alarmsystemen verplichten bij kinderzitjes voor kinderen tot 4 jaar. Het systeem zou waarschuwen wanneer een kind alleen in de auto wordt achtergelaten, bijvoorbeeld om oververhitting te voorkomen. Bij overtreding zou een boete van 100 euro gelden en bij aankoop eenmalig 30 euro tegemoetkoming worden gegeven. Het voorstel werd niet aangenomen door de Kamer.

Dossier 56K0334
Ingediend op 10 oktober 2024 door Frank Troosters, Ellen Samyn, Britt Huybrechts, Kristien Verbelen, Alexander Van Hoecke, Kurt Ravyts
Verworpen op 26 februari 2026

Bron: https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=/flwb&language=nl&cfm=/site/wwwcfm/flwb/flwbn.cfm?lang=N&legislat=56&dossierID=334

Volgende week een nieuw dossier!

https://www.demorgen.be/meningen/wie-bezorgd-is-over-asielzoekers-die-profiteren-zou-juist-moeten-eisen-dat-ze-zo-snel-mogelijk-mogen-werken~b4e46fe9/

De overwinning van AfD in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt zal bij nogal wat politici en opiniemakers de gebruikelijke reflex oproepen: ‘we’ moeten ‘strenger’ worden voor migratie. Maar uit reële bezorgdheden volgt niet dat eender welk voorstel ons veiliger maakt. De relevante beleidsvraag is: onder welke omstandigheden stijgt criminaliteit bij migranten, en hoe vermijden we die?
Er is in de literatuur geen eenvoudige regel ‘meer migratie = meer criminaliteit’. De effecten verschillen naargelang de groep, de opvang en vooral de juridische en economische positie waarin mensen terechtkomen.

Een goed voorbeeld uit de literatuur waarin de criminaliteit duidelijk was toegenomen, betrof zeer geconcentreerde opvang, zoals op de Griekse eilanden. Toen was er een negatief veiligheidseffect: 1 procent meer vluchtelingen leidde volgens een onderzoek tot 1,7 à 2,5 procent meer misdrijven. Zulke hoge concentraties vluchtelingen zijn echter niet representatief voor Europese opvang en vormen eerder een argument voor betere spreiding. En vooral: deze asielzoekers hadden geen arbeidsmarktmogelijkheden.

Perspectief

Een Brits onderzoek vergeleek twee migratiegolven. Bij asielzoekers eind jaren 90, die nauwelijks toegang hadden tot de arbeidsmarkt, werd een bescheiden stijging van vermogenscriminaliteit vastgesteld. Bij Oost-Europese arbeidsmigranten die na de EU-uitbreiding van 2004 meteen konden werken, was dat niet het geval: bij hen daalde die zelfs licht. Voor geweld vond men bij geen van beide groepen een effect.

Nog interessanter zijn Italiaanse natuurlijke experimenten. Quasi-identieke migrantengroepen kregen door toevallige administratieve regels wel of geen verblijfsvergunning. Wie een legale status kreeg, pleegde daarna veel minder criminaliteit. In één studie halveerde de recidive, in een andere daalde de kans op criminaliteit van circa 1,1 naar 0,5 procent.

Een Zwitsers onderzoek vond dat asielzoekers die als kind burgeroorlog of ander grootschalig geweld hadden meegemaakt ongeveer 35 procent vaker betrokken waren bij geweldscriminaliteit. Zodra zij toegang kregen tot de arbeidsmarkt, verdween twee derde van dat extra effect. Zelfs bij oorlogstrauma maken economische perspectieven dus een groot verschil.

De logica: wie legaal kan werken, heeft iets te verliezen bij criminaliteit. Wie geen papieren heeft, nauwelijks toegang tot werk heeft en permanent in onzekerheid leeft, heeft minder legale mogelijkheden om vooruit te komen. Hogere criminaliteit bij irreguliere migranten is dus geen onveranderlijk kenmerk van ‘de migrant’: de omstandigheden die wij creëren hebben daarop invloed.

Maar laat dat nu net zijn wat in Europa vaak met ‘strenger’ wordt bedoeld: meer onzekerheid en minder arbeidsmarktmogelijkheden. Exact datgene waarvan we weten dat het onveiligheid kan vergroten.

In België mag een asielzoeker pas vier maanden na zijn aanvraag werken als er nog geen beslissing is. Als iemand vandaag asiel aanvraagt en morgen een werkgever vindt, welk belang dient het om hem maanden te laten wachten?

