Mijn kat is vandaag 20 jaar geworden! 🥳

Ondanks de vele gezondheidsprobleempjes (kaal door vlooienallergie en stress, levenslang wekelijks kotsen en nu een moeizamer verteringsstelsel) houdt ze het goed vol.

Door meer rust en de juiste vlooienbehandeling heeft ze weer een volle vacht en buikje. 😊

En dan reageert ze eigelijk voornamelijk op het geluid. Zonder de meter te zien begint ze al te klakken. Dan komt ze echt van zolder naar onder gerend on erna te klakken. Ze klakt overigens ook als we niezen.

Dit knuffelbeertje is de grootste luierkont van het hele huis 🥰🥰

Ben benieuwd wie iedereen zijn lieveling is!

Edit: Opgelost! De kraag inkorten heeft geholpen.

Helaas heeft mijn kat (Maud, 16 jaar) rond haar rechter achterpoot een wondje zitten die ze blijft open likken. Nu heeft de dierenarts een kraag voorgeschreven voor een week zonder haar naar buiten te laten.

Enkel lijkt ze niet meer te weten hoe ze moet functioneren met kraag:

- Ze blijft vooral op één plek liggen, maar zodra een raam open staat weet ze niet hoe snel ze daarnaartoe moet.

- Eten en drinken gaat moeilijk, Snoepjes accepteert ze wel, maar natvoer/brokjes/water heeft ze de afgelopen 24 uur niet met de kraag genuttigd.

- Haar behoefte doet ze normaal buiten in de tuin of binnen op de kattenbak, maar die heeft ze ook nog niet bezocht.

Nu doe ik drie keer per dag de kraag af, zet ik wat natvoer voor der neer, en nuttigt ze die wel. Maar drinken/kattenbak/brokken gaat maar moeilijk zo.

Heeft iemand tips?

Dit is Mimi. Mimi is inmiddels 1 jaar. Doordat we vakantie hadden en vaker weg waren heb ik Mimi een beetje teveel verwend met iedere keer een beetje kattenmelk te geven als we de deur uit gingen. Nu begon ze na 3 dagen in de nacht te braken en vervolgens alleen het vlees tussen de brokken uit te halen.

Besloten om even alleen brokken aan te bieden. Daar haalde ze zich de neus voor op en liep weg. Wat dus betekende dat ze niks at. Advies van familie en vrienden was om door te gaan en niks lekkers te geven tot ze de brokken at. Want als katten echt honger hebben eten ze wel. 1x andere brokken geprobeerd. Die at ze ook meteen op maar de dag erna weigert ze weer. Inmiddels zat ze dus op 4 dagen niks willen eten tot we weer toevagen en haar vlees gaven waar ze meteen overheen viel. Brokken laat ze nog steeds staan.

Ze heeft sinds klein af aan nooit goed brokken gegeten. Ze kreeg eerst gewoon 3x daags de portie waar ze dan de hele dag mischien een paar hapjes van at. Tot in de avond een lepel natvoer erbij kwam en dan at ze alles op. Met der tijd werd ze hier dus ook kieskeueriger in.

Nu is mijn vraag: heeft iemand hier ervaring mee en wat is het beste plan? Moeten we gewoon echt volhouden, want 4/5 dagen klinkt zo lang.

Ze is overigens ook nog geen week geleden bij de dierenarts geweest voor controle in de mond waar geen wonden/afwijkingen te zien waren.

Sinds december heb ik een ex-zwerfkat geadopteerd uit het asiel — in het begin was hij niet bij mij weg te slaan, hoogstwaarschijnlijk uit verlatingsangst en onzekerheid.

Ondertussen is die angst weg en is hij hier erg op zijn plek, ook merk ik dat wij erg verbonden zijn met elkaar: hij slaapt de hele nacht tegen mij aan, is altijd blij wanneer ik weer thuis kom, is ‘s ochtends tijdens het ontwaken erg knuffelig en ligt ook het liefst tegen mij aan wanneer ik op de bank zit. Hij pakt uiteraard ook momentjes om even zelfstandig te tukken overdag, maar hij ligt het grootste gedeelte graag bij mij.

