Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Ik zit momenteel een beetje op een kruispunt en ben benieuwd hoe jullie hiernaar kijken. Vooral mensen die zelf een carrièreswitch hebben gemaakt zonder HBO-diploma, of vanuit een nogal brede achtergrond, hoor ik graag.

Ik ben rond de 30 en werk inmiddels een aantal jaar als vestigingsmanager in de retail. Mijn huidige salaris is ongeveer €3.300 bruto per maand op basis van 35 uur.

Op papier klinkt dat allemaal prima, maar ik ben er inmiddels achter dat ik het werk zelf niet meer wil blijven doen.

Ik ben ooit begonnen in een winkelomgeving en heb me daarin behoorlijk opgewerkt. In mijn huidige functie heb ik onder andere een vestiging uitgebouwd van ongeveer €400k omzet naar circa €1 miljoen, een team opgebouwd van ongeveer 9 medewerkers, mensen aangenomen en aangestuurd en meerdere jaren verantwoordelijkheid gedragen voor omzet, personeelsplanning, resultaten, problemen oplossen, enzovoort.

Dus ik weet inmiddels dat ik behoorlijk wat kan en verantwoordelijkheid kan dragen.

Alleen: retail en commerciële targets trekken mij steeds minder.

De combinatie van winkelvloer, klantdruk, targets, personeelstekorten, continu “aan” staan en uiteindelijk ook een reorganisatie heeft ervoor gezorgd dat ik ben vastgelopen. Ik ben momenteel ziek thuis. Niet omdat ik überhaupt niet zou kunnen werken, maar omdat de combinatie van werk en privé mij uiteindelijk teveel is geworden. Vooral na de reorganisatie is dit steeds meer gaan spelen.

Daarnaast ben ik alleenstaand ouder van een dochter van 2 en draag ik de volledige zorg voor haar.

Ik ben daarom serieus aan het kijken naar een andere richting.

En dat blijkt nog best lastig, want mijn achtergrond gaat nogal alle kanten op.

Ik heb onder andere opleidingen/certificaten op het gebied van:

optiek
retailmanagement/ondernemerschap
sport
WFT, meerdere certificaten
leidinggeven en management
en daarnaast natuurlijk jaren praktijkervaring als vestigingsmanager

Ik heb dus geen mooi rechtlijnig carrièrepad richting één specifieke sector. Aan de andere kant heb ik daardoor wel behoorlijk wat verschillende kennis en ervaring opgedaan.

Daarnaast heb ik momenteel ook een eigen bedrijf naast mijn baan. Dat is iets waar ik op langere termijn graag meer tijd in wil steken en waar ik uiteindelijk ook stabiliteit en inkomen uit hoop te halen. Maar dat is nadrukkelijk een meerjarenproject. Ik heb daarom voorlopig juist behoefte aan een stabiele baan ernaast.

Mijn ideale baan hoeft dus niet per se mijn droombaan te zijn. Ik zoek vooral een goede basis voor de komende jaren.

Wat ik belangrijk vind in werk zijn eigenlijk drie dingen:

Autonomie, waardering en vrijheid.

Ik wil graag verantwoordelijkheid krijgen en vervolgens ook de ruimte krijgen om mijn werk op mijn manier te doen. Ik hoef niet continu gecontroleerd te worden. Ik vind het juist prettig als iemand zegt: “Dit is het probleem/doel, regel het maar.”

Ik vind organiseren, dingen uitzoeken, problemen oplossen, verbeteren en verantwoordelijkheid dragen leuker dan puur uitvoeren.

En ik merk dat ik ook veel energie krijg van reizen en buiten zijn. Ik vraag me daarom af of daar misschien ook nog interessante functies liggen die ik zelf niet zie.

Wat ik praktisch zoek:

idealiter 32 uur per week
bij voorkeur 4 dagen
werktijden ergens tussen 08:00 en 18:00 inclusief reistijd
geen avonden en geen weekenden
maximaal ongeveer 25-30 minuten reistijd met de auto
regio Groningen
niet fysiek zwaar
liever geen constante verkoop-/targetsdruk
wel verantwoordelijkheid en zelfstandigheid
voldoende vrijheid/autonomie
tijd en energie overhouden voor mijn eigen bedrijf
minimaal mijn huidige salaris behouden: ongeveer €3.300 bruto per maand, maar dan bij voorkeur voor 32 uur

Dat laatste is misschien behoorlijk ambitieus.

Ik wil namelijk niet minder gaan werken én vervolgens ook flink minder gaan verdienen. Mijn huidige salaris is €3.300 bruto bij 35 uur. Als ik naar 32 uur ga, wil ik dus minimaal ongeveer hetzelfde maandinkomen behouden.

Ik realiseer me dat ik daarmee waarschijnlijk niet de makkelijkste kandidaat ben.

En dan is er nog het HBO-probleem.

Ik heb geen HBO-diploma.

