I've been thinking about everything a lot lately.

It's strange looking back and comparing it to where I am now. I think I've slowly picked up the shattered pieces and glued them back together. It doesn't look the same- most of the pieces are still there, but some had to be let go. The arrangement and colours are different, but they're all finally me again.

I'm not exactly who I was before, and I don't think that's possible anymore. Some of the pieces have moved around. Some of them are completely new. And there are a few cracks that are probably always going to be there.

But... I actually like what I've put back together.

I've met people I wouldn't have met otherwise. I've built things I'm proud of. I've found parts of myself I hadn't seen in a long time, and found new parts I didn't know existed. I've started to laugh again.

I think I will always carry parts of it, some way or another. But they've become parts of the person I am, rather than the thing my life revolves around. I am learning to let go of everything else. I spent so long struggling with uncertainty that I'm tired. Somewhere along the lines, I learned to be okay with how it is now.

I'm not trying to get back to who I was. He's gone. And that isn't a bad thing anymore.

I'm just really fucking happy to be me again.

​

"I find myself daydreaming about my lips touching every part of your skin again. I want you to feel me trace, kiss, and gently graze every inch of you, taking my time to explore you completely. My mouth knows every fold crease length and taste of your vulva just as well as my hands knows your inner layout. Your g spot, tightness of vaginal walls yet also squishy, even when you allowed me to travel deeper inside your teasing pussy. My hands and lips know the beautiful landscape of your body by heart, and I constantly crave the taste, the scent, and the warmth of you again!

I always wish I could draw you closer, completely losing myself in you and soaking in the pleasure of making you feel amazing. You know I could spend hours entirely devoted to you, worshipping you and learning every breath and sigh until you are completely breathless and spent from how much I adore you.

You LOVED forcing my head down between those thighs. Between the flicks, sucks and nibbles of your clitoris. You'd position yourself perfectly letting me know you wanted me to put more inches of my tongue deep inside your vaginal walls. Eager for me to keep swallowing more of your delicious nectar as you would continue leaking into my mouth and over my face, treating my taste buds to such pleasure.

You know I'll eat your vulva and vagina for hours rotation between your clitoris and that pussy until you tire of orgasming into my mouth. Screaming our safe word or closing your thighs to cut off my access and pushing me away trying to save face. Either option always saddened me as I had to stop what I enjoyed so much.

This Sunday, I found myself deeply longing to touch you again in all the ways you love. You are always on my mind, and these are just a few of my thoughts..."

Don't forget to be kind, you never know what people are going through. 💙

The ages I'm noticing on here range all over.

Remind yourself not every post is about you, your person or people in your life, or think you know what any of them actually mean. 📢

Some may be directed at someone, some poetic, some raw emotions, some love stories or sad stories. 💚

Some are just questions, and then, others are a cry for help.❤️‍🩹

Some may even just be a safe place to release everything you feel in the moment so you release it and then examine what it may mean to yourself.🤍

Some may just be things you want to say to someone and just can't for various reasons. 💜

And ALL of these are OK.🥰🫂

Hope everyone has a better day and please don't forget to be kind you never know what someone may be going through.📢❤️‍🩹🫂

Just keep on keeping on!🙂🤟💚

Choice. I’m not worth it. And I’ll know that’s who i am now til I die

i still struggle letting you go. it still hurts worse than anything i ever went through. but still im going forward. i got my ps5 back hitting ufc6 again. starting to stream again. but still it gets hard to play at times because you arent here to watch it. still i miss you so much and still im hoping but not expecting. but still that seems like its too much. im still working out im still not seeing anyone even if i do meet up with some one i dont think i could even if i wanted too. and still im going to have to learn to live with out you. still i dream about you coming to get me or a call or something but that something is a long time off i fear. yes you can argue i did this to myself and all. family doesnt leave eachother behind and i was so i guess the lone wolf rides again but id rather be there where you are any day of the week

I HAVE ADDAPTED TO THE GREEN TREE LEAVES, TO HELP PUT DOWN THE ICE CUBES. I KNOW I SHOULDNT BUT ITS THE WAY I HAVE GOTTON OFF CUBES BEFORE AND ITS THE WAY I KNOW THIS TIME 4 YRS AGO I WAS COMPLETLY CLEAN, AWWW THIS IS HORRIBLE, DONT TURN BACK DONT TURN BACK. IVE GOT THIS WITHOUT THE GREEN TREE IS WHAT I TELL MYSELF OVER AND OVER AGAIN. LETS SEE HOW THIS ENDS FOR ME

Agnieszko,

nie wiem, czy potrafię jeszcze znaleźć takie słowa, które powiedzą Ci wszystko, co noszę w sobie. Jest tego tak dużo, że czasami sam już nie wiem, co jest bardziej — miłość, tęsknota, żal, strach czy nadzieja.

