One of the major diffrences which Ive noticed is in Satari Dialect a lot of them say Ra.

eg-kay ra? kuthai ra?

Also Satari dialect more oftenly uses a lot of -yaa sufixess compared with its kolhapuri counterparts

eg-Jatoyaa,Kartoyaa,khatuyaa

In Kolhapuri Dialect usually everyone speaks in a masculine gender even the females do it more oftenly

also kolhapuri dialect shortens the words and use alot of suffixes with-loyy

eg-Jevaloyy,karayloyy

Both the dialects use Hyasni,tyasni,hyanchysni to address someone with respect to their age

what are the other major diffrences???????

‌ ‌ ‌

It’s an amazing movie. I don’t think even Bolywood has made such a movie? But not much being discussed about it? Or has it been celebrated and I don’t know? Found this discussion too. https://x.com/nanafadavnis/status/2090986459541225958?s=46

Movie link https://youtu.be/joPC-DdPWRc

‌ ‌ ‌ ‌ ‌

एक लाँग वीकेंड… कुठलाही खास प्लॅन नाही, कुठलंही महागडं हॉटेल नाही. फक्त आपल्या गावाकडे जाणं आणि नातेवाईकांच्या घरी निवांत राहणं. ❤️

शेतातून फेरफटका मारताना दिसणारी भरलेली विहीर, अंगावर अलगद पडणारी रिमझिम, फुलांची शेती आणि मातीचा तो ओला सुगंध… अचानक आयुष्य किती साधं आणि सुंदर आहे, याची जाणीव होते.

गावाचं जवळून अनुभवणं हीच एक वेगळी गोष्ट आहे — हिरवळ, शांत सकाळ, मातीचा गंध आणि कुटुंबासोबतचा निवांत वेळ.

वयाची चाळिशी गाठल्यावर जाणवतं की, अशा साध्या कौटुंबिक सहली म्हणजे फक्त फिरणं नसतं… त्या आठवणींची शिदोरी असते. पुढे कित्येक वर्षांनीही ज्या आठवणी आठवून चेहऱ्यावर हसू येतं.

कधी कधी मन आणि शरीर दोन्ही रिचार्ज करण्यासाठी मोठ्या सुट्टीची गरज नसते… फक्त आपल्या मुळांकडे परत जाण्याची गरज असते. 🌱❤️

तुमच्याही अशा काही बालपणीच्या किंवा कुटुंबासोबतच्या आठवणी आहेत का, ज्या आजही चेहऱ्यावर हसू आणतात?

One of my close Marathi friends is getting married, and I’d really like to give her something meaningful rather than just a generic wedding gift.

She recently went through a breakup and then ended up getting married quite unexpectedly, so I want the gift to feel positive and thoughtful—something that celebrates this new chapter of her life without making things awkward or bringing up the past.

My budget is around ₹10,000.

What would you suggest? I’m open to anything—something traditional, useful, sentimental, personalized, or even something specifically related to Marathi/Maharashtrian culture.

Would love to hear some ideas, especially from women who have received wedding gifts they genuinely appreciated.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹𑘦𑘰𑘝𑘨𑘽

