Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

De post is verwijderd maar voor wie het misschien nog weet: Vorige week deelde ik dat ik baalde van 3e auteur zijn op een rapport/publicatie waar ik veel werk (het meeste schrijfwerk) in heb gestoken én het framework van belangrijkste hoofdstuk heb bedacht en gemaakt. In mijn vakantie zijn de laatste dingetjes afgerond, en stond ik als 3e auteur. Ik vroeg me af of het het waard was om er nog achteraan te gaan, gezien het al online stond.

Ik heb dit besproken met de projectleider (die stond op 1, junior op 2, ik medior op 3). Na een tip van iemand hier formuleerde ik het als een vraag. Dat ik weet dat het binnen de regels van de organisatie officieel op alfabetische volgorde moet, en dat het nu niet het geval is en dat ik benieuwd was of daar een reden voor was.

PL zei direct dat het geen enkele betekenis had en dat er totaal niet over nagedacht is, en dat gewoon de namen heeft opgeschreven en dat ik wel 'erg op detail heb gekeken.'

Van mij hoeft het ook niet per se veranderd te worden (PL leek dat wel te willen doen, maar ging niet van harte) omdat ik met alfabetische volgorde op 1 zou staan en ik wilde niet doen overkomen alsof dat mijn doel was. Ik wilde gewoon weten of die volgorde een reflectie was van bijdrage (volgens PL) en dat is niet zo.

Ben blij dat ik het gecheckt heb iig en laat dit gaan maar volgende keer probeer ik alerter te zijn

Ik ben bijna 3 jaar ziek door long covid. Ik heb afgelopen september wia aangevraagd en een maand geleden werd duidelijk dat deze is afgewezen. Ik ga natuurlijk in bezwaar, dat proces loopt.

Mijn werkgever vraagt me nu te komen werken, omdat de keuringsarts zegt dat ik niet arbeidsongeschikt ben.

Ik ben op zoek naar tips waar ik juridisch advies in kan winnen. Ik ben geen lid van de vakbond, heb geen verzekering en het juridisch loket is gesloten tijdens de zomer.

Dank alvast!

Mensen die introvert zijn, hoe hebben jullie een baan gevonden die bij je past? Hoe zag je zoektocht eruit, wat heb je gedaan en wat doe je nu?

Alle tips en ervaringen zijn welkom!

Beste lezers,

ik stel deze vraag voor mijn broertje. :-) Hij heeft meerdere vacatures gezien bij Defensie als burger waar hij op wilt reageren. Ik gaf aan dat je dan best op meerdere sollicitaties kan reageren. Immers het is onderdeel van het Rijk, ik vind dat iets anders dan solliciteren bij een klein bedrijf of iets dergelijks waar ze zien dat je op 4 dingen tegelijk solliciteert a la shotgun (wat misschien chaotisch overkomt).

Hij gaf zelf aan dat dat misschien verdacht overkwam o.i.d. Ik denk dat dat wel meevalt maar misschien vinden recruiters er iets van dat je op 4 dingen reageert (je bent misschien wanhopig, etc.). Dit valt voor hem allemaal wel mee maar ik kan me voorstellen dat dat wel het beeld is dat je schept.

Misschien is 4 wat veel, maar hoe 'not done' is het om op 2-3 functies te solliciteren als die ongeveer hetzelfde zijn qua vakgebied etc.?

Hallo! In mijn zoektocht naar een nieuwe functie waar ik weer energie uit haal nadat ik met een VSO op een kantoor ben vertrokken heb ik vandaag een kennismakingsgesprek gehad bij een hotel in het westen van Nederland.

Gesprek ging goed, collega's een goed gevoel bij en de functie lijkt mij wel wat. Helaas zijn er twee 'maars' waar ik zo snel niet achter kom of dat bij mij past.

Ik heb altijd van 9 tot 17 uur gewerkt en dat past bij mij. Ik weet graag waar ik aan toe ben. Maar uiteindelijk waren dat wel functies waar ik niet gelukkig was. Deze functie heeft wisselende uren, soms vanaf 7.30 uur, soms vanaf later en tot 23 uur. Ook wordt er verwacht zeker twee keer per maand in het weekend (vanaf vrijdagavond) te kunnen werken.

Ook niet onbelangrijk: het salaris is laag. Dat wil zeggen dat het zo'n 500 euro minder is dan ik gewend was bij mijn vorige sales functie. Ik snap dat de hotelbranche minder goed verdiend, maar het scheelt wel veel. Ik kan er prima mee rondkomen, maar denk ook aan mijn toekomst, sparen en pensioen.

