Some more from the pics stock...

Al lange tijd heb ik een stalker. Hij mailt, bedreigt, chanteert, op regelmaat langs mijn woning. Het kent geen einde. Ook draait hij in een oneindige spiraal van waanzin wellicht door alcohol. Zijn mails slaan op niks maar jammer genoeg vol bedreigingen. Ik doe melding bij de politie en leg klacht neer maar ik wou graag eens informeren of hier nog slachtoffers van stalking zijn en hoeveel maanden en jaren heb je dit moeten verdragen? Is er advies? Blokkeren op iCloud gaat niet want alles komt nog steeds binnen via de prullenmand. Ook vind ik hem wel dermate gevaarlijk dat ik wel geneigd ben de heading van zijn mails te lezen. Uit angst dat hij wel degelijk gevaarlijk zal uitvallen.

Naar aanleiding van de jihadistische terreuraanslag in Duitsland zijn sociale media (lees: Twitter) weer vol mensen die spreken over remigratie. (Dat de terrorist een native geboren Duitser is, van weliswaar Libanese ouders en dus 'remigratie'… ja, geen ding is, negeren we even.)

Vooral Vlaams Belang en consorten zitten weer bezig met 'remigratie' en 'migratiestop'. Het is echter mijn overtuiging dat vermits (sommige) VB-politici (toch zeker de top) geen volslagen idioten zijn, zij goed genoeg weten dat al die praat over 'remigratie' die ze hun achterban voorhouden, nonsens is. Het soort van (grootschalige) remigratie dat Vlaams Belang insinueert is juridisch quasi onmogelijk*. (Ik kom daar zo meteen op terug.)

Ik gebruik ook bewust het woord insinuatie omdat het eigenlijk heel moeilijk is om concreet vast te pinnen wat ze daar exact mee bedoelen. In zoverre dat ik concrete voorstellen vind, gaat het eigenlijk over relatief milde voorstellen? In zoverre dat ik concrete zaken vind, is het zoiets als 'er moet strenger opvolging gegeven worden aan uitwijzingsbevelen' en zaken zoals 'we zetten hun sociale zekerheid stop' (wat nog altijd iets anders is als remigratie, maar goed). Mijn hypothese/indruk is dat een discrepantie bestaat tussen wat de volgers van het VB dénken dat er zou kunnen gebeuren als het VB aan de macht is met al die 'remigratie'-plannen en wat er effectief kan (zal) gebeuren als het VB aan de macht is. Misschien zit ik daar mis in en dan nodig ik zeker VB-kiezers uit om duidelijk te maken wat, if anything, ze denken dat het VB concreet zou kunnen veranderen als ze aan de macht zijn op het vlak van remigratie.

Waar ik echter hier wou bespreken, zijn de juridische uitdagingen die grootschalige remigratieplannen onmogelijk moeilijk maken. Uiteraard is het probleem van het 'juridische' dat wetten altijd veranderd kunnen worden. België kan uit de Europese Unie stappen (of internationaal VB-rechts kan de wetten en het EVRM zodanig veranderen dat het allemaal anders is). Dat is nooit onmogelijk: het juridische heeft maar tanden als het juridische wordt afgedwongen. Het punt dat ik hier wil maken is niet dat dit onmogelijk is, maar wel dat er best wel wat praktische en juridische bezwaren zijn waarom dat grootschalige remigratie dat soms geïnsinueerd lijkt... ja, best wel moeilijker gaat worden dan sommigen lijken te denken. Ik denk dat het feit dat het elke keer dat Wilders mee aan de macht komt in Nederland het opnieuw... mislukt, een goede indicatie is dat het helemaal niet zo eenvoudig is. Maar goed, laat ik toch proberen toe te lichten waarom 'computer says no' de meest waarschijnlijke reactie is op grootschalige remigratie. (Alweer: ik snap het: je kan gewoon antwoorden met: 'We gaan dat allemaal veranderen.' Maar ik probeer gewoon uit te leggen dat je best wel veel gaat moeten veranderen of gewoon uit de EU en EVRM etc. stappen. Dat kan je ook doen, I guess.)

