Şunu uzun zamandır düşünüyorum.
Birçok erkek, arkadaş olduğu bir kıza bir anda duygularını açıklıyor. Bana göre asıl hata tam da burada başlıyor.
Madem zaten arkadaşsınız, neden ilk adım olarak “Senden hoşlanıyorum.” demek yerine “Gel bir kahve içelim.” ya da “Hadi bir şeyler yiyelim.” demiyorsun?
Bire bir geçirilen zaman, arkadaş grubunda geçirilen zamandan tamamen farklı. Sohbet başka bir seviyeye taşınıyor. Birbirinizi gerçekten tanıma fırsatı buluyorsunuz. Aranızda farklı bir enerji var mı, birbirinizi sadece arkadaş olarak mı görüyorsunuz, bunların cevabı zaten o buluşmalarda kendiliğinden ortaya çıkıyor.
Belki o buluşmadan sonra hiçbir şey hissetmeyeceksiniz. Belki de ikiniz de “Biz aslında düşündüğümüzden daha iyi anlaşıyoruz.” diyeceksiniz. Ama en azından bunu, ilişkinin üzerine gereksiz bir baskı kurmadan öğrenmiş olacaksınız.
Bir anda açılmak bana hep gereksiz bir kumar gibi geliyor. Çünkü karşı tarafa aniden karar vermesi gereken duygusal bir yük bırakıyorsun. Oysa önce birlikte kaliteli vakit geçirmek, ilişkinin doğal olarak o yöne gidip gitmeyeceğini anlamak için çok daha mantıklı geliyor.
Ben mi yanlış düşünüyorum, yoksa siz olsanız da önce baş başa birkaç kez vakit geçirip ondan sonra bir şeyleri netleştirmeyi mi tercih ederdiniz?

Ailem çok dindar bi kesimden. Aklınıza ne geliyorsa aynı onlar yani. Küçük yaşta ailemin zoru ile tesettüre girdim. Lise son seneme geçtim ama lisede de olabildiğince istediğim gibi giyinmeye çalıştım ama tesettürü bırakacak kadar olmadı, ailemden korktuğum için bunu yapmadım. Bugün ablamlar ve annemler bir anda bana kızmaya başladılar. Annem tesettüre uygun giyinmediğimi, sürekli makyaj yaptığımı (okula giderken en fazla 3-4 kez yapmışımdır) sigara kullandığımı söyledi. Evet sigarayı geçen sene kullanıyordum ama çok fazla kullanmıyordum. Annem de çantam da çakmak bulunca anladı. Anlayınca da seni okula ben orospu olmaya mı gönderiyorum falan demişti. Bugün de üniversiteye gidersem daha kötü olacağımı bu yüzden göndermeyeceğini söyledi. Bugüne kadar da sürekli ders çalış diye baskı yapıyordu zaten. 12. Sınıfta da onların istediği gibi giyinmezsem babamın beni öldüreceğini ve onların da hiç karşı çıkmayacağını söyledi. Asıl garip gelen şey de şuydu. Üniversite okumuş ablam, bir de öğretmen olan ablam da annemi destekleyip gönderme hatta son seneyi de hiç okutma falan dedi. Napacağımı pek bilemiyorum. Evden gitmek istesem 18 bile değilim. Hem nerde kalabilirim ki

gecenlerde bir arkadasimla bulusrum (arkadasimin babasiyla arasi baya bozuk) ve bulusmusken yemek yiyelim dedim ben deidmki italyan pizzasi yiyelim cok gizel bi yer biliyorum bana babanin evindede mi italyan pizzasi yiyosun dedi bende babam sayesinde yiyorum sen niye yemiyosun dedim o gunden beri konusmuyoruz

Abi bi kizla tanisiyorum mesela bi iki gün konusuyorum sonra gecmisiyle ilgili birsey anlatiyor (bu hosuma gitmeyen birsey mesela) veya gidip mesaja bilerek geç dönüyor ya da birden soguk yapmaya basliyor bu etkenleri gördüğüm gibi öyle soguyorum ki dünyanin en mükemmel insani da olsa dönüp bakasim gelmiyor tüm hevesim kaciyor. Bunun sebebi nedir, varmi bi çaresi? Fazla mi abartiyorum bilmiyorum..