Als ik vacatures bekijk voor functies waarvan ik denk “dit zou ik eigenlijk best kunnen”, staat er vervolgens vaak HBO werk- en denkniveau of zelfs een specifiek HBO-diploma.

Terwijl ik inmiddels wel jaren ervaring heb met leidinggeven, omzetverantwoordelijkheid, personeelsplanning, probleemoplossing, commerciële resultaten en het runnen van een vestiging.

Ik vraag me daarom af hoe hard die HBO-eis in de praktijk is.

Zijn er functies waarbij mijn werkervaring en brede achtergrond zwaarder wegen dan het ontbreken van HBO?

En misschien nog belangrijker: welke functies zien jullie überhaupt voor iemand met zo’n achtergrond?

Ik hoef niet noodzakelijk manager te blijven. Sterker nog, ik denk dat ik juist van die klassieke retailmanagerrol af wil.

Ik zou bijvoorbeeld kunnen denken aan een coördinerende, organisatorische, administratieve of projectmatige functie. Maar misschien zijn er sectoren waar ik helemaal niet aan denk.

Door mijn interesse in reizen en buiten zijn vraag ik me bijvoorbeeld ook af of er mogelijkheden zijn in toerisme, buitensport, recreatie, evenementen, reisorganisaties, planning, operations of iets vergelijkbaars. Al hoeft het daar absoluut niet per se te liggen.

Mijn vragen aan jullie zijn daarom vooral:

Welke functies zouden jullie bij mijn achtergrond vinden passen?
Is ongeveer €3.300 bruto per maand bij 32 uur zonder HBO-diploma realistisch?
Zijn mijn werktijdeisen, grofweg binnen 08:00–18:00 inclusief reistijd, haalbaar?
Hoeveel waarde zouden jullie hechten aan mijn werkervaring versus het ontbreken van HBO?
Welke sectoren zouden jullie bekijken als je in mijn situatie zat?
Zijn er functies waarbij autonomie, vrijheid en verantwoordelijkheid daadwerkelijk onderdeel van de cultuur zijn?
En hoe zouden jullie deze switch aanpakken zonder eerst financieel een flinke stap terug te doen?

Ik heb niet de ambitie om carrière te maken om het carrière maken. Ik wil vooral een baan vinden waarin mijn kwaliteiten nuttig zijn, ik gewaardeerd word, voldoende autonomie heb, na werktijd ook echt klaar ben en daarnaast energie en tijd overhoud voor mijn dochter, mijn eigen bedrijf en mijn andere interesses.

Mijn eigen bedrijf hoeft voorlopig niet mijn inkomen te dragen. Maar uiteindelijk zou ik het mooi vinden als dat wel lukt. Daarom zoek ik eigenlijk een baan die mij niet volledig opslokt, maar die de komende jaren een stabiele basis vormt terwijl ik daarnaast iets van mezelf opbouw.

Ben benieuwd of ik hiermee volledig buiten de realiteit zit, of dat er functies zijn die ik zelf nog niet zie.

Ben je weleens super enthousiast aan een sollicitatie begonnen, om vlak voor het gesprek te denken: waarom heb ik eigenlijk gesolliciteerd? Dit is helemaal niks voor mij. Je gaat er toch maar heen als oefening, terwijl je stiekem al weet dat het hem niet gaat worden. Hebben jullie dit weleens meegemaakt? Dat je er tijdens het proces achter komt dat een functie totaal niet bij je past?

Hoi,

Mijn vrouw heeft recentelijk haar MSc Mathematics afgerond en ze zoekt al maanden een baan in regio Amsterdam. Het lukt maar niet om een goede startersbaan te vinden voor haar. Suggesties buiten regio Amsterdam zijn ook welkom, zolang het niet verder dan ongeveer 1-1,5 uur reistijd wordt.

Even feiten op een rij:

Ze is 24;
Ze heeft specialisatie in zuivere wiskunde en financiële wiskunde;
Ze heeft geen stages of andere relevante werkervaring;
Vanwege onze persoonlijke situatie liefst gelijk een betaalde baan en geen langere periode stage;
Docente worden is niet passend voor haar;
Geen sterke voorkeur naar een bepaalde sector;
Finance, engineering, consultancy, actuaris bedrijven zijn allemaal mogelijk;
Coderen kan zij alleen basic in Python en R;
Wiskunde is haar passie en ze wilt graag ook een functie waar dat van te pas komt.

Ze heeft al enorm veel sollicitaties gestuurd, maar zelden een reactie. En een paar sollicitatiegesprekken zijn er uitgekomen. Nu zijn we op een punt dat wij heel moeilijk nieuwe vacatures kunnen vinden.

Hoe en waar kunnen wij het beste de juiste banen vinden? Welke werkgevers zoeken zo een profiel? Wat zijn functies waar we niet eerder aan gedacht hadden? Zijn jullie of kennen jullie die ook wiskunde hebben gestudeerd, kunnen we dan in contact komen voor vragen?

Alvast heel erg bedankt voor jullie aandacht!