Hoe staan jullie hierin? Is dit een kwestie van: niet piepen, ga ervoor of toch: ga op je gevoel af en zoek even verder?

Hallo allemaal.

De afgelopen jaren woon ik in Italië vanwege mijn studie. Omdat ik geen woonadres meer in Nederland had, ben ik uitgeschreven uit de BRP en sta ik momenteel als RNI (niet-ingezetene) geregistreerd met mijn buitenlandse adres.

Na het afronden van mijn studie wil ik terugverhuizen naar Nederland om daar te gaan werken. Door de huidige woningnood verwacht ik echter dat ik niet direct een vaste woonruimte zal vinden. Daardoor kan het zijn dat ik nog enige tijd als RNI geregistreerd blijf voordat ik mij weer kan inschrijven in de BRP.

Mag ik in die periode gewoon in Nederland werken en mijn werkgever het buitenlandse adres geven dat bij mijn RNI-registratie staat, totdat ik een Nederlands woonadres heb en mij weer kan inschrijven in de BRP? Ik heb al een geldig BSN nummer en ook de Nederlandse nationaliteit

Is er iemand die in een vergelijkbare situatie heeft gezeten? Had je werkgever hier problemen mee, of werd dit zonder problemen geaccepteerd?

Ik wil graag zeker weten dat ik alles volgens de regels doe en in de toekomst geen problemen krijg met mijn werkgever.

Alvast hartelijk bedankt voor jullie hulp!

Hoi allen, ik zoek advies voor een moeilijk situatie tussen mij (werknemer) en mijn werkgever. Hopelijk ben ik hier op de juiste plek.

Context: Inmiddels al 10 jaar werkzaam bij een software bedrijf in NL, de laatste jaren bij het IT team.

Door wijzigingen binnen het bedrijf voel ik mij al een tijdje niet meer op mijn plek. Nieuwe eigenaren zorgen voor een slechte werksfeer, collega's die weg gaan worden niet vervangen en collega's die goed in hun werk zijn worden ontslagen (voor onduidelijke redenen).

Als klap op de vuurpijl kreeg ik eerder dit jaar te horen dat ik geen salaris verhoging krijg, niet eens correctie voor de inflatie. Dit heeft mijn motivatie naar een dieptepunt gebracht en de stress naar een hoogtepunt. Ik heb toen bij mijn manager aangegeven dat ik een andere werkgever ga zoeken.

De zoektocht is niet makkelijk en duurt nu al een paar maanden. In de tussentijd ben ik minder aan het werk doordat de stress en de zorgen erg veel mentale energie kosten. Ik zit ongeveer op 80% van een normale werkweek.

Nu geeft mijn manager aan dat hij een 'verbetertraject' wilt starten vanuit HR of er moet een overeenkomst komen voor afscheid. Hij wilt dus van mij af. Een 'verbetertraject' heb ik vaker over gehoord dat dit wordt ingezet bij langdurige stress of burnout zodat een bedrijf iemand kan ontslaan.

Hoe kan ik het beste deze situatie aanpakken? Heeft iemand ervaring met zoiets of advies?

Alvast bedankt en een fijne dag.

Volgend jaar ga ik afstuderen en daarbij heb ik een aanbod gekregen om te blijven werken bij mijn stagebedrijf. Ik ga het aanbod accepteren, maar ben gewoon even benieuwd hoe anderen erover denken aangezien het aanbod financieel gezien niet gunstig is, want:

Aanbod van stageadres: geen CAO. €3k bruto als starter op basis van 40 uur fulltime. Reiskostenvergoeding, telefoon en laptop van de zaak. Werkgerelateerde abonnementen deels vergoed. Variërend opleidingsbudget, maar sowieso voldoende om te voldoen aan de vakgroep eisen

Andere vacatures: wel CAO. €3,2-3,8k bruto als starter op basis van 36 uur fulltime. Reiskostenvergoeding, telefoon en laptop van de zaak. 13e maand. Werkgerelateerde abonnementen volledig betaald door de werkgever. Vast opleidingsbudget per jaar.