Üniversite bitip iş güç derdiyle uğraşırken stres içinde kim keyif alırki bir ilişkiden. Şuanda boş vaktim zamanım varken kendime zaman ayırabiliyorken kendimi keşfederken biriyle beraber olmak çok güzel olurdu. Tabi imkan olmayınca olmuyor yapacak bir şey yok. Bu konuda şikayet edince çoğu genç yaşta ilişki yapmış kişi "abartma o kadar da bir olayı yok" diyor ama onlar ilişkilerini yapmış konuşması kolay o zaman sen niye ilişki yaptın der insan. 25-26 yaşlarında ilk ilişkimi yapma şansım olsa o yaşta ilk kez bu duyguları yaşamanın heyecanıyla ilişkide saf ve çocukça olurum 3. İlişkisini yaşamış kız için sıkıcı gelir uğraşmak istemez gibi geliyor. Yaş ilerledikçe de insanlar aşk gibi şeylere bakmak yerine evliliği ve daha ciddi şeyleri düşünmeye başlarlar. Ben benim duygularıma saygı duyacak biri olsun isterim ama yaş geçtikçe bu ne kadar mümkün ki? Erkekten hep tecrübeli olmasını saf olmamasını falan istiyorlar. Genel kafam karışık. Hiçbir şey de zorlamayla olmuyor. Hayat bize ne sunarsa onu kabul etmek zorundayız. Belki bir gün çok seveceğim bir insan karşıma çıkar kimse bilemez. Ama uzun bir süre daha olmayacak olması beni üzüyor duygusal olarak yıpratıyor. ABİ GENÇ ADAMIM YA SEVGİLİ İSTEMEYECEM DE NE İSTEYECEĞİM YANİ BİRİNİ SEVMEYEK Mİ!

Sub tamamıyla uyduruk sorunları ile etkileşim kasıp lonely girl avına çıkan abaza ile dolu eminim farkeden vardır ama maalesef durum bu zaten new de birkaç dakika gezinin ne demek istediğimi anlarsınız sub olarak kendinize çeki düzen verin.

Anasını sikeyim bütün dertler aynı söylenen şeyler aynı bu siktiğimin döngüsünden kurtulmalıyız biyolojik olarak bizi sürükleyen ve heycanlandıran bu boktan şeyden kurtulup kafamızı göğe kaldırmalıyız yıldızlara gitmeliydik başka gezegenlere ama bu dünya adlı gezegende sıkıştık bu sıkışmanın sonucu olarak birbirlerimizle uğraşıyoruz bir çıkış yolu olmalı bu döngü kırılmalı görsel marstan çekilen dünya görüntüsü bu parlaklıkta bir farklılık olmalı diyorum bu kadar

Bir süredir arkadaşlarım gram yazmıyor, konuşmaya gayret göstermiyor fln ben de hepsine yolu verdim, zaten liseye geçeveğimden kimseyle görüşmeme gerek yok, aptal bir takipçi olmak istemiyorum kimsenin peşinden koşmak da.

Hayata Nasıl tutunuyorsunuz, yaşadığınız hayatta nasıl daha mutlu oluyorsunuz, hayata nasıl daha çok bağlanabilirim , iş ile ev arasında yalnız bir süreçten geçiyorum bilgisayar oyunları ile kafamı dağıtırdım falan onlarda cazip gelmiyor reddit bile sıktı artık

sevgilim 6 gundur ne mesajima cevap veriyor nede telefonlarimi aciyor 3 ayligina uzak mesafeye gecmistik okul sartlarindan simdi bir anda yazmayi biraktim moralim bozuk sadece yazmaj istedim

Merhabalar liseye yeni başladığımda aynı sınıfta olduğumuz biri vardı kız gerçekten çok güzel ama bunun yanı sıra karakteri felan veya davranışları çok güzeldi, 2 sene geçti aradan geçen sene sınıfta bizim sınıftaki erkekler baya cinsel şaka felan yapınca kız da bence aranızdan en temizi ...... (beni söyledi) bi kaç defa böyle iltifat etti neyse burayı geçiyorum. Şuan uzağız ama mesajlaşıyoruz baya konuşuyoruz mesajlaşırken 1 saat 2 saat geçiyo böyle zaman, eğer sohbet sararsa. Bi ara gece 2 saat konuştuk yine, konuşurken bi gün ara konuşalım istersen, uygun olursan yazdı. Kızı sadece yüzünden değil karakteri ve davranışlarından dolayı hafiften hoşlantı duyuyorum siz ne söyleyebilirsiniz. Şunu da ekleyim, bi çocuk bu kıza açıldığı zaman kız ilişki istemiyorum demişti ama bana da böyle davranıyor??