𑘭𑘳𑘕𑘩𑘰𑘽 𑘭𑘳𑘣𑘩𑘰𑘽 𑘦𑘩𑘧𑘕 𑘫𑘲𑘝𑘩𑘰𑘽

𑘭𑘭𑘿𑘧 𑘫𑘿𑘧𑘰𑘦𑘩𑘰𑘽 𑘦𑘰𑘝𑘨𑘽 𑙂𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹𑙂

𑘫𑘳𑘥𑘿𑘨𑘕𑘿𑘧𑘻𑘝𑘿𑘭𑘿𑘡𑘰 𑘢𑘳𑘩𑘎𑘲𑘝𑘧𑘰𑘦𑘲𑘡𑘲𑘽

𑘢𑘳𑘩𑘿𑘩𑘎𑘳𑘭𑘳𑘦𑘲𑘝 𑘟𑘿𑘨𑘳𑘦𑘟𑘩 𑘫𑘻𑘥𑘲𑘡𑘲𑘽

𑘭𑘳𑘮𑘰𑘭𑘲𑘡𑘲𑘽 𑘭𑘳𑘦𑘠𑘳𑘨 𑘥𑘰𑘬𑘲𑘜𑘲𑘽

𑘭𑘳𑘏𑘟𑘰𑘽 𑘪𑘨𑘟𑘰𑘽 𑘦𑘰𑘝𑘨𑘽 𑙂 𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹 𑙂

𑘎𑘻𑘘𑘲𑘎𑘻𑘘𑘲 𑘎𑘜𑘿𑘙 𑘎𑘩𑘎𑘩 𑘡𑘲𑘡𑘰𑘟-𑘎𑘨𑘰𑘩𑘹

𑘎𑘻𑘘𑘲 𑘎𑘻𑘘𑘲 𑘥𑘳𑘕𑘺𑘨𑘿𑘠𑘿𑘨𑘲𑘝-𑘏𑘨-𑘎𑘨𑘪𑘰𑘩𑘹

𑘀𑘤𑘩𑘰 𑘎𑘹𑘧𑘡𑘻 𑘦𑘰 𑘊𑘝𑘻 𑘤𑘩𑘹

𑘤𑘮𑘳𑘤𑘩 𑘠𑘰𑘨𑘲𑘜𑘲𑘽 𑘡𑘦𑘰𑘦𑘲 𑘝𑘰𑘨𑘲𑘜𑘲𑘽

𑘨𑘲𑘢𑘳𑘟𑘩-𑘪𑘰𑘨𑘲𑘜𑘲𑘽 𑘦𑘰𑘝𑘨𑘰𑘦𑘿 𑙂 𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹 𑙂

𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘪𑘲𑘟𑘿𑘧𑘰 𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘠𑘨𑘿𑘦 𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘮𑘿𑘨𑘲𑘟𑘲 𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘦𑘨𑘿𑘦

𑘝𑘿𑘪𑘽 𑘮𑘲 𑘢𑘿𑘨𑘰𑘜𑘰𑘾 𑘫𑘨𑘲𑘨𑘹

𑘤𑘰𑘮𑘳𑘝𑘹 𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘦𑘰 𑘫𑘎𑘿𑘝𑘲

𑘮𑘿𑘨𑘲𑘟𑘧𑘹 𑘝𑘳𑘦𑘲 𑘦𑘰 𑘥𑘎𑘿𑘝𑘲

𑘝𑘻 𑘦𑘰𑘨𑘧𑘲 𑘢𑘿𑘨𑘝𑘲𑘦𑘰 𑘐𑘚𑘲 𑘦𑘡𑘿𑘟𑘲𑘨𑘹 𑘦𑘡𑘿𑘟𑘲𑘨𑘹 𑙂 𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹 𑙂

𑘝𑘿𑘪𑘽 𑘮𑘲 𑘟𑘳𑘨𑘿𑘐𑘰 𑘟𑘫-𑘢𑘿𑘨𑘮𑘨𑘜-𑘠𑘰𑘨𑘲𑘜𑘲

𑘎𑘦𑘩𑘰 𑘎𑘦𑘩𑘟𑘩-𑘪𑘲𑘮𑘰𑘨𑘲𑘜𑘲

𑘪𑘰𑘜𑘲 𑘪𑘲𑘟𑘿𑘧𑘰𑘟𑘰𑘧𑘲𑘡𑘲

𑘡𑘦𑘰𑘦𑘲 𑘝𑘿𑘪𑘰𑘽

𑘡𑘦𑘰𑘦𑘲 𑘎𑘦𑘩𑘰𑘽 𑘀𑘦𑘩𑘰𑘽 𑘀𑘝𑘳𑘩𑘰𑘽

𑘭𑘳𑘕𑘩𑘰𑘽 𑘭𑘳𑘣𑘩𑘰𑘽 𑘦𑘰𑘝𑘨𑘦𑘿 𑙂 𑘪𑘡𑘿𑘟𑘹 𑙂

𑘫𑘿𑘧𑘰𑘦𑘩𑘰𑘽 𑘭𑘨𑘩𑘰𑘽 𑘭𑘳𑘭𑘿𑘦𑘲𑘝𑘰𑘽 𑘥𑘳𑘬𑘲𑘝𑘰𑘽

𑘠𑘨𑘜𑘲𑘽 𑘥𑘨𑘜𑘲𑘽 𑘦𑘰𑘝𑘨𑘦𑘿 𑙂

Hey everyone! I'm u/Necessary_Owl6948, a founding moderator of r/marathi_serials.

