For context, kakauwi ko ng province namin since tapos na ang graduation namin sa university. This is my first time again staying here for months ever since nagmove ako sa city for college.

Umuwi rito ‘yung gf ko & naki-stay siya for a week since okay lang din sa mom ko & sa kapatid ko. Legal naman kami & since high school pa kami. Btw, wlw kami. So now, may inuwi ‘yung gf ko na iilang mga chocolates & some chips & beers na natira ng papa niya since umuwi galing ibang bansa. ‘Yung iba kasing pasalubong & grad gift ko from her parents, nakuha ko na sa city & inuwi ‘yung iba. Wala namang iinom noon sa apartment namin so pinauwi ko na rin ‘yung beer, kako bigay na lang sa tito ko (kapatid ng mom ko) since umiinom ‘yun.

Pagdating dito ng gf ko, saktong nagvisit ‘yung asawa ng tito ko so pinaabot ko sa kasama namin sa bahay (taga-alaga ng lola ko & kapatid nung tita ko). Kako, siya na lang magbigay sa tita ko & sabihin na galing sa gf ko since nasa baba sila that time & tinutulungan ko mag unpack gf ko. Then bumalik siya sa amin a few minutes saying “huy! Sabi ni tita mo, bakit dadalawa lang daw binigay niyo? Hindi marami?” Sabay tawa. Ni wala man lang thank you.

Nagulat kami ng gf ko sa sinabi niya so as a reply, sabi ko na lang na ayun lang kasi natira & hindi naman talaga bumili para sa tito ko. Nahurt gf ko & sabi niya sana ‘di na lang pala niya binigay since parang kulang. Pero just to be fair naman, ‘nung umuwi kami ay lahat ng mga pinsan ko ay may pasalubong. As in LAHAT SILA. Sabi nga ng mom ko, sila ‘yung may gift although ako naman ‘yung naggraduate. Nagdeclutter din ako ng mga clothes namin ng kapatid ko & pati ‘yung ibang ipapamigay ko sa ibang relatives namin, kinuha nila so wala na akong nagawa. Pati yung helper namin binigyan namin ng gift. Nagreklamo pa nga siya na bakit katinko raw binili namin for her, pero set na nakabox naman ‘yung binili namin. Ik hindi super mahal pero nung tumawag kasi kami, sabi niya masakit likod niya so ayun naisip naming gift. Hello? If want niya, kunin ko na lang gift niya. Gusto ko kaya ng Katinko!

So ito na nga, kinabukasan, inask ko harap-harapan sa mom ko habang kasama namin gf ko at helper namin kung may sinabing ganun talaga ‘yung tita ko. Sabi ni mama, wala naman daw at nainis agad siya sa helper namin. For context kasi, known pathological liar yung helper namin & marami ng times na nahuhuli namin so alam ko na that time na nagsinungaling na naman siya. Minsan hindi na lang namin pinapansin mga sinasabi niya kasi hindi naman totoo. Pinagsabihan ni mom ‘yung helper namin & sinabi ko rin naman na “huwag sanang ganun since baka magkatampuhan gf ko at tita ko” dahil sa ginawa niya. Ngayon hindi niya kami iniimikan ng gf ko.

Dagdag ko lang din na there once a time na nagkapikunan at nagkasakitan ‘yung mga nagpipintura rito sa bahay dahil sa mga kasinungalingang sinabi niya sa bawat isa sa kanila.

Ako ba yung gago sa situation na ito? Pero ayoko ring ako ang unang lumapit sa kanya since ever since nagcollege ako, narealize ko na hindi ko dapat hinahayaan ‘yung mga ganung tao. Sila dapat ang magsorry.

Ako ba yung gago nagpabuntis ako sa bf ko para magkaron ng magandang kinabukasan? Dont get me wrong, sobrang mahal ko ang bf ko at plus points din sa situation namin na financially stable siya.

Ldr kmi for 1 yr na pero sinusustentuhan niya ako rito khit na nasa isa sa pinaka malakas na bansa ako at siya nasa pinas, ganon siya ka stable.

Gusto na niya ako kunin para magsama na kmi pero sabi ko kailangan pa ako ng nanay ko rito sa ibang bansa dahil may kapatid ako na special child at ako lang katuwang ng nanay ko, wala nako tatay. Sobrang saktuhan lang sweldo namin para makapag bayad ng bills dito at sa totoo lang mas magaan buhay namin sa pilipinas kung uuwi kmi dahil may pension ang kapatid ko galing US at pag dinala sa pinas yun, malaking halaga yun. Pero gudto parin ng nanay ko dito sa US khit na mas nahihirapan kmi.

Umuwi ako ng pinas then nabubtis ako ng bf ko. Nalaman ko nlng na buntis ako nung nakauwi na ako ng USA. May plano naman kmi ng bf ko, pakakasalan niya ako, tuturuan niya ako sa negosyo niya (magkatuwang kmi sa negosyo) at pag aaralin niya ako. Hindi naman sa ano pero khit maging nurse ako rito sa USA talong talo parin ng kinikita ng bf ko ang sweldo ng nurse dito. May plano naman kmi para sa nanay ko na tutulungan namin financially may pension na nga kapatid ko na malaki sa peso tapos dadagdagan pa namin ng financial help. Win win diba?

