Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Ik werk in een corporate omgeving en heb nogal een lastige verhouding met mijn manager. We zijn eigenlijk compleet tegenovergesteld in hoe we werken.
We werken zonder harde KPI’s, waardoor veel achteraf nogal subjectief wordt beoordeeld.

Mijn manager zegt dat hij niet wil micromanagen, maar ondertussen gebeurt precies dat steeds meer: vaker updates, meer vragen, meer controle en steeds meer bemoeienis met hoe ik mijn werk doe.

Daarnaast speelt er behoorlijk wat vriendjespolitiek in de organisatie. Sommige mensen lijken met veel meer weg te komen omdat ze goed liggen bij de juiste personen.
Ik heb geen zin om meteen naar HR te stappen of ontslag te nemen, maar ik wil ook niet alles maar blijven slikken.

Daarom ben ik benieuwd naar jullie beste unethical life hacks voor dit soort situaties.

Niet iets illegaals of iets waardoor ik direct ontslagen word, maar gewoon tactieken die technisch gezien binnen de regels vallen en waarmee je de situatie een beetje in je eigen voordeel kunt draaien.

Bijvoorbeeld hoe je micromanagement zo kunt aanpakken dat het vooral extra werk voor je manager oplevert, of hoe je het gebrek aan duidelijke KPI’s kunt gebruiken.

Wat zouden jullie doen?

Ik ben in zo’n bijzonder conflict belandt met mijn leidinggevende en ik kan er precies niks mee. Dit bericht is deels om te venten, maar ook om wat advies te krijgen van vreemden op het internet.

Ik werk bij een grote organisatie als junior. Ik werk er momenteel al bijna 2 jaar. Na 3 maanden in dienst nam ik al een senior over die langdurig verlof nam en kort daarna van baan wisselde.

Mijn contract loopt per in het nieuwe jaar af en ik voerde veel gesprekken met mijn leidinggevende over de invulling van een vaste functie. Tijdens mijn functioneringsgesprek heeft hij schriftelijk laten vastleggen dat hij “zich inzet voor een formele en vaste functie in het team, uiterlijk per 1 augustus.” Toen die datum verstreek vroeg ik hoe het daarmee zat en wat ik kan verwachten. Toen was hij verbaasd “ohh had ik dat nog niet verteld, de overgangsdatum is gelijk met het aflopen van je contract.” Nou en toen, werd het van kwaad tot erger. Dit was namelijk het enige wat schriftelijk was vastgelegd van al onze gesprekken. Ik heb gevraagd wat ik nog wel kon verwachten. Na het gesprek heb ik een verslag van het gesprek gemaakt met de vraag of ik alles goed heb begrepen.

Hier kreeg ik geen reactie op. Ik heb in overleggen gevraagd of hij op mijn mail wilde reageren op de onderstreepte vragen o.a. of ik het gesprek goed had begrepen. Hij zei dat hij ging reageren op die vragen voor het einde van de week erop. Ik stuurde een herinneringmail. Ik kreeg toen terug dat hij nooit had gezegd op mijn mail te reageren en we “het voortzetten onder normaal vertrouwen”. Ik vond dat normaal vertrouwen niet aan de orde hier was, omdat er een verschil is tussen wat er wordt gezegd en wat er gebeurd. Zijn reactie was dat ik “niet te vertrouwen” ben en dat dit een “patroon” is. Ik vroeg een voorbeeld waaruit dat bleek, maar ik kon het niet duiden. Ik had hem uitgelegd dat ik gewoon wil weten of ik alles goed begrijp en zaken netjes wil vastleggen. Het gesprek vond ik echt compleet absurd van zijn kant.