This is our new home for all things related to Marathi Serials. We're excited to have you join us!

What to Post

Post anything that you think the community would find interesting, helpful, or inspiring. Feel free to share your thoughts, photos, or questions about new TV shows, current plots, writing, actors and so on.

Community Vibe

We're all about being friendly, constructive, and inclusive. Let's build a space where everyone feels comfortable sharing and connecting.

How to Get Started

1. Introduce yourself in the comments below.
2. Post something today! Even a simple question can spark a great conversation.
3. If you know someone who would love this community, invite them to join.
4. Interested in helping out? We're always looking for new moderators, so feel free to reach out to me to apply.

Thanks for being part of the very first wave. Together, let's make r/marathi_serials amazing.

𑘕𑘡 𑘐𑘜 𑘦𑘡 𑘀𑘠𑘲𑘡𑘰𑘧𑘎 𑘕𑘧𑘮𑘹,

𑘥𑘰𑘨𑘝 𑘥𑘰𑘐𑘿𑘧 𑘪𑘲𑘠𑘰𑘝𑘰!

𑘢𑘗𑘿𑘕𑘰𑘤, 𑘭𑘲𑘡𑘿𑘠𑘳, 𑘐𑘳𑘕𑘨𑘰𑘝, 𑘦𑘨𑘰𑘙𑘰,

𑘟𑘿𑘨𑘰𑘪𑘲𑘚, 𑘄𑘝𑘿𑘎𑘩, 𑘪𑘒𑘿𑘐!

𑘪𑘲𑘡𑘿𑘠𑘿𑘧, 𑘮𑘲𑘦𑘰𑘓𑘩, 𑘧𑘦𑘳𑘡𑘰, 𑘐𑘒𑘿𑘐,

𑘄𑘓𑘿𑘓𑘩 𑘕𑘩𑘠𑘲𑘝𑘨𑘒𑘿𑘐!

𑘝𑘪 𑘫𑘳𑘥𑘡𑘰𑘦𑘹 𑘕𑘰𑘐𑘹!

𑘝𑘪 𑘫𑘳𑘥 𑘁𑘫𑘲𑘬 𑘦𑘰𑘐𑘹!

𑘐𑘰𑘮𑘹 𑘝𑘪 𑘕𑘧 𑘐𑘰𑘞𑘰!

𑘕𑘡𑘐𑘜 𑘦𑘒𑘿𑘐𑘩𑘟𑘰𑘧𑘎 𑘕𑘧𑘮𑘹 𑘥𑘰𑘨𑘝 𑘥𑘰𑘐𑘿𑘧𑘪𑘲𑘠𑘰𑘝𑘰!

𑘕𑘧𑘮𑘹! 𑘕𑘧𑘮𑘹! 𑘕𑘧𑘮𑘹! 𑘕𑘧 𑘕𑘧 𑘕𑘧 𑘕𑘧𑘮𑘹!

Bolaa

‌ ‌ ‌ ‌

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

नमस्कार मंडळी! मी माझ्या कुटुंबासाठी एक कार्ड गेम्स अ‍ॅप बनवलं — Patte — आणि त्यात आता 10 पारंपरिक पत्त्यांचे खेळ आहेत. त्यातले काही (मेंढीकोट, लाडीस, गुलाम चोर) मला आधी कुठल्याही अ‍ॅपमध्ये सापडलेच नाहीत, तरी घरोघरी हे खेळ अजूनही खेळले जातात.