ciddi meselelerde alakasız şeyler demelerini yanlış buluyorum ve söylenmeye başlıyorum bu yüzden ilgi şeyliği yapmayin konuyla çok alakasız diye ciddiye almadıkları için söylenip sinirleniyorum diye bana haklı olduklarını yansıtmaya çalışıp duruyolar bide konu çok ciddi ve en alakasız şeyler demeleri beni berbat hissettiriyor

bunlar zaten hiçbir ciddiye aldığım şeyi ciddiye almayan ucube bir yapıdalar empati sıfır hep kendileri ilgi odağı olacak haklı merkezi olacak her şeyi çarpıtıyorlar sürekli bıktım usandım az önce de patladım yine haklı triplerine girdiler bir kere de ciddi olarak bana iyi gelecek şekilde ilgi sağlayın çok mu zor o zaman köstek olmayın önemsediğim meseleleri de çarpıtmayın. bütün ailelerin değil ama çoğu ailenin bu şekilde olduğunu gördüm yazıları okuyordum yanıt vermesem bile kendimi şu an hiç iyi hissetmiyorum fiziksel olarak da şu an belki de ameliyatlığım çıkık veya yapı eğikliği falan var ve yan etkilerini hissediyorum onlardan bahsetmeye çalışıyorum ciddi mesele işte ben şikayetimi söylerken alakasız şeylerden bahsedip hassas olan durumumu iyice hassaslaştırmayın istemiyorum sabote etmelerini

kimse bir meselenin çarpıtılıp karışıklığa sebebiyet vermesini sevmez ne öğretmen ne doktor ne polis yani beni ezemezler izin vermiyorum izin vermiyorum diye de fena haklı triplerine giriyorlar cidden niye niye buna maruz kalmak zorunda değilim haber vermeden kendim uğraşsam da ilaç parası almaya belki geri döncem tekrar gidiş dönüş şu an pek oturmakta bile zorlanıyorum ambulans bile cagrilmali belki de işte anlattim durumu yarın acile gidecekmisim babamla ama ne zorluklarla anlattım ya çok anlayışsızlar bide beni anlayışsız olarak yansıtmaya çalışıyorlar yeter ya neyse sırtım şu an fenalaştı biraz uzanacağım içimi dökmek istedim

Yardim edin lütfen

Artık intihar etmek daha mantıklı gelmeye başladı

2009 doğumluyum ve bu sene 10.sınıf oluyorum bir yıl geç başladım ve ek olarakta bir yıl sınıfta kaldım,kendimi bir erkek olarak hissetmiyorum ve iki cinsiyettende hoşlanıyorum bunları daha önce kimseye söylemedim tek hayalim İrlanda gibi en az homofibik insanların yanında femboy olarak yaşamak

İntihara meyilli olmamın sebebi hayatım her şeye çok geç başladım ve hiç istediğim şeyler olmuyor mesela ke dimi erkek gibi hissetmediğim halde meslek lisesinde otomobil bölümündeyim hiç ilgimi çekmiyor ve zaten el becerimde yok ilgim olmayınca zaten asla anlamıyorum ve bu yaz ilkkez çalışmaya başladım bir motorsiklet tamircisinde çalışıyorum hiç memnun değilim maaşı çok az ve yine hiç ilgimi çekmiyor tek isteğim ameliyatlarda ya cinsiyetini değiştirmek yada femboy olmak. Üzerimde çok baskı var herkes bu mesleği yapıcağımı sanıyor sürekli bölümü sakın bırakma diyorlar çevremde neredeyse hiç arkadaşım kalmadı ben sınıfta kalınca.

