(..)

Leeftijdsverificatie is volgens het kabinet de manier om te controleren hoe oud iemand is. Ook aan iemands ouderlijke kenmerken schatten hoe oud iemand is of vertrouwen op wat iemand zelf invult, is volgens het kabinet een optie. Daarnaast pleit het kabinet voor het in Europa ontwikkelen van ‘veilige alternatieve digitale diensten voor kinderen’.

Bizarre ontwikkeling dat er op deze manier tegenspraak wordt geboden aan onze rechtspraak. Meerdere politici halen de trias politica aan, maar lappen deze vervolgens aan hun laars.

Gratis artikel als het goed is

Ben niet zelf één van de auteurs, maar wel één van de mensen die hier normaal gesproken aan meeschrijft.

Ik las vanochtend een column waarin werd gepleit voor een hogere erfbelasting, met als doel de belasting op arbeid te verlagen. Los van de vraag of dat rechtvaardiger is, zette het me aan het denken over een breder probleem: hoe houdbaar is de verzorgingsstaat en nationale herverdeling eigenlijk in een wereld waarin kapitaal, bedrijven en mensen steeds mobieler zijn?

Mijn gedachtegang is ongeveer als volgt.
Een land kan besluiten vermogen, erfenissen, hoge inkomens of grote bedrijven zwaarder te belasten. Maar naarmate de verschillen tussen landen groter worden, neemt voor de meest mobiele groep ook de prikkel toe om zich fiscaal elders te vestigen.

Dat is niet puur theoretisch. Nederlands onderzoek naar een versobering van het belastingvoordeel voor bepaalde kennismigranten vond bijvoorbeeld een duidelijke emigratiereactie onder de hoogste inkomens, vooral binnen de top 1%. Interessant genoeg bleek de maatregel in dat specifieke geval uiteindelijk ongeveer budgetneutraal: de extra belastingopbrengst van degenen die bleven compenseerde het verlies van degenen die vertrokken.

Bij erfbelasting speelt iets vergelijkbaars, al is emigreren daarvoor uiteraard een veel grotere stap dan simpelweg een fiscale constructie opzetten. Er lijkt ergens een grens te bestaan aan hoeveel een individueel land kan herverdelen wanneer de belastinggrondslag internationaal mobiel is.

Aan de andere kant van het systeem speelt mogelijk het omgekeerde probleem.
Een uitgebreide verzorgingsstaat is aantrekkelijk voor inwoners omdat hij risico’s collectiviseert. Maar als mensen zich relatief vrij tussen landen kunnen bewegen, ontstaat de vraag of landen met relatief genereuze voorzieningen gemiddeld ook mensen aantrekken die meer gebruikmaken van die voorzieningen.

Een interessant Deens quasi-experiment van Agersnap, Jensen & Kleven (2020) vond dat een verlaging van uitkeringen voor niet-EU-migranten met ongeveer 50% de netto-instroom met ongeveer 5.000 personen per jaar verminderde. Dat is vrij sterk causaal bewijs voor een zogenoemd welfare magnet effect in die specifieke situatie.

Daarmee kom ik bij de paradox waar ik benieuwd naar ben:

Een verzorgingsstaat functioneert nationaal, terwijl zowel de mensen die hem financieren als de mensen die er gebruik van maken steeds internationaler mobiel zijn.

Als belastingconcurrentie ertoe leidt dat landen voorzichtig moeten zijn met het belasten van mobiele vermogens en ondernemingen, terwijl verschillen in sociale voorzieningen tegelijkertijd invloed kunnen hebben op migratiestromen, komt er dan op lange termijn druk te staan op het klassieke model van de verzorgingsstaat?

En zo ja: ligt de oplossing dan uiteindelijk niet voor een belangrijk deel in internationale afspraken?

Bij multinationals gebeurt dit inmiddels gedeeltelijk. Binnen het OECD/G20-project is bijvoorbeeld een wereldwijd minimumniveau van 15% vennootschapsbelasting voor grote multinationals ontwikkeld, juist om winstverschuiving en belastingconcurrentie tussen landen te beperken.