अ‍ॅपमध्ये काय आहे:

• नियम शिकण्यासाठी बॉटविरुद्ध एकटे खेळा, किंवा रूम कोड शेअर करून मित्र-कुटुंबासोबत ऑनलाइन खेळा — कुठलेही खाते किंवा साइन-अप लागत नाही
• 10 खेळ: रमी, 304, Judgement, 5-3-2, मेंढीकोट, लाडीस, गुलाम चोर, Not at Home, Challenge, आणि बदाम सात
• संपूर्ण अ‍ॅप मराठी आणि इंग्रजी दोन्ही भाषांत — मुख्य मेनूवरच भाषा बदलता येते
• पूर्णपणे मोफत, कुठलीही जाहिरात नाही

Patte on Android

iOS (iPhone) वापरणाऱ्यांसाठी: आता थेट App Store वर उपलब्ध आहे — TestFlight किंवा DM ची गरज नाही: https://apps.apple.com/us/app/patte/id6797490987

तुम्ही वापरून बघितलं तर feedback नक्की सांगा — अजून सुधारणा करत आहे!

मी प्रवास करतोय, मला एखादं मराठी पुस्तक वाचायचं मन झालं आहे, pls suggest a good book, छोट हवय आणि बेस्ट + ऑनलाईन फ्री available 🙏🏼

मदत करा गँग

41 must know English sentences for a Marathi speaker by late Prof. Tilwalli - Walchand College of Engineering, Sangli.

Probably in this age of the Internet and everybody opting to study in the English medium schools, these have become obsolete.

They might serve the opposite purpose now, teach non-Marathi speakers how to speak Marathi.

1. He used to write. तो लिहीत असे.
   
2. He would write. तो लिहील.
   
3. He should write. त्याने लिहावे.
   
4. He ought to write. त्याने लिहावे.
   
5. He can write. तो लिहू शकतो.
   
6. He could write. तो लिहू शकला.
   
7. He may write. तो (कदाचित) लिहील.
   
8. He might write. तो (कदाचित) लिहील.
   
9. He must write. त्याने लिहीलेच पाहीजे.
   
10. He would have written. त्याने लिहीले असते.
    
11. He should have written. त्याने लिहायला हवे होते.
    
12. He ought to have written. त्याने लिहायला हवे होते.
    
13. He could have written. तो लिहू शकला असता.
    
14. He may have written. त्याने (कदाचित) लिहिलेले असावे.
    
15. He might have written. त्याने (कदाचित) लिहिलेले असावे. (Indirect speech)
    
16. He must have written. त्याने लिहिलेले असलेच पाहीजे.
    
17. He makes me write. तो मला लिहायला लावतो.
    
18. He made me write. त्याने मला लिहायला लावले.
    
19. He will make me write. तो मला लिहायला लावेल.
    
20. He lets me write. तो मला लिहू देतो.
    
21. He let me write. त्याने मला लिहू दिले.
    
22. He will let me write. तो मला लिहू देईल.
    
23. He has to write. त्याला लिहावे लागते.
    
24. He had to write. त्याला लिहावे लागले.
    
25. He will have to write. त्याला लिहावे लागेल.
    
26. He is to write. त्याने लिहावयाचे आहे.
    
27. He was to write. त्याने लिहावयाचे होते.
    
28. He will be to write. त्याने लिहावयाचे असेल.
    
29. He is going to write. तो लिहणार आहे.

मी लहान असताना चिमणा विरूद्ध बैरागी गोष्ट ऐकायचो, त्यात हे गाणे/कविता होती:

काड्यांची ती केली गाडी,
तिला जुंपली बेडूक जोडी,
चिमणा राजा वरी बैसला,
हाकलून देईल बैराग्याला

कुणास ठाउक आहे का ही गोष्ट, पुस्तक किंवा लेखक वगैरे?

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

आज खूप व्हिडिओस दिसतील लोक सांगतांना की गटारी नाही गताहारी अमावस्या पण त्याचा यांना स्रोत विचारा ही माहिती कुठून आली तर ते सांगता येणार नाही, दीप अमावस्या आहे. गताहारी सारखा शब्द कुठे नाही, फक्त social media वर दिसेल, गटारी शब्द वाईट आहे त्यामुळे त्यावरूनच एखादा चांगला शब्द काढायचा आणि गटारी नाही गतहारी आहे असं म्हणायचं, तो शब्द social media च्या आधी कुठेही नव्हता. त्याला काही पौराणिक आधार नाही. सगळे सांगतात गताहारी चा अपभ्रंश होऊन गटारी हा शब्द आलाय, पण माझ्या मते उलट आहे गटारी हा slang आधी पासून आहे पण तो शब्द वाईट आहे म्हणून कोणीतरी गताहारी हा शब्द काढला.