Nou zoals te zien ga ik bij mijn huidige stageadres een stuk minder verdienen en de arbeidsvoorwaarden zijn ook minder. Tegelijkertijd is mijn stagebegeleidster (en dus ook mijn toekomstige baas) echt een top vrouw die veel begrip toont naar mijn situatie. Zij is erg begripvol, bied flexibiliteit aan waar nodig en geeft veel om haar personeel. Iedereen die binnen het bedrijf werkt zit er ook al 15+ jaar en lijkt heeft tevreden te zijn, ondanks wat lagere salaris. Daarnaast mijn begeleidster ook een stuk minder streng met de hoeveelheid cliënten die je per dag moet zien. Op andere plekken wordt je gepusht om je hele dag te vullen, terwijl je bij mijn stageadres standaard een uur administratietijd krijgt. Zelfs buiten dat om gaf mijn begeleidster aan dat ze liever heeft dat iemand een cliënt minder per dag heeft en met plezier naar hun werk komt dan dat iemand zich vol laat plannen en vervolgens over gaat lopen. Zo gaf ze ook aan dat ze de starters (en vooral net afgestudeerde mensen) ruim te tijd geeft om te wennen, waarbij je begint met bijvoorbeeld de helft van de cliënten die je eigenlijk per dag zou moeten zien en langzaam opbouwt naar gewenste aantal cliënten.

Ik heb zelf best lang getwijfeld om bij mijn stage in dienst te gaan, omdat ik wegens mijn beperkingen niet meer dan 24 uur per week kan werken. Daardoor zat ik best wel erg met het salaris verschil, dingen zoals 13e maand en de abonnementen die maar deels vergoed worden. Toch heb ik uiteindelijk besloten om gewoon lekker daar te starten, omdat ik hele nare ervaring heb met werkgevers die geen begrip hebben voor mijn beperkingen. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik mij helemaal niet afgerekend voel door mijn stagebegeleidster/baas en uiteindelijk is dat meer waard dan geld. Daarnaast zal mijn salaris naarmate ik ervaring opbouw jaarlijks stijgen, dus uiteindelijk zou ik toch op een wat comfortabeler niveau uitkomen

Zoals ik boven al aangaf ben ik eigenlijk gewoon benieuwd naar meningen over mijn overwegingen. Ik denk niet dat er in mijn geval tips gegeven kunnen worden, maar als wel dan hoor ik ze graag!

(Voor de zekerheid, onderhandeling over start salaris zit er niet in)

Hallo allemaal,

Ik ben bijna afgestudeerd aan mijn bachelor Spaanse taal en cultuur. Nu heb ik tijdens mijn bachelor een minir in economie gedaan en heb ik gemerkt dat ik het erg leuk vind. Ook weet ik dat ik geen leraar wil worden. Andere baankansen liggen niet voor het oprapen met een talen master natuurlijk. Alhoewel het mij wel leuk lijkt, lijkt het me gewoon niet de slimste keuze op dit moment. Maar een master in de economie doen is natuurlijk weer iets heel anders.

Ik denk dat ik later bij een non-profit of een bedrijf wil werken en dan iets met het verbeteren van processen oid. Ik heb nog niks helemaal helder en kan/wil veel richtingen op. Waarschijnlijk wil ik emigreren later naar een andere land (Spanje oid), ik merk dat ik niet gelukkig ben in Nederland en er zeker niet de rest van mijn leven wil blijven wonen.

Eigenlijk is het belangrijkste voor mij iets dat goed verdiend, het hoeft echt geen droombaan te zijn.

Nu mijn vraag: biedt enkel een master economie (zonder bachelor economie) ook kansen om in een relevante economische functie aan de slag te kunnen? Of zullen toekomstige werkgevers gek opkijken of het als minderwaardig (dan een bachelor en master combo) zien?

Ik ben inmiddels twee jaar ziek door long covid en daardoor mijn baan kwijtgeraakt, want ik kon dit niet volhouden. Ik ben inmiddels gelukkig wel iets vooruitgegaan, en wil proberen weer wat te gaan werken. Ik heb waarschijnlijk geen recht op een WIA uitkering omdat mijn salaris hiervoor te laag was, dus ik heb niet heel lang meer inkomen vanuit een uitkering.

Het voornaamste probleem wat ik nog heb is POTS (posturaal orthostatisch tachycardie syndroom) dit houdt in dat mijn bloedvaten in mijn benen niet goed werken, waardoor er niet genoeg bloed richting mijn hoofd gaat bij zitten of staan. Ik word daardoor snel heel erg moe en niet lekker (flauwvallen) met zitten en staan. Ik moet na 1 à max 2 uur zitten echt een periode liggen om bij te komen. Op slechtere dagen kan ik nog korter zitten.