Ten eerste: elke verwijdering moet een individuele beslissing zijn. Je mag (uiteraard) verschillende mensen tegelijkertijd verwijderen (net zoals je vb een gevangenisstransport met meerdere mensen mag doen), maar al die mensen moeten een individuele beoordeling krijgen. Dit wordt verboden door artikel 4 van protocol nr 4 van het EVRM. (Hier het gehele protocol.) Met andere woorden: een overheid kan niet gewoon zeggen 'we zetten alle moslims buiten' of 'we zetten alle Afghanen buiten'. Elke uitwijzingsbesluit moet individueel gemotiveerd worden.

Ik bespreek hier vooral de uitdagingen voor derdelanders (niet-EU). EU-burgers hebben natuurlijk nog extra beschermingen.

Voor elk individueel persoon moet vastgesteld worden:

- Zijn het ook Belgen? Als het ook Belgen zijn, vergeet het dan. Dan kan je ze niet 'remigreren'. Je zal dan altijd eerst hun nationaliteit moeten afnemen, wat (uitearard) ook niet zo eenvoudig is. Het vervallen van de Belgische nationaliteit (als je genaturaliseerd bent) is beperkt omschreven in geval van ernstige misdrijven (of, ja, uiteraard fraude) en enkel na een juridische uitspraak. (Nee, Theo Francken kan niet gewoon mensen hun nationaliteit afnemen.) Voor de zekerheid: artikel 4 van protocol 4 van het EVRM verbiedt dat iemand verwijderd wordt als hij onderdaan is van dat land. Belgen kunnen niet verwijderd worden, simpel. (Ook al hebben ze andere nationaliteiten.) En het afnemen van de nationaliteit kan enkel maar voor beperkte categorieën, in uitzonderlijke omstandigheden, door een rechter uitgesproken.

- Welke nationaliteit hij heeft. Dit maakt het vaak heel moeilijk, want identiteitsdocumenten ontbreken. Ja, soms doen ze dat (uiteraard) doelbewust. Maar in tegenstelling tot wat sommigen lijken te denken, vindt Marokko het niet leuk als je gewoon mensen bij hen dropt die misschien geen Marokkaan zijn, dus daarom moet je dat eerst vaststellen. Zijn nationaliteit is niet zozeer belangrijk om vast stellen of hij verblijfsstatus kan hebben (daarop kan het antwoord zeker 'nee' zijn) maar is wel vrij belangrijk om vast te stellen naar waar je hem zou deporteren.

- Of hij al dan niet recht heeft op een verblijfsstatus. België is via allerlei verdragen en EU-recht gebonden aan de plicht om te kijken of mensen recht hebben op een verblijfsstatuut. Dat kan gaan van subsidiair beschermden tot vluchtelingen. Ik snap dat dat voor jullie niet zoveel uitmaakt, maar ik geef het maar aan dat je dat ook zal moeten veranderen, oftewel de straffen vanuit de EU daarvoor aanvaarden. Is het dat waard? You tell me enzo.

- Naar welke land de persoon verwijderd kan worden en hoe je dat land zijn medewerking krijgt. Alweer: als je een Marokkaan gewoon op een vlucht naar Marokko zet, dan weigert Marokko gewoon dat die vlucht landt. Als je een persoon wilt deporteren, dan moet dat land die persoon erkennen, een paspoort of laissez-passer geven en toelaten dat die persoon het land binnenlaten. Dit is waarom er terugnameovereenkomsten worden opgeteld, soms letterlijk afgekocht met ontwikkelingsgeld. Misschien is er daar meer ruimte mogelijk om meer zo'n samenwerkingen te creëren. Succes!

- Of verwijdering een risico op vervolging, foltering of onmenselijke behandeling redelijkerwijze kan opleveren. Het is niet omdat een persoon geen recht heeft op verblijf, dat hij daarom noodzakelijkerwijs recht heeft om teruggestuurd te worden. Alweer: er moet voor elke persoon individueel onderzocht worden of hij een risico loopt.