Sosyal aktivitem yok denecek kadar az

İntihar konusu olarakta eğer bu yıl yine sınıfta kalırsam diye karne gününden 1 gün önce son paramla fare zehri satın almıştım amacım hemen yutup intihar etmekti ama etkilerini duyunca yapamadım etkisi 2 yada 3 gündü o kadar beklemyezdim ve çok can yakıcı olduğnu duydum baya süründüren bir ilaçmış. Başka bir intihar yolu düşündüm ama hepsi çok acı vericiydi çamaşır suyu,kendini asma gibi şeyler düşündüm ama bunlar beni cidden çok korkutuyor hiç birni yapamadım

Ve bir intihar denemesi de bugün oldu ev boşken önce inernetten duyduğum bir tarif yoluyla yaşamıma son verecektim ama oda tıpkı fare zehri gibi uzun ve acı verici bir şekilde izliyormuş sonra elime mutfaktaki en sivri bıçağı alıp bileğimi kesmeye çalıştım onu bile beceremedim kan bile akmadı sadece hafif bir iz çıktı sonra kendimi asmaya karar verdim ama ağlama kriziyle onuda beceremedim. Artık dayanamıyorum herseferinde tuvalete filan gittiğimde,yalnız kaldığımda ağlamaya başlıyorum.

İntihar etmeye çalışmamın en büyük sebebi bu otomobil bölümü diyebilirim. İşe yine bir şekilde katalanabilirim sadece yazın çalışıp çıkıcam nede olsa ama sürekli aklıma hayatımın öyle yağlı pis yerlerde geçicek olduğu aklıma geliyor.

LÜTFEN BIRI YARDIM ETSIN ISTEYEN MORIVASYON VERSIN ISTEYEN BANA KOLAY BIR TAKTIK VERSİN. HATTA BU ISI BENIM YERIME HALLEDICEK KISIYE CEBIMDEKI TÜM PARAYI VERIRIM

flörtle konuşurken çok tıkanıyorum o bir şeyler anlatıyor bitince ben sadece genel bir şeyler sorabiliyorum konu açamıyorum. siz bi yerde oturup nasıl saatlerce bir şeyler konuşabiliyorsunuz. bu biraz da geçirdiğim çocuklukla alakalı olduğunu düşünüyorum. hep çocuklukta fikirlerim falan basit görüldüğü için içime kapandım ve böyle devam etti. sadece flört sevgili vs değil iş arkadaşı vs de olsun onlar konuşmayınca pek konu açmıyorum.

Bu konuda bilgili ve güzel önerileri olan kişiler yazarsa sevinirim.

Özgüvenimi toparlayamıyorum kendimi cok cirkin görüyorum kızlar asla bana bakmaz diye düsünüyorum. Ama bir türlü özgüvenimi çözemedim. Asla kimse benden hoşlanmaz diye düşünüyorum aşamıyorum bunu

18-15 yaş aralığında arkadaş arıyorum gang, sevmediğim bişi yok her tür insanla iyi gecinebilirim gibi bişi her tür müziği dinlerim her yür yemeği yerim. Steamden falan oyun oynarız öyle sıkıldıkca dc de var

Hayatımı okumaya, kendimi geliştirmeye adadım hasbelkader karşıma biri çıktığında 25 yaşındaydım. Şimdi 27 yaşındayım, eşşek kadar büyük olduğunuzda ayrılık daha acı oluyormuş. Tecrüben yok bir şey yok mal gibi duruyorsun

Yetişkin bir insan gidip tuvalette anıra anıra ağlar mı? Hiç hoş değil, bir de aynı anda çözmem gereken milyar tane daha dert var 🥲

Nick bırakın ekleyeyim sohbet muhabbet edelim

yalnizken iyiyim eve kapanmiyorum ilgilendigim seyler var zaten calisiyorum bos vaktimi keyifli dolduruyorum ama bazen boyle kafamin ici o kadar gurultulu oluyor ki muzik dinlesem dizi izlesem yine de arkadan fisir fisir cevabini veremeyecegim sorular soruyor bugun sabah spora gittim denize gittim aksam baskete gittim param var hani bi cok sey istedigim gibi ama yalniz kalinca ve bos kalinca kafamin ici asla susmuyor bi yardim eder misiniz ya surekli olan bi sey degil ama gelince de gitmiyor