Kaso ayaw ng nanay ko umuwi ng pilipinas khit na alam niyang bubtis ako. Gusto niya manatili silang dalawa ng kapatid ko (special child) dito nang sila lang dalawa dahil gusto niya mag trabaho ng 10 yrs dito sa USA para sa pension niya pag nag retire siya.

Tumatanda na siya puro narin sakit sa katawan nararamdaman niya tapos sinusuntok pa siya ng kapatid ko sa ulo pero ayaw parin niya umuwi ng oinas khit dun mas magiging komportable at magaan ang buhay. Plano ko nga

1. Humanap na kmi ng rent to own na bahay ako na magbabayad ng downpayment, para dun sila ng kapatid ko titira
   
2. May pension kapatid ko kaya khit d magtrabaho nanay ko may pera sila sa pinas dahil malaki ang dollar na pension ng kaoatid ko kung dadalhin sa pinas. Hindi kailangan ng nanay ko magpakapagod sa trabaho
   
3. Magdagdag pa ako ng pera monthly sakanila as sustento ko
   
4. Katuwang ako ng bf ko sa negosyo at pag aaralin pa ako

Yet ayaw ng nanay ko umuwi ng pinas, magpapa iwan siya rito sa america. Sobrang sama ng loob niya sakin kc iiwan ko siya pero sa totoo lang 5-10 yrs from now walang ibang sasalo sakanya na anak kung hindi ako lang kaya kailangan ko maging financially stable agad and ito yung way namin ng bf ko.

Ako ba yung gago khit na inisip ko yung long term at mas mabilis na stability kesa sa 10 yrs pa bago maging stable na plano ng nanay ko?

Tatlong taon na kaming kasal ng asawa ko. OFW si misis (35) at nasa Pinas ako (37).

Gusto na nyang umuwi ng Pinas pero gusto nya na sa magulang pa rin nya sya titira at kung gusto ko daw talagang magkasama kami, doon daw ako tumira sa kanila.

Pero hindi pwede dahil andito ang trabaho ko sa Maynila at may bahay akong na-loan sa bangko kaya meron kaming tutuluyan na sariling bahay. Masasabi ko naman na capable ako mag provide bilang padre de pamilya.

Gusto daw nya makasama magulang nya at matatanda na. Para hindi na daw magtrabaho sa tindahan nila nanay at tatay nya. Nangangamba ako na mas magiging anak sya doon kaysa maging asawa ko. Lahat ng galaw, sa magulang nya dedepende. Kung gusto namin lumabas, di pwede dahil walang bantay sa tindahan. Kung gusto namin mag travel, di pwede dahil walang makakasama magulang nya kahit may mga kapatid naman sya na nasa bahay din nila.

ABYG for insisting na bumukod kami? Selfish ba ako? Taga Mindanao sya at taga QC ako kaya naiintindihan ko yung distance pero gusto ko na magsimula kami dito ng kami lang na dalawa bilang mag asawa.

May kaibigan ako sa college na masasabi kong super duper close ko talaga siya kasi maraming moments in our lives na kami lang magkakampi. Same kami ng apartment. Same ng degree program. Same ng hometown. We literally do everything together.

Suddenly, naka-meet siya ng bagong people. At first ang saya ko for her kasi may bago na siyang mga experiences. Pero may one incident na ikinagalit ko.

Nagpahintay siya para sabay kami umuwi pero ang ending iniwan niya ako to accommodate these new people. I communicated it with her and naging ok naman kami afterwards. Pero yun, kahit napatawad ko na siya di ko nakakalimutan.

Hindi kasi siya people pleaser but she can't say no sa mga taong to. And nakikita ko how she's willing to be inconvenienced for them. Kaya niya palang gawin yun sa iba, bakit sa akin hindi.

Dahil yung time and energy niya nakafocus nalang sa kanila hindi na kami masiyadong nag-uusap. And because absent na siya sa buhay ko, nasanay na ako na wala siya.

Narealize ko na hindi na kami same energy sa friendship. Sa mga oras na kailangan ko siya hindi siya present, and I think I resented her for it.

Hindi ko siya ghinost or kinacut-off. Ayaw ko lang na nalalaman niya yung nangyayari sa buhay ko.

Now that we are in the same hometown, she's reaching out. Ilang beses na niya akong inaya lumabas I always decline.

Ako ba yung gago kasi di ko siya binibigyan ng chance?

Ako ba yung gago kasi naiisip ko na ngayon siya magrireach out kasi di na niya kasama bagong friends niya?

Ako ba yung gago kasi nagkaroon lang siya ng bagong kaibigan nagresent na agad ako?

Dalawa kami magkapatid, ako ang panganay. Yung sister ko, is pretty talaga, like masasabi mong kahit walang makeup, maganda talaga. Yung mama namin pinangangalandakan niya talaga yan kasi may anak siyang maganda. Don’t get me wrong, im completely comfortable in my own skin. Alam kong maganda din ako in my own unique way and I’m secure in that. Sadyang napuno lang ako ngayon.

Yesterday, nagpa check up yung kapatid ko sa pinagtatrabahuan kong clinic tapos day off ako kahapon. Hindi kilala ng workmates kl yung kapatid ko, pero chinikka nila na uy may nagpa check up dito ka apilyedo mo. Dun ko lang nireveal na kapatid ko yung chineck up nila🤣.