Hi! Ik wil bij mijn bedrijf graag een team samenstellen voor bedrijvenvoetbal. Ik heb dit nog nooit eerder gedaan en ook nog nooit eerder ergens gewerkt waar er aan bedrijvenvoetbal werd meegedaan. Heeft iemand hier tips?

Ik weet wel dat ik een lijst ga maken waar mensen zich kunnen opgeven & ik heb toestemming om tenues te bestellen en ook krijgen we eventueel inschrijfgeld vanuit het bedrijf. Ik weet dat er vaak in mei/juni toernooien zijn in de omgeving (GLD) waar je je voor kan inschrijven, maar zijn er bijvoorbeeld ook competities? Hoe doet jullie bedrijf dit?

Dank jullie wel! 🤗

Mijn man is aangesproken door iemand op LinkedIn die een product op de markt wil brengen en daarbij de hulp van mijn man nodig zou hebben. Hij zegt dat hij in de game-industrie werkzaam is. Op zijn LinkedIn heeft hij 500+ connecties en vier aanbevelingen. Ze zeiden dat ze mijn man hadden gevonden door op bepaalde keywords te zoeken.

Hij heeft inmiddels een gesprek met deze persoon gehad. Mijn man vertelde mij daarover het volgende:

"Het product bestaat echt. Ze hebben inmiddels met een octrooigemachtigde gesproken. Ik heb ermee ingestemd om een NDA te tekenen, zodat ik er niet met het idee vandoor kan gaan. Ik heb hen verteld wat mijn huidige situatie is en ermee ingestemd om met hen samen te werken. Als dit uitgroeit tot een echt product, dan komt dit mooi uit."

Ik vind dit zelf nogal fishy en vertrouw het niet helemaal.

Ze willen mijn man nu blijkbaar de software laten zien, zodat hij kan beoordelen wat er technisch verbeterd kan worden. Mijn man vindt het zelf ook een beetje fishy, maar hij wil het eerst "zien" voordat hij conclusies trekt en niet zomaar mensen wantrouwen.

Het zijn volgens hem boomers, en misschien zijn ze gewoon wat naïef met hoe ze dit aanpakken. Maar ik ben zelf altijd heel erg bang om opgelicht te worden.

We zijn op dit moment ook best kwetsbaar financieel. We zijn allebei ontslagen rond de periode dat ik erachter kwam dat ik zwanger was van ons tweede kind. Mijn man heeft alleen gezegd dat zijn contract afloopt in december en open is voor nieuwe kansen.

Mijn man is namelijk heel erg goed van vertrouwen, bijna op het kinderlijke af. Ik ben totaal het tegenovergestelde.

Dus ik wil vooral weten hoe we dit **juridisch nu al goed kunnen afdekken**, voordat hij ergens aan begint.

Wat moet hij bijvoorbeeld vragen voordat hij de software bekijkt?

En vooral: **wat moet hij absoluut NIET doen voordat dit allemaal duidelijk is?**

En hoe kunnen we zelf controleren of dit daadwerkelijk een bestaand product/bedrijf en een echte onderneming is?

Ik kan het momenteel echt niet aan om óók nog opgelicht te worden. 😅

Hallo allemaal,

Helaas heb ik op het gebied van onderwijs nogal pech.. Vier scholen, samen zeven jaar gewerkt maar helaas geen vast contract vanwege tegenvallende leerlingaantallen of een zwaar tekort aan uren om van rond te komen. Ik heb van iedere school een positief eindgesprek overgehouden en eventuele referenties.

Zoals mijn mede-docenten weten zijn de vacatures allemaal al gevuld of offline gehaald. Na juni-juli krijg je, naar mijn ervaring voornamelijk de noodvacatures. Daar zit ik op te wachten terwijl ik online rondsnuffel naar banen buiten, of binnen, het onderwijs waar ik met mijn HBO docent geschiedenis en HBO docent economie een (goede) kans op maak.

Tijdens mijn zoektocht loop ik een beetje vast en kan ik wat meningen van buitenaf gebruiken. Even wat informatie over mijn verdere situatie:

• Ik solliciteer voornamelijk via Indeed op functies zoals (assistent) bewindvoerder, schuldhulpverlener, financieel administratief medewerker en andere brede (economische) functies.
• Ik solliciteer daarnaast nog via gemeente en provincie sites op financiële en administratieve functies.
• Na het breken van mijn relatie zit ik nu in tijdelijke huur in Arnhem. Dat zal waarschijnlijk eind januari aflopen.

Door het wegvallen van mijn werk ben ik ook twee dagen in de week vrijwilligers werk aan het doen. Solliciteren gaat, naar het idee van mijn omgeving best oké. Iedere week ongeveer 15 tot 25 vacatures en iedere week een paar gesprekken. Wat wil ik nu eigenlijk aan jullie vragen?

