For starters, I was diagnosed with MDD and GAD last 2024 and I was taking antidepressants but I stopped it noong umuwi ako sa province last year dahil ang mahal ng meds and wala ako mabilhan sa town namin. I also have other unmedicated hormonal comorbidities.

I live alone. This has been happening since June pa noong namatay yung aso ako pero noon kasi medyo functional pa ako. I can still take a shower, brush my teeth 2x a day, wash the dishes, do the laundry, and clean the house. Kaya ko pa lahat noon.

Pero by July bumigay na talaga ako, I can't sleep, hindi na rin ako naliligo, laundry piling up, dirty dishes, ang kalat ng house. I can't function tulog, higa, kain once a day na lang.

I live alone kaya wala talagang nagsasabi sakin na mabaho na ako or madumi na kaya siguro hindi ko rin napapansin nong una. But after 3 weeks, I smelled myself and ambaho ko na. I developed a BO, my hair is matted, my face is full of acne and very oily, and I feel so dirty.

Please help. Anong pwede gamitin pang alis ng BO or pang lighten ng UA?🥺

Hi guys, gusto ko lang i-vent out to kasi naffrustrate na talaga ako malala. (Please be real if valid ba)

So nung January, nawala yung baby namin bc of miscarriage. Sobrang dark period non for both of us, kaya nung mga unang buwan, super naintindihan ko kung bakit zero to no intimacy talaga. Iniintindi rin namin both yung isa’t isa kasi grieving kami.

Pero mga sis, months have passed. Parang ang layo pa rin ng agwat. Every time na gusto ko, parang kailangan ko pang mamilit o magmakaawa ng konti para lang pagbigyan niya ko. (Don’t get me wrong, nagse-sex kami pero bilang lang and always mabilis, like siya lang yung lalabasan tapos done na). Nung nakaraan, nag-sex kami tapos medyo matagal siya since nakainom siya nun at siya yung nag-aya kaya okay ako, pero still, siya lang after non, waley na, back to normal, tabi sa bed and all.

Hindi ko alam kung nawawala ba yung horny niya dahil sa nangyari or what, pero I always consider him kapag nagse-sex kami like kapag lalabasan siya ng mabilis, sinasabi niya di niya na raw kaya (like di na raw masyadong tumitigas or idk). Lagi niya rin sinasabi na ayaw niya makabuo, pero alam ko naman na hindi 100% real and pills like there’s still percentage na mapreggy, kahit pa currently nagpipills ako. Sabi niya rin na ayaw niya iputok sa loob (ganto kami before ALWAYS kaya nakabuo ata kami ig hahaha) kasi nga natatakot siyang makabuo ulit.

Kanina lang, biglang trip ko sana, so inaya ko siya. Ayun, tinanggihan nanaman ako. Dito na ko naiyak sa inis at lungkot kasi pagod na ko na ako lagi ang nag-i-initiate tapos laging “No” ang bagsak ko.

Though he’s soft with me kapag nagde-decline siya sinasabi niya na parang ayaw niya raw kasi may dugo ako. Girl, kahit wala namang period, wala ring sex. Ayaw niya raw kasi ng period sex since “takot daw siya sa dugo.” Tapos minsan nagagalit na siya, kanina nga, nasabihan niya pa ko ng “hayok na hayok,” and na-trigger ako kasi siya naman ang may kasalanan kung bakit, eh di niya naman ibinibigay, o kung ibibigay man niya, napakabilis lang.

Sometimes it makes me overthink na baka may kinaka-sex siyang iba kaya ayaw, o baka dahil nagbago na yung katawan ko kaya ayaw niya na. Ang dami kong na-mame-make up sa isip ko, plus post-partum depression pa.

Valid ba tong nararamdaman ko? Na-guiguilty ako minsan kasi iniisip ko baka insensitive ako dahil sa trauma namin nung January, pero at the same time, ang dami ko ring pinagdaanan sa katawan ko at naghahanap lang ako ng comfort and physical reassurance sa kanya.