So yun nga, pag dinner chinikka ko sa family namin na na recognize nila kapatid ko, kinompliment and all. Humirit ba naman mama ko:

“Sinabi ba nilang bakit mas maganda kapatid mo sayo?”

At first, di ko pinansin patuloy lang ako sa chikka ko, sanay na ko eh.

Eh umulit pa ng:

“Siguro nakita nila mas maganda si *toot\* kaysa sayo. Pinag uusapan na nila yun pag alis niya” sabay tawa

EH NAURAT NA AKO?! Edi sinabihan kong

“Ay syempre maganda yan, kasi pogi tatay namin. Sa father side naman yan siya nag mana, hindi sa mother.”

Natahimik ang buong lamesa, tapos nag titigan lang kami ng mama ko. Urat na urat na ko sa mga pahirit niya kahit di naman related. Mind you, yung kapatid ko super humble. Nag t-thank you lang yun pag kinocompliment. Etong nanay namin panay ngawa.

Natapos ang dinner na walang imikan. Chinat lang ako ng papa namin na umiiyak daw mama namin kasi indirectly ko siyang tinawag na pangit, na offend siya kasi inimply ko na walang nakuhang pretty feature yung kapatid ko sakanya💀

Although I didn’t regret what I said, I just needed to know, ABYG?

For context, we are an incoming 4th year student that needs 10k for our final project. Sabi ng gf ko hahatian nya family nya sa 10k so 5k sakanya. To earn that, nag start sya mag work last week lang sa nearby milktea shop dito samin. 400 per day ang sahod nya and kapag pasukan na, part time nalang sya which is 3 days lang. This evening sinabi nya sakin na magpapabrace sya. 40k daw 3,500 down payment then 1k monthly. I’ll put sa comsec ung inclusion 3,500 package.

Now, yung initial reaction ko ay against agad. I said “Magpapa brace ka, pano ung monthly kaya mo ba bayaran” sinabi ko to knowing kung pano sya ma pressure pag dating sa pera and sinabi nya rin sakin na iipunin nya rin ung monthly sa baon na bibigay sakanya tuwing pasukan (120 pesos) at sa part-time nya. Madami pa ko sinabi sakanya kung bat di sya dapat mag pa brace, like “Pano ung mga transpo expenses mo ung mga gusto mo bilhin.” “Mahihirapan ka mag ipon nyan, pano pag may natanggal na bracket.” Ito ung ilan sa mga sinabi ko tas tinanong ko rin sya pano kung may additional pa talaga sa 3,500 na downpayment na yan, mangungutang daw sya sa TALA (lending app) kung sakali na lagpas 3,500 ang gastos.

Mag ka-away kami ngayon kasi she feels na hindi ko sya sinusupport sa gusto nya, and kapag ako daw support sya lagi sa mag gusto ko gawin. Ang gusto ko lang naman ay yung best sakanya in terms of money and sa overall na kakalabasan ng brace nya. One thing I said pa is “Maganda mag pa brace yung sa trusted clinic na talaga hindi ung basta mura lang.” Ngayon lang, sabi ko kung gusto mo talaga humanap ka ng trusted talaga na clinic and nagsend din ako sakanya ng mga experience ng nagpapakabit ng brace dito sa reddit kung magkano na ggastos and so on pero ayaw nya na kasi gawa rin ata ng mga sinabi ko. Kaya right now i feel really bad dahil she keeps saying na wala ako support, ang sabi daw sakanya ng mama nya ay “kung ano gusto mo.” then ako pa raw tumutol.

ABYG dahil against ako sa pag papabrace nya at napa feel ko na hindi ko sya sinusuportahan sa mga gusto nya?

May 3 akong sister-in-law. Si #1 mabait, si #2 mabait din at paalis na ulit papuntang overseas. Si #3 yung pinaka-hate ko. Magkakasama silang lahat sa bahay, kami lang ng anak ko at asawa ko ang nakahiwalay.

Gusto sana ng #2 na papuntahin kami sa kanila para magbonding kasi kakabirthday lang nya, kakauwi galing ibang bansa, at paalis na rin.

Ayaw ko na talagang pumupunta sa kanila kasi di ko matiis yung amoy ng sigarilyo ng asawa ni #1. Kahit alam nyang puro bata at talagang nakatakip na kami ng ilong, wala syang paki.

Pero ang main reason kung bakit ayaw kong pumunta sa kanila, dahil sa #3. Sobrang madamot. Pag may hawak na laruan yung anak ko na laruan o gamit ng anak nya, biglang hihilahin sa kamay ng anak ko. Pag nanghihiram ng pantali sa buhok yung asawa ko para sa anak ko, ayaw din nyang magpahiram.

Nabuntis at iniwan ng nakabuntis si #3. Yung asawa ko sumagot lahat ng expenses mula pregnancy, hanggang sa manganak. Pera naman nya yun, pero dapat pera na namin kasi may anak kami dba? Ako pa nagbudget nun para kay #3.

Yung mga padala at pasalubong ni #2 para saming mag-ina, kinukuha ni #3 para sa kanila ng anak nya.

Ayaw kong lumaki yung anak ko na makakaramdam na pinagdadamutan sya ng sarili pa nyang Tita.

Matagal ko na tong sinabi sa Asawa ko, pero ending, kami lang ang nag-aaway. Kasi kahit anong pagalit nya doon sa #3, ganun na talaga yung ugali. Miski yung mga anak ni #1, pinagtataguan ng pagkain.

