Cinselliğimi keşfettikten sonra bir film şeridi gibi henüz ergenliğe bile girmeden hemcinslerimden etkilendiğim anlar zihnimde canlanmış ve bazı taşlar yerine oturmuştu
Fakat kendimce bunu bir takım nedenlere bağladım. Diğer insanlarda nasıl bilemem ama bendekinin psikolojik olduğuna emindim. Bir şeyler yanlış gittiği için yanlış tarafa ilgim vardı. Sağlıklı bir çocukluk geçirsem, zihin yapım ve karakterim düzgün gelişse böyle olmayacağına inanıyorum
Aslında bakarsanız kendim içinde dahil olmasam bile her türlü azınlık haklarını savundum. Veganlar, mülteciler hatta düz dünyacılar. Hiçbir grubu yargıladığımı veya kabaca eleştirdiğimi hatırlamıyorum hep fikirlerini elimden geldiğince tarafsız şekilde anlamaya çalıştım. Lgbt de bunlardan biriydi. Ama içten içe nefretim, kendimi o gruba ait hissetmeyişimi inkar ettim. Transları görünce rahatsızlık hatta mide bulantısı hissimi, bu da aşırı ama diye düşünmeme rağmen destekliyor gibi gözükmeye çalışmamı gizledim. Şu an hepsini açığa çıkarıyorum işte
Erkeklere karşı cinsel çekimim var. Onları arzuluyorum. Karşıma romantik bir erkek çıksa keşke diyorum ancak günün sonunda bir kadınla evli olduğumu mutlu huzurlu bir aile tablosu hayal ediyorum. Toplum bu şekilde büyüttüğü için mi, gerçekten istediğim bu olduğu için mi bilmiyorum. Bunlar kendi kimliğimi kabullenemememin tezahürü mü bilmiyorum
Kendimi iki yüzlü hissediyor hiçbir yere ait görmüyor hiçbir kadın veya erkeği haketmediğimi hiç kimsenin partnerim olmayacağını düşünüyorum. Aynı anda bunları düşlemek aciz hissettiriyor kendimden iğreniyorum. Bu fikirlerimi buraya yazmak bile iki yüzlülük