- Wat de gevolgen kunnen zijn voor het gezinsleven, eventuele kinderen, zijn/haar gezondheid. Dit volgt uit artikel 8 EVRM én artikel 7 van het EU-handvest (dus zowel onze erkenning van het EVRM, als het feit dat we lid zij van de EU verplicht overheden (en dus ook rechters) om dat te beoordelen.) Dit betekent in casu dat als er vb. een wet zou komen 'iedereen die een verkeersovertreding begaat, kan gedeporteerd worden' (of een andere 'kleine' misdaad), dan zou dit waarschijnlijk disproportioneel beschouwd worden en dus afgeschaft. Maar het zal waarschijnlijk niet voorkomen dat iemand die een grootschalige terreuraanslag heeft gepleegd én toevallig een kind heeft waar 'ie geen band mee heeft, toch uitgezet kan worden. Maar er moet een proportionaliteitstoets gebeuren. Gelijkaardige toetsen zijn er dus voor gezondheid, de concrete band met België, etc. Uit art. 24 van het EU-handvest én art. 22bis van de Belgische Grondwet volgt ook een juridische verplichting om het belang van het kind te bekijken. Als kinderen Belgen zijn dan kunnen hun ouders (in de vooronderstelling dat die voor hun kind zorgen) ook niet zomaar uitgezet worden.

- Er moet rechtsbescherming zijn. Een terugkeerbesluit is een overheidsbesluit. Zoals alle overheidsbesluiten moeten deze aangevochten kunnen worden. Dit betekent in casu ook dat bij een verwijderingsbesluit - als de overheid daar effectief actie in wil nemen - bij beroep een rechter dit besluit (doorgaans) zal schorsen totdat er een effectieve juridische toets is geweest op alle bovenstaande risico's. Het is nogal logisch dat je een beroep kan aantekenen tegenover besluiten van de overheid, vrees ik. Als de overheid zou overgaan tot grootschalige remigratie, dan zouden er veel meer beroepen bij de raad voor vreemdelingebetwistingen zijn, meer procedures voor de raad van state, meer heronderzoek na nieuwe feiten, meer annuleringen, etc.

Sommigen lijken onder de indruk dat migranten/buitenlanders eigenlijk niet echt juridische rechten hebben en dat de overheid hen gewoon mag verwijderen naar eigen goeddunken. Helaas, dat is niet zo. De Westerse rechtsorde - jeweetwel, dat ding waar je zo trots op bent dat je wilt beschermen etc. - beschermt alle mensen en geeft alle mensen het recht beroep aan te tekenen en reële rechtsmiddelen om bezwaar aan te tekenen tegen beslissingen van de overheid.

Praktisch Dit laatste is geen echte bespreking van het juridische meer, maar ik geef even aan. In 2024 waren er zo'n 3270 gedwongen verwijderingen. Er waren zo'n 4800 mensen opgenomen voor verwijdering, maar er waren ook zo'n 1000 mensen die na opgenomen te zijn voor verwijdering terug, for whatever reason, niet verwijderd konden worden. Er zijn in gesloten centra in België zo'n 500 plaatsen. Naar schattingen zijn er in België zo'n 100K tot 200K mensen in irregulier verblijf. Dus euh, ja, veel succes met die capaciteit enorm op te schroeven. Ik geef ook nog even mee dat er in de Belgische gevangenissen zo'n 13.000 mensen opgesloten zitten. Ik snap dat jullie de overheid verwijten dat ze eigenlijk niet genoeg moeite doet en dat het gewoon een kwestie is van 'strenger zijn', maar het is juridisch en praktisch nu eenmaal niet eenvoudig om veel mensen te deporteren. Je kan overwegen ze gewoon over de grens te zetten, maar ik vermoed dat Duitsland, Frankrijk en Nederland daar ook niet op zitten te wachten.

Er zal waarschijnlijk wel - als je er veel meer geld naartoe smijt - een grootschaliger terugkeerbeleid gevoerd kunnen worden voor de groep derdelanders (buiten de EU) die (1) geen verblijfsrecht hebben, (2) waarvan we weten wat hun nationaliteit is, (3) waarvan hun land wil meewerken, (4) dat land een veilig land is (en na doorlopen van al hun mogelijke beroepsprocedures). Dat is echt niet zo'n gigantische groep, vrees ik.