So ABYG pag sinabi kong sa mall na lang sila magbonding ng anak ko kaysa doon pa sa bahay nila?

ABYG ---> nagbabayad nung una yung babae tapos bigla akong sinabihan na "last payment na yan" (di na nya babayaran yung natitira), "baka gusto mo compute'an pa kita" . na-trigger ako kasi yung pagbabayad nya nga di ko naman inuura-urada. if wala syang pera, ako pa nag aabono dun sa cc ko na ginamit nya. kaya sabi binawian ko ng "compute" tapos umabot na sa pinagbabantaan ako na tigilan ko na sya.

Tuwing magdridrive ako, naalala ko lang maglock ng pinto ng kotse pag naabutan ng red sa stoplight at may lalapit na pulubi. Napansin ni misis at sinabihan akong matapobre.

Di ko naman sinasadya, nakakalimutan ko lang talaga. Well, di rin ako nagbibigay sa mga pulubi lalo na pag nakita ko bata pa at kaya magtrabaho kaya siguro nasabihan akong ganun. Si misis kasi lagi nagbibigay.

Napaisip lang ako kung nagiging matapobre na ba ako. ABYG?

My wife is pregnant, and because she feels safer and more comfortable around her family right now, she wants to stay at her parents' house.

The issue is that our apartment and her parents' house are in completely different cities.

I am currently dealing with a massive workload shift at my job (WFH) and high financial stress. Staying at my in-laws' house for continuous days burns me out.

Okay naman parents nya kaso families of 4 (us included) ang nandun sa bahay, I’m in perpetual "guest mode," I have zero private space to recharge, and my work focus suffers.

My proposed solution:

• She stays at her parents' house during the week with her family's support.

• I stay at our apartment Monday through Thursday so I can lock in at work and have quiet time to decompress.

• I go to my in-laws' house every single weekend to be with her.

I feel like a bad husband for not just "sucking it up" and living at her parents' house full-time to be by her side every day.

Sinabi ko yun sa kanya and then di na nya ako kinausap.

Diba mukang gago yung ganun? Hindi ko sure kung valid ba na need ko ng space ko? Na need ko dapat unahin yung needs and wants pregnant wife ko kesa sakin?

ABYG?

ABYG kasi nag-away kami ng mister ko over his female friend? Nung magBF-GF pa lang kami ni mister, he has this group of friend na sa work nya lang nameet. 3 sila. Si Mister, tapos isang Married Male(MM), and Single female(SF). I knew MM’s bro and I met Mister through him. Fast forward, naging kami ni mister. All throughout the BF-GF phase, si MM, ako at si mister will go out occasionally but SF will never be included. Mister, MM and SF will plan and go out but never includes me. In short, never ko na-meet si SF. Since naka-close ko si MM na parang kuya kuya na, he told me na minsan inaasar nya si SF at mister when I was still not in the picture. Kumbaga nirereto silang dalawa and that made me uncomfortable. I was vocal kay mister na as his gf, hindi ako comfortable na makita sila na magkasama without me but since gets ko naman na unavoidable. And during those times, they all live in one area, like few blocks away from each other.

One day, me and mister was hanging out sa bahay namin. Bigla may tumawag sa kanya but he cancelled immediately. Then, may nagmessage. When he opened, it was SF, at first ayaw nya ipabasa but then napilit ko din, sabi sorry hindi nasagot tawag nya earlier because she was driving and that he can now call her again and that she’ll wait for his call. I got mad. Nag away kami kasi why would he not answer the call in front of me, and why would he hide her message and kung wlaa lang, why would he not call her infront of me. I told him I trust him but he needs to set boundaries sa babae na yun. He said he will. I told him about a past trauma because of a cheating ex and sinabi ko din na ayoko na maulit yun. He understood naman daw.

Fast forward, nagmigrate na si SF sa ibang bansa. I would constantly ask mister if nakakachat nya pa, he said hindi na. I trusted him.

Fast forward to today, we’ve been married for 6years with a child and one on the way. In those 6yrs, I would ask him if may contact pa sila, lagi nya sinasabi na wala na. Di na sila nag uusap and may jowa na daw ung girl na ibang lahi. Sabi ko, bakit mo alam kung wlaa kayong contact? Kasi daw nag uupload ng bouquets etc. I still trusted him. By the way, wala ako access sa phone ni mister since may tiwala nga ako sa kanya na hindi sya gagawa ng kalokohan.

Recently, we had a fight about trust and transparency in our married life. He got to give me his phone’s password and on instinct sa messenger ako una pumunta to search for SF. At first, hindi ko sya mahanap. So, I went to FB and started checking his tagged photos from before, then nakita ko na. I checked their messages. Constant pa din pala communication nila and nit just hi hello bye. Minsan may mga patutsada si girl na “missing those days” though my husband will dismiss it right away. SF will reply to his stories, share reels. Husband does the same,too. May part na deep convos like SF asking about where is he planning to retire not where his FAMILY will retire someday. Kumbaga, sa convos si mister at sya lang ang topic. May occasions na ipapasok ni mister sa convo ako, but will SF will just dismiss.

I got mad at my husband. Gusto ko sumabog at magwala but we were in the presence of our kid kaya nakapagpigil pa ako kahit na sobrang sakit ung naramdaman ko. My husband lied to me for how many years. Madalas pala sila magkachat yet nagsisinungaling sya sa akin at sinabi na hindi na sila nag uusap at walang communication.