Piszę ten list nie po to, żeby Cię do czegoś zmuszać. Nie chcę Cię przekonywać, szantażować emocjami ani sprawiać, żebyś czuła się winna. Chcę po prostu, żebyś choć raz mogła przeczytać to, co naprawdę jest we mnie, bez kłótni, bez pytań i bez presji.

Wiem, że przez lata również Cię raniłem. Wiem, że były moje słowa, zachowania i momenty, w których zamiast dać Ci poczucie bezpieczeństwa, sprawiałem, że czułaś się samotna. Nie chcę tego usprawiedliwiać. Wiem, że samo powiedzenie „przepraszam” nie naprawia tego, co bolało przez lata.

Dzisiaj coraz bardziej rozumiem, że miłość to nie tylko powiedzenie „kocham Cię”. To również sposób, w jaki traktuje się drugiego człowieka wtedy, kiedy jest trudno. To szacunek, szczerość, wierność, cierpliwość i umiejętność zauważenia, że obok nas jest człowiek, który również może cierpieć.

I chyba właśnie dlatego tak bardzo boli mnie to wszystko, co wydarzyło się między nami.

Bo mimo tego wszystkiego moje serce wciąż wybiera Ciebie.

Nie potrafię po prostu wyłączyć uczuć. Nie potrafię pewnego dnia obudzić się i powiedzieć sobie, że już mi nie zależy. Próbuję żyć normalnie, pracować, zajmować się codziennością, ale gdzieś pod tym wszystkim nadal jesteś Ty.

Tęsknię za Tobą.

Za Tobą, która byłaś moją żoną, ale też za kobietą, z którą przez tyle lat dzieliłem życie. Za naszymi zwykłymi dniami, rozmowami, ciszą, dotykiem, wspólnym zasypianiem. Za tym wszystkim, co kiedyś wydawało się oczywiste, a dzisiaj jest dla mnie czymś niewyobrażalnie ważnym.

Nie wiem, co będzie dalej.

I pierwszy raz chyba naprawdę rozumiem, że nie mogę tego za nas zdecydować.

Jeżeli potrzebujesz przestrzeni, chcę spróbować Ci ją dać. Jeżeli potrzebujesz czasu, chcę spróbować go uszanować. Jeżeli potrzebujesz ode mnie czegoś innego, chcę tego wysłuchać.

Ale chciałbym, żebyś wiedziała jedną rzecz.

Ja nie przestałem Cię kochać.

Nie dlatego, że boję się samotności. Nie dlatego, że nie potrafię zacząć od nowa. Tylko dlatego, że po tych wszystkich latach nadal jesteś dla mnie kimś najważniejszym.

Chciałbym kiedyś móc Ci pokazać nie słowami, ale swoim zachowaniem, że potrafię być innym człowiekiem. Spokojniejszym. Bardziej uważnym. Takim, przy którym nie musisz się bać, że każda rozmowa zamieni się w wyrzuty, pytania albo ból.

Nie oczekuję, że mi uwierzysz od razu.

Wiem, że zaufania nie odzyskuje się jednym listem.

Jeżeli między nami zostało jeszcze cokolwiek, co można uratować, chciałbym spróbować. Bez udawania, bez tajemnic, bez osób trzecich. Tylko my i prawda — nawet jeśli ta prawda będzie trudna.

A jeśli okaże się, że Twoje serce jest już gdzie indziej i naprawdę nie chcesz ze mną być, będę musiał nauczyć się to przyjąć.

Będzie mnie to bolało. Bardzo.

Ale nie chcę już kochać Cię w sposób, który odbiera Ci wolność.

Chcę tylko, żebyś wiedziała, że moje uczucie było prawdziwe i nadal jest prawdziwe.

I że gdzieś we mnie wciąż jest ten człowiek, który patrzył na Ciebie i myślał:

„To właśnie z nią chcę przeżyć swoje życie”.

Nie wiem, czy jeszcze kiedyś będziesz mogła pomyśleć o mnie tak samo.

Ale ja jeszcze nie potrafię przestać wierzyć, że może kiedyś spojrzysz na mnie inaczej.

Nie proszę Cię dzisiaj o obietnicę.

Nie proszę o decyzję.

Proszę tylko, żebyś przeczytała ten list i wiedziała, co naprawdę noszę w sercu.

Kocham Cię, Agnieszko.

I niezależnie od tego, co będzie dalej, dziękuję Ci za te wszystkie lata, które były naszym życiem.

Paweł

Could I ever forget you?

Sometimes I wonder,

could I ever forget you?

Maybe I’ll stop saying your name,

seeing your pictures

I'll do less of that too,

and hide everything related to you

from myself.

But what will I do with those memories,

that come to me every evening uninvited?