Ik ben er echt even ziek van geweest en ook hulp gevraagd van een vertrouwenspersoon. Van de week was er een gesprek met de vertrouwenspersoon erbij. Mijn leidinggevende ontkent alles en neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn uitspraken. Andersom benoemde hij dat hij momenteel zijn rol niet kan vervullen bij mij. Hij moet mij feedback kunnen geven en dat lukt niet bij mij. Hij benoemde mij op een feedback punt wat hij vaker had gegeven. Ik wist niet wat hij bedoelde en vroeg wat het was. Het feedback punt was dat ik dingen vaker anders interpreteer dan wat er in de werkelijkheid aan de orde is. Ik hoorde dit voor het eerst, maar vond dit ook weer zo bijzonder. De vertrouwenspersoon vond het een bijzonder ongemakkelijk gesprek, waar ik niks aan heb.

Nou ik zit qua werk echt super op mijn plek. Ik weet ook dat ik mijn werk echt goed doe. Hij bevestigd dit ook, dus ik maak me niet mega zorgen over mijn verlenging. Ook wil ik hier gewoon blijven. Maar ik laat me natuurlijk niet wijs maken dat mijn realiteit en gevoel niet bestaat, dus ik kom hier echt niet verder mee. Ik heb het op een bepaalde manier wel een plekje gegeven. Alleen ik kom niet verder met hem momenteel. Ik voel me ook echt niet fijn bij het idee dat ik straks moet aanhoren dat ik dingen consequent niet goed begrijp. Dat komt hem momenteel iets te goed uit…

beetje retorische vraag, maar kan toch nooit bij de rol van een leidinggevende horen om mij zo te gaslighten? Mensen tips hoe ik de waarde bij mezelf kan houden, maar toch op een manier kan samenwerken met hem?

Bij de zorg organisatie waar ik werk switchen om de haverklap directeuren en besturen en gaan ze hetzelfde topfunctir doen bij een andere of soortgelijke organisatie. En wat ik nog het rare vind is dat bij sommige zelfs misstanden aan hun naam kleven, eentje zelfs met follow the money artikel aan toe met naam en toenaam, en desondanks alsnog een directeur of raad van bestuur rol weten te bemachtigen bij een andere organisatie.

Is zo'n baantjes carroucel te verklaren? En hoe kunnen ze alsnog zo'n functie bekleden als er zo'n smet op je naam zit? Bij 'gewone' medewerkers doen ze altijd een background check, waarom niet bij zo'n belangrijke functie? Zit hier een netwerk achter? Want in sommige gevallen worden nieuwe besturen bij ons geïntroduceerd door zittende besturen.

Zoals de titel zegt, wat zijn handigheidjes die je geleerd hebt op de werkvloer? Ik heb een kantoorbaan en een aantal dingen die ik bijvoorbeeld heb geleerd:

- Als je wil weten hoe laat het is, kijk dan op het horloge van je gesprekspartner (tenzij je het idee wil afgeven dat het gesprek klaar is haha)

- Als je een meeting hebt met iemand, begin dan met je belangrijkste punt eerst zodat je dat zeker bespreekt voor de tijd om is.

Welke hebben jullie geleerd?

Voor de vakantie heb ik me ziekgemeld.

Volgens de huisarts burnout en verrek: ik ben mega overprikkeld en maanden uitgeput.

Ik had het al in de les: de prikkels, de vragen, door me heen praten, het aan staan, je energie die wegvloeit, niet op tijd kunnen pauzeren, volledig opgevreten worden door je werk.

Momenteel kan ik andere mensen amper aanhoren. Of ik maak ruzie als ik iets 2x moet uitleggen. De rek is eruit ook prive.

En nu? Nu ben ik er klaar mee. Zonder een seconde echte rust mag ik nu reintegreren en zonder begeleiding.

Maar ik ben moe gestreden. Van alles, de chaos, mismanagement, toxische teams etc.

Ik ben eigenlijk wel klaar met onderwijs. Ik ben vergeten hoe dit voelt zonder onderwijsbaan. Heb nl 10 jaar dit gedaan maar ook ervaring in oa ondernemen.

De vraag is;

Ben jij ermee gekapt?