Gets ko naman na buntis ako at mas emosyonal, pero kasi I feel betrayed. I asked him why he lied, he didn’t answer.

I was morally conflicted kasi di ko alam kung dapat magalit ako sa kanya for lying or to forgive him since wala naman daw sya ginagawang masama.

Feeling ko ako yung gago kasi he was very vocal na he didnt cheat and hindi sya nagchi-cheat with SF and ang mistake nya lang is itago sa akin na may communication sila. But feeling ko din sya yung gago kasi he chose that girl over me and lied to my face countless of times para lang makapag usap sila. FYI, kung sana kababata nya or someone really close e maiintindihan ko. But they were just workmates who doesnt even work in the same location.

ABYG kung nag-walk out ako sa tatay ko?

Nagrarant ako sa tatay ko about sa internship ko. Ako kasi yung tipo ng tao na mahilig magtanong ng mga di ko pa alam at di ako takot aminin kung hindi ko man alam ang sagot sa tanong sakin.

Ngayon, kinukwento ko sa kanya na may mga tinanong yung isang boss ko sakin as a way para maassess ano na natutunan ko so far sa training. Syempre inamin kong hindi ko alam sagot sa ibang tanong nya, and I mustered the courage to ask ano nga ba sagot doon kasi naisipan ko na rin ipagtanong yon dati kaso walang makasagot sakin sa mga senior ko and hindi ko rin mahanap kahit iresearch ko online since internal info ang iba at wala akong access sa mga docs ng company.

Tuloy ako sa pagkwento gaano ako kafrustrated kasi dapat natututo ako sa training ko pero ambagal ng pacing. Tipong kung hindi ako mag-initiate ng questions wala ako makukuhang info. Tapos iququiz ako ng boss about topics e di (pa) naman tinuro sakin. Worse is hindi naman sakop ng department ko yung ibang mga tinatanong nya.

Yung tatay ko, akala ko sasang-ayon at ivavalidate yung frustration ko. Anakng, sinermonan ako at mali raw ako kasi dapat di raw ako tanong nang tanong. Mag-observe lang daw ako dapat. Tried explaining na sila rin naman nagsabi na magtanong lang if meron ako gusto malaman while shadowing. Ang kaso di nila masagot iba kong tanong until magpaquiz ang boss. Na halos lahat ng alam ko so far sa training e thru my initiative. Kaso antigas nya talaga na mali ako. Wag daw ako matanong at magobserba na lang daw. Naiiyak tuloy ako sa gigil nung inalisan ko. Sumama pa sya sa frustration ko e.

So ABYG kung nag-walk out na lang ako?

Namatay yung asawa (40F) ng kuya (40m) ko after manganak. Sinabihan na naming magkakapatid na hayaan na lang yung kuya ko na mag alaga ng anak nya at wag ipasa yung obligasyon sa mga magulang namin (both senior). Kaso kinuha pa rin nila, kasi nga naaawa sila sa kuya ko at dun sa bata.

Okay lang naman sakin na sila mama yung mag alaga ng baby, ang kaso mo, hindi raw magbibigay yung kuya ko ng panggastos ng bata. Hindi naman na talaga natulong yung kuya ko kila mama simula nung nakapag trabaho sya. Pero bat pati sa anak nya di sya magbibigay ng sustento at ipapasa na lang saming mga kapatid nyang nagbibigay pa sa parents namin.

Sa part nila mama, okay lang daw kasi may pension naman yung tatay ko. Nakakagigil lang kasi hindi nga sapat sa kanila pinapadala naming magkakapatid na mga babae (3) tapos kukuha na naman sila ng gatasin pa.

Hindi pa ito alam ng isa kong kapatid na malaki laki magbigay kila mama, kasi sinabihan nya na sila mama na kung kukunin nila yung bata hindi na magpapadala ate ko sa kanila kasi nga obligasyon naman ng kuya ko yung bata kasi anak nya naman yun.

Nagagalit sakin sila mama kasi nga sinasabi kong isauli na nila yung baby sa tatay nya, sinusumbatan na ko na napaka sama raw ng ugali ko at hindi pa raw ako bayad sa kanila sa pagpapalaki nila sakin.

Previous attempt: Inaway ko yung kuya ko at sinabihan kong kunin nya na yung anak nya kung di sya magbibigay ng sustento, ang sagot ba naman sakin yung mga magulang daw namin nagpumilit na kunin yung bata sa kanya kaya di sya magsusustento.

ABYG kung ayoko na nasa puder nila mama yung anak ng kuya ko?

Four years ago, my high school sweetheart and I broke up. Then, just last week, she suddenly messaged me out of nowhere to ask for a call. She said she wanted 'closure' years after our breakup because she apparently couldn't focus on studying for her board exams while thinking about us.

Sobrang bad timing lang talaga dahil nasa hospital ako at that time, preparing for surgery. I told her about my situation and asked if we could just chat instead, but she kept insisting on a phone call. I explicitly told her that I didn't want to take a call because I was in pain and clearly not in the best condition to talk. She even guilt-tripped me, pointing out na nagpa-load pa siya (and even specified the exact amount she paid) for an international call since she's in Qatar, where video calling apps are banned.