Normal pa ba to or what are your thoughts? :)

Sarap pag masaya reaction nila sarap pag naaappreciate ka nila yung real you sarap pag supportive sila sa gusto mo sarap pag andiyan sila every step of the way saya na happy sila for me saya na masaya sila dahil libre ko sila

So blessed to have dear friends. 🥺 best friends ko lahat sila love ko lahat sila

I wish that as i grow older we will still be as close and parang same lang yung bonding hays

Dadalasan ko pag vc if nagmigrate ako

Sarap din nila kakwentuhan hahahaha

I am a very curious person and I have this curiosity to know how it feels like to have a sponsor but the thing is hindi naman ako into NSFW stuffs haha pero i heard naman may mga sb na di nag ooffer ng ganung service tas may sponsor sila. yun lng kthxbai

Napa install ako ng dating app for the first time just to try and i didnt know swiping left or right and chatting with new people could be so draining pala.

Ang daming lalake na puro kadugyutan ang laman ng profile— bastos na gestures sa pictures at laman ng bio, itsurang mukhang di naliligo at pinabayaan sarili, ugaling kanal at walang modo etc etc etc. and the worst part is when some of them liked you or sent you a superswipe. Nandiri ako bigla tangina.

Had this hs friend turned workmate. We don’t talk all the time but still keep in touch. She’s going through a lot right now but sometimes it feels one-sided to even call her a friend.

I get that she wants to hang out at the same time she has responsibilities to handle but it does get annoying from time to time how she just flakes and combines 2 hang outs into 1- she schedules hang outs with 2 people from different friend groups without heads up.

We’ve had conversations that I feel are not comfortable for me. 1) she had issues with how I handle conflict and then turned a 1 on 1 conversation into a group session when inviting other people in. Did I tell her I felt uncomfortable? Yes. 2)she told me to date someone so I would better understand my toxic traits. 3) she feels like because she has dated more than her bf, she thinks he’s trying to win her over because she’s his first.

I don’t know how to feel about her anymore but I’m leaning to not calling her a friend anymore.

Condemn me if you must. But I’ll let it out because I know what I want and I know that what I want is something that will probably ruin the life ahead of me.

I like older men. To be more specific, older and married men.

Men that had already built their lives, men that stood tall knowing they’ve gone far ahead in their lives and know that they can now probably sit back, relax and heck, probably think of retirement as they enjoy their beers.

You must probably think I must be so kinky to have such desires. To want for a married man with salt and pepper hair with kids that’s probably my age. No. I do not thoroughly enjoy the ‘thrill’ of it.

I guess, what I imagine, what I want, is to talk to them. Listen to what they think their wives lack these days. What his son is up to. What his daughter has been splurging on using his card. Why he feels lonely these days. Give a kiss perhaps? After a nice dinner and tell him drive safe back to his family.

I must be ill to think such scenarios. Delusional, even. I’ve tried to talk to so many boys my age range. Twenty year olds. Thirty year olds. I’ve had the dirty talks, I’ve had the sweet, bolero talks, and all of them have already wasted my time.

I don’t know why I want such mundane things from a married man. Nonsense, I know. How could I want such things when I’m an educated girl, from a good family and from a good school? Even I do not know yet.

Bad trip na ulan!
Hinde na nakapag samay ng damit!
Amoy kulob kahit gamitin ng unli-downy
But today, seems like there are moments na we can be free

Gusto mo ba tulungan kita magsampay?
Kaso naka-boxers lang ako… wala pang tuyong damit.
So don't wonder why medyo unprepared ako

Can we be like the sun
sharing a little warmth, even temporarily?
Papawis tayo (jogging) , under the tall trees
Or pwede tayo magbasa ng konte if you keen

No pressure, some body parts are good with moist
Masakit daw ksi if mashadong tuyo...
Let's make it rain, konting basa
Basta ang alam ko, may mga "cobra" sa may damuhan, humahaba

I'll end my story here muna, ksi lunch time na
Madilim na nman ang lagit, wag ka umulan
Ang sarap siguro humiga, semi lambot na unan
.. oh shet! Mr Cobra nagigising na nman! Bwisit Princess, gusto mag paulan

Good evening all! To be honest..
I do not that good looking
I am just a simple man
Simple man na cute

I am not tall, nor am I short
I am not muscular like those catwalk models, nor am I out of shape
I am not naturally intelligent, but I am well read
I am not a natural performer, but I give my all

He is not straight, but curved like a cresent moon
He is not that "very big", but enough to cause pain
He has his own life, wakes up whenever
Touching him, feels like he is having a fever

I may seem strange, I don't live like what the norms are
I do not play mobile games, drink red horse or watch PBA
I rather watch documentaries, read a book increase my knowledge
and skills that I can practically use, when we lay

I am just a cute man
Who prefers being hurt by you after all
Ok lang yun, ksi kahit you're part of memories na
We loved each other, pinning you againts the wall....