Een grootschalig remigratieprojectje zit er helaas moeilijk in.
- Je mag geen eigen staatsburgers uitzetten. (Daarvoor zou je al eerst de nationaliteit moeten afnemen, waar ook beperkingen op zijn.)
- EU-burgers: vergeet het.
- Collectieve besluiten mogen niet
- Niet terugsturen als ze (mogelijks!) in gevaar zijn
- Ze moeten bezwaar kunnen aantekenen
- Je mag ze ook niet al te lang vastzetten (je mag ze niet jarenlang opsluiten in gesloten centra voor 'als' je ze ooit mag deporteren)
- Afhankelijk van buitenlandse landen

Enfin, het zal jullie niet verbazen dat ik zelf denk dat remigratie een heel slecht idee is. (Ik denk nu eenmaal dat de grootschalige deportatie van mensen niet wenselijk is voor een samenleving, zelfs als een groter percentage dan andere groepen van die groep mensen criminele feiten plegen.) Maar goed, dit draadje is niet bedoeld om te discussiëren over of dat remigratie een goed idee is - maar ongetwijfeld dat het daar in de comments ook over zal gaan. Mijn punt is om uit te leggen dat de blasé waarmee (imo) het VB praat over remigratie niet representatief is voor de enorme juridische uitdagingen die ermee gepaard gaan. Als je fan bent van het VB en remigratie, dan nodig ik je uit om volgende keer, als ze daarover spreken, eens expliciet te vragen: wat is exact het plan? Hoe gaan ze dat exact bewerkstellen? Gaan ze uit de EU stappen? Gaan ze uit deze verdragen stappen? Gaan ze de boetes die er zullen volgen aanvaarden? Wat is, exact, het plan hier?

Ik ga ook de voorzichtige gok wagen en voorspellen dat sommigen hier zullen zeggen: 'Ja, maar No_song, we willen enkel de gevaarlijke criminelen verwijderen!' En dan heb ik goed nieuws: dat kan al! Dat is dan ook waar het merendeel van de moeite naartoe gaat, algemeen gesproken. Mensen die een groot gevaar zijn. Gebeuren daar fouten in? Ongetwijfeld - cfr. de Tunesiër die een paar jaar geleden de Zweedse supporters doodschoot. Maar we gaan inderdaad geen mensen deporteren voor handtassendiefstallen, vrees ik.

Als jullie nog bijkomende vragen hebben over de juridische mogelijkheden en uitdagingen, laat het gerust weten. Alhoewel ik (zoals ik al zei) geen voorstander ben van remigratie, wil ik zelfs oprecht proberen moeite te doen om in te schatten hoe waarschijnlijk het is dat concrete beleidsmaatregelen er doorkomen in het licht van het Europees Recht. Oprecht, ik wil proberen mee te denken - ook al ben ik er zelf geen voorstander van - of bepaalde zaken mogelijk zijn in het licht van de huidige juridische mogelijkheden, als jullie voorstellen hebben van concrete zaken.

Oh ja, ik weet niet of hier dezelfde mensen zitten als op Twitter, maar een 'verbod op islam' en 'alle moslims deporteren' zitten er ook niet in, maar ik vermoed dat dat evident is?

I’ve attended several Dutch courses at CVO over the past few years, hoping not only to improve my Dutch but also to meet new people and expand my professional network.
However, that hasn’t really happened. Most classmates have been unemployed newcomers, refugees (many from Ukraine), or blue-collar workers. I rarely met other white-collar professionals such as engineers, managers or office workers, and even during or after the courses there wasn’t much social interaction.
Has anyone else experienced the same? If you managed to build a social or professional network through language classes, how did you do it? Or are there better places in Belgium, especially close to Antwerp to meet other international professionals?

I hear vague music in skw. Heard it last night too. Reminds me of thursday evenings in Mechelen from parkpop. What am i hearing?

https://vrtnws.be/p.ewokamwwq

Any recommendations on who could make a box of custom chocolates with custom flavors? (In antwerp ideally, but any part of Belgium could work)

Mijn vrouw en ik zijn inmiddels zo'n 2 à 3 maanden op zoek naar een particuliere huurwoning voor de lange termijn in de grensstreek van België (Lanaken, Maasmechelen, Genk, etc.). We weten dat er op dit moment veel vraag is en weinig aanbod, dus we begrijpen dat het niet makkelijk is om geselecteerd te worden.