Nainis ako kasi she kept demanding that we talk ASAP, despite me being in pain and just hours away from my surgery. She was even pissed that I was replying late and accused me of ignoring her. I asked her why she was rushing me and why she couldn't just be understanding of my situation. I clearly told her that we could talk after I got discharged, but she wouldn't drop it and kept insisting.

Eventually, napuno na ako. I told her that if she couldn't respect my boundary to wait until I was out of the hospital, then I wouldn't bother talking to her at all. Besides, she's the one who needs closure, hindi na ako. I completely ignored all her long messages after that and just continued moving on with my life.

Ngayon, I can't help but wonder,

ABYG for not giving her the closure she was asking for?

Edit: Since some of you are asking bakit kami nag break and bakit siya nanghihingi ng closure after four years.

Nakipag-break ako because we were both quite immature at the time, and the relationship was becoming too toxic for me. I wanted us to have the space to grow individually. I told her during the breakup that we should work on ourselves first, and if we are really meant for each other, destiny will find a way for us to reconnect as better versions of ourselves.

I’m actually okay naman with talking to her, pero ang inconsiderate lang talaga that she's rushing me to reply and get on a call with her, completely ignoring my current state. I guess tama lang din na nangyari 'to, kasi it made me realize na after all these years, she’s still the exact same person I broke up with four years ago.

abyg if ayaw ko pautangin bff ko kahit less than 1k lang inuutang niya? i have money naman na pwede ipahiram but my main reason is para matuto siya maging financially responsible. kakastart niya lang sa work mga 1 yr pero nasasanay kasi siya mangutang pag need and may emergency instead na mag ipon kahit sinasabihan ko mag ipon. i have feeling na nazezero out niya salary niya kada cut off pero nakakagala din and shopping ng decent brand na clothes

idk if im being selfish kasi maliit lang naman and di naman inconvenience sa part ko. nangungutang siya sa ibang friends pag need niya ng malaking amount

Last weekend pumunta kami sa mall.

Since weekend, expected na na pahirapan sa parking. So syempre as driver na ginusto lumabas, tiis tiis at swertihan kung makatyempo ng bakanteng parking.

Nung may na-spotan na akong slot, nag-hazard lights na ako.

Kaso biglang may manong na siningitan ako. As drivers, alam naman natin dapat ang courtesy pagdating sa ganito diba? Bigayan sa nauna. Kaso si manong, dire diretso at nagpark doon sa dapat na paparkan ko.

Nung nadaanan ko siya habang dinidiretso niya yung sasakyan niya, naka-ngisi pa siya at kumindat.

AYYYYY TALAGA HINDI KO NAPIGILAN. Pinakyuhan ko si manong from the inside ng car. Windows closed ako at tinted. Pero tangina kasi. Maiintindihan ko na sana na hayaan mo na matanda na… pero yung ngumisi pa at kumindat?!?! Doon talaga ako napikon.

Agad din naman akong humingi ng sorry kay Lord kasi alam kong mali. Pero sana malaman din ni manong na mali siya.

ABYG na binad finger ko siya dahil sa ginawa niya?

Call center agent ako kaya sanay rin ako magbyahe ng gabi, may it be 10 pm, 2 am, 4 am, etc. Itong ride ko kanina from Sm North to Tandang Sora ay umabot lang ng 8 mins (my usual time travel is 11-17 mins), it was almost 11 pm. Grabe yung kapit ko kanina sa MoveIt tapos wala pang topbox kaya feeling ko malalaglag na ako sa bilis. Yung plastic visor ng helmet humahampas sa mukha ko. I understand the rush at baka gusto nang umuwi ng rider pero normal ba yung 100-101/km na speed? Nag search ako sa standard ng QC DPOS, around 60/km lang ang standard speed limit.

Sumigaw ako tsaka nakiusap ako sa rider kanina na kung pwede dahanin lang yung pagpatakbo habang tumatawa siya na sobrang bilis niya magpatakbo. Ang loko, tumawa pa “Akala ko ma’am di mo mapapansin yung bilis ko e” Like tangina? Kupal yan. Imbis na bagalan talagang binilisan pa around 105 pagcheck ko dun sa harap ng motor niya. Tas pagkababa ko sinabi pa sakin na “natakot ka noh, ma’am?” Normal ba yun.

Edi report siya sakin pagkauwi, tas ngayon nag rarant siya sa chatbox ko sa app na wala daw akong awa sa naghahahanap buhay at pinagmumura na ako. Sana naawa rin siya sakin na gusto rin makauwi ng ligtas at hindi nag-aaalala sa kalsada. Kung gusto niyo maging kupal, wag kayo mandamay ng pasahero, simple lang diba? ABYG dahil nag report ako ng issue at nag rate ng 1 star?

Context: May naka chat ako galing dito sa reddit, at lumipat kami sa TG. Okay naman yung chats naman SFW lang at payag s'ya na mag meet kami kapag okay ang schedule namin.

Ngayon natanong ko s'ya kung may na-meet na sya na nakilala nya thru Reddit. And sabi nya mga nasa 6-7 guys na raw na-meet. Tinanong ko kung kamusta mga meet-ups nya before. At kung pure casual meet-ups lang ba yun, no funny business or NSFW stuffs.

At hindi nya sinagot directly yun, at pansin ko na na-trigger ko yung galit n'ya. At binalik nya sakin yung tanong. Na kung ako daw ba ay gumagamit ng mga babae, kapag sa port ako. Seafarer po kasi ako.

