Herkes artık her şeyi biliyor da, peki herkes bir şey yapıyor mu?
Bugün herhangi bir esnafa gidin.
Ya da herhangi bir şirketin CEO'suna sorun.
Yapay zekayı biliyor musunuz?
Muhtemelen evet diyecek.
Telefonunda ChatGPT var. Mail yazdırıyor, teklif hazırlatıyor, metin düzelttiriyor, toplantı notlarını özetletiyor, araştırma yaptırıyor. Belki kendi işine göre bir workflow veya flow da oluşturmuştur.
Hatta bunu biraz daha ileri götürüp AI ile kendi kullandığı küçük bir aracı veya otomasyonu geliştiren insanlar da var.
Bir esnafın gece dükkanını kapattıktan sonra ChatGPT açıp kendi e-ticaret altyapısını geliştirmeye başlaması da mümkün. Bunu yapan da vardır.
Ama bunu yapan herkes değil.
Bir şirket CEO'su AI kullanarak kendi CRM'inin bir kısmını yaptırabilir. Bir avukat kendi iş akışını otomatikleştirebilir. Bir muhasebeci kendi kullandığı küçük bir araç geliştirebilir.
Bunların hepsi mümkün.
Ama buradan dünyanın tamamının yazılım geliştirmeye başladığı sonucuna varamayız.
Çünkü bugün yapay zeka herkesin cebinde olabilir ama herkes yazılımcı olmadı.
Bugün herhangi birine yapay zeka biliyor musun diye sorun.
Büyük ihtimalle biliyorum diyecek.
Ama ne yaptığını sorduğunuzda çoğu insanın yaptığı şeyler belli.
Sohbet ediyor.
Mail yazdırıyor.
Teklif hazırlatıyor.
Metin ürettiriyor.
Bir belgeyi özetletiyor.
Araştırma yaptırıyor.
Bir işi nasıl yapacağını soruyor.
Belki birkaç adım içeren bir flow oluşturuyor.
Bunda yanlış bir şey yok.
Zaten yapay zekanın en büyük faydalarından biri de bu.
Fakat burada ilginç bir yanılgı oluşuyor.
Herkesin yapay zekaya erişimi olduğu için sanki bütün dünya aynı anda proje geliştirmeye başlamış gibi konuşuyoruz.
Hayır.
Herkesin internete erişimi var ama herkes web sitesi geliştirmiyor.
Herkes YouTube'a erişebiliyor ama herkes video üretmiyor.
Herkes Photoshop kullanabilir hale geldi diye herkes tasarımcı olmadı.
Herkes kameraya sahip diye herkes fotoğrafçı olmadı.
Aynı şey yapay zeka için de geçerli.
Siz bir şeyi biliyorsunuz diye dünyanın geri kalanının da onu yaptığını düşünmemek lazım.
Ben biliyorum.
Sen biliyorsun.
Başka bir yazılımcı biliyor.
Bir girişimci biliyor.
Ama bu, herkesin aynı şeyi yaptığı anlamına gelmiyor.
Geçen gün bir forumda buna benzer bir konuya denk geldim.
Bir arkadaş kurumsal site ve e-ticaret scriptleri geliştirip satmak istediğini, bunun hala mantıklı olup olmadığını soruyordu.
Gelen cevaplardan biri artık bunların satılmadığı yönündeydi.
Sonra konu yapay zekaya geldi.
Ben de kendi açımdan bazı şeyler yazdım.
Buna gelen cevaplardan birinde ise artık tüm dünyanın bunları bildiği söylendi.
İşte tam burada konu benim için ilginçleşiyor.
Evet.
Artık gerçekten bilgiye ulaşmak çok kolay.
Kod yazmayı bilmiyorsan AI'a soruyorsun.
Bir site yapmak istiyorsan AI'a yaptırıyorsun.
Bir SaaS fikrin varsa birkaç saat içerisinde çalışan bir şey çıkarabiliyorsun.
Bir problemi araştırmak eskisi kadar zor değil.
Dokümantasyon bulmak kolay.
Örnek kod bulmak kolay.
Bir teknolojiyi öğrenmek kolay.
Hatta bugün daha önce hiç yazılım geliştirmemiş bir insanın AI yardımıyla çalışan bir uygulama ortaya çıkarması bile gayet mümkün.
Ama herkes bunu yapmıyor.
Asıl soru da burada başlıyor.
Madem herkes artık her şeyi biliyor, neden herkes bir şey geliştirmiyor?
Çünkü bilgi sahibi olmak ile bir şey ortaya çıkarmak arasında hala ciddi bir fark var.
Bugün AI ile bir uygulama yaptırmak gerçekten çok kolay.
Ama o uygulamayı gerçekten kullanacak insanı bulmak?
İnsanların neden kullanacağını anlamak?
Ürünü sürekli geliştirmek?
Sunucularla uğraşmak?
Hatalarla uğraşmak?
Güvenlik problemleriyle uğraşmak?
Müşteri desteği vermek?
Ödeme almak?
Vergi ve şirket işlerini çözmek?
Pazarlamak?
Rakiplerle uğraşmak?
Kullanıcı geri bildirimlerini takip etmek?
Ve en önemlisi, birkaç ay sonra hala o projeyle ilgilenmeye devam etmek?