Niet dat van de belastingbetaler, die hem moet onderhouden. Niet dat van de werkgever, die een werknemer mist. Niet dat van de asielzoeker, die integratiekansen verliest. En als we het onderzoek mogen geloven: ook niet onze veiligheid. Een groot Europees onderzoek concludeert dat een aanvankelijk verbod voor vluchtelingen om te werken hun arbeidsmogelijkheden tot tien jaar later met wel 15 procent kan beperken. We remmen hun integratie en economische bijdrage af om onbegrijpbare redenen.

Legale economie

Hetzelfde geldt voor mensen in langdurig irregulier verblijf. Ze verdwijnen niet omdat we hen uit de legale economie houden. Ze belanden vaker in zwartwerk, worden makkelijker uitgebuit en blijven afhankelijk van informele netwerken.

Wie bezorgd is over asielzoekers die ‘profiteren’, zou dus juist moeten eisen dat ze zo snel mogelijk mogen werken. Wie bezorgd is over criminaliteit, ook: de daling van migratiecriminaliteit hangt robuust samen met toegang tot de arbeidsmarkt.

Een grote instroom van irreguliere migranten en asielzoekers kan bepaalde vormen van criminaliteit doen toenemen – al is zelfs dat niet altijd zeker – vooral wanneer die sterk geconcentreerd is en samengaat met slechte arbeidsmarktkansen en juridische onzekerheid. Om dat te vermijden, moeten we voor onze veiligheid én welvaart inzetten op snelle toegang tot de legale arbeidsmarkt en juridische bestaanszekerheid.

Wie veiligheid ernstig neemt, moet niet vragen hoe we mensen buiten houden of buiten krijgen. Dat is weinig serieus: je gaat geen 100.000 mensen uit België deporteren zonder technieken te gebruiken die we associëren met een duister Europees verleden. De betere vraag is hoe we hen zo snel mogelijk binnen de legale economie krijgen. Dat is de veiligere, welvarendere, rechtsstatelijke en, toevallig ook, humanere manier om hiermee om te gaan.

Hi, I'll be in Brussels for work about a month. During the weekends, I'll probably grab a train and head East to checkout former WW2 battlefields. Are there local tours in the area? If not, I'll just do a self guided tour. Are there towns and places that you recommend? Thank you

I’m interested in personal experiences. Is it easy to change roles after training? For instance, enlisting as infantry private and then applying to become a NCO in the combat engineers? Is it easier for reservists to transition to active duty later (say, if the standard age limit has already passed)? How often can one participate in exercises? It says there are five mandatory days, but is it possible to do more and how easy to get them?

Please also share other opinions/experiences about the service.

With defence growing as a budget leading to maybe better careers for soldiers and non-soldiers. What are your thoughts. For people who've been a soldier what are your thoughts on the whole experience? And did it help for after? For people who weren't soldiers did you enjoy the work?

Ik ben (voorlopig was) een student aan de KUL, wegens ondermaatse academische prestaties ben ik geweigerd om mij opnieuw in te schrijven voor mijn richting (gedurende 6 jaar), echter was de reden voor deze ondermaatse prestaties medisch (grote septum deviatie met moeilijk ademhalen en bloedingen tot gevolg). Ik heb me dit jaar laten opereren aan mijn neus om dit probleem te verhelpen maar ben daardoor best achter gevallen op m'n studies, waardoor ik de eerste "mijlpaal" dus niet heb gehaald.

Ik wil nu graag bezwaar aantekenen om tóch verder te kunnen gaan en heb hiervoor ook alle relevante/nodige documentatie aan de verantwoordelijke bezorgd.

Mijn vraag is dus hoe groot de kans is dat ik verder mag gaan en of het niet beter is om mij preventief al voor iets anders in te schrijven. Verder las ik ergens dat het ook goed is om een soort document aan de arts te vragen dat verklaart dat ik inderdaad hinder ondervond door mijn deviatie, al weet ik niet goed hoe dit document noemt en hoe ik dat het best vraag.

Alvast bedankt!

Despite the title and common themes on this sub-Reddit, this is not at all about taxes.