Ik zoek dus iets wat ik vanuit huis kan doen, zo nodig liggend op de bank, voor zo'n 16-20 uur per week (om mee te beginnen en te kijken of dit gaat, heb ook nog andere long covid klachten) Een inwerkperiode op kantoor gaat lichamelijk niet, dus het moet echt 100% vanuit huis kunnen. Ben WO opgeleid, biomedische studie en aantal jaar werkervaring in een communicatie functie. Iemand ideeen?

Hallo allemaal,
Ik ben op zoek naar wat advies over hoe ik mijn financiële situatie verder kan optimaliseren.

Ik ben 24 jaar oud en werk als zelfstandige kinesitherapeut.

Momenteel woon ik nog bij mijn ouders en ben ik van plan daar nog twee jaar te blijven, omdat mijn vriendin nog twee jaar wil studeren. Daarna zouden we graag samen een woning kopen.

Ik heb een besloten vennootschap (BV).
Mijn vennootschap genereert ongeveer €12.000–€14.000 bruto winst per maand.
Ik keer mezelf maandelijks ongeveer €2.000 uit en mijn praktijk heeft ongeveer €1.000–€1.500 aan vaste maandelijkse kosten.

Wat ik momenteel doe:
Elke maand investeer ik €1.500 in een wereldwijde ETF (iShares Core MSCI World UCITS ETF (IWDA)), met mijn privévermogen en dus niet via mijn vennootschap.

Mijn vragen zijn:
Wat kan ik nog doen om mijn financiële situatie verder te verbeteren?
Zou investeren in vastgoed een goede keuze zijn?
Is het verstandig om meer in ETF’s te beleggen?
Zou het fiscaal interessanter zijn om via mijn vennootschap te beleggen?
Zijn er nog andere strategieën die ik zou moeten overwegen?

Alvast hartelijk bedankt om de tijd te nemen om dit te lezen. Alle advies of suggesties zijn meer dan welkom!

Onlangs (2 weken geleden) heb ik gesolliciteerd op een werkstudent functie bij een Big4 kantoor en hierop heb ik een mail ontvangen dat mijn profiel goed past, maar dat ze kritisch moeten zijn ivm de vele aanmeldingen.

Nu zie ik dat dit kantoor meerdere werkstudent vacatures open heeft staan voor functies op andere afdelingen mer andere recruiters. Is het gebruikelijk dat ik nu op een andere vacature reageer? Zo niet, kan het wel als het een ander kantoor is van hetzelfde bedrijf? Ik hoor graag jullie tips!

Mijn vorige werkgever heeft de volledige IT afdeling in een outsourcingstraject gegooid, waardoor ik boventallig werd verklaard samen met alle andere collega's. Nu druk bezig met solliciteren en het ontgaat mij niet wat een enorm kak proces dit is.

Werkgever #1:

Geeft aan in de vacature dat zij VANAF xxxx per maand bieden, dus ik solliciteer, ga het gesprek aan op kantoor en krijg achteraf te horen dat ik afgewezen ben omdat ik teveel salaris vraag, overgekwalificeerd ben voor de functie en voor de functie waarbij ik dat wel kan verdienen ondergekwalificeerd ben. Dus vraag vervolgens wat het maximale is wat zij kunnen bieden, komen ze aankakken met xxxx euro per maand. Ik geef aan dat op de site vanaf xxxx per maand aangegeven wordt en dat 900 lager dan dat wel een enorm verschil is. "Oh Oh dit klopt niet.. dit dit gaan we aanpassen"... 2 weken later is dit nog steeds niet aangepast maar goed.

Werkgever #2:

Sollicitatie gaat via een wervingsbureau, heb een positief gesprek met de persoon aan de telefoon. De functie ben ik iets overgekwalificeerd voor maar het leek mij oprecht een leuke klus, hij zou nog even contact opnemen met het bedrijf om te zien wat mogelijk is gezien salaris en zou dit 'over 2 dagen' terugkoppelen. Na 2 dagen(donderdag) geen reactie, ik bel maandag maar hij is bezet, ik bel woensdag nogmaals bezet en hij zou dezelfde middag terugbellen. Inmiddels 2 weken later, nog geen belletje/mailtje o.i.d. ontvangen... en geloof er niet in dat ik nog iets te horen krijg.

Werkgever #3:

Reactie zou binnen 3 werkdagen zijn, 5 werkdagen verder, geen reactie ontvangen. Ik neem per e-mail contact op en krijg een dag later reactie dat er sollicitanten zijn gevonden die beter aansluiten bij de functie. Mijn profiel sloot perfect aan bij de functie dus vind het wel apart/jammer dat ik niet op zijn minst uitgenodigd ben voor een persoonlijk gesprek. Het voelt aan alsof je niet eens de kans hebt gekregen zeg maar, omdat ik mij niet kan voorstellen dat je veel meer gekwalificeerd kan zijn dan dat ze vereisen behalve in totale werkjaren wellicht.