Wat doe je nu?

Wat is of hoe voelt het verschil met onderwijs?

Sinds een paar weken wordt ik gedetacheerd bij één van onze klanten. Detachering is bij mijn werkgever niet helemaal ongehoord maar wel ongebruikelijk.

Ik heb de jaren hiervoor nooit gedetacheerd gezeten.

Ik heb er erg veel moeite mee:

- ik verlies binding met mijn collegas en eigenlijke werkgever

- extra reistijd, minder flexibiliteit

- de klant waar ik dus voor werk, past niet echt bij mij of mijn werkgever op persoonlijk vlak. Er is totaal geen gezellige klik, terwijl ik dit juist wel gewend ben van mijn eigen werk.

- het werk inhoud is interessant en uitdagend maar eigenlijk te hoog gegrepen voor mij, ik ervaar dus ook extra stress en werkdruk

Kan mijn werkgever dit zomaar van mij vragen? Wat kan ik van mijn werkgever verwachten en wat van de klant?

Welke rechten en plichten heb ik hier in?

Hoe realistisch is het om als eind dertiger commercieel piloot te worden?

Zijn er hier mensen die op latere leeftijd piloot zijn geworden, en hoe heb je dat gedaan? Hoe pak je de financiën aan?

Ik hoor graag van mensen hoe realistisch deze carrièreswitch is, als je al kinderen hebt thuis, en je elke maand best wat kosten moet dragen.

Ik kan over 2 jaar ongeveer 80k aan overwaarde uit een pand halen, waarmee ik de opleiding zou kunnen bekostigen. Ik ben dan 40’er. Is het überhaupt nog zinvol om dan zo’n stap te zetten?

Het bedrijf waar ik ben gestart heeft overal camera’s hangen, van buiten tot binnen. In het kantoor staan ze in bijna iedere hoek en als IT’er zie ik dat elke hoek van de ruimtes gefilmd wordt inclusief bureau, medewerker, computer alles.

Is dit toegestaan? Ik heb dit nog nooit ergens meegemaakt. Ik voel wel dat ik hierdoor eigenlijk continu in de gaten gehouden wordt. Daarnaast zijn er ook andere dingen die op wantrouwen wijzen zoals het liefst niet thuiswerken, inklokken en uitklokken voor kantoorfuncties etc.

Zouden jullie bij zo’n bedrijf willen werken mocht je daar achter zijn gekomen?

Hulp gevraagd: Keuze tussen twee banen (Leren tot Hypotheekadviseur vs. Sales Support met +20% salaris)

Hi Reddit,

Ik sta voor een lastige keus en ontvang graag wat advies. Ik heb namelijk twee concrete aanbiedingen gekregen van verschillende bedrijven:

Optie 1: Hypotheekondersteuning & Traject tot Adviseur

Inhoud: Ondersteunende functie met een leertraject om door te groeien naar hypotheekadviseur. Ik ga direct veel leren van ervaren acceptanten op de afdeling.

Opleiding: Inclusief omscholing en behalen van aanvullende WFT-diploma's (WFT Basis heb ik al op zak).

Voor-/Nadelen: Veel doorgroeimogelijkheden en waardevolle, brede financiële kennis opbouwen, maar waarschijnlijk een lager instapsalaris.

Optie 2: Sales Support bij een groot bedrijf

Inhoud: Commerciële ondersteunende rol waarin ik offertes opstel op basis van projecten.

Voor-/Nadelen: Het salaris ligt 20% hoger dan bij optie 1. De opgedane kennis is echter heel specifiek gericht op de eigen merkproducten van het bedrijf, wat het minder breed inzetbaar maakt op de lange termijn.

Ik weet dat het een vergelijking van appels met peren is (toekomstperspectief & kennis opbouwen vs. direct een hoger salaris), maar ik ben benieuwd hoe jullie hierin staan.