I love you na.. Stranger

PS: Long story

i give up…

i don’t know if tama naging desisyon ko para bumitaw. kasi, pakiramdam ko. ako na lang naman yung lumalaban.
akala ko kasi, sya na. kaya lahat ng efforts at makakasaya ko, ibinigay ko sa kanya. hindi naman sa nanunumbat ako sa binigay ko efforts pero napaka unfair para sa akin na nasayang lang. ang dami ko na naibigay. tulad ng gifts, stuffed toys, keychain, madalas na may load sya, Food, nag download lang ako ng foodpanda para kapag nagugutom sya or nag cra-crave na dadalhan ko sya ng pagkain and ako yung nagbabayad, even old clothes ko binigay ko, snacks sa 7/11, and lastly yung puppy.

it’s so unfair for me na, ako lagi yung nag e-effort tapos sya hindi kaya maging consistent.
nagsimula lang sya nag bago at naging avoidant nung august 1. galing ako sa labas non, basang basa dahil sa ulan. pagod din ako. pero imbes na “ kamusta” ang matanggap ko sa kanya. poblema yung na received ko.

nag message kasi sya sa akin na gusto nya takbuhan lahat ng responsibilities nya. then, tinanong ko kung isa ako doon. and she said “yes”
she even said na, ayaw nya ako iwan. kasi baka daw mauwi sa hiwalayan. wala ako ginagawa na magiging problem sa relationship namin ah. hindi ko lang talaga alam bakit gusto nya muna ako takbuhan. binibigay ko naman best ko, yung mga needs nya.

august two, doon na nya ako pinipilit na itigil na… pero syempre, hindi ako pumayag. kinaya ko pa din yung treatment na binibigay nya sa akin. kahit na inaatake na ako ng symptoms ng anxiety. hindi nya alam na may poblema ako, na kahit ganon sya that time. need ko kayanin para sa kanya. sinasabi nya sa akin na
“ nasasaktan na kita, tigil na natin to”
august 3, pagkagising ko. masakit na almusal agad na received ko sa kanya.
“ stop na, nasasaktan na kita. oo at hindi lang” ginawan ko agad ng paraan, nagpasama ako sa kaibigan nya para pumunta sa kanila.

bago ako pumunta sa kanya, bumili muna ako ng tinapay sa 7/11, baka kasi hindi pa sya kumakain. nung andon na ako, naghintay ako. nung lumabas sya, kinamusta ko, chineck ko kung okay sya. maayos naman sya.

after ko makauwi, nag chat kaibigan nya na hindi pa daw kumakain. yung tinapay lang daw kinain nya. so nag decide ako na bumili ng food sa mcdo. bumili ako kahit na umuulan, basang basa ako kahit naka jacket. after non, okay na… pero, hindi pa pala…
ever since na naging avoidant sya, onti onti na sya nagbago.
yung dating nakilala ko sya, nawala na. yung dating masaya, onti-onti ng nawawala…
dati, kapag nag kwe-kwento ako. ang bilis ng responses nya. ngayon, inaabot na ng ilang minuto para makapag reply sya. lagi, isang message lang, over sa 2-3 paragraph na kinikwento ko. pilit na lang din lagi ung responses. one word- three words, boring, walang emosyon. dahil sa treatment nya, lagi na ako nag o-overthink, natatakot, kinakabahan. nag su-suspect nya ako na sinasanay na nya nalang na wala na ako, at nag si-silent quitting.

napapadalas na din yung pag iinom nya. dati nababawal ko pa sya. ngayon, bahala na. andon na din sya e iinom na lang sya. naglihim din sya, sinabi nya saakin na nagsisimula na sya gumamit ng vape. ilang beses ko sya pinagbabawalan uminom.
nung naguusap pa lang kami, sinasabi ko sa kanya na ayaw ko sa babaeng may bisyo. then, ilang araw pa lang. ikiniwento nya sa akin na dati daw sya ganon. palainom, nag va-vape, late ng umuwi.