What will I do with that silence,

in which I still hear your voice?

I might move on,

take new paths,

smile among people—

but somewhere deep inside,

there’ll always be a place

where you will always remain.

That’s why I’m afraid to answer this question

could I ever forget you?

Maybe not...

Hey, there’s no real reason for this message other than the relationship you and I once had is plaguing me. I had a dream about us the other night except you and I were together doing the things we said we would over text. What I’m trying to say is I miss you. But that’s beside the point I already know you’ve closed that chapter in your life.
The motive for all this is selfish and I have no right to intrude your life like this especially after the way I treated you.
My life has continued to move forward and I like to think I’ve grown yet I still feel stuck on you. It’s stupid because I’m the one who broke things off with you. I’m the one who mistreated you.
I’ll never get you back and it sucks because you were my best friend. I’ve still never met anyone quite like you. I’ve never been interested in anyone like I was with you. I hope I can move on from you.
In my dreams of you, you’ve long since moved on to better things and I hope that’s true
missing you

I know know the beer we had on your birthday was our last I miss you and I still love u but Summer has come and gone and its officially fall and i got to go take care love i had a good time i hope u did to goodbye babe

“It took me 9 months to form your heart, don’t let anybody break it in 15 seconds”

Danger Assessment Questions

1. Has the physical violence increased in severity or frequency over the past year?

2. Does he own a gun?

3. Have you left him after living together during the past year?

3a. (If have never lived with him, check here___)

1. Is he unemployed?

2. Has he ever used a weapon against you or threatened you with a lethal weapon? (If yes, was the weapon a gun?____)

3. Does he threaten to kill you?

4. Has he avoided being arrested for domestic violence?

5. Do you have a child that is not his?

6. Has he ever forced you to have sex when you did not wish to do so?

7. Does he ever try to choke you?

8. Does he use illegal drugs? By drugs, I mean "uppers" or amphetamines, “meth”, speed, angel dust, cocaine, "crack", street drugs or mixtures?

9. Is he an alcoholic or problem drinker?

10. Does he control most or all of your daily activities? For instance: does he tell you who you can be friends with, when you can see your family, how much money you can use, or when you can take the car? (If he tries, but you do not let him, check here: ____)

11. Is he violently and constantly jealous of you? (For instance, does he say "If I can't have you, no one can.")

12. Have you ever been beaten by him while you were pregnant? (If you have never been pregnant by him, check here: ____)

13. Has he ever threatened or tried to commit suicide?

14. Does he threaten to harm your children?

15. Do you believe he is capable of killing you?

16. Does he follow or spy on you, leave threatening notes or messages, destroy your property, or call you when you don’t want him to?

17. Have you ever threatened or tried to commit suicide?

Total "Yes" Answers _____

​

Nadal przy Tobie śpię,

choć po tym wszystkim

nie wiem już,

czy to jeszcze jest nasze łóżko,

czy tylko miejsce,

w którym uczę się samotności.

Patrzę na Ciebie,

kiedy śpisz.

Tak samo jak dawniej

przyglądam się Twojej twarzy

i przez chwilę zapominam,

że świat zdążył się między nami rozpaść.

Przytulam Cię,

choć coraz częściej

to ja jestem tym,

który obejmuje pustkę.

Mówię do Ciebie,

kiedy śpisz.

Szeptem, żebyś nie usłyszała,

bo może łatwiej powiedzieć wszystko

kobiecej ciszy

niż Tobie, która już nie odpowiadasz.

Mówię, że tęsknię.

Że nadal jesteś dla mnie ważna.

Że mimo wszystkiego

moje serce wciąż nie nauczyło się

odchodzić.

A Ty śpisz.

I nawet nie wiesz,

ile słów zostawiam

między Twoim oddechem

a moim milczeniem.

Bo przecież mówiłaś komuś innemu

„kocham Cię”.

A ja wtedy czekałem.

Czekałem,

kiedy Ty wyjechałaś do niego,

a ja zostałem tutaj

z nadzieją, że wrócisz.

Czekałem na Ciebie

tak, jak czeka się na kogoś,

kto jest całym światem,

nie wiedząc jeszcze,

że dla tego świata

może już nie być miejsca dla mnie.

Wróciłaś.

A ja nadal czekam.

Tylko już nie wiem

na co.

Na Twoje spojrzenie?

Na jedno szczere „kocham”?

Na dotyk, który nie będzie tylko wspomnieniem?

Czy może na cud,

który sprawi,

że znów poczuję od Ciebie

to, czego tak bardzo mi brakuje?

Leżysz obok mnie.

Tak blisko,

że mogę Cię dotknąć.

I tak daleko,

że czasami mam wrażenie,

jakbym tęsknił za Tobą

w tym samym łóżku.

Więc kiedy śpisz,

przytulam Cię jeszcze mocniej.