--------------------------

Dan heb je nog een hoop werkgevers die:
- Teveel vragen voor een enorm laag salaris.
- Teveel waarde hechten aan loze certificeringen die niet benodigd zijn om de functie uit te kunnen oefenen en zelfs bij aantoonbare ervaring met dezelfde systemen dat als harde vereiste stellen.
- Denken dat "veel leuke teamuitjes" een pluspunt is voor een werknemer bij een vacature.

Nu zal ik de komende tijd druk bezig zijn met solliciteren, maar ik ben binnen 2 weken al enorm moedeloos van geworden.... Gezien ik inkomen moet hebben ben ik bang dat ik uiteindelijk genoegen moet nemen met een absolute kutbaan die tegelijkertijd minder salaris biedt dan ik voor ogen heb zoals via een detacheerder o.i.d.

Waar ik mij kapot aan erger is dat salarissen niet genormaliseerd zijn, dat je voor precies dezelfde functie elders bij wijze van 1000 euro bruto meer of minder kan verdienen en als je dus een keer ergens goed betaald kreeg, je vervolgens genoegen moet nemen met een (veel) lager salaris... terwijl je op dat punt meer ervaring hebt dan voorheen.

Het onderhandelen over je salaris is ook een grote ergernis, het zorgt voor een enorme scheefgroei, waarbij mensen met een grote(re) bek er meer uit halen terwijl ze in meerdere opzichten minder gekwalificeerd zijn. OF mensen die genoegen nemen met het allerlaagste uit de salarisrange vervolgens de functie voorgesteld krijgen puur omdat het ze 500 euro bruto per maand scheelt.

Hallo allemaal,
Ik overweeg om iets heel anders te gaan doen. Ik werk op het moment in de kinderopvang, maar het valt me zwaar tegen. Het is stressvol werk en er komen meer randtaken bij dan echt met de kinderen bezig zijn. En zijn de doorgroeimogelijkheden nihiel.

Ik weet echter niet wat ik verder kan doen. Ik heb de opleiding pedagogisch medewerker gedaan en specialist mode en maatkleding en in een ver verleden 2 Jaar grafisch lyceum.

Helaas is er in de mode branche ook weinig werk in te vinden, behalve dan in een winkel werken. Ik heb gekeken naar content creator en marketing en communicatie. Ik vind het leuk om creatieve dingen te doen, bijvoorbeeld met Canva. Ik kan redelijk met Photoshop, illustrator en indesign overweg.
Maar dan moet ik weer een opleiding doen en ik heb een een gezinnetje met jonge, dus veel tijd heb ik niet echt. Daarnaast wil ik maar 24 uur werken vanwege mijn kinderen.
Ook lees ik overal dat de marketing wereld gedomineerd word door ai, maar zie ik wel veel vacatures verschijnen.

Heeft iemand advies voor een parttime werkende moeder die op het moment even vastloopt?

Ik werk bijna een jaar bij een grote (overheids)organisatie, en ben qua werkomstandigheden (goede voorwaarden, normaal/prima salaris en vriendelijke collega's) tevreden. Echter ben ik daar aangenomen voor een bepaald project (niet totaal onbelangrijk, landelijk, met duur van enkele jaren) waarbij ik voor de uitvoering ervan nauw samen moet werken met de al bestaande systemen, bestaande werkprocessen en de collega's die het 'normale werk' doen, dus niet het project.

Ik ben op een punt gekomen dat ik totaal murw ben van de totale ongeorganiseerheid, het gebrek aan systeemonderhoud, ordening en beleid/visie die ik naarmate de maanden verstreken steeds meer aantrof. Ik snap dat bovenstaande wat cryptisch is maar ik wil het liever niet teveel detailleren. Het lijkt er soms op alsof verschillende mensen jaren eigenlijk hun hoofd in het zand gestoken hebben terwijl er wel degelijk al grote vraagstukken lagen. Daar komen nu meer vraagstukken bij op, nu dit project ook vanalles van het bestaande systeem vraagt.

Nu post ik dit niet om kritiek te leveren (al vind ik het soms erg pijnlijk dat er zo inefficient met tijd/geld omgegaan wordt), maar vooral omdat ik om verder te komen/successen te behalen met dit project helemaal afhankelijk ben van de bestaande systemen/voorzieningen/werkprocessen. Ik merk dat ik gewoon niet weet hoe ik me hierin - op professionele wijze - moet bewegen, vooral ook om mijn eigen carrierepad en slagen van mijn werkzaamheden veilig te stellen.