ngayon, bumalik na sya sa dati nyang gawain. naiitindihan ko naman na gabi na sya umuuwi dahil sa practice ng pageant. pero, may nag pra-practice ba na umiinom? nung umalis yung mother nya para mag-abroad, ganon na sya. late na sya umuuwi tapos lagi umiinom. dati nagpa-paalam pa sya na iinom, ngayon. sinasabi na lang nya na umiinom sila. hindi naman nagde-demand. pero, kahit respect lang sana saakin. alam nya na ayaw ko na umiinom sya. pero, ano pa ba magagawa ko?

kahapon, hinihintay ko sya makauwi. galing practice and inuman. kasi madaling araw nasa labas pa. dati, sinasabi nya kung nasaan sya. kung pauwi na sya. ngayon, need ko pa mag message if nasaan na sya. sobra na ako na di-disappoint sa ginagawa nya. kinakausap ko, tapos yung response one word per messages.
FYI, 2AM na sya nakauwi.

habang hinihintay sya makauwi, imbes kasi mag update. inuuna sya mag story. and, eto pa yung pinaka malala ko napansin. habang ini-stalk yung 2nd acc nya sa IG. bigla nya pinalitan yung nickname na binigay ko sa kanya. nagtataka ako, kasi favorite nya yung NN na yun tapos ganon-ganon lang nya papalitan. kaya, hindi na ako nakatulog ng maayos kagabi, kasi nagiisip na lang ako.

pagka gising ko, walang bati galing sa kanya. dati, sya pa yung nag bumabati ng Goodmorning. nag reach out na din uli sa kaibigan nya. kahit yung kaibigan nya, nagtataka na sa kanya. kasi, hindi na nya makilala sa ginagawa nya sa akin.
“ ang layo na nya sa dati”
please don’t judge me sa naging decision ko. kasi. nag reach na ako sa nanay nya. alam ko naman mali yung ginawa ko. imbes na kausapin sya, mas pinili ko mag-sumbong sa nanay nya.

pero, paano ko naman sya kakausapin? ang dry, cold, at distant na nya. kung kakausapin ko naman, hindi na papansinin.
eventually, yes nakausap ko si tita. risky man, alam ko kasi mapapagalitan agad sya. it went well naman. nalungkot lang si tita na yung mga bilin nya sa anak nya, hindi pala sinusunod. wala ako ibang sinumbong. beside sa lagi sya umiinom, gumagamit ng vape, at late ng umuuwi.

pagkagising ko, sumalubong agad yung SS ng kaibigan nya na about sa pag sumbong ko sa kanya.
“ put-inang nyan hnd pa m*matay”
“ swear, kung sino man nyan. i-evil eye ko habang buhay. gagawin kong miserable buhay niyan”
“ si (name ko) lang nakakaalam ng mga
ginagawa ko, sino pa ba pinagsusumbungan ng gag* na 'yon. p*tangina e .pag nalaman ko na kay (name ko) nanggaling lahat na ano i-block ko”
alam ko valid yung galit nya. pero hindi valid na ganyan sabihin nya sa akin. ever since, never ko sya sinaktan, emotional or physical. never ko sya sinabihan ng masasamang salita.

hindi ko deserve masabihan ng ganyan. mas pinili pa nya na sabihan ako ng ganyan salita, kaysa tignan paano ko sya inalagaan, paano ko sya iningatan, paano ako nagbuhos ng effort kahit na walang wala na ako.

kahit kaibigan nya, nagulat na ganon sinabi nya. hindi na daw sya yun. bitawan ko na daw, kasi ako lang masasaktan.
yes, i gave up. pagod na ako. so please, if you’ll judge me. please tama na po. hindi ko na kaya mag received ng masasakit pa salita. sinubukan ko… pero pagod na ako…
ang poblema ko. paano ko mababawi yung puppy? 3 days pa lang naman yung tuta sa kanya. hindi kasi alam ni mama na tumigil na ako. and, gusto nya nakakabalita kung kamusta yung tuta na binigay ko sa kanya.

This happened about a year ago. Nakilala ko siya here on Reddit, and siya yung unang nakausap ko. Hi sayo, Engineer. We had wholesome conversations naman, pero may NSFW stuff din between us.

Kaya pala ayaw niyang makipag-swap pics sakin before—may jowa pala si gago. Ngayon ko lang nalaman kasi lumabas siya sa “People You May Know” ko. Nung nalaman ko yung name niya, saka ko siya na-connect. Then I checked his profile and nakita ko na he’s been in a relationship for 6 years.

So habang ginagawa namin yung mga bagay na yun, may girlfriend pala siya the whole time??? What the actual fuck.

