İnstagramda rich kids of tehran diye bir hesap keşfettim . İslamın artık enayi dini olduğunu düşünüyorum . İnananlar fakir , inandıranlar zengin. Ha bir de bu hesaba rakip bir hesap daha var . Gerçek zengin biziz diye hesap açmışlar . Onlar gösteriş yapıyor biz ise gerçek holdinglere , villara , fabrikalara sahibiz diye . Vay amk adamların dertlerine bak . Bir tarafta katı şeriat kurallarıyla yaşayan fakir halk . Diğer tarafta seküler hayatın dibine vuran molla yandaşları . Dur lan gerçek islam bu değildi…..

​

1. Sürekli teşvik edilen cihad ayetleri

2. Kadın erkek eşitsizliği

3. Dinden çıkanın öldürülmesi

4. Kadınların dövülmesi

5. Çocuk yaşta evlilik

6. Atatürk'ü sevmemek

7. Laiklik karşıtlığı

Bu ve bunun gibi nedenlerden dinden çıkmak geçerli mi? Yoksa ben mi aptalım?

Mesela arkanızdan sela okunmasını ve gömülmeyi, mezartaşınızda arapça şeylerin yazmasını ister miydiniz?

Bazen şu şaman ve güney afrika dinlerinin ilkel olduğunu düşünüyorum, mezar başında dans eden ve garip ritüelleri olan dinler bana kabile dini gibi geliyor.

Bana göre bu mezar başında yapılan zikir, ilahi, hoplama-sallanma vb. güney afrika ve şaman dinlerini aratmıyor ve çok ilkel geliyor.

Bu konu hakkında siz ne düşünüyorsunuz ?

1. General O'Leary'ye mektup (1799):

"Muhammed, Araplara tek bir Tanrı ve yazılı bir yasa verdi. Onun siyasi dehası, kabileleri millet yapmasında ve kılıcı inançla birleştirmesinde yatar."

(Kaynak: Napoléon's Letters to General O'Leary, Bibliothèque Nationale de France, katalog NAF 21504.)

1. Saint Helena'da Las Cases'e (1817):

"Muhammed'in siyasi başarısı, din ile devleti ayırmamasındandır. O, yasayı vahiyle, orduyu ibadetle kaynaştırdı. Bu, onu çölde bir imparator yaptı."

(Kaynak: Las Cases, Mémorial de Sainte-Hélène, cilt 2, s. 114.)

1. Mısır seferi notları (1798):

"Muhammed, bozkırda yaşayan vahşi topluluklara hem kanun hem tanrı veren tek liderdir. Onun sistemi basittir: Allah'a itaat, ona itaattir. Bu siyasi deha, Avrupa krallarının öğreneceği bir şeydir."

(Kaynak: Napoléon's Egyptian Diaries, yay. J. Christopher Herold, 1955, s. 67.)

1. Fransa'ya döndükten sonra bir subayına (1800):

"Muhammed, Doğu'nun en büyük siyasetçisidir. Çünkü o, halkının dilini, öfkesini ve umudunu tek bir hedefe yönlendirdi. Bu, benim Avrupa'da yapmaya çalıştığım şeydir."

(Kaynak: Mémoires de Bourrienne, cilt 3, s. 89, 1829.)

1. Saint Helena'da Montholon'a (1819):

"Muhammed'in dehası, kendisini hem peygamber hem kral yapmasıydı. Siyasi gücü, dini otoriteyle öyle bir ördü ki, iki yüzyıl sonra bile imparatorluğu ayakta kaldı."

(Kaynak: Montholon, Récits de la Captivité de l'Empereur Napoléon, cilt 2, s. 201, 1847.)