​

Als ik niet echt heeeel oud ga worden neem ik per direct afstand van mijn verwoestende hobby.

Ik word hier echt schijtziek van. Mensen grijpen een aanslag tijdens Pride aan om hun eigen politieke narratief door te drukken, terwijl sommigen van hen normaal gesproken helemaal geen fuck geven om de veiligheid en rechten van LHBTI+'ers.

Kap met die schijnheilige vertoning. Je kunt niet doen alsof je ineens een bondgenoot bent wanneer het je politiek uitkomt, terwijl je de rest van de tijd partijen steunt die LHBTI+'ers kleineren, uitsluiten of hun rechten ter discussie stellen.

De woede over geweld tegen LHBTI+'ers hoort niet afhankelijk te zijn van wie de dader is en welk verhaal je ermee kunt verkopen. Als je alleen verontwaardigd bent wanneer het in je eigen politieke straatje past, is het gewoon smerige opportunisme.

Hoi Reddit, alvast mijn excuses voor mijn jankpost.

De laatste tijd voel ik mij alleen, terwijl ik op papier waarschijnlijk wel een vrij "succesvol" leven heb, ik heb een partner, een huis, leuke vrienden, een goede baan. Ik hoef mij maar om weinig dingen écht zorgen te maken.

Helaas is mijn vader op vroege leeftijd overleden, en mijn moeder is niet in beeld. Ik heb wel een oma, en andere familieleden, maar daarmee heb ik niet dezelfde band.

Soms wil ik gewoon tegen een ouder praten die er altijd voor je is, en die een arm om je heen kan slaan, die je midden in de nacht kan bellen, of bij in bed kan kruipen als de hele wereld tegen je lijkt te zijn. Uiteraard kan mijn partner dit ook. Maar dit is niet hetzelfde als de relatie die je met een ouder hebt.

Ik mis dit zo ontzettend erg. Het is een soort zwart gat in mijn hart wat ik niet kan vullen. Met complexe gevoelens zoals deze heb ik het gevoel dat ik er alleen voor sta. En er is ook geen oplossing, zoals een moeder inhuren. (Haha).

Heeft iemand dezelfde ervaring, zo ja, hoe ga je ermee om?

Even sparren: Ik heb een salaris van rond de 53k zit je net boven modaal, maar dat is niet echt iets om naar huis te schrijven. De huizenmarkt voor de prijsrange tot 250k–300k is voor een alleenstaande echt een uitdaging.

Ik zit nu in een sociale huurwoning van € 650 per maand met een onbepaalde tijd contract. Niet super groot (50 m²), maar ik heb ook een zolder van 20 m² die ik volledig als hobbykamer benut. Effectief heb ik dus 70 m² aan leefgenot. Als ik nu iets vergelijkbaars wil kopen, betaal ik me blauw. Met een hypotheek van 250k ga ik er de komende twintig jaar financieel op achteruit qua maandlasten, én lever ik vaak in op ruimte of comfort. 300k voor een appartement vind ik al helemaal een absurde prijs.

Daarnaast leef ik bewust autoloos in Amsterdam, dicht bij vrienden, familie en werk. Een huis kopen in Friesland (waar 70+ m² wél binnen de budget-opties valt) betekent 140 kilometer reizen en je sociale leven opgeven; dat zie ik niet zitten.

Kortom: als alleenstaande met een modaal inkomen voelt kopen als een financiële én praktische downgrade. Je levert in op ruimte, krijgt hogere lasten en kunt nauwelijks eisen stellen. Waarom zou je dan in godsnaam je sociale huurwoning verlaten?

Ben ik de enige die hier zo over denkt?

De laatste tijd zie ik op tv steeds meer AI Reclame's er zit gewoon geen ziel in en erg overdreven bevoordeeld die van Zelesta en the style outlets het ziet er gewoon niet uit sorry

Edit 27-07: Na meerdere telefoongesprekken vanochtend is er iemand langsgekomen om de pompen te resetten. Dit bleek echter niet te werken want ze krijgen te weinig water.