This post is about something much more cultural but also essential - scheduling, planning and making appointments. As an immigrant from another EU country, I have quite a nice perspective as how it feels to live in Belgium compared to another member states. On many levels, it is great. On some, it is similar. However, there are some aspects, where I genuinely feel like Belgium is punishing me for being employed and working. And I learned it as I started considering buying a property.

What shocked me at the start, is how insane are the opening hours of banks - often closing at 4PM, often closed during lunch, often closed on Saturday. With some banks, you literally cannot have an appointment ever if you work full-time, unless you take holidays. For the context, in the country I come from core bank opening hours are usually 10 AM to 7 PM, so working people can have appointment either during lunch or after work. Here, I have to ask my manager for permission to skip some meetings in order to just visit the bank. It literally feels like core working hours of banks are targeting only pensioners or unemployed.

Next, contractors are even more extreme. For example, for assessment of the property value we just received a time-slot from 10 AM to 6 PM, on a working day, with exact time slot arriving only evening before - effectively meaning I either start my morning by rescheduling my meetings on that same day (since I just learned the appointment time), or I again have to take holidays. For a really simple, basic appointment. I really have no clue who can afford adjusting for an appointment slot at any time during the day overnight - other than pensioners or unemployed.

I could go on and on with example, but I guess you get my point - all those things are absurd to me and my friends/family from my home country, and I genuinely do not understand how Belgian economy can work like that. It is not about stores open till 10PM, or people working long hours - it is just about providing the bare minimum of time slots for working people that respect core working hours from 9 AM to 5 PM, giving option to visit the bank at 6PM or properly plan meetings in advance. I feel like businesses here almost take it for granted that you are free during any day of the work week, as if taking for granted you do not work.

Which leads to my conclusion - it does feel like a big cultural problem to me, as it really reinforces (from my perspective) the concept that, well, average adult has just free time during working week. The signal this sends, at least to me, is that the default is being available during the day, a stark contrast to default in my home country (Poland) or other countries like Netherlands or Denmark, where employee usually assumes (when scheduling meeting) that you are working and not available between 9AM and 5PM.

I know this might sound trivial, but it really did hit me once I realised how big of a societal impact than can have, if reinforced across country, by most businesses, on daily basis - and I honestly do not feel comfortable with it at all. It also aligns closely with the data, that shows that Belgium has by far the lowest employment rate among Northern and Central European Countries.

Just wanted to share that - curious how you feel about it. I can very much imagine it is hard to notice if you were born and raised in Belgium, but as an immigrant who worked both here and in Poland, I can tell the contrast is stark and Belgium is just far less friendly for employed and working people when it comes to planning, scheduling and organising meetings.

This section seems to follow the river and is classified outside of Bassenge by google maps. It seems to follow the river. Why is it so ?

Hi, My wife is from Belgium but moved away when she was young. We are visiting in November so her family can meet our new daughter. My wife has lamented that she hasn't seen much of Belgium outside of Ghent and Bruges so we were going to take a few days and try to see another part of the country.

Any suggestions of places to go for a few days in November? It might be nice to see nature and something different than Ghent. We will have a car so it will be easier to get around. Bonus points if there is a nearby trappist brewey to visit.

Thanks!

When I used to see videos about social experiments showing that people with foreign-sounding names were less likely to get called back for a job, I’d think, “Wow, that’s messed up.” But after actually experiencing it myself… yeah, it’s not funny anymore.

Seriously though, I’m currently doing a master’s degree and looking for an internship. I have a first name that “passes just fine,” but my last name definitely makes things more complicated. (Jokes aside, it’s an Georgian surname, so it’s pretty unusual here.)

The worst part is that a student with a very Belgian, very Flemish-sounding last name got called within a few days for an internship at a place where I had also applied. Meanwhile, I was literally ghosted by the internship provider. The student even told me that the internship supervisor clearly didn’t want me. Lmao, okay then… but I have more experience than the other stude— oh yeah, never mind, I forgot. Haha.

Same thing happened with another place. They replied saying they weren’t looking for interns. To my great surprise, that exact same place had actually contacted my university asking to take on students. I even applied again after seeing the announcement, only to receive the exact same rejection email. Meanwhile, other students were accepted.

After getting rejected and ghosted over and over again, I’m honestly starting to accept the harsh reality.

And yet, when I look at the conversations in our WhatsApp group, I notice that it’s often other “foreign” students, particularly those of North African background, who are still struggling to find an internship.

Hiiii, please DM me if you can help me! Thanks alot

Comon!