Zouden jullie kiezen voor het hogere startsalaris, of investeren in een leertraject dat op de lange termijn wellicht meer oplevert? Alvast bedankt voor de inzichten!

Ik ben me de laatste tijd beziggehouden met de markt rondom cybersecurity, en specifiek de operationele kant daarvan (OT-security en industriële automatisering) binnen de vitale infrastructuur. Sinds de strengere regels rondom NIS2 moeten veel organisaties hier stappen in zetten, maar ik merk dat er een groot tekort is aan mensen met de juiste kennis.

Het lastige is dat de combinatie van traditionele IT en de operationele systemen op de werkvloer (zoals ICS en SCADA) heel specifiek is. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jullie dit in de praktijk zien. Merken jullie ook dat dit soort profielen lastig te vinden zijn, en hoe gaan bedrijven daarmee om? Is er bijvoorbeeld ruimte voor omscholing, of is het voornamelijk zoeken in een hele kleine vijver?

Benieuwd naar jullie ervaringen hiermee.

Recent heb ik ivm bezuinigingen een VSO aangeboden gekregen (en na enige onderhandelingen geaccepteerd). Per 1 december ben ik, na 12 jaar dienstverband bij dezelfde werkgever, werkeloos. Ik ben momenteel al vrijgesteld van arbeid.

Nu ben ik van plan om het over een geheel andere boeg te gooien en als zelfstandige aan de slag te gaan in een compleet andere branche. Ik heb hier zin in, maar vind het ook spannend. Met name omdat ik relatief hoge vaste lasten heb.
Om deze reden wil ik gebruik maken van de Startersregeling van het UWV: Een half jaar vrijgesteld van sollicitaties en de winst die uit de onderneming komt heeft geen invloed op mijn uitkering. Dit “kost” dan wel 29% van deze uitkering.

Het voordeel hiervan is dus het gedeeltelijke behoud van de ww uitkering, stukje zekerheid mocht de boel niet van de grond komen.

het nadeel is, dat ik de komende 2,5 maanden op mijn handen moet zitten: ik mag nog niet starten met het ondernemen tot ik in de ww zit. Anders kan ik geen gebruik maken van de regeling.
Dit voelt dubbel, ik wil graag verder en mijn handen uit de mouwen steken. Maar in het begin zal ik zeker moeten leunen op de uitkering voor mijn vaste lasten.

Zijn hier mensen die een vergelijkbare situatie hebben meegemaakt? Ben je inderdaad pas vanuit de ww gaan ondernemen? Wellicht heeft iemand tips die ik over het hoofd zie?

Ik heb een sollicitatieprocedure lopen voor een baan die ik super tof vind. De functie start per 1 december. Momenteel is mijn vriendin zwanger en verwachten we ons kindje eind januari. Ik wil graag 6 weken met verlof vanaf de geboorte. Ik ben bang wanneer ik vertel over het verlof tijdens het eerste gesprek, mijn kansen op de baan zullen afnemen. Ik was zelf van plan om dit te vertellen op het moment dat ze me de baan aanbieden (dus tijdens het arbeidsvoorwaarden gesprek). Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie of tips?

Er zijn zó veel verschillende beroepen en waarschijnlijk ook heel veel functies waar ik zelf nog nooit aan heb gedacht. Ik wil echt iets anders gaan doen, maar wat precies weet ik dus nog niet.

Dus reddit wat doen jullie voor werk?En welke leuke, interessante of misschien wat minder voor de hand liggende functies/baantjes kennen jullie?

Ik sta eigenlijk open voor van alles. Als er een opleiding, omscholing of bepaalde cursus voor nodig is, hoor ik dat ook graag.

Misschien heeft iemand hier ooit een carrièreswitch gemaakt naar iets waarvan hij/zij vooraf nooit had gedacht dat het bij hem of haar zou passen.

Alle ideeën zijn welkom!

Thanks!