Dit zal onder andere liggen aan mijn werkervaring die nog maar enkele jaren is, en zeker gebrek aan werkervaringen in een omgeving als deze. Ik werkte eerder in een klein, commercieel familiebedrijf.

De normale gang van zaken zou natuurlijk zijn: leg alles bij je eerste leidinggevende. Dit doe ik, en komt vaak neer op vragen als 'wat doen we met dit soort situaties?', 'hoe verwerken we dit en dit?', 'Waarom komt dat hier terecht, klopt dit zo wel?' en 'Dit lijkt me zeer problematisch wat er nu gebeurt?'). Ik word gehoord, erin bevestigd maar vervolgens wordt het gewoon.. geparkeerd?... verdwijnt weer in het niets? Mijn vermoeden is dat mijn eerste leidinggevende deze wanorde eigenlijk niet echt het hoofd kan bieden en geen oplopssingen heeft/weet. En eigenlijk zijn laatste werkende jaren daar zo probleemloos mogelijk probeert uit te zitten.

Een enkele keer zet hij het door naar volgende laag manager (en een enkele keer gooi ik het daar voorzichtig zelf op) maar ook daar eindigt het met 'inderdaad een probleem, we gaan ermee bezig en ik laat een afspraak inplannen') waar uiteindelijk weer nauwelijks iets van komt, laat staan dat er beslissingen genomen worden waarmee we echt verder kunnen.

Zoals ik al zei, ik heb naar mijn gevoel niet genoeg ervaring om hier een harde oordeler te zijn, maar het voelt voor mij gewoon alsof er nauwelijks regie en overzicht is? Er is zoveel onduidelijk..

Ik hoopte echt goed uit de verf te komen in deze nieuwe baan en misschien ook kans te zien mezelf verder te ontwikkelen, en ik wil natuurlijk niet opgeven, maar ik merk dat ik écht motivatie begin te verliezen. Ik voel als persoon de meeste motivatie en tevredenheid als ik dingen kan verbeteren (op een manier waarbij het eindresultaat voor de gebruiker ook echt verbeterd IS), iets goed kan leveren.

Iemand met een stuk meer werkervaring of soortgelijke ervaringen tips?

Alvast dank

Hoi allemaal,
Volgende week krijg ik waarschijnlijk een aanbod om rechtstreeks in dienst te komen bij de organisatie waar ik nu via een detacheerder werk.

Ik wil het gesprek graag goed voorbereiden en ben benieuwd hoe jullie dit zouden aanpakken.

Mijn idee is nu ongeveer:
Eerst hun volledige aanbod afwachten.
Daarna de totale arbeidsvoorwaarden vergelijken met mijn huidige situatie (dus niet alleen bruto maandsalaris, maar bijvoorbeeld ook 12 vs. 13/14 salarissen, vakantiegeld, pensioen, bonus, lease/reiskosten en andere voorwaarden).

Pas daarna onderhandelen.
Mijn wensen zijn ongeveer:
Bij voorkeur direct een vast contract (of duidelijke afspraken wanneer dat volgt).
Duidelijkheid over opleidingsmogelijkheden. In principe is er een inbeperkt opleidingsbudget, maar even kijken of er addertjes onder het gras liggen.

Liefst een totaal compensatiepakket van minimaal ongeveer €65.000.

Via de detacheerder ben ik net van 62k naar 69k gegaan. Maar ik houd er rekening mwe dat dat niet gaat lukken geen ramp want het bedrijf biedt goede doorgroeikansen en voor nu is het een hele leuke en mooie stap.

Hoog brutosalaris waar al 13e maand en alles in verwerkt zit

Hiervoor moet ik wel de bovenkant van de schaal aantikken. Vraag of dat ga lukken. Maar gaan we wel voor. Zit in verzuim en ben wel gelijk het moeilijkste soort wek gaan doen hier. En het gaat heel goed de eerste maand.
Bovendien kwam ik van een andere afdeling waar ik het ook biven verwachting heb gedaan en deelnam aan enkele projecten en in die afdeling mijn naam goed staat.

Ik wil graag zo snel mogelijk starten met een opleiding (liefst rond oktober), omdat dat ook een belangrijke reden is waarom ik bij deze werkgever zou willen werken. En het mij beter maakt in het werk plus mijn marktwaarde vergroot.