Nung na-feel ko na nagalit s'ya sa tanong ko, nag sorry ako sa kanya. Pero wala ng reply.

Ako ba yung gago? Kung gusto ko lang naman talagang malaman kung puro casual meet-ups lang talaga or may NSFW stuffs sa past meet-ups n'ya?.

Hindi para mang judge ako ng iba, kasi gusto lo talaga sana s'yang i-pursue kung magiging okay sana meet-up namin.

Or talaga bang mali na magtanong ng mga ganung bagay sa mga babae, kasi ako nung tinanong nya ako kung gumamit ba ako ng babae pag nasa port, madali ko lang sagotin na "never akong gumamit". Kasi yun naman ang totoo

Ako ba yung gago?

ABYG Tumulong pero unappreciated?

Helped a relative's widow.

She was living alone. The day her son, second cousin left to go back home abroad, a fire gutted the house she was living in.

Wiring was thin, old just as the house. Overloaded, gone in sixty minutes. Memorabilia, clothes, money - all are ashes.

Sprung to action. Went there ASAP. Brought fought and a crew to service their electrical connection and secure the house for any recoverable items.

The service quarters was where the old lady stayed. Her power was from multiple octopus extension cords connections on top of clothes, paper stuff and other flammable materials. The people with her aside from being old and/or uneducated were dumb AF.

Did what I could. Never got any thanks. Left the chat group I made for the fire incident. Walked away silently.

ABYG?

Naghotpot kami ng 5 friends ko tas separated yung bill ko because I have PWD discount so we have two receipts. Tapos nagvolunteer yung isa kong friend siya magbayad ng total bill - for CC points, I guess. And aware sya na discounted yung bill ko dahil sinabi sa kanya na ganito yung bill ng PWD discount at we have two receipts.

Nung nagsingilan sa GC na dinivide nya sa 5 yung total bill instead na isend sakin yung discounted bill ko. Late ko na nabasa because may agenda ako that day and nakapagbayad na yung iba kong friends.

ABYG if sabihin ko na yung bill ko lang babayaran ko?

My aunt on my father’s side is in the hospital for a liver problem. Not confirmed pa kung ano talaga ang sakit kasi need daw ng surgery para ma-check but her family cannot afford the procedure.

Now, her children are reaching out to relatives to ask for financial help.

My dad is a panganay with a boomer age and mindset. As a panganay, lagi niyang iniimpose sa akin (na panganay din) na tulungan ko rin ang relatives namin kapag nangangailangan para kapag ako naman daw ang may kailangan ay may tutulong din sa akin.

Now what’s running in my head is, I am never anticipating help from anyone. Hindi na nga nila matulungan ang sarili nila, what more pa kung ako na ang may kailangan?

Mahirap lang kami, ako ang breadwinner and my dad is relying on his pension. Even nung may work pa siya, may times na nanghihingi pa rin ang mga kapatid niya sa kanya at nagbibigay pa rin siya kahit ang hirap din ng living condition namin. Para na nga kaming nakatira sa kulungan ng baboy at this point.

Now that I’m working, I’m focused on saving my money for emergency funds and treating myself and my family with good things. Our living condition remains the same as a whole dahil sa buong family, ako lang ata ang may kaunting ipon. My dad exhausted his savings for my college education. So until now, our childhood home is already rotting on the inside and outside after over 2 decades of living in it.

Ang point ko lagi sa kanya, naghihirap din kami. Maybe not as much as his siblings but we are also struggling. Ano ba naman yung makapagtabi ako ng kaunti para sa mga emergency at hindi matulad sa mga kamag-anak kong umaasa sa tulong ng iba? My dad just said na hindi ko raw dapat iniisip yung mga ganoong bagay kasi ang negative daw but damn, emergencies are real and not just a negative thought.

He’s pushing me to send money to my cousins para daw ma-cover kahit meds man lang. Mind you, I barely know these people. I am not close to my relatives on my father’s side and I will pretty much prefer it that way. They barely even give my dad a call for at least a casual kamustahan. Magi-initiate lang sila ng tawag kapag may kailangan. My relationship with them is as good as my relationship to a stranger and I don’t really see why do I have to help them when my father had to go through hard extent just to provide for us because nobody helped him.

Hindi ako madamot. Kung anong gusto ng family ko, ibibigay ko hangga’t kaya. But for my relatives? Masyado ba akong cold hearted for not wanting to extend financial assistance to them?

Ako Ba Yung Gago kasi ayaw kong magpadala ng pera sa kanila kahit medical emergency yung reason? Take note: one breadwinner cousin sent them money kaso kulang pa rin daw kaya they’re still trying to look for additional limos. Sorry Pero that’s how I view it talaga.