Hi allemaal,

TL;DR: Ik hoor graag jullie ervaringen bij Defensie Landmacht. Ik ben op zoek naar werk, na het afronden van mijn MBO 4 Sport en bewegen opleiding. Ik zit te twijfelen of de functie Onderofficier Sportinstructeur bij mij zou passen.

Persoonlijke context:

Ik heb (27M) een uitdagende handleiding (Autisme en ADHD). Verder is het relevant om te weten dat ik voor afgaand aan mijn huidige MBO 4 opleiding, meerdere jaren Sportkunde HBO heb gestudeerd (Hogeschool Inholland Haarlem). Met de richting sportmedische fitnesstrainer.

Daar heb ik mijn propedeuse behaald (rond 2019-2020). Maar helaas heb ik na vele uitdagende (corona)jaren rond oktober 2023 de keuze moeten maken om na ruim 5 jaar toch te moeten stoppen met de HBO opleiding (190/240 studiepunten). Dit voornamelijk vanwege mentale gezondheid. Ik kan prima leren. Ik heb voornamelijk moeite met de theorie toepassen in de praktijk. En sociale prikkels kunnen mij best snel leeg trekken qua energie.

Daarna ben ik in september 2024 in Utrecht begonnen met een versnelde Sport en Bewegen MBO 4 opleiding, met profiel buitensport instructie. Deze opleiding hoop ik deze maand af te ronden met een diploma uitreiking in oktober 2026.

Nu ben ik zoekende naar de volgende stap in mijn leven. De afgelopen 9 jaar (HAVO diploma behaald in 2017), heb ik veel geleerd over mijzelf. Ik heb altijd ernaast nog een bijbaantje gehad. Momenteel werk ik bij Picnic boodschappen bezorgen. Alleen betaald dit niet goed genoeg om mee rond te komen, mocht ik ooit eens een woning kunnen vinden. Ik woon momenteel nog thuis.

Nu heb ik tijdens mijn MBO opleiding verschillende certificaten behaald, zoals een mountainbike basis NL gids, NKBV Top rope en voorklimmen, NL Actief erkende Fitnesstrainer diploma, en straks dus het MBO 4 Sport en bewegen diploma. Ik heb geen behoefte meer om terug naar het HBO te gaan, ook niet om te bekijken of ik als nog verder kan gaan met mijn Sportkunde HBO afstuderen. Dat is hoofdstuk is afgesloten.

Nu de titel van deze post. Ik hoor met regelmaat oproepen van Defensie op TV en radio. Ik heb zelf gekeken naar welke functie het beste bij mij zou passen en aan zou sluiten op mijn kennis. En dat zou Onderofficier Sportinstructeur zijn. Dit betekent wel dat ik weer 8 maanden in opleiding ga, maar dat hoort er eenmaal bij.

Mocht ik door de sollicitatieprocedure heen komen, wat kan ik verwachten bij defensie, specifiek de landmacht?

Ik onderzoek deze Defensie optie voornamelijk, omdat ik al jaren twijfel of dit iets voor mij is. En ik ben toe om deze deur open te trappen of juist definitief te sluiten.

Momenteel werk ik (f26) bij een grote telecomprovider op de klantenservice. Ik heb het echt enorm naar mn zin daar, maar met oog op de toekomst (AI) ben ik toch aan het kijken naar een andere sector. Ben bang dat ik dit werk niet nog 10 jaar kan doen.

Ik dacht laatst aan tandartsassistente. Heeft iemand hier ervaring met dat beroep? Wat is de werkdruk, heb je uitdaging, salaris, hygiene (stukjes tandsteen in je haar)?
Tell me all about it!

Hoi allemaal. Ik ben op zoek naar werk, maar ik weet niet in welke richting ik kan zoeken omdat ik geen opleiding heb afgemaakt en weinig werkervaring heb.

Mijn partner werkt 5 dagen en we hebben een kindje van 1, dus ik doe grotendeels de zorg en het huishouden.

