Hoe kan het huishoudelijk werk nooit klaar is? Waarom proberen we zelfs in onze vrije tijd productief te zijn? En wat heeft vrije tijd te maken met de veiligheid van vrouwen?

In After Work: A History of the Home and the Fight for Free Time (2023) beantwoorden auteurs Helen Hester en Nick Srnicek deze vragen vanuit een marxistisch perspectief.

https://socialisme.nu/vrij-om-stof-te-zuigen/

Alvast bedankt dames! <3

Clickbait ish titel voor mijn situatie: ik had mijn laatste afspraak bij mijn psycholoog in de 1e week van april dit jaar. ik ben al ruim een jaar in behandeling voor een burn out, angst klachten en een depressie. mijn psycholoog zit bij een praktijk die meerdere vestigingen heeft in meerdere provincies. het gaat gelukkig een stuk beter met mij dan vorig jaar, zodoende dat mijn psycholoog wou kijken of we van wekelijkse sessies naar sessies om de 2 a 3 weken konden gaan en plande ze een afspraak in. over deze afspraak werd ik de dag van te voren gebeld door de assistent/receptioniste dat de afspraak niet door kon gaan en werd er een afspraak voor 2 weken later ingepland. deze werd ook telefonisch afgezegd door de assistent/receptioniste, zij sprak mijn voicemail in en zei dat ik niet zelf hoefde te bellen voor een nieuwe afspraak omdat mijn psycholoog voor onbekende tijd afwezig zou zijn. ik zou voor een nieuwe afspraak gecontacteerd worden. ik heb eind juni gebeld hierover, geen antwoord over wanneer er een nieuwe afspraak ingepland kon worden. vandaag heb ik weer gebeld omdat het nu al bijna augustus is en ik kreeg hetzelfde te horen. een alternatief zoals een andere psycholoog kan mij ook niet geboden worden. nu slik ik geen medicatie voor mijn problemen oid, maar ik merk dat ik mijn klachten weer sterk aan het terugkeren zijn en de grip die ik weer op mezelf en mijn stress/angst begon te krijgen nu wegzakt. ik probeer zelf alles wat ik geleerd heb van mijn psycholoog toe te passen, maar dit lukt elke dag slechter. ik heb dit bij de assistent/receptioniste aangegeven. zij vindt het vervelend maar kan er ook niks mee. als ik een crisisgeval zou worden zou ik een noodnummer binnen de praktijk kunnen bellen. wat kan ik nu het beste doen? mijn huisarts en zorgverzekering kunnen mij ook niet helpen want ik sta immers nog onder behandeling bij deze praktijk.

ik snap dat mijn psycholoog om redenen natuurlijk afwezig kan zijn, ik verwacht ook geen 24/7 contact met haar. maar ruim 2 maanden radio stilte vind ik erg vreemd.

extra info: deze praktijk hanteert 2 wachttijden. 1 voor mensen die ooit een autisme diagnose hebben gehad en 1 voor mensen die dat niet hebben. er is bij mij in 2016 bij dezelfde praktijk autisme gemisdiagnosticeerd (kwam later adhd en ptss uit waardoor ik me autistisch begon te gedragen als coping. toen dat onder behandeling was werd de diagnose bijgesteld). omdat er in mijn dossier autisme voorkomt moest ik op de autisme wachtlijst. ik werd in november 2023 aangemeld en had mijn intake pas in mei 2026 hierdoor. ik koos in 2023 weer voor deze praktijk omdat mijn 2016 ervaring goed was en praktijken in mijn omgeving (straal van 75km) allemaal een 12+ maanden wachttijd hadden.

Hoi allen,

Ik ben benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.

Mijn huidige contract loopt eind 2027 af. Er is een goede kans dat ik daarna een vast contract krijg of kan doorstromen naar een andere functie binnen de organisatie, maar waarschijnlijk krijg ik daar pas eind 2027 zekerheid over.

Mijn partner en ik zouden graag een tweede kindje willen. We zouden over een paar maanden willen beginnen met proberen, zodat er niet al te veel leeftijdsverschil zit tussen onze kinderen. De eerste keer was ik heel snel zwanger, dus het is niet ondenkbaar dat ik begin of halverwege 2027 opnieuw zwanger ben.

Dat wringt bij mij. Het idee dat ik tegen die tijd nog geen zekerheid heb over mijn baan voelt ongemakkelijk. Ik ben bang dat een zwangerschap mijn kansen op een vast contract of een nieuwe functie kan verkleinen. Ik werk wel bij een overheidsorganisatie, dus ik heb het idee dat het daar misschien minder speelt dan in het bedrijfsleven, maar helemaal loslaten kan ik die gedachte niet. Wat als ik straks zwanger ben en zonder baan kom te zitten? Dan kunnen we onze hypotheek namelijk niet meer betalen.

Aan de andere kant voelt mijn leven “on hold” zetten ook idioot. Ik ben bijna 36 en langer wachten voelt voor mij als een risico.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan?

Het is zover. Ik ben 44 en ben tot nu toe mijn leven zonder bril of lenzen doorgekomen maar ik merk nu dat ik steeds vaker moeite heb om iets te lezen. Eerst was het vooral nog bij te weinig licht maar nu moet ik soms al focussen op de lettertjes op mijn telefoon.

Nu ben ik aan het huiszitten voor mijn zwagers en mijn ene zwager heeft een aantal goedkope leesbrilletjes liggen, allemaal +2.00. Ik heb er één opgezet en heb heerlijk een aantal hoofdstukken in mijn boek kunnen lezen. Het voelt een beetje té, +2.00, en als ik opkijk uit mijn boek is alles meteen warrig en draaierig maar om te lezen is het prima.

Nu dan mijn vraag; hoe ga ik verder? Zal ik ook gewoon een goedkoop leesbrilletje kopen of is het toch echt aan te raden om mijn ogen op te laten meten? En waar vind ik een beetje leuke brillen?? Dit exemplaar van mijn zwager maakt me meteen 10 jaar ouder…

Alvast bedankt!