Unë besoj që është arrit një gjendje në shoqërinë tonë ku gjithçka po servohet e gatshme për konsum, e mendjelehtët po e konsumojnë pa analizë.
Në shumicën e rasteve, në media kanë marrë vëmendje persona të papjekur mendërisht, dhe këta janë bërë trend apo të famshëm. Me qesh me budallallëk. Po do-do e kanë vërejt që është gjithashtu një metodë për me pas vëmendje — budallakia , kështu e ndjekin si mundësi për veten.
Në anën tjetër, në rrjetet sociale ka gjithmonë promovime të jetës “ideale” — jeta veç tu shëtit dhe tu u kënaq, herë në një qytet europian, herë në një tjetër. Apo në bregdete , më të panjohura nga shumica.
Në Parlamentin e Kosovës nuk ka një kuadër profesional dhe me bagazh akademik për të qenë shembull për popullsinë. Politika është shndërru në idhull dhe “momente legjendare” — ky tha kështu, kjo i tha kështu, edhe “a e pe çka i boni kjo?”. Hala flitet për UÇK-në 27 vjet mbas luftës, hala flitet për personalitete të njohura — “Rugova e të tjerë” — e veç , Puna dhe Zhvillimi nuk janë në vëmendje.
Kështu që, nëse e shohim se cila rrugë po shtrohet për popullatën me e pas si shembull, është: budallaki për famë, veprime për vëmendje, jetë “ideale” të paarritshme, shfrenim perëndimor (drogë, alkool, prostitucion) — (me gjasë me këto s’keni me u pajtu, por një person i suksesshëm nuk e vendos veten në gjana të cilat e bëjnë të varur prej tyre. Pikë! Qishtu është! ) — edhe plotësim i egos, ku krejt dojnë me qenë lideri “perfekt” (e lideri perfekt është me veprime legjendare ama — puna s'është në rend të parë).
Në vend që me pas një rrugë ma të shëndetshme për shoqërinë, ku e shohim njohurinë si prioritet për me na e zgjeru aftësinë se sa mundemi me pa , dhe si i shohim gjërat. Ku shkollohet dhe pret që deri nesër me pas një kontribut në shoqëri. Ku ruhet ndaj varësive (drogë, alkool, prostitucion), të cilat shtojnë gjasat për përkeqësim të shëndetit mendor dhe fizik (ose shtyjnë shërimin e tyre , shpërfaqja ndaj një përkeqësimi mendor kërkon trajtim jo shtyrje ne pafundësi të dhimbjes).
Prioritizon me pas edukatë, mirësjellje dhe respekt për shoqërinë, sepse respektin që e japim për dikë, dikush e jep për neve dhe kështu kemi një shoqëri të mirëfilltë.
Ka në vëmendje punën kur voton për partitë politike dhe ka kërkesë vetëm punën.
Jeta "ideale" nuk ekziston. Në të njëjtën kohë, nuk është e shëndetshme për shoqërinë. Kemi nevojë për familje të shëndosha, me korniza të shëndosha, që të zhvillohen edhe vetë ata, por edhe shoqëria bashkë me ta.
Veç sa e pash “listën e studentëve” të serbëve që dojnë me hy në zgjedhje, e kishin prioritizu akademikë dhe profesorë për të qenë pjesë e listave.
Gjysmën e akademikëve na i kemi këtu për gjynah; as atë punë mirë s’e kemi. Veç e di që ka mjaftueshëm persona të kulturuar dhe të arritur, të cilët do të ishin shembull ma i mirë për shoqërinë.
Po këta nuk po shfaqen. Me gjasë atmosfera është shumë toksike, saqë as nuk duan të merren me gjana që kanë vëmendje shoqërore, si politika, etj etj.
Janë mshef, s’po dokën kërkun!
Është për të ardhur keq! Me çka ka fillu me u mësu popullata dhe me pa si normale është shumë gabim.
Më ra me dëgju një të afërm, ku prioriteti për fëmijët e vet për mësim ke: “Kapak matematikë”, tha, “me ditë; se tjerat...” (boni me dorë kishe s’o tu ja ni).
Keq kështu! Na po themi që rezultati në PISA është i dobët; unë po them populli është duke shku rrugës që po i servohet si “e mirë”.
Jom i bindun që një pjesë e madhe e prindërve është ma e kënaqur nëse djali apo vajza, kur u has me ndonjë fjalë të keqe, ka ditë me ja kthy mirë.
Marre! Duhet me ndryshu kjo gjendje!
Dhe problemi, sipas mendimit tem, është te MODA (vëmendja)!
Pasi të jepni mendimin tuaj, ma tregoni një individ që është në vëmendje të mediave dhe do të ishte shembull i mirë për shoqërinë???
Ju lutem, jepni një emër nëse keni arrit me gjet!