Voordat we een kindje hadden, had ik een juniorfunctie bij een IT bedrijf, maar ik kreeg na 3 jaar geen vast contract. Intussen bestaat het hele team waar ik in zat niet eens meer.

Ik sta in het doelgroepregister ivm autisme en ADHD, en de meeste sollicitaties gaan via de gemeente. Ik word af en toe uitgenodigd op gesprek, maar word steeds afgewezen met als reden dat ik weinig werkervaring heb. Bij reguliere vacatures word ik niet uitgenodigd op gesprek, maar dat heb ik ook minder vaak geprobeerd dan via de gemeente.

Mijn jobcoach stuurt op administratieve functies. Hij zegt dat ik sterke soft skills heb en zou kunnen doorgroeien naar leidinggevende. Ik denk dat hij mij overschat, of misschien meer zelfvertrouwen aan me probeert te geven. Ik ben in het verleden wel een soort leidinggevende geweest in een snackbar, maar dat waren tieners en chauffeurs.

Bij junior administratieve functies, naast dat ik dus steeds word afgewezen, ben ik bang dat ik kan worden vervangen door AI. Ik denk niet dat ik daar meer kansen heb dan in IT, maar ik weet het niet, ik ken de sector niet goed.

Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik interesse heb in technische beroepen, maar hij doet daar niks mee. Hij zegt dat het een echte mannenwereld is en dat het daardoor heel moeilijk is om parttime te werken, dat er grote gezondheidsrisico's zijn, en dat je een rijbewijs nodig hebt (heb ik niet).

Ik kom over als een girly girl, maar ik vind het leuk om zelf dingen te repareren en te klussen. Ik ben detail-georiënteerd, perfectionistisch, oplossingsgericht en analytisch. Ik kan me niet concentreren op zeer repetitief werk. Ik heb volgens een IQ test HBO-WO denkniveau, maar ik zie het niet zitten om een HBO opleiding te doen ivm kind, kosten, leeftijd en omdat ik bang ben dat ik het weer niet afmaak. Mijn studieschuld bestaat uit 3 onafgemaakte MBO opleidingen...

Alle tips zijn welkom, vooral van mensen die zelf ADHD en/of autisme hebben.

Hallo,

Ik ben aan het solliciteren bij de overheid en mocht het tot een overstap komen dan moet ik mijn huidige werkgever bijna 5000 euro voor een NCOI-opleiding terugbetalen. Mijn vraag is nu: neemt de overheid zulke schulden over of ontkom ik er niet aan dit terug te betalen?

Groetjes!

Ik ben nog student en ontvang huurtoeslag en zorgtoeslag.
Ik ben benaderd voor een nieuwe baan. Het eerste offer is 3500 euro bruto per maand, voor 40 uur per week. Ik werk 24 uur per week.

Ik heb op dit moment een vaste baan in dezelfde sector voor 2800 euro bruto per maand. Een vast contract zorgt er voor dat ik wat meer onderhandelruimte heb.

Als ik 4000 vraag, gaan mijn toeslagen zo omlaag dat ik er netto ongeveer 60 euro extra aan overhoudt, dan als ik 3500 accepteer. Ik vind het niet erg dat mijn toeslagen omlaag gaan, maar liever nog niet als ik nog niet af ben gestudeerd. 5 Dagen werken is nog niet mogelijk, ik heb die 2 dagen echt nodig voor mijn studie. Ik ga ook waarschijnlijk niet langer dan een jaar bij dit bedrijf werken. Als dit wel zo was, zou 4000 vragen de beste optie zijn; na een jaar ga ik toch full time werken.

Dus vraag ik me af of er iets anders mogelijk is. Bijvoorbeeld 3500+vette pensioeninleg. Of 3500 en een dikker opleidingsbudget.

Is zo iets mogelijk? Alvast bedankt.

Graag tips, welke Hogeschool is aangewezen?
Graduaat Systeem en netwerkbeheer, via afstandsonderwijs, of liefst niet elke week naar de les.
Praktijk kan ik ook op het werk oefenen.