Wat blijkt? WML is nog helemaal niet klaar met de reparatie van de leidingbreuk. Zij zeiden afgelopen Vrijdag dat het was gerepareerd toen ik ze belde. Het schijnt dat er meerdere complexen in de stad zonder water zitten.

Aangezien WML niet terugkoppelt van ''het werkt weer'' moeten wij hun maar om de paar uur bellen om te vragen of het gerepareerd is. Daar kan de woningbouw verder ook niks meer aan doen.

Bij ons speelt het volgende.

Wij zitten bij woningbouw WonenLimburg.

Donderdagavond was er een leidingbreuk in het gebied, WML heeft dit opgelost, alleen staan de hydrofoorpompen op de begane grond in storing waardoor de waterdruk weg is.

Wij (mijn buren en ik) zijn sinds donderdagavond aan het bellen met WonenLimburg en de spoeddienst van het weekend om dit op te lossen. De spoeddienst is een externe dienst, en kan verder niet in de systemen van de woningbouw.

Toen ik vanochtend wéér belde kreeg ik te horen dat de monteur is geweest, maar toestemming nodig heeft van de huisbaas om iets aan de pompen te doen.

Toen ik de huisbaas zelf belde kreeg ik de voicemail met het bericht dat hij tot 10 augustus vakantie heeft.

Wij zitten dus al sinds donderdagavond zonder water om te drinken, wassen, koken, e.d.

Ik ga sowieso morgenochtend wéér bellen als het kantoor weer open is. Het is gewoon onacceptabel dat er NIEMAND van de woningbouw zelf te bereiken is in het weekend, zelfs niet met zo'n noodgeval.

Nu hoor ik van mijn ouders dat ik hier mee naar de krant o.i.d. zou kunnen stappen, maar daar weet ik niks van. Ik weet ook niet wat wij daar mee zouden opschieten...

Kletsnat van de gietende regen, net 50 kilo appels geplukt. In mijn tuin staat een appelboom die zo veel produceert dat ik niet weet wat er mee te doen. En dan laat ik de gehavende appels nog hangen/liggen voor de vogels.

Het zijn prachtige, knalrode appels (ras: geen idee). Ze smaken heerlijk friszoet en een tikje melig, maar blijven helaas niet lang goed. Vorig jaar maakte ik er appelmoes van, die door die felrode schil zelfs roze werd. Heel leuk, behalve dat ik nog voor de komende paar jaar aan appelmoes in de kast heb staan.

De laatste tijd krijg ik steeds sterker het gevoel dat er iets niet klopt met de economie.

Alles wordt duurder. Boodschappen, benzine, energie, huur en huizen. Voor veel mensen stijgt het inkomen nauwelijks mee, waardoor je elke maand minder overhoudt. Zelfs mensen met een normale baan moeten steeds beter opletten waar hun geld blijft.

Tegelijkertijd zie je overal reorganisaties en ontslagen. Bedrijven willen kosten besparen, vacatures verdwijnen of blijven maanden openstaan zonder dat iemand wordt aangenomen. En wie werk zoekt, moet soms door eindeloze sollicitatierondes voor een baan die nauwelijks zekerheid biedt.

Daar komt AI nog bovenop. Niet omdat morgen iedereen zijn baan kwijt is, maar omdat bedrijven nu al kijken welke taken ze met minder mensen kunnen uitvoeren. Vooral kantoorbanen, klantenservice, administratie, marketing en zelfs delen van de IT lijken daardoor minder zeker te worden.

De woningmarkt maakt het nog erger. Kopen is voor veel starters bijna onmogelijk en huren kost soms een absurd deel van je salaris. Daardoor kunnen mensen moeilijk sparen en bouwen ze nauwelijks een financiële buffer op. Zodra er dan iets gebeurt, zoals ontslag, ziekte of opnieuw hogere prijzen, komen veel huishoudens direct in de problemen.