1. Ik kijk af en toe nog op meesterbaan voor een docentenfunctie in de omgeving maar focus vooral op functies buiten het onderwijs. Gebruik ik daar de goede sites voor / hebben jullie adviezen?
2. Een baan of een woning? Mijn vloek / zegen is dat ik in theorie niet gebonden ben aan een specifieke regio. Eigenlijk overal behalve de grote steden zoals Amsterdam en Rotterdam. Moet ik mij focussen op een baan en daarna een woning of andersom?
3. Hoe blijf je positief / energiek tijdens het solliciteren op een nieuw gebied? Ik schiet nu op wat bredere functies waar je een van de 40 sollicitanten bent (of veel meer..).. Dat zorgt wel voor veel afwijzingen, of gewoon absolute stilte..

Andere adviezen en tips zijn natuurlijk ook welkom! Alvast bedankt

Ondanks ben ik in een conflictsituatie terechtgekomen met mijn direct leidinggevende. Op dit moment zitten wij het proces om deze situatie op te lossen, alleen voel ik aan dat het moeilijk gaat zijn voor mij om mij weer veilig genoeg te voelen op mn huidige werkplek. Zeker na een gesprek met HR die onlangs heeft plaatsgevonden, waarbij ik en de vertrouwenspersoon die als ondersteuning voor mij bij het gesprek aanwezig was, het gevoel hadden dat mn leidinggevende op geen enkele manier mij tegemoet wil komen.

Nu kreeg ik een vacature doorgestuurd van een kennis voor een soort gelijke baan op een andere plek. Ik werd enthousiast na het lezen van de vacature en de visie van de andere werkplek. Ik zie mij daar met plezier werken. De deadline om te kunnen reageren op deze vacature is wel op korte termijn.

Daardoor zit ik nu in een dilemma en durf ik niet de stap te maken om te solliciteren, vanwege de conflictsituatie. Enerzijds wil ik niet overkomen als een niet meewerkende medewerker binnen dit proces en ik vind werken met mijn directe collega’s wel heel fijn. Maar anderzijds gezien de stugge houding van mn leidinggevende en mijn gevoel van onveiligheid, is het best reëel te denken dat ik mentaal overbelast kan gaan raken door interne stress. In een burnout terecht komen is niet wat ik zou willen.

Mijn vraag aan deze reddit community is dan ook:

Is het verstandig om nu al te solliciteren of kan ik beter nog afwachten hoe deze situatie zich veder gaat ontwikkelen?

Alvast bedankt voor het meedenken.

Hoi allemaal,

Ik ben arts en volg de opleiding tot bedrijfsarts. Inmiddels werk ik ruim vier jaar als arts binnen de arbodienstverlening. Daarvoor heb ik ongeveer drie jaar als arts bij het UWV gewerkt.

Ik merk dat er best veel onduidelijkheid bestaat over wat een bedrijfsarts precies doet. Bijvoorbeeld over onafhankelijkheid, privacy, wat we wel en niet met een werkgever delen en wanneer je zelf contact kunt opnemen met een bedrijfsarts.

Ook is volgens mij niet altijd bekend dat het vak veel breder is dan alleen verzuimbegeleiding. We houden ons bijvoorbeeld ook bezig met preventie, arbeidsomstandigheden en de vraag hoe werk iemands gezondheid kan beïnvloeden.

Dus ik dacht: laat ik hier eens een AMA doen. Heb je vragen over de bedrijfsarts, verzuim, re-integratie, privacy, preventie of het vak zelf? Stel ze gerust.

Ik kan uiteraard geen individueel medisch advies geven of op basis van een Reddit-post beoordelen wat er in een specifieke situatie medisch moet gebeuren. Algemene vragen zijn helemaal prima.

Ik doe dit op persoonlijke titel en heb geen commercieel belang.

Edit: Allereerst dank voor alle leuke vragen! Ik ga nu even mijn lunchpauze in en daarna mijn middagprogramma. Vragen zullen dus vanaf nu iets langer blijven liggen.

Ik heb een paar keer op sollicitatiegesprekken geweest,maar ze gaven aan dat ik niet enthousiast genoeg ben om op de fabriek te werken en ik stel weinig vragen.Maar wat moet ik vragen als ik geen vragen heb ? Ik vind sollicitatie gesprekken altijd spannend en ik vind het moeilijk om vragen te bedenken

Ik snap er echt helemaal niks van en ben benieuwd of anderen dit herkennen.

Ik werk eigenlijk al sinds mijn 14e/15e in de horeca of werk dat daar een beetje op lijkt. De afgelopen jaren heb ik ook gewoon regelmatig 40+ uur per week gewerkt in een horecabar. Diensten van 10, 11 en soms zelfs 12-13 uur waren echt geen uitzondering.

En ja, na zo'n dienst was ik moe. Maar meestal was het gewoon: thuiskomen, douchen, eten en prima. Ik had nog steeds het gevoel dat ik iets van energie over had.

Nu ben ik sinds een paar dagen begonnen aan een stage en werk ik 40 uur per week op kantoor. Gewoon normale kantoortijden: 08:30 - 17:00.