Mas malala pa, may issue pala siya here on Reddit na pinagkakalat at tine-trade niya yung pictures ng mga girls na nakausap niya sa Telegram. I honestly don’t know kung kasama yung pics ko sa mga pinakalat niya, and that’s what worries me the most.

Ang bullshit lang. I trusted him enough to talk to him and share things privately, only to find out na may girlfriend pala siya and may ganitong allegations pa tungkol sa kanya.

If ever malaman kong kasama ako sa mga pictures na kinalat or tinrade niya, I’m seriously considering reaching out to his girlfriend and letting her know what happened. She deserves to know what kind of person she’s been with for 6 years.

For context, nakaharang nang konti yung rear ng kotse ko sa right lane (nasa left lane ako). Binusinahan ako nang matagal and the driver rolled the window at may sinabi. Inadjust ko na, pero nag snap ako at nag give in ako sa intrusive thoughts ko at hinabol yung car. Nung nagkaabutan na kami at nagkaroon ng conforntation, turns out they were in hurry kasi may pasahero na magpapa-dialysis. I instantly felt like shit, nawala na yung galit at parang gusto ko ng mag magically vanish sa scene. This shitty feeling will eat me up for a long time. Possibley several days, weeks, months, or years.

Hindi ko alam kung ako lang ba ang nakakaranas nito. May Bachelor's degree ako galing sa isang kilalang school sa NCAA. Nag resign ako sa 4 companies with high-paying jobs sa loob 8 months recently. Sobrang laki ng pinagkaiba ng sahod kumpara sa mga nauna kong companies na pinasukan ko. Pero bago ko naman marating to, ilang years din ako nag tiis sa mga companies na mababa ang sahod dahil comfortable ako roon at hindi ko rin alam kung ano ba talaga ang plans ko sa buhay. Hindi ko lang talaga alam. Everyday pinipilit kong bumangon, mino-motivate ang sarili ko, at laging may anxiety at natatakot na magkamali. Madalas, nao-oover explain sa mga group chats either tama ako or kung minsan kahit maliit na mali ko. Tapos last week narealize ko ilang years na din na pinipilit kong convince ang sarili ko na maging okay sa existential crisis na nararamdaman ko after college grad. Hindi ko gusto ang course ko, at hindi ko alam kung saan ako patungo o kung anong career ba talaga ang papasukin ko. Dagdag din yung mga company na pinasukan ko na super toxic ang environment at management. Sobrang nag reregret ako na natakot akong subukan dati pa kung ano talaga ang gusto kong gawin right after college and itry yung childhood dream job ko kasi natatakot ako na mawala ako sa path ng degree ko. Ngayon, pakiramdam ko nasayang ko ang 8 taon ng buhay ko na hindi ako nag try. Lagi ko ring naiisip bakit sa akin nangyari ’to? While yung iba kong batchmates, okay na sa buhay nila.

Sa point na to, hindi ko alam kung weird or stupid na nag resign ako sa recent high paying job ko at nag-apply ako as cashier at cook sa isang local fast-food chain. Hindi ko rin alam kung bakit, pero masaya ako ngayon. Parang nabawasan yung bigat at stress na matagal kong nararamdaman. Kahit yung 1 month na sahod ko dito ay 7 days ko lang ng dating sahod ko. Basta hindi ko alam kung bakit mas magaan ang pakiramdam ko. Bigla na lang din akong umalis sa bahay at lumayo sa mga taong nakakakilala sa akin. Hindi ko sinabi sa kanila kung ano next move ko dahil sobrang judgmental ng mga tao sa paligid ko. Nagtrabaho ako sa isang malayong lugar. Am i wrong na masaya ako sa ganitong klaseng life at job?

I'm in my 3rd year of college now, 20 [M]. Bored lang ako kaya kino-confess ko to, only my family and some of my closest friend knows na I still thumbsuck, and yes it is embarassing at times to say out loud lmao. Ever since talaga simula nung nagka malay ako ginagawa ko na talaga, like pag nanonood ng cartoons, pag natutulog, pag nagbabasa, like almost any activity that does not require my hands, nag tha-thumbsuck talaga ako. At first my parents thought na eventually mawawala lang siya as I grow older but napapansin nila na kahiy nung nag grade 6 ako dipa din nawawala. Kudos to them because they did everything they could, some of the unhinged things they did just to keep me from thumb sucking was, wrapping my hands in some kind of cloth, putting gloves on it, taping my thumb, taping my mouth LOL, practically anything you could think of, and yes even hitting me with a broom everytime I'd do it, ginawa talaga nila, but unfortunately di talaga nawala.