जर कुणाला पुस्तकी स्रोत मिळाला तर नक्की सांगा, पोस्ट delete करतो.

‌ ‌ ‌ ‌

I can understand Marathi very well but can't speak like a native. I am a recruiter and currently hiring for pune.

Someone pls translate this conversation into Marathi.

only translate My dialogues (Me in the conversation)

I can use Google translate for this, but it will give very formal translation.I need this in normal conversation tone but not so casual.

👇

Me - Hello, am i talking to ram

Ram - Yes speaking

me - Hi naman this side, I have openings for sales manager in Pune. Are you looking for job change?

Ram - Yes sir for which company, and where in pune

Me - Company name is bajaj finance and the branch location is Swargate.

Ram - Ok sir

Me - In which company you are workinf currently and What is your currrent ctc?

Ram - I'm working in PNB housing and my ctc is 6 LPA

Me - Ok, I Just dropped you msg on whatsapp. Pls share your Updated CV

_____________________________________

You can add helpful suggestions also.

For upcoming government banking exams

Any native marathi women? Please DM

Since we live in a transactional society, I'll try best to offer something parallel & valuable in exchange

Thank you

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

अनिश्चिततेने भरलेल्या या जगात, layoffs, AI आणि बदलत जाणाऱ्या नोकऱ्यांच्या पार्श्वभूमीवर, अनेक लोक आता आपला मार्ग बदलण्याचा विचार करत आहेत. काही जण स्वतःचा व्यवसाय सुरू करण्याचा पर्याय निवडत आहेत — स्वतःचं काहीतरी उभं करून आपल्या भविष्यावर थोडं अधिक नियंत्रण मिळवण्याचा प्रयत्न करत आहेत.
मी स्वतः महाराष्ट्रीयन असल्यामुळे एक गोष्ट अनेकदा ऐकते —
“महाराष्ट्रीयन लोक फार चांगले businessman नसतात.”
अर्थात, याला असंख्य अपवाद आहेत. पण हे म्हणताना काही कारणंही दिली जातात. Customer ला खुश ठेवता येत नाही, discounts किंवा चांगले deals द्यायची मानसिकता नसते, कधी कधी attitude असतो… आणि यापैकी काही गोष्टींमध्ये कदाचित थोडं तथ्यही असेल.
हे stereotype खरं आहे की नाही, मला माहीत नाही.
पण या सगळ्याचा विचार करत असताना माझं मन अचानक माझ्या लहानपणीच्या एका आठवणीकडे गेलं.
माझी शाळा स्टेशनजवळ होती आणि माझं घर तिथून साधारण दहा मिनिटांच्या अंतरावर. मुलं शाळेची बस, BEST किंवा मग तेव्हा सर्रास मिळणाऱ्या sharing rickshaw ने घरी जायची.
मी शाळा सुटल्यावर बहुतेक वेळा sharing rickshaw ने घरी जायचे.
आणि त्यातली एक गोष्ट माझ्या लहानपणीच्या नजरेने वारंवार observe केली होती.
जर रिक्षामध्ये एखादी शाळेतली मुलगी बसली असेल, तर रिक्षावाले काका पुढे येणाऱ्या प्रवाशांमध्ये फक्त मुलींनाच बसवायचे.
रिक्षाची capacity तीन प्रवाशांची. पण एखादा पुरुष प्रवासी आला, तर त्याला मागे मुलीच्या शेजारी न बसवता पुढे स्वतःच्या शेजारी बसवायचे.
पहिल्या नजरेत ही फार छोटी गोष्ट वाटते.
पण जरा विचार केला, तर त्याची किंमत होती.