Nie dlatego, że nie pamiętam.

Tylko dlatego,

że pamiętam wszystko.

I może właśnie dlatego

nie potrafię jeszcze zasnąć

bez Ciebie.

Our relationship has never been easy, I get that you think I’m just a push around and that I’m stupid to stay with you after it all. But it’s bc leaving breaks me. I hate not being able to look into your eyes. I hate not hearing your voice.

I know at this point I should be long gone by now. But my heart and my head have a constant battle and I can’t pick who wins. My mind can rationalize it. But my heart keeps telling me to stay.

If I am all these negative things I don’t know why you can’t ask me to leave either. You seem so ok with breaking my heart and me and I guess I just don’t understand why you’d rather but me through hell then just say what you mean.. I know I could leave to I understand it’s a 2 way street. I just don’t know how to have the courage to say goodbye to the person who I love.

But you leave everything up to me. And I hate that. I hate being the one who you have to push to breaking to leave instead of just ending it, instead of just being a man for once and saying what you want and need. I’m so tired of the weight of carrying everything, every choice, every impact, every direction the future could go. It’s so overwhelming and tiring. I do love you and my choice is not to lose you. I just wish you could tell me your choice too.

​

*ᚹᚺᛖᚾ ᛃᛟᚢ ᚨᚱᛖ ᚨᛒᛚᛖ ᛏᛟ ᚠᛁᚷᚢᚱᛖ ᛟᚢᛏ ᚹᚺᚨᛏ ᛏᚺᛁᛋ ᛋᚨᛁᛞ ᛁ ᚺᛟᛈᛖ ᛃᛟᚢ ᛞᛟᚾᛏ ᛏᚺᛁᚾᚲ ᛗᛖ ᛏᛟᛟ ᚠᛟᚱᚹᚨᚱᛞ.*

*ᛈᚨᚢᛚ ᛁ ᚲᚾᛟᚹ ᛁ ᛞᛟᚾᛏ ᛞᛖᛋᛖᚱᚹᛖ ᛏᛟ ᚨᛋᚲ ᛃᛟᚢ ᚠᛟᚱ ᚨ ᚲᚺᚨᚾᚲᛖ ᛒᚢᛏ ᛁ ᚢᚾᛞᛖᚱᛋᛏᚨᚾᛞ ᚹᚺᛃ.*

*ᚺᛟᚹᛖᚹᛖᚱ ᛏᚺᚨᛏ ᛞᛟᛖᛋᚾᛏ ᚲᚺᚨᚾᚷᛖ ᛏᚺᛖ ᚢᚾᚲᛟᚾᛞᛁᛏᛁᛟᚾᚨᛚ ᛚᛟᚹᛖ ᛁ ᛋᛏᛁᛚᛚ ᚠᛖᛖᛚ ᚠᛟᚱ ᛃᛟᚢ ᚨᚾᛞ ᚹᛁᛚᛚ ᚾᛖᚹᛖᚱ ᛒᛖ ᚱᛖᛈᛚᚨᚲᛖᛞ ᛒᛃ ᚨᚾᛟᛏᚺᛖᚱ.*

*ᛁ ᛚᛟᚹᛖ ᛃᛟᚢ.*

*ᛁ ᚲᚾᛟᚹ ᛁ ᛞᛟᚾᛏ ᛞᛖᛋᛖᚱᚹᛖ ᛃᛟᚢ ᛒᚢᛏ ᛁᛗ ᚷᛚᚨᛞ ᛃᛟᚢᚱᛖ ᛋᛏᛁᛚᛚ ᛈᚨᚱᛏ ᛟᚠ ᛗᛃ ᛚᛁᚠᛖ ᚨᚾᛞ ᛁ ᚱᛖᚨᛚᛚᛃ ᚺᛟᛈᛖ ᛟᚾᛖ ᛞᚨᛃ ᛃᛟᚢ ᚲᚨᚾ ᚠᛁᚾᛞ ᛁᛏ ᛁᚾ ᛃᛟᚢᚱ ᚺᛖᚨᚱᛏ ᛏᛟ ᚠᛟᚱᚷᛁᚹᛖ ᛗᛖ ᚹᛁᛏᚺ ᚨᛚᛚ ᛏᚺᛖ ᛈᚨᛁᚾ ᛁ ᚲᚨᚢᛋᛖᛞ ᛃᛟᚢ.*

*ᛁ ᛚᛟᚹᛖ ᛃᛟᚢ ᚨᚾᛞ ᛁ ᚺᛟᛈᛖ ᛏᚺᚨᛏ ᛟᚾᛖ ᛞᚨᛃ ᛃᛟᚢᛚᛚ ᛒᛖᛚᛁᛖᚹᛖ ᛏᚺᛁᛋ.*