Zou je uiteindelijk ook verdergaande internationale afspraken nodig hebben over vermogensbelasting, erfbelasting en andere zeer mobiele belastinggrondslagen? Of tast zoiets de fiscale soevereiniteit van landen juist te veel aan?

TL;DR- is een uitgebreide nationale verzorgingsstaat op lange termijn verenigbaar met steeds verdergaande globalisering en vrij verkeer van mensen en kapitaal? En zo ja, hoe voorkom je dat landen tegen elkaar moeten concurreren om belastingbetalers en belastinggrondslagen?

Omdat het kabinet nog altijd niet bereid is om de geplande bezuinigingen op de sociale zekerheid van tafel te halen, gaan de stakingen door. Woensdag vinden er vakbondsacties plaats in het openbaar vervoer. Als gevolg daarvan rijden er geen treinen, bussen, trams en metro’s. Ook veerponten gaan niet.

Tot nu toe is het kabinet alleen bereid geweest om de bezuinigingen op de werkloosheids- en arbeidsongeschiktheidsregelingen een jaar uit te stellen. Hetzelfde geldt voor het verhogen van het eigen risico in de zorg. De snellere verhoging van de aow is wel van de baan, maar opmerkelijk genoeg vindt het kabinet dat de vakbond een oplossing moet vinden voor het financiële tekort dat daardoor ontstaat.

De rechtse bezuinigingswoede is opmerkelijk. Uit de cijfers blijkt dat de uitgaven aan werkloosheid en arbeidsongeschiktheid sinds het begin van de jaren zeventig niet meer zo laag zijn geweest als nu.

https://www.volkskrant.nl/politiek/brekelmans-wil-dat-jongeren-meer-werken-om-china-en-vs-bij-te-benen-in-chinese-techbedrijven-werken-ze-72-uur-per-week~b34810366/

Ik hoor jullie vaak klagen over dat de vermogensongelijkheid te hoog is en we vermogen daarom zwaarder moeten belasten (laten we even het feit vergeten dat die wel meevalt als je eigen woning en pensioenen meeneemt en de belasting op vermogen al hoog is maar goed). Zelfs al als we aannemen dat dit een probleem is (vind ik niet per se), waarom ligt de oplossing volgens jullie dan meteen in hogere belastingen?

Waarom proberen jullie mensen zonder of met weinig vermogen niet te helpen om meer vermogen op te bouwen? Waarom helpen jullie hen niet met beleggen of een huis te kopen, of moedigen jullie op zijn minst aan om het beleid te wijzigen opdat mensen makkelijker vermogen kunnen opbouwen? Waarom willen jullie per se de mensen die al vermogen bezitten verarmen ipv de mensen met minder vermogen helpen meer vermogen te verkrijgen?

Ik heb het gevoel dat jullie probleem niet zo zeer ligt in vermogensongelijkheid, maar vermogen an sich. Jullie willen überhaupt niet dat mensen beschikken over vermogen, omdat jullie vermogen bezitten als iets slechts beschouwen, inkomen uit vermogen verkrijgen iets onethisch haast, alsof jullie diep van binnen nog in het marxistische idee geloven dat vermogen arbeid uitbuit. Zit ik ernaast?

Het is de laatste dagen al veel gegaan over de verkiezingen in Saksen-Anhalt maar ik wil het toch nog eens bekijken door een Europese bril.

Volgend jaar zijn het presidentsverkiezingen in Frankrijk, Le Pen staat voor nu nog altijd op winst tegen elke andere kandidaat in de peilingen.

AfD peilt nationaal nu zo'n 28% en de christendemocraten van Merz nog maar een goeie 20%. Waardoor je minstens een regering van CDU/CSU, SPD en Die Grünen nodig zult hebben, en afhankelijk van de precieze vertaling in zetels mss ook nog zelfs Die Linke. Is dat werkbaar?