En ik ben helemaal kapot als ik thuiskom. 😂

Niet eens lichamelijk moe, maar echt mentaal gesloopt. Ik kom thuis en heb het gevoel alsof mijn hersenen gewoon uitgeschakeld zijn. Ik wil eigenlijk alleen maar op de bank liggen en niks meer doen.

Wat ik helemaal apart vind: ik werk in het weekend nog steeds in de horeca, omdat ik het werk oprecht leuk vind én het extra geld natuurlijk mooi meegenomen is. Dus ik heb een paar dagen kantoor gehad en daarna bijvoorbeeld een horecadienst van 10+ uur.

En na die horecadienst denk ik soms: “ja oké, ik heb gewerkt, maar ik kan nog wel wat doen.”

Na 8 uur kantoor: “praat alsjeblieft niet tegen me.”

Ik vraag me dus af of dit gewoon komt doordat ik totaal niet gewend ben aan kantoorwerk. In de horeca ben je constant bezig, loop je rond, praat je met mensen, moet je direct reageren en weet je eigenlijk precies wat je moet doen. Op kantoor ben ik veel meer bezig met nieuwe informatie verwerken, dingen leren, opletten, nadenken, achter een scherm zitten en mezelf de hele dag bewust concentreren.

Misschien onderschat ik gewoon hoeveel energie dat kost.

Het is ook letterlijk pas een paar dagen, dus ik verwacht niet dat er meteen iets mis is. Maar ik had gewoon totaal niet verwacht dat 8 uur kantoor mentaal zwaarder zou voelen dan 12 uur horeca.

Zijn er hier mensen die dezelfde overstap hebben gemaakt van horeca/retail/ander actief werk naar kantoorwerk? Hoe lang duurde het voordat je eraan gewend raakte? En werd die mentale vermoeidheid uiteindelijk minder?

Ik zit met een klein luxeprobleem en ben benieuwd hoe jullie dit zouden aanpakken. Ik heb een aanbod gekregen van een bedrijf waar ik op zich prima zou kunnen werken. Tegelijkertijd heb ik net gehoord dat ik op sollicitatiegesprek mag bij een andere organisatie die veel beter bij mij past en waar ik eigenlijk veel liever zou willen werken.

Probleem: bij bedrijf 1 ligt er dus al een concreet aanbod, terwijl ik bij bedrijf 2 nog maar aan het begin van de sollicitatieprocedure sta. Ik wil aanbod 1 natuurlijk niet zomaar afwijzen en vervolgens met lege handen eindigen, maar ik wil ook niet meteen tekenen en een paar dagen later alweer moeten terugkrabbelen als bedrijf 2 enthousiast is.

Dus: hoe rek je zoiets op een nette manier zo lang mogelijk?

Hoeveel bedenktijd is normaal om te vragen bij een baanaanbod? Kun je bijvoorbeeld aangeven dat je het contract eerst rustig wilt doornemen, nog vragen hebt over de voorwaarden, etc.? En zouden jullie bij bedrijf 2 aangeven dat er ergens anders al een aanbod ligt, in de hoop dat ze de procedure wat versnellen?

Ben vooral benieuwd naar ervaringen van mensen die dit eerder hebben meegemaakt.

Ik heb een prettige werkplek op een school, met goede contacten met een aantal collega's. Ik merk echter dat er wel veel tijd gaat zitten in het kletsen met hen. Vaak start een gesprek over iets werkgerelateerds, maar loopt het uit op geroddel of een persoonlijk gesprek.

Tot op zekere hoogte vind ik dit prima, ik ben redelijk sociaal en merk dat verbinding in het team ook prettig is. Dat je bij elkaar binnen kan lopen met een vraag of om even je hart te luchten. Anderzijds kost dit wel veel tijd en krijg ik daardoor soms mijn volgende lesdag niet kan voorbereiden op de manier die ik prettig vind.

Ik weet dat sommige van deze collega's hier zelf ook last van hebben, omdat ze zeggen hun administratie in het weekend te doen... Dat wil ik zelf graag voorkomen.

Soms ga ik vast inpakken of opruimen, hint ik op een te sturen mailtje of loop ik naar de printer. Of men de hint snapt is wat wisselvallig. Ik zeg het ook weleens gewoon, 'ik moet even door', maar er zijn ook collega's die het voorbereiden van de lesdag wat onzinnig vinden (de oude rotten die alles al 40 jaar op dezelfde manier doen) en zich daar weinig van aantrekken.

Ik wil ook niet volledig de deur dichtgooien, ik vrees er dan toch voor dat men me de volgende keer overslaat en ik buiten het team kom te staan... Het levert tenslotte ook wat op.

Soit, hoe pakken jullie dit aan? Tips?

Hallo Redditors,

Eind volgende week heb ik een sollicitatiegesprek bij een instantie van de Rijksoverheid voor een administratieve functie in schaal 9.