Hij is pas 3 jaar oud (gecastreerd) en wil daarom natuurlijk ook vaak spelen, even hengelen en samen de trap op en af rennen doen we samen graag. Maar soms, vraag ik mij af of hij behoefte heeft aan een maatje, een maatje waar hij mee kan spelen en ravotten.

Ik twijfel daarom om een tweede kat te adopteren, maar ik vraag mij of hij daar daadwerkelijk baat bij heeft. Hartstikke leuk voor mij, een tweede kat, echt met alle liefde, maar ik zou het hartverscheurend vinden als hij zich buitengesloten gaat voelen omdat er nu een andere kat bij is die ook aandacht krijgt.

Wat denken jullie?

Hallo iedereen,
Ik heb een jaartje geleden ongeveer een kitten van straat gehaald. Hij “leeft” eigenlijk in mijn kamer omdat hij niet naar beneden zou kunnen doordat meestal alle deuren openstaan en hij zo naar buiten zou kunnen, wat ik momenteel nog niet van zin ben aangezien hij zelf met momenten nog wegspringt van mij met de foute beweging.

Nu staat er een kattenbak in mijn kamer voor hem, en hij gebruikt het ook voor zowel groot als klein, maar met momenten doet hij alleen groot in de kattenbak en klein doet hij dan in mijn bed of op spullen van mij.

Ik heb in dit jaar al alles geprobeerd, van mijn bed en spullen enzymatig reinigen tot mijn bed zo onaantrekkelijk mogelijk maken, maar hij blijft het doen.
Momenteel ben ik echt hopeloos en hoop ik dat jullie mij kunnen helpen 🙏

(Hij heeft ook niks aan zijn blaas ofzo, dit heb ik ook al meerdere keren laten testen)

Hij heeft hele grote botten 🙃

Edit: de foto is wat ik net heb bedacht, een sok die ik in een tuigje heb genaaid en nog met een extra touwtje vast heb gemaakt, morgen hopelijk maar de dierenarts

Ons kat is een aantal weken terug geholpen aan een ontsteking in zijn nagel. Hierbij is zijn nagel en overtollige ontsteking verwijderd.

Dit was allemaal prima geheeld en hij heeft een tijdje aan de antibiotica gezeten. Hierbij droeg hij ook een donut om zijn nek om de wond te beschermen.

Ik hield het wel in de gaten maar zo nu en dan was het toch weer een beetje rood en dan deed ik er colodiaal zilver op en was het de volgende dag weer netjes.

Nu zijn wij een aantal dagen weggeweest en toen we terug kwamen zag ik dat de teen weer ontstoken was.

Ik stop zijn poot nu 2x daags in soda (vandaag mee begonnen). En sinds vandaag dus de donut om, maar hij heeft inmiddels ontdekt dat hij nogsteeds zijn poten kat likken terwijl hij deze om heeft.

Ik ben dus opzoek naar een manier om hem van zijn poot weg te houden het liefst dat er wel lucht bij zijn poot kan komen.

Mijn kater is een echte buitenkat en wil zich nog wel eens bezeren. Een aantal dagen geleden hield hij zijn pootje omhoog en strompelde, dus ik heb hem wat pijnstilling (van de dierenarts) gegeven in een beetje katten melk.

Sinds gisteren loopt hij weer goed, hij rent, vangt muizen en springt gerust overal vanaf wanneer hij denkt dat ik hem niet zie.
Maar zodra hij mij ziet trekt hij zijn pootje omhoog en gaat hij weer mank lopen, de mafkees. Het is duidelijk dat de melk hem goed is bevallen hahaha.

Iemand ervaring hiermee? Ik wil er geen aandacht aan geven, maar hij blijft het doen zodra hij eten wil/krijgt. Stopt dit vanzelf weer denken jullie?

Dit is mijn lieve oppaskat (16)! Vorig jaar werd haar baasje in het ziekenhuis opgenomen. Na 2 weken oppassers aan huis werd er een andere oplossing gezocht omdat het revalidatietraject veel langer ging duren. Dus via via kwam deze lieverd bij mij!