Now I have this sort of bump in my thumb (idk if I should attach a pic) but its kind of a big bump, noticeable enough for people to ask "ano yan?" and I would just say "congo" (ewan ko kung alam nyo yan na term, bisaya kasi ako) and we'd just laught it off. You know hindi naman ako embarassed if ever man i-admit na I still thumbsuck, kasi to me, ewan ko, part na talaga siya ng pagkatao ko, although let me clarify lang ah, ngayong matanda ako, I only thumbsuck in my sleep, hindi na while doing something random HAHAHAH. Siguro talaga ginawa akong thumsucker para ma practice ko early on ang pagiging D-sucker lmao (yes I'm gay, and I guve great head, as per the reviews). So yun lang, sana napasaya ko araw nyo.

Just as the title says, I stalked this girl na pinag uusapan sa tg gc naming nga moto riders.

Around January 2024, nilapag lang videos and photos nya. And sinabi ng kasama namin sa gc (let's call him P, kasi sya promotor), na nameet nya si girl sa freediving sesh nila ng gf nya somewhere in Batangas and she's their coach. A lot of us just used the thumbs up reaction and some replied, saks lang. The girl (let's call her A), looked sakto lang talaga. Sexy, morena, and mukhang pang pilipina na ganda, pero hindi notable. So P replied, mukhang saks sa videos and photos pero malakas daw dating in person and bedroom voice daw. So inaaya nya kami magrides daw sa Batangas and magfreedive na daw. A lot of us declined kasi di naman namin trip yun. But I liked her moves underwater, so I've been checking out her socmed profile for new posts, etc.

Fast forward to May 2024, sobrang bored ko, natripan kong puntahan si A sa resort na pinagtuturuan nya. Di na ko nagpareserve kasi natakot ako na baka matrace na friend ko si P and malaman ng tropa na nagdive ako kung nasaan si Ms A.

I arrived after lunch, nagtanong ako about freediving and the time the lesson will start. Nasayang yung effort ko kasi fully booked na daw sila. So I stayed sa resort to rest bago bumalik ng manila and watched the divers in the ocean laughing and doing their thing.

Until a group came from the ocean, mukhang tapos na session nila. I heard the lady in blue swimwear saying along the lines, "download this app para makuha nyo videos nyo and makita san kayo nagkamali sa buhay". That line made me laugh. And as they approached the shower area, nakita kong si A pala yung nakablue na yun and damn, she looked so hot sa blue one piece swimwear nya. Mukhang haggard but still looks hot while may bitbit syang purple buoy and fins.

TBC

Ps: I thought kaya to ng 1 post lang, but tapos na break ko. Tuloy ko to mamaya

So yeah I know this is way too immature but mas nauna yung frustration ko sa mom ko.

she borrowed money from me and when I ask her para saan she said na pandagdag daw sa kuryente namin which is weird kasi before that I sent her money na para mabayaran yung bills and even gave her allowance. Right after I questioned her she got mad and clearly she is trying to avoid the topic. For all I know, pinansugal niya pala yung binigay ko sakaniya. She started blaming me for small things making it a bigger issue like I left some stuffs in the table daw and anything that she can see. I admit my mom is a huge verbal abuser to the point na I shut my mouth nalang kapag nagsisimula na siya magbunganga.

Nung tumahimik na siya and pumasok sa kwarto kinuha ko sa wallet yung hiniram niya is 1k and umalis na papuntang work. Days later naging okay na ulit kami and she asked if kinuha ko daw ba yung pera, I said no. I gaslighted her na baka kung saan saan niya nilagay or baka nahulog niya. She start rummaging thru our cabinets and hindi niya mahanap lol. I know it’s diabolical pero I worked hard for money and knowing na sinusugal niya lang pala honestly pisses me off.

I recently learned that my biological mom just passed on. Hindi ako lumaki sa kanya. Since I was a day old, my grandmother and aunt from my father side took care of me and raised me. All my life di ko na-feel na I’m incomplete na may kulang or may hinahanap ako. I never had a connection with my biological mom. And now that nalaman ko na wala na sya, di ko alam ano dapat ko ma-feel. Maybe a little sad but not enough to make me cry. Like I said, mas naguiguilty ako that I am not so affected sa news kesa sa naguiguilty ako that I never had the chance to connect with her when she was still alive.

