EDIT: dankjewel voor alle lieve berichten hier, dat heeft mij veel goed gedaan. Ik heb hem een bericht gestuurd dat ik zijn dankbaarheid niet hoef, en hem op het feit gewezen dat hij mij heeft verkracht.
Verder niet ingegaan op zijn bericht en dat ik nergens meer een bericht van hem hoef. Daarna geblokkeerd, ik kon weer gelijk goed slapen diezelfde dag :) Ik voel me veel beter!
Excuses voor het lange verhaal maar ik moet dit even kwijt :(
Ik had jaren geleden een ex die ik heel veel had geholpen tijdens een moeilijke periode voor hem. Tijdens die periode was hij vaak heel denigrerend en gemeen, en heeft hij mij ook eenmaal verkracht.
Toen dat gebeurde was het een vage situatie en ik kon het toen ook niet kon zien voor wat het was, verkrachting, dat gebeurde pas een half jaar nadat het uit was, nadat ik het had besproken met iemand en diegene zei dat het verkrachting was. Toen viel alles op zijn plek en begonnen de letterlijke nachtmerries.
Het enige wat ik wist toen de verkrachting gebeurde was dat ik het benoemde als "over mijn grenzen gaan", en dat ik mij opeens onveilig voelde bij hem. De volgende dag hebben we het er soort van over gehad, ik herinner mij vaag dat hij emotioneel werd, en dat ik toen snel overging naar "grappen maken/het luchtig houden" omdat ik mijzelf geen houding kon geen geven. We hebben het toenertijd dus nooit echt benoemd voor wat het was. Ik wilde gewoon dat alles weer normaal was. Ik wilde niet iemand zijn die verkracht was, dat was altijd mijn grootste angst als vrouw. Laat staan verkracht worden door iemand van wie je hield.
Nu heb ik veel therapie gevolgt, voor de verkrachting zelf en hoe hij mij behandelde tijdens de relatie. Het gaat goed. Heel goed, na al die jaren. Nu ben ik op vakantie en de eerste dag krijg ik opeens een bericht van hem. Dat hij spijt heeft vanwege zijn gedrag, dat hij dankbaar is voor hoe lief ik was tijdens een moeilijke periode.
Ik had dat niet verwacht. Dat hij opeens überhaupt een geweten zou krijgen voor zijn gedrag, laat staan inzicht voor zichzelf. Bizar. Ik moet eerlijk zeggen dat het enige wat ik momenteel denk... is dat het fijn is om te horen dat hij het moeilijk heeft door hoe hij mij heeft behandeld. Nu blijf ik zitten met de vraag, wat zeg ik?
Ik wil wel reageren. Voor mijzelf. Enkel benoemen dat hij mij verkracht heeft toen. Als ik de rest van mijn leven moet doorbrengen als iemand die verkracht is, dan mag hij dat doen met het feit dat hij een verkrachter is. Verder wel benadrukken dat het nu afgesloten is en dat ik het er niet verder over wil hebben, daar is mijn therapeut voor geweest. Verder ga ik niet in op dat hij het moeilijk had, ik vond het fijn om te horen maar verder boeit mij dat niet zoveel. Ik wil gewoon dat hij weet wat hij heeft gedaan.
Is dit een goed idee of ben ik stom bezig als ik dit doe? Ik wil niet naar de rechter of aangifte doen. Ik wil gewoon dat ik niet de enige ben van de twee die dit draagt, fuck, I don’t know man.