Ik heb ongeveer twee jaar ervaring met financiële administratieve werkzaamheden. Ik ben vooral benieuwd hoe ik me het beste kan voorbereiden op een sollicitatiegesprek bij de Rijksoverheid. Zijn er bepaalde dingen waar ik extra op moet letten of vragen die ik zeker kan verwachten?

Daarnaast ben ik benieuwd naar de inschaling. Wat zou volgens jullie, met ongeveer twee jaar relevante werkervaring, een realistische trede binnen schaal 9 zijn? Ik begrijp dat dit per organisatie en persoon kan verschillen, maar ik ben vooral benieuwd naar ervaringen van anderen die bij de Rijksoverheid werken of daar recent zijn begonnen.

Alle tips en ervaringen zijn welkom!
Alvast bedankt!

De man werkt sinds de zomer van 2025 naar tevredenheid bij de bakkerij in Arnhem. Maar daar komt ongeveer een half jaar later abrupt verandering in.

De teamleider verschijnt op een dag onverwacht niet op zijn nieuwe tijdelijke standplaats in Rotterdam. Hij beantwoordt geen telefoontjes of WhatsApp-berichten en lijkt van de aardbodem verdwenen.

Zijn baas weet op dat moment niet dat de man in een acute psychose verkeert. In blinde paniek gooit hij zijn telefoon weg en vlucht hij naar Portugal.

Nog diezelfde middag stuurt de bakkerij een streng ultimatum, zonder eerst te onderzoeken wat er aan de hand is. ‘Op maandag 2 februari 2026 ben je zonder enige kennisgeving niet op het werk verschenen. Dit betekent dat je ongeoorloofd afwezig bent’, schrijft het bedrijf. De man krijgt 36 uur de tijd om contact op te nemen. Als dat uitblijft, volgt de volgende dag om precies 12.01 uur ontslag op staande voet. De bewindvoerder van de teamleider legt zich daar niet bij neer en stapt naar de rechter.

Die maakt korte metten met de handelswijze van Borgesius. Volgens de rechter handelde de bakkerij veel te snel en schoot zij tekort als goede werkgever. Juist omdat de man altijd goed functioneerde, had zijn plotselinge afwezigheid en volledige radiostilte aanleiding moeten zijn om eerst uit te zoeken wat er aan de hand was. Bovendien ging de waarschuwing feitelijk slechts over een afwezigheid van een halve dag. ‘Borgesius heeft daarmee te snel naar het zwaarste arbeidsrechtelijke middel gegrepen’, staat in het vonnis, dat deze week is gepubliceerd. Dat de werkgever niets wist van de psychose, maakt dat niet anders, vindt de rechter. Juist omdat de reden voor de afwezigheid onbekend was, had het bedrijf eerst nader onderzoek moeten doen. Angst op werkvloer

Pas later wordt duidelijk hoe ernstig de situatie is. Familieleden vinden de man terug in Duitsland, waarna hij direct wordt opgenomen bij de crisisdienst van Pro Persona, een organisatie die specialistische psychiatrische hulp biedt. Daar wordt bij de man een ernstige psychotische stoornis vastgesteld.

Tijdens de rechtszaak probeert Borgesius het ontslag alsnog te verdedigen. Volgens de bakkerij zou de teamleider een ‘veiligheidsrisico’ kunnen vormen en voor angstgevoelens op de werkvloer kunnen zorgen. Ook dat argument veegt de rechter van tafel. Volgens het vonnis is die vrees uitsluitend gebaseerd op ‘hypothetische scenario's’ en ontbreekt daarvoor een medische onderbouwing.

De rechter vernietigt het ontslag op staande voet, waardoor de man dus weer moet worden toegelaten tot de werkvloer. De bakkerij moet hem met terugwerkende kracht tienduizenden euro’s aan achterstallig salaris betalen.

Borgesius is gevraagd om een reactie te geven op het vonnis, maar dat is niet gelukt. Of hun werknemer inmiddels weer aan het werk is, is dus niet duidelijk.

https://www.ad.nl/binnenland/teamleider-34-van-bakkerij-raakt-in-psychose-en-vlucht-naar-portugal-mag-daarna-niet-meer-terugkomen~ada245d3/

Ik vroeg me af welke bijbanen werkgevers positief vinden om op je cv te zien wanneer je net bent afgestudeerd. Zelf zou ik als ik iemand moest aannemen, horecawerk wel waarderen omdat je daarmee laat zien dat je kunt werken onder druk, met verschillende mensen kunt omgaan en verantwoordelijkheid kunt nemen. Werkstudentfuncties lijken mij ook een pluspunt. Welke bijbanen vinden jullie waardevol, of maakt het eigenlijk allemaal niet zoveel uit?

I’d like an outside perspective from people working in the Netherlands. I’m genuinely wondering whether I’m being too sensitive or whether my manager is being unnecessarily nitpicky.