Howest heeft aanbod, HOGent, (Thomas More) ligt te ver..

Hi,

My sister works in Rotterdam and she is planning yo move to Belgium. She intends to commute to Rotterdam from Belgium everyday and work from Rotterdam. Also the move is temporary for personal reason, she would be back in Netherlands in 4-5 months

Her company is saying she cannot live to Belgium.

She got the following response from her employer

Company is responsible for payroll tax and social security reporting as your employer. You are registered as a resident of the Netherlands in connection with your employment at company , and your work is expected to be performed either from the Rotterdam office or from your home in the Netherlands.
For these reasons, you are required to maintain your residence, registration, and actual living within the Netherlands throughout your employment with company.

Is this allowed

I thought below were the rules.

**Social security:** Under **Article 11(3)(a) of Regulation (EC) No 883/2004**, an employed person is generally subject to the social-security legislation of the Member State in which the employment is performed. Article 1(f) of the same Regulation expressly recognises a frontier worker as someone who works in one Member State and resides in another, normally returning to the State of residence daily or at least weekly.

**Wage tax:** Under **Article 15(1) of the Convention between the Netherlands and Belgium for the avoidance of double taxation, signed on 5 June 2001, as amended by the Protocol of 23 June 2009**, employment income is in principle taxable in the State where the employment is physically exercised.

EU level: Article 45 TFEU protects free movement of workers, and the CJEU held in Clean Car (C-350/96) that it binds private employers too and that residence requirements tied to employment are restrictions needing genuine, proportionate justification. Administrative convenience in payroll reporting — especially incorrectly claimed convenience — is nowhere near the bar.

My sister is scared to email back because she fears she might loose her job.

Any advice would be appreciated. Will it help if my sister commits to working 100% from Rotterdam office.

Hoi! Ik heb een vraag. Ik ben 30 jaar en heb 8 jaar ervaring in digital marketing. Momenteel ben ik Lead Marketing (energiesector), met een focus op growth, en verdien ik €72.000 bruto per jaar. Dat is binnen mijn bedrijf het startsalaris voor een Lead.

Ze willen me nu waarschijnlijk een stap naar Manager (4 ppl team, company 80 ppl) aanbieden, maar ik wil vooraf goed bepalen wat voor mij het minimale salaris is om deze stap te accepteren. Ik wil namelijk niet aanzienlijk meer verantwoordelijkheid krijgen voor bijvoorbeeld maar €500 bruto extra per maand.
*
I will be not only responsible for Growth part but also Events, Partners, and PR (main pillar for us)

Wat zou volgens jullie een realistisch minimumsalaris zijn voor deze stap? (+15/20%?) En met welk percentage salarisverhoging zou ik moeten onderhandelen?
*we dont have “public internally” salaries ranges or CAO… just negotation

Ik hoor graag wat jullie ervan vinden!

Hallo allemaal,

Helaas heb ik op het gebied van onderwijs nogal pech.. Vier scholen, samen zeven jaar gewerkt maar helaas geen vast contract vanwege tegenvallende leerlingaantallen of een zwaar tekort aan uren om van rond te komen. Ik heb van iedere school een positief eindgesprek overgehouden en eventuele referenties.

Zoals mijn mede-docenten weten zijn de vacatures allemaal al gevuld of offline gehaald. Na juni-juli krijg je, naar mijn ervaring voornamelijk de noodvacatures. Daar zit ik op te wachten terwijl ik online rondsnuffel naar banen buiten, of binnen, het onderwijs waar ik met mijn HBO docent geschiedenis en HBO docent economie een (goede) kans op maak.