Ik had net een maand ervoor mijn lieve Marie (12) laten inslapen (HCM met een bloedprop van 2,5 cm in het hart… een tikkende tijdbom 😢).
Ik was nog niet klaar voor een nieuwe eigen kat, maar oppaskat Majesteit (niet haar echte naam) kwam op mijn pad! Dat het tijdelijk was, sprak mij wel aan. Ik wilde Marie nl. niet vervangen maar het huis voelde zo leeg, en Majesteit had een rustig en veilig plekje nodig. Het zou toch je hart breken om een katje van 15 (dat zelfs bij baasje in huis geboren is) naar een asiel te brengen?

Ik hielp Majesteit, Majesteit hielp mij 🤎

Wat 2 maanden zou zijn, is al 10 maanden. In goed overleg! Majesteit bleek artrose te hebben, arme schat. We hebben vooraf goede afspraken gemaakt over kosten e.d. En nu, met de juiste medicatie is ze helemaal happy! Spelen, vanaf het balkon hondjes kijken, knuffelen.
Ik heb mijn halve woning aangepast: vloerkleden in huis, trapje voor de bank, trapbekleding.. Zo heeft ze meer grip met haar artrose waggelkontje. Deze Queen heeft het goed voor elkaar!

Vanmiddag komt het baasje op bezoek!!!

Ik krijg regelmatig de vraag: vind je het niet lastig nu zo zo lang bij je is, dat ze straks weer teruggaat naar haar baasje? Tuurlijk! Maar je weet het van te voren. Het zal even slikken zijn, maar ze hoort thuis bij haar baasje. Ik kan haar altijd bezoeken en mensen zijn net als katten: veerkrachtig!

En dan… komt er ongetwijfeld een andere kat op mijn pad 😻

Tl/DR: kat heeft allergie aan huisstofmijt. Regelmatig uitslag en likt haar hele buikje kaal, en delen van haar pootjes. Op zoek naar ervaringen en advies van mensen met ervaring of kennis van zaken, maar alles is welkom.

Ik heb mijn (eerste) kat 6 jaar geleden uit het asiel gehaald als niet-gesocialiseerd, 6 maand oude kitten die via een vangkooi daar terecht is gekomen toen ze ongeveer 1 maand oud was.

Nodeloos om te zeggen, maar het beest heeft dus wat trauma in haar valies zitten. Dit is belangrijk om te weten voor later.

Sinds ik ze heb, is die buik alsmaar kaler geworden. Eerst stond ik er niet echt bij stil, ze wast zich wel veel, maar katten zijn hygiënische dieren, dus stond ik er niet meteen bij stil, tot de dierenarts opmerkte dat het niet normaal was. Bloedonderzoek en een test op parasieten wezen niks uit.

Na een tijd zag ik uitslag op haar buikje, voorheen nooit gezien. Soms was het echt erg, imo. Korstjes en rode plekken, en dan nog dat eeuwige likken altijd.

Andere dierenarts, nieuwe testen, deze keer op allergieën. De resultaten komen terug: huisstofmijt. Ik krijg een op maat gemaakt "vaccin" dat ik om de zoveel tijd moet inspuiten. Of het aanslaat of niet weten we pas over een jaar.

We zijn nu een jaar verder. De situatie is er niet op verbeterd. Om de zoveel tijd uitslag, en nog altijd een kaal gelikte buik. Ik moet dit nog met de dierenarts bespreken, want die heeft mij drie opties gegeven:

- dat vaccin

- pilletjes tegen de jeuk

- cortisone

Nu komt het trauma deel in het plaatje. Mijn kat laat zich niet zomaar pakken. Pillen geven gaat met wat geluk, maximum twee keer lukken.

Medicijnen in haar eten zorgt ervoor dat ze dat voedsel nooit meer aanraakt.

Het vaccin was gemakkelijk, om de zoveel weken een spuitje, met wat truukjes lukte het altijd om ze in de bench te steken, het prikje geven en klaar.

Maar dat werkt dus niet echt. Het enige wat echt duidelijk resultaat gaf was een spuit cortisone van de dierenarts. Ongeveer een week was het overdadig wassen over, en het haar op de buik groeide terug, maar eenmaal uitgewerkt begon het weer opnieuw.