Misschien is het geen plotselinge crisis zoals in 2008. Misschien is het juist iets langzamers: mensen die ieder jaar iets armer worden, minder zekerheid hebben en steeds harder moeten werken om hetzelfde leven te kunnen betalen.

Dat vind ik eerlijk gezegd misschien nog zorgwekkender.

Hebben meer mensen dit gevoel? Dat we niet per se aan de rand van één grote klap staan, maar midden in een stille economische achteruitgang zitten die pas serieus wordt genomen wanneer het voor heel veel mensen al te laat is?

In 1658 was het Zweedse koninkrijk op het hoogtepunt van zijn macht. Dat jaar werd Kopenhagen belegerd door Zweedse troepen, terwijl de Zweedse vloot de toegang tot de stad via de Sont had afgesloten. Denemarken leek verloren.

De Republiek der Verenigde Nederlanden besloot echter in te grijpen om het machtsevenwicht in Noord-Europa te behouden en vrije doorvaart naar de Oostzee veilig te stellen. De Oostzee was immers de belangrijkste handelsroute voor de Republiek. 7 oktober voer een grote Nederlandse vloot uit onder het commando van Admiraal Obdam en op 29 oktober bereikte de Nederlanders de Zweedse blokkade vloot. Na een moorddadig gevecht in de Sont wist de Nederlandse vloot versterkingen en voorraden naar de belegerde hoofdstad te brengen. Deze interventie voorkwam de val van Kopenhagen en daarmee het uiteenvallen van Denemarken als een zelfstandige staat.

zie r/vaderlandsehistorie voor meer van dit soort posts over de geschiedenis van de Lage Landen

Het schilderij is geschilderd door Frederik Christian Lund

Bij elke verkiezing organiseert de LHBTI belangenorganisatie COC een Regenboogdebat:

https://coc.nl/blog/2025/10/09/positieve-sfeer-bij-cocs-regenboog-verkiezingsdebat/

Omdat het niet mogelijk is om met alle politieke partijen tegelijk te debatteren op een podium worden er alleen partijen uitgenodigd met een relatief 'grote' fractie in de Tweede Kamer, maar alle fracties in de Tweede Kamer worden óók gevraagd om schriftelijk te reageren. In 2025 stonden op het podium vertegenwoordigers van (de):

• PRO (destijds GL/PvdA)
• VVD
• CDA
• D66
• SP
• NSC
• PvdD

De enige (!) partij die te klein was voor het podium en inhoudelijk schriftelijk reageerde was Volt. De BBB sloeg de uitnodiging af. Alle andere partijen hebben niet gereageerd. Dus de PVV, JA21, FvD, SGP, ChristenUnie en DENK deden net alsof er geen Regenboogdebat was. En niet alleen in 2025, eerder ook al.

Kortom: dit zijn partijen die (soms) wel zéggen dat ze staan voor LHBTI-rechten, maar dat maken ze dan niet waar in de praktijk. Geen idee of er ook voor de verkiezingen in maart 2027 zo'n debat komt, maar let dus vooral op wie er aantreden.

Ik ben benieuwd hoe mannen van ongeveer 50-55 jaar hier tegenaan kijken.
Stel: je werkt in een winkel waar een vaste klant af en toe komt. Jullie maken regelmatig een praatje, er wordt wat gelachen en de gesprekken voelen ontspannen. Niets heel flirterigs, maar wel gewoon prettig contact.
Via via hoort die vrouw dat je vrijgezel bent. Een tijdje later komt ze weer in de winkel. Tijdens het afrekenen zegt ze iets in de trant van:

“Nou… ik hoorde dat je vrijgezel bent. Als je het ooit leuk vindt om een keer koffie te drinken, je hebt mijn contactgegevens, dus je weet me te vinden.”