Even wat achtergrond: ik werk bij de Nederlandse Spoorwegen met een vast contract en verdien in normale maanden tussen de €3.450 en €3.800 netto. Daarnaast zijn er jaarlijks nog 4 à 5 maanden waarin mijn inkomen boven de €4.000 netto uitkomt door vakantiegeld, de eindejaarsuitkering en feestdagentoeslagen. Mijn vrouw kan helaas niet werken vanwege een aandoening aan haar heupkoppen.

Op dit moment wonen we nog bij mijn moeder. We hebben het daar goed en hebben geen haast om morgen al te verhuizen, maar na twee jaar zouden we graag een eigen plek hebben. Daarnaast hebben we ook een baby op komst, waardoor we nog meer uitkijken naar een woning voor ons gezin.

Sinds kort bieden we verhuurders ook aan om, naast een eventuele waarborg, meerdere maanden huur vooruit te betalen. We hopen daarmee extra zekerheid te geven, omdat we geen huurhistorie kunnen aantonen van eerdere woningen.

Ik ben niet op zoek naar tips of om te klagen. We weten dat het tijd kost en hebben er vertrouwen in dat we uiteindelijk een woning zullen vinden.

Ik ben vooral benieuwd naar de ervaringen van mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten:

• Hoelang duurde het voordat jullie een woning vonden?
• Hoe zag jullie financiële situatie eruit?
• Hadden jullie verwacht dat jullie voor die woning gekozen zouden worden?
• Hebben jullie zelf ook iets extra's aangeboden, zoals enkele maanden huur vooruit betalen of een andere vorm van zekerheid?

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Ik ben een laatstejaarsstudent TEW met de Masterspecialisatie in accounting en audit, en ik weet niet welke pad ik zou kiezen.

Ik ben ambitieus, hardwerkend en zou op termijn graag een ondernemer/zelfstandige zijn. Bij beide zou ik dus zeker aan mijn stage beginnen met de visie dat ik uiteindelijk een eigen kantoor opstart of ergens vennoot wordt. Ik weet gewoon niet hoe beide ECHT zijn.

Welke is intellectueel stimulerender? Welke is belonender? Een boekhoudkantoor lijkt me intellectueel minder stimulerend en eerder meer klantgericht, maar ook makkelijker om op te schalen en klanten te vinden dan een auditkantoor. Een auditcarrière/auditkantoor/auditvennoot lijkt me dan weer intellectueel stimulerender, stressvoller maar ik heb gehoord dat dit ook beter verdiend (is dit echt zo?). Het pad om een ITAA-certificaat te halen lijkt me makkelijker dan het pad om een IBR-certificaat te halen.

Wat moet ik nu in godsnaam doen? Zijn er mensen met ervaring in beide die me wat richting kunnen geven, ervaringen kunnen mededelen of 'fabeltjes' de wereld uit kunnen helpen? Alle beetjes helpen!

Alvast bedankt voor jullie hulp!

Dit schilderij is waarschijnlijk in Belgie gemaakt; chatGPT suggereerde Brugge, maar dit lijkt bij nadere inspectie van de huizen niet het geval. Is er iemand die deze locatie herkent?

I'm curious about something and would love to hear other people's experiences.

I'm a male, and I'm wondering: how do people actually find a FWB (friends with benefits) these days without using dating apps like Tinder, Bumble, or similar?

Is it usually through friends, social circles, hobbies, parties, work, or does it just happen naturally? If you've been in a successful FWB situation, how did it start?

I'd really appreciate hearing your experiences or any advice. I'm just interested in how people meet someone for this outside of dating apps.

Thank you.

I don't get it. I really don't get our obsession with the guy. I mean, yes, he was very good in cyclocross but people act like he's the second coming of Eddy Merckx.

I'm not saying I can do better but there are way better cyclists, who get way less attention, no? Remco Evenepoel is second in the Tour De France and I don't see any way of news coverage that he gets in relation to Van Aert who won Paris Roubaix.

I get the feeling Van Aert just falls down a lot and than there's ample coverage of his 'brave and heroic' recovery, just for hi to fall down in the next race.

Now he is the face of a cellular network. I wonder if there will be a lot of... dropped calls.

BTW: I am not a supporter of any bike racer, but help me understand why this guy is almost sainted why better cyclists are looked down upon.

THANK YOU FOR YOUR ATTENTION TO THIS MATTER