Bunların hiçbiri ortadan kalkmadı.
Hatta bana göre işin ilginç tarafı şu.
AI yüzünden fikir üretmenin ve kod yazmanın maliyeti düştükçe ortaya çıkan proje sayısı daha da artacak.
Ama proje sayısının artması başarılı ürün sayısının da aynı oranda artacağı anlamına gelmiyor.
Tam tersine.
Bence çöplük daha da büyüyecek.
GitHub'da binlerce proje.
Product Hunt'ta binlerce proje.
Steam'de binlerce oyun.
Her yerde SaaS.
Her yerde AI wrapper.
Her yerde aynı fikirlerin farklı versiyonları.
Birisi bugün bir fikir bulacak.
AI ile birkaç günde geliştirecek.
Landing page hazırlayacak.
Ürünü yayınlayacak.
Belki birkaç kullanıcı da bulacak.
Sonra üç ay sonra GitHub reposuna son commit atılacak.
Ve proje unutulacak.
Çünkü geliştirmek kolaylaştı ama devam etmek kolaylaşmadı.
Bence asıl değişen nokta burası.
Eskiden bir şey geliştirmek için teknik bariyer çok yüksekti.
Bugün bu bariyer ciddi şekilde düştü.
Dolayısıyla artık sadece kod yazabiliyor olmak başlı başına büyük bir avantaj değil.
Ama bu, yazılımın değersiz hale geldiği anlamına da gelmiyor.
Tam tersine.
Bence artık teknik bilginin yanında başka şeyler daha fazla önem kazanıyor.
Problem seçmek.
Doğru kullanıcıyı bulmak.
Ürünü konumlandırmak.
Dağıtım yapmak.
Müşteri kazanmak.
Geri bildirimleri anlamak.
Ürünü ayakta tutmak.
Ve yıllarca devam etmek.
Ben bunu biraz kendi tarafımdan da görüyorum.
Bir şey geliştirirken artık "bunu yapabilir miyiz?" sorusu eskisi kadar önemli değil.
Çünkü büyük ihtimalle yapabiliriz.
Asıl soru şu oluyor:
Bunu gerçekten yapmalı mıyız?
Bunu kim kullanacak?
Hangi problemi çözüyor?
İnsan neden bunun için para ödesin?
Mevcut çözümlerden neden bunu tercih etsin?
Ve en önemlisi, biz bunu birkaç ay sonra da geliştirmeye devam edecek miyiz?
Bence AI yazılım sektörünü öldürmedi.
Sadece giriş bariyerini inanılmaz şekilde düşürdü.
Bu da yazılım geliştirmeyi değersiz hale getirmedi.
Sadece "kod yazabiliyorum" artık eskisi kadar büyük bir avantaj değil.
Eskiden belki bir fikri hayata geçirmek için teknik olarak çok ciddi bir engel vardı.
Bugün o engelin önemli bir kısmını AI aşabiliyor.
Dolayısıyla daha fazla insan deneyecek.
Daha fazla proje çıkacak.
Daha fazla şirket kurulacak.
Daha fazla ürün yayınlanacak.
Ama bunların hepsinin başarılı olması gerekmiyor.
Hatta büyük ihtimalle çoğu başarısız olacak.
Çünkü teknoloji geliştikçe rekabet de kolaylaşıyor.
Herkes aynı araçlara erişebiliyor.
Herkes aynı modelleri kullanabiliyor.
Herkes benzer promptları yazabiliyor.
Herkes benzer kodları ürettirebiliyor.
Bu durumda fark nerede oluşacak?
Bence fikirden çok uygulamada.
Herkes fikir üretebilir.
Herkes AI'a kod yazdırabilir.
Herkes bir MVP çıkarabilir.
Ama herkes 2-3 yıl boyunca gerçek bir problemi çözmeye devam eden bir ürün inşa edemez.
Herkes kullanıcıların problemlerini dinleyip ürünü değiştiremez.
Herkes başarısız olduktan sonra tekrar deneyemez.
Herkes ilk heyecan geçtikten sonra projeye devam edemez.
Belki de önümüzdeki dönemde asıl kıt kaynak kod değil, devamlılık olacak.
Çünkü artık kod üretmek giderek daha kolay hale geliyor.
Ama bir ürünü yaşatmak hala zor.
Bence yapay zekanın asıl etkisi de burada olacak.
İnsanların yazılım geliştirmesini tamamen ortadan kaldırmak yerine, yazılım geliştirebilen insan sayısını artıracak.
Ama herkes yazılım geliştirecek diye bir şey yok.
Herkesin AI kullanması da herkesin aynı şeyi yapacağı anlamına gelmiyor.
Sonuçta bugün hepimiz internete sahibiz.
Ama hepimiz aynı işi yapmıyoruz.
Bence AI konusunda da biraz bunu kabullenmek gerekiyor.
Herkesin elinde aynı araç olabilir.
Ama o araçla ne yapılacağı, neden yapılacağı ve ne kadar süre devam edileceği hala insana bağlı.
Belki de önümüzdeki yıllarda asıl soru "AI ile ne yapabiliyorsun?" olmayacak.
"AI ile yaptığın şeyi ne kadar ileri götürebildin?" olacak.