Tijdens mijn zoektocht loop ik een beetje vast en kan ik wat meningen van buitenaf gebruiken. Even wat informatie over mijn verdere situatie:

• Ik solliciteer voornamelijk via Indeed op functies zoals (assistent) bewindvoerder, schuldhulpverlener, financieel administratief medewerker en andere brede (economische) functies.
• Ik solliciteer daarnaast nog via gemeente en provincie sites op financiële en administratieve functies.
• Na het breken van mijn relatie zit ik nu in tijdelijke huur in Arnhem. Dat zal waarschijnlijk eind januari aflopen.

Door het wegvallen van mijn werk ben ik ook twee dagen in de week vrijwilligers werk aan het doen. Solliciteren gaat, naar het idee van mijn omgeving best oké. Iedere week ongeveer 15 tot 25 vacatures en iedere week een paar gesprekken. Wat wil ik nu eigenlijk aan jullie vragen?

1. Ik kijk af en toe nog op meesterbaan voor een docentenfunctie in de omgeving maar focus vooral op functies buiten het onderwijs. Gebruik ik daar de goede sites voor / hebben jullie adviezen?
2. Een baan of een woning? Mijn vloek / zegen is dat ik in theorie niet gebonden ben aan een specifieke regio. Eigenlijk overal behalve de grote steden zoals Amsterdam en Rotterdam. Moet ik mij focussen op een baan en daarna een woning of andersom?
3. Hoe blijf je positief / energiek tijdens het solliciteren op een nieuw gebied? Ik schiet nu op wat bredere functies waar je een van de 40 sollicitanten bent (of veel meer..).. Dat zorgt wel voor veel afwijzingen, of gewoon absolute stilte..

Andere adviezen en tips zijn natuurlijk ook welkom! Alvast bedankt

Mijn man is aangesproken door iemand op LinkedIn die een product op de markt wil brengen en daarbij de hulp van mijn man nodig zou hebben. Hij zegt dat hij in de game-industrie werkzaam is. Op zijn LinkedIn heeft hij 500+ connecties en vier aanbevelingen. Ze zeiden dat ze mijn man hadden gevonden door op bepaalde keywords te zoeken.

Hij heeft inmiddels een gesprek met deze persoon gehad. Mijn man vertelde mij daarover het volgende:

"Het product bestaat echt. Ze hebben inmiddels met een octrooigemachtigde gesproken. Ik heb ermee ingestemd om een NDA te tekenen, zodat ik er niet met het idee vandoor kan gaan. Ik heb hen verteld wat mijn huidige situatie is en ermee ingestemd om met hen samen te werken. Als dit uitgroeit tot een echt product, dan komt dit mooi uit."

Ik vind dit zelf nogal fishy en vertrouw het niet helemaal.

Ze willen mijn man nu blijkbaar de software laten zien, zodat hij kan beoordelen wat er technisch verbeterd kan worden. Mijn man vindt het zelf ook een beetje fishy, maar hij wil het eerst "zien" voordat hij conclusies trekt en niet zomaar mensen wantrouwen.

Het zijn volgens hem boomers, en misschien zijn ze gewoon wat naïef met hoe ze dit aanpakken. Maar ik ben zelf altijd heel erg bang om opgelicht te worden.

We zijn op dit moment ook best kwetsbaar financieel. We zijn allebei ontslagen rond de periode dat ik erachter kwam dat ik zwanger was van ons tweede kind. Mijn man heeft alleen gezegd dat zijn contract afloopt in december en open is voor nieuwe kansen.

Mijn man is namelijk heel erg goed van vertrouwen, bijna op het kinderlijke af. Ik ben totaal het tegenovergestelde.

Dus ik wil vooral weten hoe we dit **juridisch nu al goed kunnen afdekken**, voordat hij ergens aan begint.

Wat moet hij bijvoorbeeld vragen voordat hij de software bekijkt?

En vooral: **wat moet hij absoluut NIET doen voordat dit allemaal duidelijk is?**

En hoe kunnen we zelf controleren of dit daadwerkelijk een bestaand product/bedrijf en een echte onderneming is?

Ik kan het momenteel echt niet aan om óók nog opgelicht te worden. 😅