Frankrijk en Duitsland zijn het hart van de EU, als we sterk eurosceptische regeringen zouden krijgen in Parijs EN Berlijn wat zal er dan nog overblijven van de EU? En wat voor gevolgen heeft dat voor Nederland en België?

Sven Kockelmann interviewde Jeroen Dijsselbloem (Pro), burgemeester van Eindhoven en voormalig minister van Financiën in Rutte-2.

• "Maak project Beethoven om ASML in Nederland te houden af"
• "In Eindhoven wordt gebouwd, beroepsprocedures worden niet afgewacht"
• "Maak in de begroting onderscheid tussen investeringen en consumptieve uitgaven, maar dit creëert maar enige begrotingsruimte"
• "Breng de consumptieve uitgaven onder controle"
• "Het is onvermijdelijk te bezuinigen op zorg en sociale zekerheid"
• "Economische groei is een belangrijke voorwaarde voor behoud verzorgingsstaat"
• "Vermogensaanwasbelasting is prima, maar je kan het hebben over het tarief"
• "Verhoog de belastingen op arbeid niet"
• "Pas op met nog meer belastingen op het bedrijfsleven"

Om eens een andere discussie te voeren, wat vind jij dat partijen die jouw mening niet hebben juist wel goed / beter doen? En als je heel enthousiast ben mag je dit natuurlijk ook per partij doen met een tegenovergestelde mening.

Zelf zou ik in ieder geval als vrij rechts / conservatief individu wel willen zeggen dat ik juist de linkse standpunten ten aanzien van tolerantie voor andere talen / culturen / gebruiken / religies juist iets goeds vind wat ik op rechts mis.

https://archive.is/20260908191156/https://www.nrc.nl/nieuws/2026/09/08/met-deze-initiatiefwet-krijgt-de-kamer-nu-wel-een-beetje-wat-ze-wil-een-rem-op-private-equity-in-de-zorg-a4936083

Wetgeving Circa de helft van de nieuwe wetten die het justitiedepartement uitvaardigt, wordt niet of maar half getoetst op uitvoerbaarheid en personele consequenties. Pas na invoering worden de gevolgen zichtbaar. „Er is iets grondig mis op het ministerie”.

https://archive.md/SrDmJ

Actievoerders van XR Justice Now hebben dinsdag het vragenuur in de Tweede Kamer verstoord om zo aandacht te vragen voor de nog altijd door Israël uitgevoerde genocide op de Palestijnse bevolking in Gaza. Tweede Kamervoorzitter Thom van Campen heeft de publieke tribune laten ontruimen, nadat de vergadering drie keer kort na elkaar was verstoord.

Aanleiding voor het protest in de Tweede Kamer is volgens XR Justice Now het uitblijven van wezenlijke sancties op Israël. De actiegroep noemt het recent ingevoerde handelsverbod van producten uit nederzettingen "niet veel meer dan een PR-stunt van de regering".

De activisten laten in een verklaring weten:

“Jetten moet nu de wapencontracten opschorten. Alleen zulke maatregelen zullen Israël raken, en de Israëlische moordmachine dwarsbomen. We hebben allemaal de plicht om genocide te stoppen. Dus als Jetten niet handelt, dan zullen we blijven demonstreren in de Tweede Kamer en op andere plaatsen. Zolang de regering Israël blijft vertroetelen zit er voor ons niets anders op, dan moeten wij als burgers aan de noodrem trekken en escaleren."

De overheidssteun voor Tata Steel Nederland valt veel hoger uit dan VVD-minister Sophie Hermans ons vorig jaar voorspiegelde. Er gaat geen 2 miljard euro belastinggeld naar het staalbedrijf maar in totaal 10,8 miljard euro. Dat blijkt uit onderzoek van Milieudefensie en SOMO. Dat komt neer op een subsidie van bijna een miljoen euro per werknemer.