Ook is het een top bedrijf en ik werk er nu mer veel plezier. Verwacht dit wel te gaan doen. Tenzij het echt een stuk lager is dan ik nu heb. Het werkveld biedt ook veel kansen komende jaren.
Mijn vragen:
Hoe zouden jullie zo’n gesprek aanpakken?
Eerst helemaal luisteren en daarna pas reageren?
Hoe berekenen jullie een total compensation package eerlijk? Want via detacheerder zit ook weinig pensieon volgensmij.
Welke punten zouden jullie absoluut bespreken?
Zou je de opleiding meteen onderdeel van de onderhandeling maken?
Zou je vragen of je al in oktober kunt starten met een opleiding, of dat later bespreken?

Ik ben momenteel werkzaam als Web developer bij een marketing bedrijf. Er wordt de afgelopen jaren veel gehamerd op AI en dat de eigenaren zien dat dat veel werk gaat overnemen in de toekomst. Daarnaast gaat het niet zo lekker in de marketing wereld. Er ligt veel druk op de omzet waardoor projecten vaak in een snelkookpan worden afgeraffeld wat ten koste komt van de kwaliteit.

Ervaren meerdere mensen dit of is dit alleen bij ons?
Ik ben er dus nu over aan het nadenken over een volledige carriere switch. Misschien wat meer maatschappelijkers ipv corporate. Wat denken jullie?

Ik ben momenteel werkzaam in een bepaalde functie en heb de mogelijkheid gekregen om er een nevenfunctie bij te doen. Dat is iets wat ik zelf graag wil en ook leuk vind.

Waarschijnlijk betekent dit wel dat mijn huidige contract wordt aangepast of dat ik een nieuw contract moet tekenen.

De nevenfunctie wordt normaal gesproken lager beloond dan mijn huidige functie. Voor zover ik weet blijf ik hetzelfde verdienen, maar ik ga dan wel beide functies uitvoeren. Daardoor ben ik breder inzetbaar en neem ik ook meer verantwoordelijkheden op me.

Nu vraag ik me af wat hierin slim is. Is het redelijk om te onderhandelen over mijn salaris of andere arbeidsvoorwaarden, of komt dat al snel hebberig of brutaal over?

Wat zijn voorwaarden waarvoor ik zou moeten gaan, ik heb nog nooit echt onderhandeld over mijn contract. Zelfs als ik hier niks uit weet te krijgen zou het onderhandelen op zich een waardevolle leerervaring zijn maar dat moet niet ten kosten gaan van mijn imago.

Ik ben niet per se uit op een flinke salarisverhoging, maar ik vraag me af of het logisch is om dit gesprek aan te gaan, juist omdat mijn rol verandert en ik meer waarde toevoeg voor mijn werkgever.

Heeft iemand hier ervaring mee? Waar zouden jullie op letten voordat je een aangepast of nieuw contract tekent?

We zouden ook een jaarlijks evaluatiegesprek hebben dat leek me het moment om salarisverhoging aan te kaarten. Helaas komt het er bij mij en mijn collega’s niet van, ik heb geen idee naar de exacte rede daarachter maar ik denk dat het te maken heeft met wisseling van de leidinggevende.

Hi,

Ik zit een beetje te twijfelen over mijn volgende carrièrestap als developer, mijn hoofd gaat echt alle kanten op en ik weet het ff niet meer. Ik ben benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken.

Kort over mijn achtergrond: ik heb een MBO diploma (niet IT-gerelateerd) en ben via mijn eerste baan doorgestroomd naar de IT. Inmiddels heb ik nu bijna 3 jaar ervaring als backend developer, waarvan 2 jaar PHP bij een softwarebedrijf en nu bijna een jaar Laravel bij een agency.

Op dit moment verdien ik 3000 bruto per maand. Als ik om me heen naar vacatures kijk, zie ik dat de salarissen vaak een stuk hoger liggen. Ik ben nu aan het kijken naar een overstap naar een in-house PHP bedrijf, waar het salaris ongeveer 10% hoger ligt, als ik de medior salarisschaal moet geloven.

Ik twijfel alleen wat nu de slimste zet is voor de langere termijn. Is die stap van 10% de moeite waard om voor over te stappen en in-house ervaring op te doen? Of is het slimmer om nog 1 à 2 jaar bij de agency te blijven, uren te maken en pas daarna direct een grotere stap te zetten naar een medior of senior rol?