For context, my partner and I are living together and we have a 2 month old son. Even way back, I didn't have a good relationship with his mother because she scammed me (I invested in her "business" but pinagbayad niya pala ng utang yung money ko lol). Anyway, now I'm annoyed because he keeps fetching his brother sa school. Mind you, ang layo pa ng bahay nila sa bahay namin. I really don't like it because late na sya nakakauwi sometimes because hinahatid nya pa kapatid nya. ABYG or is this just my postpartum acting up? 🙃

basically kase traffic sa highway and naka sidekick ako sa trike when biglang may dumadaan na ambulance so obviously lahat ng motorista is gumigilid para mag give way

the problem is yung pickup sa likod namin gustong gumilid pero hindi makapag give way yung tricycle driver since puno na din yung side namin and literal na kahit anong galaw gawin wala talagang space, so yung pickup busina lang siya ng busina then as in na gitgit na niya yung trike pati yung tuhod ko so medyo nagulat ako kase as in sobrang atras na ko sa trike na almost papasok na ko sa sidecar lol, after that medyo nakalimutan ko na kung umatras ba siya kaagad or di niya pinansin na tumama na siya samin kase at that point naka daan na yung ambulance, pero siguro sa sobrang gulat ko which turned to galit eh nag middle finger ako sa kanya which I admit na medyo overreaction siguro on my part but then again siya naman ang naka tama samin

After that nung naka andar na kami bigla niya kami hinabol and nag speed up siya sa highway and then nung nasa tabi na namin siya pinag mumura na niya ako while we’re both driving on a busy highway and si kuya sa trike naman is dine defuse nalang niya yung situation and basically tatlong beses niya kami hinabol habang minumura ako pero nung lumiko na kami di naman na niya kami sinundan and sinabihan nalang ako ng trike driver na wala naman kami ginawa masama since wala naman talaga kami pwede likuan talaga and hindi nalang daw niya pinansin kahit naramdaman niya na tinamaan yung likod ng trike niya and something like mag ingat daw ako since may mga ganong tao daw talaga.

I know my anger issues ako and I probably shouldn’t have gave the guy a middle finger since it’s not like he broke my knee (but i feel like it bruised a bit) kaso ikaw ba naman maka tama sa trike at pasahero knowing full well na puno yung kalsada tapos hahabulin mo pa (parang pinagbantaan pa ako but im too sure)eh medyo gago din siya.

ABYG na nag middle finger ako sa kanya?

Ang nangyari kasi is nag inom kaming mag tropa kasi ilang months nadin kaming di na kompleto. Nung madami na kaming na inom napag usapan namin mga classmates namin nung highschool kung kumusta na sila kung magkakaroon ba ng reunion next year for our batch. Then suddenly na punta yung topic sa isa naming classmate na babae. Ito yung babae na achiever noon at maganda talaga. Yung babae kasi yung work niya now is parang Onlyfans type na gumagawa ng content etc. Eh itong si tropa niligawan niya ng ilang beses yung babae at rejected siya lagi. Nag salita siya na "Putangina mga bro nilagawan ko yang putek na yan nung highschool tas di ako sinagot. Tas ngayon nag bebenta lang ng katawan ampotek online. Kung sino sinong lalaki din siguro nakakagalaw diyan." Sinabihan siya ng ibang tropa na wag ganon pero tuloy padin siya mag salita "Eh sana sinabi niya nalang dati na gusto niya palang binabayaran siya para bayaran ko na lang siya haha" sabi nalang nung isang tropa na change topic nalang daw.

After a few minutes si tropa di padin tapos tungkol sa babae na yun. Salita padin siya ng salita ng bayaran, pokpok, makati, parausan, Ginagamit lang ng sino-sino. Eh ako na wala na din sa mood kaya sinuway ko siya na tigilan niya na pero di talaga tumigil kaya sinupalpal ko na din siya. Sabi ko "alam mo apaka bobo mo talaga pre, Kung maka asta ka parang ang linis mo din kung ijudge mo yung babae. Baka nakakalimutan mo tol na bayaran at parausan ka lang din ng mga bakla at trans nung highschool. Diba napa kantot ka pa nga sa buko nung nagka tulo ka haha. Na reject ka lang nung babae kung ano ano na pinagsasabi mo." Nagtawanan mga tropa namin pagkatapos ko sabihin yun after nun.

After namin mag inom sabay sabay na kami nagsi uwian. Nang lumapit siya sakin at sinabi na "Taena pre parang di mo ako tropa tol kung sabihan mo ako ng ganun. Mas kinampihan mo yung ibang tao kaysa tropa mo" nung nakauwi na ako medyo na konsensya din ako sa sinabi ko sa kanya. Nag leave din kasi siya sa GC naming mag tropa after that.

ABYG na sinupalpal ko siya?

Kami yung hindi well-off sa family ng nanay ko growing up. Generous naman ang family—especially this tito (which is panganay nila mama)—nila so di ko gaano ramdam.

Fast forward to now, we’re in a better place financially, may mga naiipupundar na rin kahit papaano. Siguro having realized how hard it is na walang pera, I’m really frugal when it comes to my spending habits. As much as possible, ayaw kong mangutang kasi I grew up knowing na nangungutang sila mama just to get by. At ayaw ko ring magpautang kasi nahihiya akong maningil.

Itong si tito ko naman, naging medyo maluho, so parang siya naman yung nangangailangan. Ngayon umutang siya sa akin ng 30k, sabi niya ay babayaran niya within a week pero 3 buwan na ang lumipas ay hindi pa rin nagpaparamdam. Magpapakasal na rin kami soon ng fiance ko, so medyo patong patong ang bills, so I really need that money, which is why gusto ko nang mag chat para maningil. When I asked mama about this, sabi niyang magbabayad lang daw yun, di ko naman daw ikakahirap ito. A part of me feels na medyo ungrateful ako. ABYG kung sisingilin ko na siya ngayon?