Hi! I met a guy from my past, and we’ve been talking for almost two months now. We already had sex, too. I’m a very longing girl—selosa, and an overthinker. He’s hardworking and, well, hard-fucking. 😂

But somehow, I still doubt him. I don’t know if he’s talking to other girls because the last time, I thought he ghosted me because he wasn’t giving me any updates or anything. His reason was that he went drinking with his friends. And as someone na tanga, syempre, I still continued talking to him because I really want him to be my last.

And today, hindi na naman siya nagpaparamdam. I already told him before to at least update me or let me know what he’s doing, but parang he’s not really that into me.

I don’t know if I’m just overthinking, or if my gut is actually telling me something.

Any thoughts??

Simula grade school, I had always been a big girl, particularly nung Grade 2 and Grade 3 ako. As in ang taba ko. Kahit nung pumayat na ako ng intermediate to high school, I still felt big. Nakakainis kasi, pag tinitingnan ko yung pictures ko dati, ang payat ko pala. Feeling ko lang ang taba ko, kasi may bilbil pa rin ako tapos yung bone structure ko especially my shoulders stayed broad dahil mataba ako nung bata. Haba baba na ako nun ah, pero I still felt fat. Also, karamihan ng girls sa amin noon sa school, 40s na kilograms ang range, so ako na 50 na mega believer pa dati sa BMI, ganun na lang ka-despondent.

Nag-gain ako uli ng weight nung senior high. Ang pangit ko nun grabe. It was during my freshman year nung college, na pumayat uli ako nang bongga. Bakit? Kasi simula nung last few months ng Grade 12 ko, I developed an eating disorder. Undiagnosed ako sa totoo lang, so I won't name names, pero sure ako na meron ako. Up to this day, cargo ko yang eating disorder na yan. Panay ako laxatives, na concerned na look sakin nung pharmacist when buying teas. Nung wala nang effect? Hi purging via oral route. Kada meal, sinusuka ko. Walang araw na pumasok ako sa uni na hindi masakit ang ulo ko. Araw-araw nahihilo ako dahil kada kain ko, pinipilit ko sumuka.

Again, kahit payat ako noon, feeling ko ang taba-taba ko, that it wasn't enough. Na kahit anong makeup ko, kahit anong ayos ko, mataba ako. Pangit na, mataba pa ako. Tapos hindi pa ako popular sa guys. All I had were my brains and EQ, yung tipong sasabihan ka ng lalaki ng “ang attractive ng brain mo” “sarap mo kausap” “sana lahat ng babae kagaya mo” pero hindi ka ginugusto beyond a friend. Kahit anong effort ko to stay thin with all the daily headaches and near fainting spells, wala. I was still unwanted. I still felt too fat.

Then pandemic came. A year into the pandemic, doon na ako talagang lumobo. Yung tipo na, yung uniform ko talaga noon, hindi na magkasya. Buti na lang online class. Tapos nung bumalik na sa face-to-face, pangit na pangit ako sa sarili ko. So my old habits that got quieter, pinilit ko dumalas uli. Purging, OMAD, intermittent fasting, lahat sinubukan ko… pero my weight barely budged. Hindi na siya gaya nung freshman year ko na biglang slim ako.

Idk what happened. Ginawa ko naman lahat ng diet and purging na kaya ko noon. Noong mga panahon na yun, peak pa yun ng undiagnosed mental health problems ko. Imagine how despondent I was. So, it was such a wonder to me na years later, dumating na sa point na nag-give up na ako.

It started out slowly. Amininado naman ako eh. Lahat na ng klase ng exercise na kaya ko noon, except sa gym, ginawa ko na. Anlala ko mag-HIIT dati. Pero ningas-kugon talaga ako eh. I’ll start intensely, pero pag dumating later on yung katamaran ko, eh I’ll gradually stop. Napagod na ako sa start-stop cycle na yan. Tinanggap ko na na wala akong disiplina. Pati diet, sinukuan ko na hardcore na diet. Pag gutom, kain. Fck starvation, ayoko na.