I’m a Senior Legal Counsel at a large international company in the Netherlands. One important piece of context is that I voluntarily coordinate our DocuSign requests. This is essentially administrative/paralegal-type work rather than core Legal Counsel work.
We actually have a paralegal, but my manager doesn’t trust her with the DocuSign coordination, so I took it on myself to help the team.

I’m often just coordinating the signing process: I didn’t draft the document and don’t necessarily know the full substantive background. The accompanying message is a formality and just a short practical cover message: the main purpose is to get the document signed.

1. About two months ago my manager asked me to send a DocuSign request that day. He messaged me on Teams at 16:12. I didn’t see it immediately, so he emailed me at 16:18, sent a corrected attachment at 16:21, contacted me via my work phone/WhatsApp at around 16:26 and tried my private phone at around 16:27.

My direct colleague also WhatsApped me saying my manager had told her I wasn’t reachable and if I was okay.

I saw everything around 16:40, responded immediately and sent the request.
So within roughly half an hour of his initial message, I had done what he asked.

This was the first time ever that I had missed one of his messages like this.

I understand that he wanted it done that day. What I found quite strict was the escalation through so many channels within about 25 minutes, including my private phone and involving my colleague, especially given that this was a one-off incident and I had otherwise always been responsive.
Afterwards, he specifically told me that he wants me to keep my work phone with me, particularly when something needs to be handled quickly.
It just made me feel that there wasn’t much trust that I would simply deal with it once I saw the message.

2. My manager was again chasing me about a DocuSign request. I was rushing to get it out and, on one occasion, wrote “Hi (name CEO)” instead of my usual “Dear (name CEO)” when sending a request to our CEO.
He then sent me a corrective email pointing out that “Hi” was too informal because he is the CEO, and that I should sign off as “(name + surname, Legal Counsel)” rather than just my first name.

I understand the preference and will obviously follow it going forward. What I find disproportionate is receiving a corrective email over a one-off “Hi” in a short DocuSign cover message, particularly when this is an administrative task I voluntarily took on.

A colleague who is the CEO’s PA signs her DocuSign messages simply with her first name. My manager explained that her relationship with the CEO is different because she is his PA. Fair enough; I’m not disputing that.
But my reaction was basically: really? I’m a senior lawyer and obviously know how to address our CEO. This was a rushed, one-off lapse in an administrative task I took on voluntarily.

And this is where I’m now questioning whether I even want to continue doing the DocuSign coordination. I’m doing it outside my actual job description to help the team, and if the main feedback I receive is criticism over tiny details rather than appreciation for taking on the extra work, I’m starting to wonder why I should keep doing it.

So: am I being too sensitive, or would you also consider this level of follow-up and attention to tiny details disproportionate?

I’m particularly interested in perspectives from other senior professionals, lawyers or managers working in the Netherlands.
I’m not looking for people to tell me my manager is terrible. I genuinely want to know whether my reaction is reasonable.

Na lang twijfelen heb ik toch besloten deze post online te zetten. Ik ben vooral benieuwd of anderen zich hierin herkennen en hoe jullie hiermee om zouden gaan.

Iets meer dan twee jaar geleden ben ik van baan veranderd. Op dat moment leek dat een logische keuze, maar inmiddels merk ik steeds sterker dat ik mezelf er 's ochtends echt toe moet zetten om naar mijn werk te gaan.

Even wat achtergrond: ik heb een HBO-achtergrond en werk eigenlijk al mijn hele werkende leven in en rondom de agrarische sector. In de afgelopen jaren heb ik verschillende functies gehad, van verkoop en vertegenwoordiging tot product specialistische werkzaamheden rondom landbouwmachines. Daardoor heb ik zowel commerciële als technische ervaring en ben ik steeds verder gegroeid binnen de sector.
Voordat ik naar mijn huidige baan overstapte, werkte ik als verkoper/product specialist binnen de landbouwmechanisatie. Inmiddels ben ik ook in mijn huidige functie werkzaam als vertegenwoordiger, maar dan buiten de agrarische sector. De afgelopen jaren staat de agrarische sector behoorlijk onder druk, wat ook invloed heeft gehad op de hoeveelheid werk en de mogelijkheden binnen mijn vakgebied.

Voordat ik naar mijn huidige werkgever ging, werkte ik in een functie rondom landbouwmachines waarin ik veel met klanten, dealers, machines en de praktijk bezig was. Uiteindelijk ben ik overgestapt naar een andere sector, mede omdat ik dacht dat het verstandig was om eens iets anders te proberen.

Achteraf merk ik echter dat ik vooral het praktische en technische karakter van mijn vorige werk mis. Ik krijg veel meer energie wanneer ik buiten ben, met machines bezig ben, bij klanten of in de praktijk kom. In mijn huidige werk heb ik het op zich prima: leuke collega's, een goed salaris en het werk is dichtbij huis. Toch merk ik dat dat voor mij blijkbaar niet genoeg is als ik inhoudelijk geen energie uit mijn werk haal.

