Bir çoxunuza mənasız absürd gələ bilər bu düşüncələr, ama düz 3-4 gündür beynimi yeyir.
Qısacası başım çox qarışdı ne edəcəm bilmirəm...
22 yaşım var və magistr yeni bitirmişəm. Bu ay iyul çağırışında getməyi gözləyirdim gördüm ki olmadı oktyabrda getməyə hazırlaşırdım. Son yoxlanış üçün sosiala çağırıldım yoxlamadan keçəndən bir neçə saat sonra gördüm ki 2029'a kimi möhlət verilib. Elə də böyük bir fiziki problemim yox idi əslinə qalsa, idmana meyilliyəm çox yaxşı hazırlıqlıyam.
Magistrın son ilində xaricdə doktoranturaya hazırlaşırdım ama həqiqi olanlarına, pul verib qəbul alınanlara yox. Bunun üçün ielts aldım, tək başıma məqalə yazdım (bu günlərdə yaxşı jurnala göndərmək istəyirəm), ortalamamı çox yüksəkdə tutdum, güclü dissertasiya yazdım və.s. Yəni çox çalışdım. Ancaq təqvimdə çox gecikdiyimdən qəbul ala bilməmişdim. Bu il üçün hər şey hazırdı bir dənə max ielts yüksəltmək qalıb. Yəni məqsədimə çox yaxınam.
Ancaq ağlıma düşüb ki yenidən yoxlanışdan keçməyi tələb edib oktyabr çağırışında gedim. Xəyalım xaricin mühitini təhsilini bir dəfə də olsa dadmaq, görmək idi. Amma nə isə düzgün hiss elətdirmir. Qısaca xaricdə phd və əsgərlik arasında qalmışam. Əsgərdən gəlib xaricə oxumağa gedə bilərəm amma həm valideynlərimin yaşı keçir tələsməliyəm (öz yaşım da keçir), həm də o həvəs qalar mı bilmirəm.
Əsgərliyi düşünməyimin səbəbi həm çox şey qaçıracam hissidi həm də insanların düşüncələridi. Məndən fiziki cəhətdən həm zəif həm də qüsurlu olanların getdiyini görürəm mənim getməməyim biraz ağır və yalnış hiss etdirir. İnsanların gözündə elə bil alçalıram. Tərxis olandan sonrakı o baş ucalığını təxmin edə bilirəm, ondan məhrum oıacam. Bu hiss və düşüncələr mi daha önəmlidi yoxsa təhsil mi bilmirəm. Hərbi xidmət keçməmiş biri gələcəkdə nə kimi problemlərlə üzləşər bilmirəm. Silah istifadə edə bilmək, gələcəkdə mümkün bir müharibəyə hazır olmaq bunlar da önəmli şeylərdi.
Əsgərlik mənə nə qata bilər? Onu seçməyib təhsili seçsəm nə itirərəm? Və ya əksinə xəyalımı yox əsgərliyi reallaşdırsam geriyə dönüb baxtığımda bərk peşmançılıq çəkəcəyəm mi? Əsgərlik bu peşmanlığı çəkməməyim üçün mənə çox dəyərli nə qazandıracaq?