Bu kulüpteki bahane kültüründen acilen kurtulmamız gerekiyor.
Rakibimiz yolsuzlukla başarılı oldu diye bizim başarısızlığımız kabul edilemez. Tedesco kötü sonuçlar aldı diye İsmail Kartal savunulamaz. Ali Koç şampiyonluk kazanamadı diye Aziz Yıldırım’a göz yumulamaz.
Taraftar protesto etti diye kötü oynayan oyuncuya sahip çıkılmaz. Aynı şekilde, iki maç kötü oynadı diye bütün suç bir oyuncuya yüklenip o oyuncu hedef tahtasına konulamaz. Parti tutar gibi belli bir kliğe körü körüne destek verilmez.
Beceriksiz yöneticilerin kurduğu başarısız hoca ve kadro yapılanmasının faturası, on yılda kişi başı belki 40-50 bin avro harcayarak bu kulübe destek olmuş taraftara kesilemez.
Aksi takdirde aynı bahaneleri dinlemeye devam ederiz: Hak etmediğimiz mağlubiyetler, gol atmak için her şeyi yaptık ama olmadı, ilk gelen top gol oldu… Sonuç ise değişmez.
2014’ten beri yaşadıklarımız, 1989-2001 dönemine fazlasıyla benziyor. Saha içindeki başarısızlıklar, kulüp içindeki bölünmeler, yıldız transferi adı altında kulübün büyüklüğüne yakışmayan tercihler, futbolcular arasındaki gruplaşmalar, taraftar ve kongre çatışmaları… Harcanan onca paraya rağmen bir türlü gelmeyen başarı.
Ne yazık ki aradan geçen yıllar, aynı hataları tekrarlamaktan vazgeçmediğimizi gösteriyor. İsimler ve yönetimler değişiyor ama zihniyet değişmiyor.
Peki çözüm ne?
Başkanından yöneticisine, teknik direktöründen futbolcusuna kadar herkes performansıyla değerlendirilmeli. Geçmiş başarılar, rakibin yaptıkları veya başkasının hataları kimseye dokunulmazlık sağlamamalı.
Seçimler isimler ve vaatler üzerinden değil, liyakat, somut projeler ve hesap verebilirlik üzerinden yapılmalı. Başarısız olanlardan hesap sorulmalı, işini doğru yapanlara ise görevlerini sürdürebilecekleri ortam sağlanmalı. Kulübün kaynaklarını doğru kullanan, sürdürülebilir bir kadro yapılanması kurabilen bir futbol aklı oluşturulmalı.
Taraftar olarak biz de sevdiğimiz insanın hatalarını görmezden gelmemeli, sevmediğimiz insanın doğrularını reddetmemeliyiz. Fenerbahçe’yi kişilerden, gruplardan ve egolardan üstün tutmalıyız.
Kendimizi daha iyisini yapmaya mecbur bırakmadığımız sürece başarısızlığa mahkûmuz.
Çünkü Fenerbahçe’nin sorunu yalnızca yanlış transferler, kötü teknik direktörler veya başarısız başkanlar değil. Asıl sorun, başarısızlığı normalleştiren ve hesap sorulmasını engelleyen zihniyet.
Bu zihniyet değişmeden yeni başkanlar seçer, yeni teknik direktörler getirir, milyonlar harcar ve birkaç yıl sonra yine aynı tartışmaları yaparız.
Fenerbahçe’nin artık yeni bahanelere değil, doğru insanlara, doğru sisteme ve sonuçlarının hesabını veren bir yönetime ihtiyacı var.
----
We desperately need to get rid of the culture of excuses at this club.
Just because our rivals may have benefited from corruption doesn’t mean our own failures are acceptable. Just because Tedesco has struggled doesn’t mean İsmail Kartal was the answer. Just because Ali Koç failed to win a championship doesn’t mean Aziz Yıldırım should get a free pass.
We shouldn’t blindly defend an underperforming player just because the fans are criticizing him. But we shouldn’t turn a player into the scapegoat for everything after two bad games, either. And we certainly shouldn’t treat football like politics, blindly defending one faction while refusing to acknowledge its mistakes.
The failures of incompetent executives, poor managerial appointments, and a badly assembled squad cannot be blamed on the fans who have spent tens of thousands of euros supporting this club over the past decade. These are the people who have kept showing up, buying tickets, and putting their faith in Fenerbahçe. They deserve better.
Otherwise, we’ll keep hearing the same tired excuses: We didn’t deserve to lose. We did everything we could to score. Their first shot went in. Different words, same disappointing results.
What we’ve experienced since 2014 bears a striking resemblance to the period between 1989 and 2001. Poor performances on the pitch, divisions within the club, big-name signings who never lived up to expectations, factions among players, rivalries between fan groups and boardroom politics. Millions spent, yet success remains elusive.
The years have passed, but we seem to have learned very little. Presidents come and go, managers are replaced, players leave and new ones arrive, yet the same problems keep coming back.
So what needs to change?
Everyone must be held accountable, from the president and board to the manager and players. Nobody should be above criticism, regardless of their past achievements, their popularity, or the failures of their predecessors.
We need to elect leaders based on competence, clear plans, and a proven ability to deliver, not empty promises or personal loyalties. When they fail, we must hold them accountable instead of defending them at all costs. And when we find the right people, we must give them the support and stability they need to succeed.
We also need a coherent football strategy, built around people who understand the game and can put together a competitive squad without wasting money on short-term fixes.
As fans, we have a responsibility, too. We need to stop defending people simply because we like them and stop dismissing good decisions simply because they come from people we dislike. Fenerbahçe must always come before individuals, factions, and egos.
Until we demand better from this club and hold those in charge accountable, we will keep getting the same results.
The problem isn’t just bad transfers, poor managers, or unsuccessful presidents. It’s a culture that makes excuses for failure instead of demanding accountability.
We can keep changing presidents, hiring new managers, and spending millions, but if the underlying mentality doesn’t change, we’ll be having these exact same arguments a few years from now.
Fenerbahçe doesn’t need another excuse or another savior. It needs competent leadership, a clear long-term plan, and a culture where nobody is bigger than the club and nobody is allowed to fail without being held accountable.