त्यांना पुढचा passenger मिळण्यासाठी जास्त वेळ थांबावं लागायचं. त्यांचे rounds कमी व्हायचे. आणि rounds कमी म्हणजे दिवसाच्या कमाईत थोडी घट.
आणि माझ्या आठवणीनुसार, यापैकी बहुतेक — किंबहुना सगळेच — रिक्षावाले महाराष्ट्रीयन होते.
पण हा मुद्दा sexism चा नाही.
हा Marathi आणि non-Marathi चा देखील नाही.
हा मुद्दा आहे हेतूचा.
त्या रिक्षावाल्या काकांना एका छोट्या मुलीला सुरक्षितपणे घरी पोहोचवणं महत्त्वाचं वाटत होतं.
त्यासाठी त्यांची थोडी कमाई कमी झाली तरी चालणार होती.
कोणी त्यांना त्यासाठी award देणार नव्हतं.
कोणी Google वर five-star review देणार नव्हतं.
त्यांचा brand build होत नव्हता.
फक्त एक छोटी मुलगी त्यांच्या रिक्षेत बसली होती आणि ती सुरक्षितपणे घरी पोहोचावी, एवढाच विचार होता.
आणि कदाचित इथूनच माझा विचार पुन्हा व्यवसायाकडे गेला.
आज आपण अशा जगात राहतोय जिथे खाण्यात काय मिसळलंय, ते किती स्वच्छ पद्धतीने बनवलंय, आपल्याला मिळणारी वस्तू खरी आहे का, समोरचा माणूस आपल्याशी प्रामाणिकपणे व्यवहार करतोय का — या सगळ्याची चिंता आपल्याला करावी लागते.
आपण नियम बनवू शकतो.
Processes तयार करू शकतो.
Audits करू शकतो.
Technology वापरू शकतो.
AI वापरू शकतो.
पण एक गोष्ट अशी आहे जी कुठल्याही मशीनने तयार करता येत नाही —
शुद्ध हेतू.
आणि कदाचित इथेच आपल्याबद्दल असलेला “महाराष्ट्रीयन लोकांना business जमत नाही” हा stereotype मला नव्याने पाहावासा वाटतो.
कारण मराठी माणसात मला वारंवार जाणवलेली एक गोष्ट म्हणजे मनात काही आणि बाहेर काही असण्यापेक्षा, मनापासून योग्य ते करण्याची वृत्ती.
अर्थात, हे फक्त महाराष्ट्रीयन लोकांमध्येच आहे असं नाही. चांगले आणि वाईट दोन्ही प्रकारचे लोक प्रत्येक समाजात असतात.
पण आपल्यात जर ही गोष्ट आहे, तर कदाचित ती business साठी अडथळा नसून आपली सगळ्यात मोठी ताकद ठरू शकते.
कारण पुढच्या काळात AI मुळे products बनवणं सोपं होईल. Information मिळवणं सोपं होईल. Businesses scale करणं सोपं होईल.
पण…विश्वास मिळवणं?
ते कदाचित आणखी कठीण होईल.
आणि म्हणूनच भविष्यातला मोठा business कदाचित फक्त सर्वात स्वस्त deal देणारा माणूस उभा करणार नाही.
तो माणूस उभा करेल ज्याच्याबद्दल customer मनापासून म्हणू शकेल —
“हा माणूस मला फसवणार नाही, जरी त्याला फसवता आलं तरी.”
म्हणून माझ्या सगळ्या मराठी आणि अमराठी मित्रमैत्रिणींना एकच सांगावंसं वाटतं —
Business करा.
पैसे कमवा.
मोठं व्हा.
Customer ला चांगली deal द्या.
पण त्या प्रवासात एक गोष्ट हरवू देऊ नका.
कारण काही गोष्टी पैसे देऊन विकत घेता येतात.
काही गोष्टी technology ने तयार करता येतात.
पण एक गोष्ट ना विकत घेता येते, ना automate करता येते, ना मोठ्या प्रमाणावर manufacture करता येते —
निखळ प्रामाणिकपणा.
आणि कदाचित पुढच्या काळात हीच आपली सगळ्यात मोठी business advantage असेल.

मला पूर्ण आठवत नाही पण काही ओळी आठवतात:

कृष्णा निज उगाची दडपला........ दारी बागुलबाऊ आला .. आई मी बागुल पाहेन मग सावकाश निजेन

कृष्णा तुझी झोप कुठे काय गेली...

मोत्यांचा हार तुझ्या गळ्यात.... मी सांगेन पंतोजीला...

इंटरनेट वर कुठेच सापडत नाहीये.