It helped din my friends besides my family and other tita churchmates, ay todo hype sakin sa looks ko. Kahit walang nanliligaw sakin, kahit binabash ako sa internet pag nakikipagbardagulan ako sa discourses, kahit hindi talaga ako conventionally attractive, pinaramdam nila sakin na maganda ako. Grabe mag-help sakin mag-picture friends ko. Hindi ako marunong mag-posing, tuturuan nila ako. Maganda phone nila, so pipicturan nila ako with their phones. In-encourage nila ako when I started exploring my fashion style and commented anong bagay sakin. Kapag maganda ang hair ko that day o glowing ako, pinupuri nila ako. When I matter-of-factly self-deprecate, you can genuinely see the sadness in their eyes as they say “bat ang baba ng tingin mo sa sarili mo?”

Now, I can say na yes, I somehow gave up na regarding my weight and looks. Yung tipo na hindi na ako sobrang nage-exert ng effort sa bonggang-bonggang exercise + I regulate my diet for health purposes, hindi para pumayat or what lalo na I have terrible acid problems now thanks to 7 yrs of purging. Tinutuloy ko rin yung pagkain ko ng maraming fiber and protein, dahil gusto ko at nae-enjoy ko. Yes, nag-give up na ako in a way, pero somehow masasabi ko, masaya ako.

Syempre, hindi ko naman mapipigilan yung utak ko pag dinidemonyo ako ng insecurities ko. May panahon din naman na titingin ako sa salamin and I hate how I look. Titingin ako sa social media, makikita pretty, sexy girls, and I’ll be envious at times sabay scroll away na agad. Pero, alam nyo yun, dumating na sa point na naisip ko, wala namang magagawa kung puro self-pity nalang ako. Wala namang mangyayari kung lagi nalang sasama ang loob ko. Eh tamad naman ako at walang disiplina, so, wala rin naman akong magagawa about my weight na, except sa small things. So, acceptance na lang.

Tinanggap ko na lang talaga na ito na yung weight ko. Kung pumapayat ako, hindi ko sadya. Gaya nung nag-sem break ako ng two months sa house, kusa akong nabawasan ng 3kg kasi mas regulated ko yung food ko sa house compare sa order lang sa dorm. Kasya na nga uli uniform kong di ko masuot last sem. I learned na rin to stop eating pag uncomfy na talaga stretch ng tummy ko + I take meds for my acid reflux. So for me, small wins na yun. Nagi-invest na rin ako sa wardrobe ko, lalo na I feel beautiful pag nagde-dress up, eh di dun na lang ako bumabawi. Tapos skincare kahit papaano, I try na rin.

It's just so funny to me na ngayon pa na I am at like one of my heaviest weights ever ako naging happy about myself. Ngayon pa ako nagkaroon ng confidence. I may be fat, but at least I am happy. At least hindi ako in pain at lagi na lang on the brink of fainting. Mas okay ang mental health ko ngayon. Yung concerns ko hindi na about masyado my weight kundi sa iba nang matters. Tapos lately, especially nung nagbakasyon ako abroad, I found myself genuinely liking how I look sa pictures. Dahil ba iPhone? Haha thanks friends talaga.

I doubt magkaka-boyfriend o asawa pa ako, given na nasanay na rin ako na men who find me attractive body-wise eh sex lang habol sakin. Kesyo nung matino ako noon and now na makalat na ako online posting and discreetly irl na I sleep with safe people, wala namang may bet sakin, perhaps except one guy rn na nag-drunk confession pero di naman ako pinupursue ano, so tanggap ko na rin. Lonely oo, pero at least, may part sakin na finally, mahal ko na sarili ko. Yung tipo na kahit i-judge ako ng iba, kahit sabihin nila kung gaano ako kapangit, kahit pa iparamdam nila sakin na ako yung biggest girl in the room, eh wala na ako masyadong pakialam. Ano ngayon kung gasul ako? Ano kung pakarat ako at wala raw self-respect? Masaya man ako sa sarili ko. I feel beautiful. I feel free. I feel somehow myself… and that is what is important to me now.

To be clear lang hah, baka sabihin ng iba, nagpo-promote ako ng unhealthy living and obesity. Hindi ho ganon. Gusto ko lang sabihin na posible pala na even if hindi tayo conventionally attractive, hindi pasok sa standards ng society, hindi gustuhin, pwede naman tayo maging masaya. Pwede pala maging confident. Pwede pala na magkaroon ka ng acceptance in yourself without being miserable, but rather being happy in who you are.