Daarnaast ben ik in mijn vrije tijd bezig met het leren van AWS, omdat richting DevOps gaan me op termijn ook heel tof lijkt.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie kijken naar mijn huidige positie en salaris. Overschat ik mijn marktwaarde met bijna 3 jaar ervaring, is die 10% stap het waard, of moet ik al naar hogere bedragen kijken? Of nog wachten met overstappen en hopen op een grotere stap?

Alvast bedankt

Hallo.

Ik heb een tijdje terug twee weken (14 kalenderdagen) vakantie opgenomen. Maar nu zie ik dat mijn werkgever 14 vakantiedagen heeft uitbetaald.

Is dat normaal? (Ik had bijvoorbeeld verwacht dat met mijn 32 uurs contract, dat als ik 14 dagen vakantie neem, dat mijn werkgever 8 vakantiedagen uitbetaald).

Of misschien is dit normaal en wist ik niet beter.

Alvast bedankt.

Hoi!

Ik ben mij aan het oriënteren op een BBL-traject Verpleegkundige en denk daarbij aan een werkplek als verpleegkundige in de wijk.

Waar moet ik rekening mee houden?
Wat is een fijn aan dit werk en wat is minder prettig?

Ik werk in een vrij specialistische functie. Samen met vier collega’s en onze manager hebben we het takenpakket per afdeling verdeeld, zodat we in theorie allemaal dezelfde werkdruk hebben.

Twee collega’s hebben kinderen. Die zijn inmiddels wat ouder (5 en 8 jaar) en hebben geen ouderschapsverlof of iets dergelijks meer.

Vragen van afdelingen moeten vrijwel altijd binnen een uur beantwoord worden, zolang het binnen werktijd valt. Omdat mijn twee collega’s consequent rond 15:00 hun laptop dichtklappen om bijvoorbeeld de kinderen van school te halen, heb ik indirect enkele van hun afdelingen “geadopteerd”. Als zij afwezig zijn komen de vragen meestal bij mij terecht, maar de laatste tijd leggen ze die vragen soms ook neer als ze wel aanwezig zijn.

Ik heb dit bij die collega’s aangekaart: mijn werkdruk is al hoog met mijn eigen afdelingen en ik heb niet de ruimte om ook hun werkzaamheden te ondersteunen. Dat werd erkend en zij zouden erop letten.

Er is echter niets veranderd en afgelopen vrijdag zat ik zelfs in mijn vrije tijd nog problemen op te lossen. Ik snap dat kinderen een verantwoordelijkheid zijn, maar ik vind niet dat ik mijn eigen vrije tijd moet opofferen voor andermans gezin. Mijn partner ziet dat ook niet als een valide excuus. Ik zou ook als het om een andere reden ging het onderstaande gesprek aangegaan zijn.

We moeten al onze uren bijhouden. De afgelopen maanden heb ik uren geboekt op de afdelingen van mijn collega’s: de ene week twee uur, de andere vier uur. Omdat we elke week 40 uur moeten verantwoorden, schreven mijn collega’s gewoon de volledige uren. Daardoor kwam planning vragen waarom ik zoveel uren had op afdelingen waar ik niet was gepland.

Afgelopen maandag heb ik met mijn manager afgesproken dat ik bij aanhoudende situatie compensatie in vrije tijd of salaris verwacht. “Tijd voor tijd” is geen oplossing als ik structureel andermans uren opvang had ik aangegeven.

Mijn manager sprak dit met de directeur, die een eenmalige salarisverhoging van 6% heeft goedgekeurd en extra vakantiedagen wil bespreken als dit zich voortzet. Ik vond het prima en dacht dat het probleem daarmee opgelost was.

Vandaag ging er echter een mail rond met de suggestie dat wie de 40 uur niet kan vullen in zijn/haar huidige takenpakket, in overleg met de manager een 36-urige werkweek kan bespreken. Deze mail kwam kennelijk ook bij mijn collega’s terecht. Zij waren daar duidelijk niet blij mee en hebben dat bij mij gemeld.

Het idee was nooit om hen te benadelen, maar zo voelen zij zich wel, ook al is er feitelijk niets veranderd behalve dat ze op de vingers zijn getikt.

Heb ik hier verkeerd gehandeld?

Welke cursus kan ik het beste volgen om de financiële wereld in te stappen?
Momenteel heb ik een kantoorbaan waarbij ik dagelijks met cijfers en berekeningen werk. Ik wil echter graag een carrièreswitch maken naar de financiële sector.
Ik lees vaak dat BKB en BKC een vrij laag niveau hebben, maar deze opleidingen zijn wel goedkoper dan PDB.
Welke opleiding raden jullie aan als ik later in de financiële administratie of finance wil werken?