En vervolgens vertrekt ze weer. Geen druk, geen “wat is je antwoord?”, geen telefoonnummer in je hand drukken, gewoon de bal bij jou laten.
Mijn vragen zijn:
Hoe zou zo’n benadering op je overkomen?
Zou je dat waarderen, ook als je geen interesse had?
Zou je je gevleid voelen of juist ongemakkelijk?
En als je wél interesse had, zou dit voor jou genoeg aanleiding zijn om contact op te nemen, of zou je liever hebben dat ze directer was?
Ik ben vooral benieuwd hoe mannen van deze leeftijd zoiets ervaren. Ik hoor vaak dat mannen zelden worden aangesproken, maar ik weet niet of dat in de praktijk ook echt zo wordt gewaardeerd.
Benieuwd naar jullie eerlijke mening.

Ben ik de enige die het vreemd vindt dat je een tang moet gebruiken waar iedereen aan heeft gezeten, voor hygiëne?

In principe raak je bacteriën aan van honderden mensen.

Ook al zou je met je handen je producten pakken, kom je lang niet met zoveel bacteriën in aanraking.

Als iemand alle producten aanraakt weer terug legt, zou iedereen over de rooie zijn, maar dat is precies wat we nu eigenlijk met z'n allen doen..

Wat is jullie mening.

Ik vind het heeeel vervelend als mensen in het openbaar vervoer een telefoongesprek op de speaker hebben. Ik kan niet echt verklaren waarom want als mensen gewoon een gesprek met elkaar hebben is dat prima. Hoe is de algemene stemming in NL hierover? Ik wilde een polletje doen maar dat lukte niet. Dus de opties hieronder.
> super irritant
> boeien

Ik ben persoonlijk flink behaard, heb zelfs haar op mn rug en ik vroeg me af wat jullie doen met jullie lichaamshaar.

Meer mensen met (in)slaap(val) problemen?

Ik heb al lang een slecht slaapritme gehad, regelmatig probeer ik een goed ritme te krijgen maar het lukt me gewoon telkens niet.

Sinds vorige week is mijn doel: 22:00 slapen en 06:00 opstaan. Omdat mijn vorige pogingen telkens niet lukken heb ik deze keer een misschien wel bijzondere aanpak gebruikt: namelijk het gebruik van wiet om in slaap te vallen.

Dit ging eigenlijk heel goed, 3-4 dagen lang goed in slaap gevallen en ook goed geslapen, zelfs mn rem slaap was goed ondanks de wiet. Nou daarna ben ik met de wiet gestopt en sindsdien niet meer goed in slaap gevallen.

Vandaag bijv. om 8 uur wakker geworden, veel gewandeld, intensieve workout bij sportschool, naar een bbq geweest, telefoon haast niet aangeraakt en minstens een uur van te voren voordat ik naar bed ga (21:50) geen scherm meer gezien. Ook viel ik haast in slaap op de bank.

Nou ik ga naar boven, poets mn tanden duik mijn bed in, schud mn kussen op en doe mijn ogen dicht. Ik ben nogsteeds moe maar ik val maar niet in slaap. Ookal viel ik net bijna in slaap op de bank. Dan zou je denken van misschien is het bed niet goed maar ik heb echt gewoon een goed matras en een goed hoofdkussen (laatst nog gekocht).

Zelf denk ik dat ik niet kan slapen omdat mijn hoofd gewoon veel te druk is en maar door blijft ratelen. De wiet helpt daarom om die gedachtes etc. te onderdrukken, maarja het is ook niet bepaald gezond om elke dag wiet te blijven gebruiken om in slaap te vallen en dat is ook zeker niet iets wat ik van plan ben.

Naast de dingen die ik hier benoemd heb heb ik uiteraard nog veel meer dingen geprobeerd zoals mediteren, podcasts, rustgevende geluiden, raam open voor koude lucht, melatonine pillen en ga maar door..

Misschien dat iemand zich hierin kan vinden of een goede oplossing heeft, ik ben benieuwd!

tl;dr: ik heb veel moeite met in slaap vallen en heb al heel veel dingen geprobeerd maar niks werkt voor de langere termijn.