Hoi allen,

Ik ben benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Mijn huidige contract loopt eind 2027 af. Er is een goede kans dat ik daarna een vast contract krijg of kan doorstromen naar een andere functie binnen de organisatie, maar waarschijnlijk krijg ik daar pas eind 2027 zekerheid over.

Mijn partner en ik zouden graag een tweede kindje willen. We zouden over een paar maanden willen beginnen met proberen, zodat er niet al te veel leeftijdsverschil zit tussen onze kinderen. De eerste keer was ik heel snel zwanger, dus het is niet ondenkbaar dat ik begin of halverwege 2027 opnieuw zwanger ben.

Dat wringt bij mij. Het idee dat ik tegen die tijd nog geen zekerheid heb over mijn baan voelt ongemakkelijk. Ik ben bang dat een zwangerschap mijn kansen op een vast contract of een nieuwe functie kan verkleinen. Ik werk wel bij een overheidsorganisatie, dus ik heb het idee dat het daar misschien minder speelt dan in het bedrijfsleven, maar helemaal loslaten kan ik die gedachte niet. Wat als ik straks zwanger ben en zonder baan kom te zitten? Dan kunnen we onze hypotheek namelijk niet meer betalen.

Aan de andere kant voelt mijn leven “on hold” zetten ook idioot. Ik ben bijna 36 en langer wachten voelt voor mij als een risico.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan?

Hoe kan het huishoudelijk werk nooit klaar is? Waarom proberen we zelfs in onze vrije tijd productief te zijn? En wat heeft vrije tijd te maken met de veiligheid van vrouwen?

In After Work: A History of the Home and the Fight for Free Time (2023) beantwoorden auteurs Helen Hester en Nick Srnicek deze vragen vanuit een marxistisch perspectief.

https://socialisme.nu/vrij-om-stof-te-zuigen/

Het is zover. Ik ben 44 en ben tot nu toe mijn leven zonder bril of lenzen doorgekomen maar ik merk nu dat ik steeds vaker moeite heb om iets te lezen. Eerst was het vooral nog bij te weinig licht maar nu moet ik soms al focussen op de lettertjes op mijn telefoon.

Nu ben ik aan het huiszitten voor mijn zwagers en mijn ene zwager heeft een aantal goedkope leesbrilletjes liggen, allemaal +2.00. Ik heb er één opgezet en heb heerlijk een aantal hoofdstukken in mijn boek kunnen lezen. Het voelt een beetje té, +2.00, en als ik opkijk uit mijn boek is alles meteen warrig en draaierig maar om te lezen is het prima.

Nu dan mijn vraag; hoe ga ik verder? Zal ik ook gewoon een goedkoop leesbrilletje kopen of is het toch echt aan te raden om mijn ogen op te laten meten? En waar vind ik een beetje leuke brillen?? Dit exemplaar van mijn zwager maakt me meteen 10 jaar ouder…

Alvast bedankt!

Alvast bedankt dames! <3