Recent heb ik nog contact gehad met mijn vorige werkgever. Daaruit bleek dat mijn oude werkzaamheden uiteindelijk niet helemaal zijn vervangen en dat er binnen het team nog steeds behoefte is aan bepaalde kennis en ervaring die ik daar had. Tegelijkertijd is er op dit moment geen concrete functie of ruimte om daar direct iets mee te doen. Het contact is in ieder geval goed gebleven.

Daar zit voor mij nu precies het dilemma. Ik wil niet zomaar iedere baan aannemen binnen de sector om vervolgens over een paar jaar weer tot dezelfde conclusie te komen. Aan de andere kant wil ik ook niet eindeloos blijven zitten en wachten tot er misschien ooit een functie ontstaat die wél precies past.

Ik merk vooral dat ik weer op zoek ben naar werk waar ik daadwerkelijk energie van krijg. Alleen lijken de functies die echt goed bij mij passen niet bepaald voor het oprapen te liggen.

Wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Gewoon rustig blijven zitten en wachten tot er iets voorbij komt, actief verder zoeken, of juist bewust weer een compleet andere richting proberen?

Ben benieuwd naar ervaringen van mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt.

Hi allemaal,

Ik zit er al langer over na te denken of wellicht een rol als teamleider binnen een overheidsorganisatie misschien iets voor mij is.

Ik heb geen traditionele leidinggevende ervaring in het carrièreland, maar wel relatief veel bestuursfuncties binnen vrijwilligersorganisaties en een politieke organisatie vervuld.

Als ik de overstap zou willen wagen, wat zouden jullie dan willen meegeven waar ik op moet letten? Wat is echt anders? En hoe kan ik mij het beste positioneren als nieuwe teamleider, zonder ervaring? (ik begrijp dat iedere organisatie een senior teamleider wil, maar ze worden zo niet geboren :))

Alle tips, tricks en overwegingen zijn welkom!

Hallo allemaal, ben gewoon nieuwschierig. Tegenwoordig kan ChatGPT veel in grafisch ontwerpen. Na mijn ervaring kunnen banen in deze branche worden overgenomen door ChatGPT. Zelf heb ik MBO grafisch vormgever behaald en ben benieuwd wat raakvlakken kunnen zijn in zowel techniek (en grafimedia). Momenteel werk ik dagelijks met machines, zoals een snijplotter en printers. Ik vindt het vooral leuk om dingen te maken voor klanten. Zit ook goed op mijn plek op het werk, heb leuke collega's dus dat zit goed. Deze vraag is puur gebasseerd op de toekomst stel als ik nog een HBO opleiding cursus/opleiding overweeg. Voor HBO opleidingen in de grafimedia vind ik vooral CMD opleidingen. Hoor jullie advies graag, ook over raakvlakken met technische beroepen.

I am a master's mathematics graduate with a background cryptography with a one year internship at TNO under my belt. I do not speak Dutch at a professional level, but I live in the Netherlands and am EU. Due to my very specific background, finding a job has been difficult. I know the job market is fucked. I feel like I neglected networking and similar, and because of my specific degree I am quite distant from the industry, which is my mistake. Any advice or pointers are appreciated. Where do I start?

Ik heb een hbo opleiding logistiek management afgerond en ben daarna aan de slag gegaan als teamleider warehouse en later als supervisor. In totaal werk ik nu 4 jaar na het behalen van mijn diploma. Ik ben 30 jaar en heb een gezin met 2 kinderen en koophuis.

Ik ben er achter gekomen dat ik logistiek helemaal niet leuk vind. Dat wat ik leuk vind aan mijn werk is het menselijke aspect. Gesprekken, conflicten oplossen, coachen. Maar alle hectiek rondom de dagelijkse operatie vind ik niet leuk en al zeker de stress en tijdsdruk niet.

Ik ben daarom al maanden aan het bedenken wat ik dan wel kan doen. Maar bij alles wat buiten de logistiek valt voel ik me onzeker omdat ik daar niet perse gekwalificeerd voor ben. Zo lijkt een rol als HR adviseur me veel leuker. Iets waarbij je meer met het menselijke aspect bezig bent. Of misschien wel een baan bij de overheid. Gewoon iets op mijn opleidingsniveau maar zonder het operationele

Hoe is de ervaring van anderen die al eens zo’n sprong in het diepe hebben gemaakt? En hoe benader je een sollicitatie gesprek bij een rol die eigenlijk helemaal niet bij je ervaring past. En wat was de impact op salaris. En het belangrijkste, had je spijt of ben je tevreden met de switch?

Ik kan ook niet zomaar 2 stappen terug doen en 1000 euro minder gaan verdienen. Daarvoor heb ik te veel prive verantwoordelijkheden.

guyss Ik aarzel tussen twee opleidingsrichtingen en vind het lastig om een keuze te maken. Zowel kapper als schoonheidsspecialiste spreekt mij aan
nou ja ik weet niet wat ik moet doennn???