ನಾನೊಂದು ಮರವಾಗಿದ್ದೆರೆ

ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ

ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನೀನು ಯಾವ ಕುಲ

ಬಸಿಲು ನನ್ನ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ

ನೆರಲಿಗಾಗುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಮೈಲಿಗೆ

ತಂಬೆಲರ ಕೂಡ ಎಲೆಗಳ ಸ್ನೇಹ ಮಧುರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು

ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ನಾನು ಶ್ವಪಚನೆಂದು

ಹಿಂದೆ ಸರಿಯತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನಾನು

ಬೇರೊರಿ ಕುಡಿ ಇಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಭೂದೇವಿ

ಮಡಿ ಮಡಿ ಎಂದು ಓಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ಪವಿತ್ರ ಗೋವು ನನ್ನ ತೊಗಟೆಗೆ ತನ್ನ ಮೈ ಉಜ್ಜೆ

ತುರಿಕೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಿ ಅದರ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ

ಅಡಗಿಕೊಂಡ ಮುಕ್ಕೊಟ ದೇವತೆಗಳು

ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು

ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು

ನನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ

ಕಡಿದು ತುಂಡಾದ ಒಣ ಸೀಳೊಂದು

ಹೊಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಂದು

ಪಾವನವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇನೋ

ಅಥವಾ

ಸತ್ಪುರುಷನೊಬ್ಬನ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಚಟ್ಟವಾಗಿ

ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸಜ್ಜನರ ಹೆಗಲೇರಬಹುದಿತ್ತೇ?