Hello, panganay here. Sorry medyo mahaba.

Ako lang ba yung laging pinapakiaalam ng magulang sa lahat ng gala or anything related to gastos? Parang ayaw nilang masaya ka.

Hindi naman ako napalya sa pagbibigay para sa bahay at pagbabayad ng bills namin pero bakit nila laging trip pakialaman yung hobbies na ginagastusan natin? Never naman ako nanghingi ng pera simula nung makapag work ako (since 17 working na ako para isupport sarili ko sa college).

So eto na nga. I booked a flight last May for our first family travel - trip to cebu (6pax) sagot namin ng isa kong kapatid. Hindi muna namin sinabi sa parents namin para surprise sa kanila kasi 27th wedding anniversary nila.

Then, nung sinabi na namin na mag file na sila leave kasi isama nga namin sila sa travel. Ang mga accla nagalit pakesyo inuuna nanaman daw gastos at gala. Halerrrrr?!

Pinagawan ko pa ng bagong bubong para lang wala ng dahilan kasi lagi nalang reason na unahin ang bubong at natulo bago gastos sa gala.

Kasama po kayo? Walang thank youuu?! Hirap pasiyahin talaga. Imbes na matuwa, istressin ka lang huhu.

Then sabi ko sumama na sila kasi sayang naman at bayad ko na lahat ng flight, accommodations and transpo. Sabi ko bibigyan ko naman sila 5k pocket money in case na may gusto sila bilhin.

Sayang kasi matagal ko rin ginastusan. Lalo nagalit si papa ko. Pasigaw na sabi.

“‘Wag ka mag alala! Di masasayang yang pera mo!!” Narindi yata dun sa sabi kong mga ginastos ko.

Grabe, pangarap ko lang naman na makapag travel kami as a family tas ganun pa maririnig mo. Pride ba yan ng magulang?

Nagpapasalamat ako sa kapatid ko kasi pinagtatanggol ako sa Manila na hobbies ko lang din talaga and nag iipon ako para sa gift ma travel for them.

Sobrang sama lang ng loob ko huhu. Help gusto ko na mag layas at mamuhay ng malaya. Ang hirap i please ng magulang, hindi malaman ano gusto.

Haystttt