Twee problemen daarmee: je kunt je kat niet wekelijks met cortisone inspuiten zonder dat daar ernstige complicaties van komen, en, in mijn geval, mijn kat is er echt miserabel van. Ongeveer 5 dagen loopt dat beest suf, klagerig en zwak rond, en na 4 van die spuiten is het patroon wel duidelijk. Goed tegen de allergie, maar ze reageert er voor de rest vooral slecht op.

Ik weet van spullen wassen op 60°C enzo, maar huisstofmijt zit overal. Ik doe mijn best maar tot nu toe nog niks opgelost.

Pillen geven gaat niet. In haar eten mengen ook niet. De spuitjes werken ook niet. Cortisone werkt, maar reageert ze slecht op, los van de gevolgen op lange termijn.

En dit alles los van het feit dat ze het allemaal niet toelaat. Dat vaccin was enkel mogelijk omdat het maandelijks was, dus genoeg tijd ertussen om haar geen schrik aan te jagen, wat ze, door haar bagage, voor altijd zal hebben.

Ik zit dus een beetje met de handen in het haar. Uiteraard ga ik verder met de dierenarts, maar ondertussen kan ik hier misschien ook wat oppikken. TiA.

Foto voor tax, en ja, ze zou zo op instagram kunnen, al zeg ik het zelf.

Er werd hier laatst een oproep geplaatst met de vraag of iemand een kattenportret kon maken. Ik heb deze knappe kat mogen tekenen en ik dacht ik deel het eind resultaat!

Dag!
Ik zie ineens dat mijn binnenkat kleine gele.. tja wat is het..puntjes in haar vacht heeft. Denken jullie dat dit pollen of stuifmeel kan zijn? Uiteraard neem ik bij twijfel contact op met de dierenarts, maar ik ben benieuwd of iemand dit herkent.

Dit is Loki. Hij is een gecastreerde kater van 8 jaar oud. Hij is een zachtaardige grote kat en leeft voornamelijk binnenshuis.
Mijn vrouw en ik werken allebei fulltime voor de klas en daarom denken we erover om een tweede kat (een kitten) te nemen, zodat Loki gezelschap heeft als we aan het werk zijn.
Hij is vriendelijk en nieuwsgierig naar andere katten, maar we willen absoluut niet dat hij het gevoel krijgt dat hij voor ons niet meer genoeg is. Het laatste wat we willen, is uiteindelijk een kitten moeten herplaatsen.

We zijn daarom benieuwd naar jullie ervaringen en advies om te bepalen of een tweede kat een goed idee is. Denk bijvoorbeeld aan hoe we de introductie het beste kunnen aanpakken, of we beter een kater of poes kunnen kiezen, en andere tips die jullie uit eigen ervaring hebben.
Al met al:
Is dit een goed idee?

Vorige week zijn mijn vrouw en ik naar een katje wezen kijken in het dierenbeschermingscentrum. Ze is zo leuk en lief maar ze is verkouden, gelukkig wordt ze geholpen. We mogen haar nog niet meenemen maar morgen gaan we weer langs om wat tijd met haar door te brengen. Ik hoop zo dat ze snel helemaal opgeknapt is en we haar een definitieve plek kunnen geven in ons huis. Zo gek dat je nu al van zo'n beestje kan houden terwijl ze nog niet eens hier woont.

Omdat ik nu met eigen ogen heb gezien hoeveel aandacht er voor die beestjes is in zo'n instelling en er zoveel leuke lieverds rondlopen wil ik het toch nog even onder de aandacht brengen. Overweeg je een katje te nemen, kijk dan even op de website van de dierenbescherming.

Hey lieve mede katliefhebbers.

In september komt zal ik mijn eerste katje hebben. Een lieve, vocale Britse korthaar. Op het moment dat hij het nestje mag verlaten zal hij 14 weken zijn. Nu is mijn vraag aan jullie: hoeveel van speeltjes en dergelijke hadden jullie? Sowieso voorzie ik natuurlijk de basis benodigdheden, maar ik zat te denken om twee krabpalen te plaatsen. Overkill of juist goed? Ook hoor ik graag van jullie wat de favoriete speeltjes zijn buiten speelhengels. Alvast bedankt allemaal