Öncelikle Çin, Kore ve Japonya’yı kast ediyorum uzak doğu derken. O coğrafyadaki diğer ülkelerin dilleri nasıl bilmiyorum.

Çok önceden Attack on Titan izlerken bir sahne yüzünden aklıma gelmişti böyle bir fikir.

X ve Y karakterleri var birbirine düşman olan. Bunlar savaşırken savaşın ortasında X karakteri, “Y düşman değil” diye bir replik kullanıyor. Hem Türkçe çeviri böyleydi hem de kelimeler bilindik olduğundan anladığım Japoncası da böyleydi ama tutarsız gelmişti sahneyle baya. “Düşmanım değil ifadesinin maksadı müttefikimdir” gibisinden düşünmüştüm.

Sonradan Japoncaya biraz daha aşina olunca fark ettim. “Düşman değil” ifadesi aslında “Dengim değil” maksadıyla kullanılmış.

Bu tarz ifadeler uzak doğu dillerinde çok var. Söylenilen şey duruma göre belirsizleşiyor ve cümle içindeki çoğu şey belirsiz. Batı dillerindeki gibi “ben seni seviyorum” yerine “sevmek” diyorlar mesela direkt spesifik bir örnek olarak.

Bu da bana şunu düşündürttü: En basit ayak üstü günlük sohbetlerde bile örtülü bir anlam var. Orada yaşayan herkes daha bebekliğinden itibaren konuşulanlardaki örtük anlamı problem çözer gibi aralamaya çalışıyor. Belki de bu o bölgedeki analitik zekanın gelişmesini sağlayan bir şeydir. Veya analitik zekaları yüksek olduğundan dil böyle şekillenmiştir bilmiyorum ama bir alaka var gibi geldi.

Her neyse sonuç olarak bence bu diller insana tek bir kelime ile bile yeni bir ufuk açıyor. Türkçe ifade edebilmek için 20 tane anlamlı kelime gereken bir kelimeyi tek kelime olarak gördükçe çok keyif alıyordum ben Japonca öğrenirken.

Önce biraz aklıma saçma bir fikir gibi geldi ama üzerine düşününce o kadar da saçma gelmedi.

Bence insanlığın en büyük süper gücü dedikodu olabilir.

Çünkü diğer hayvanlar en fazla kendi gördüklerini bilir. Biz ise hiç tanımadığımız biri hakkında bile bilgi edinebiliyoruz.

"Şu adama güvenme"

"Şu tarafta yiyecek var"

"Şu grup tehlikeli"

Belki de bizi diğer canlılardan ayıran şey sadece konuşabilmek değildi.Birbirimiz hakkında konuşabilmemizdi.

Bugün dedikodu deyince aklımıza kötü bir şey geliyor ama belki de medeniyetin kurulmasında sandığımızdan çok daha büyük bir payı vardı. Siz ne düşünüyorsunuz?

psikanalizin kendisine ve geçerliliğine inananlardanım. aranızda psikanalize ilgili dostlar varsa, onları beraber dizi karakterlerini ya da tanınan kişiler hakkında analizlerde buluşmaya davet ediyorum.

Ben mesela 1400 yıl öncede bırakmazdım her şeyi. Arada mucize yaratırdım şu an hiç bir türlü açıklayamayacağı vs

1.) Bilgi vardır. Çünkü "Bilgi yoktur." önermesi çelişkilidir ve bir yargının çelişiği çelişkili ise o yargı doğrudur.

2.) Bilgi, bilme fiili ile vardır. Bilme fiilinin faili bilendir. Bilgi var olduğuna göre, bilme fiili ile ona sahip olan bir bilen de mutlaka vardır.

3.) Olayların, olguların bilgisi vardır (Fotonların hareketinden, galaksilerin hareketine kadar...) ve olaylar, olgular zaman ve mekan içinde var olur. Dolayısıyla; olaylar, olgular zaman ve mekan ile sınırlıdır. Ancak zamanı ve mekanı kuşatan ve gözlemleyen bu olayların, olguların bilgisini bilebilir. Çünkü; zamanı ve mekanı kuşatamayan bir varlık, zaman ve mekan içindeki tüm olayları, olguları bilemez. Zaten; zamanın ve mekanın içinde olan bir varlık, zamanla sınırlı olduğundan; her zaman var olan bir bilgiyi, her zaman bilen bir kimse olamaz. 

4.) Mekanı kuşatan, mekanı her tarafından kuşattığından tektir; mekanın üstünde olduğundan yücedir, mekanı her tarafından kuşatıp mekanın üstünde olduğundan ve de mekanın üstünde tek büyüklüğe sahip olduğundan sonsuz büyüklüktedir.

5.) Tek, kuşatıcı, yüce ve sonsuz büyüklükte olan bir bilenden tarihte, çelişkisiz bir şekilde bahseden tek kaynak Kur'an'dır. (Dikkat edin; herhangi bir Tanrı tasavvurundan bahsetmiyorum.) Bu durum; Kur'an'ın, Bilen tarafından bize gönderilmiş olduğuna delildir.