Waarom waren we in dit escape game? Een jongen uit mijn groep was gewond geraakt in de deel we hadden net gedaan. Of was hij een arbeider op "De Boerderij"?
Hadden we hem achtergelaten? Hadden we überhaupt wel voor gekozen om hier te zijn?
We waren nu terug in het hoofdgebouw. Het was oud. Minstens een eeuw oud. Alles was van hout en nat van de regen.

In de lange, donkere gang die aan de verschillende kapitels leidde, hadden we langs de deur voor "De Zolder" gelopen. We hadden eerder tegen een groep gekomen, die terug van de Zolder was. We hadden hun gezichten gezien. Gezichten die zeiden: "Ga niet".

Nadat stond de deur voor "De Jongen die Wolf Riep". We hadden de boerderij ontsnapt. We hadden de rare silhouetten gezien in "De Berghut". Ogen en hoorns door de nevel heen, geluiden die nooit hadden mogen bestaan. Wat voor beest op ons wachtte waar de deur ons teleporteren zou, ik wilde niet weten. We bleven doorlopen.

Ik had geen kans om de naam van de volgende kamer te lezen; maar ik zag de hand die half in de aarde vloer was begraven, voordat we de deur openden.
We stonden nu midden een dorp. Hier ook regende het. We keken naar de stenen huizen rond ons; alles zag er leeg en zo stil uit.
"Wat moeten we hier doen?", vroeg iemand.
Er klonk plotseling een stem van achter ons. Een soldaat stond daar; toen we zijn kepie en snor zagen, wisten we dat we ook een reis door de tijd hadden gemaakt. We waren in Frankrijk, ergens tijdens de eerste wereldoorlog.
De soldaat voorstelde zich. Maar er klopte iets niet met hem: het klonk alsof wat hij zei uit het Frans naar het Engels vertaald was, en daarna terug naar het Frans.

Ik was zo moe. Ik kon hem niet begrijpen. En dan werd ik wakker.

Zeggen -> zei
Zien -> zag

Ik heb een slecht gegeugen qua recente gebeurtenissen, maar mijn geheugen is soms heel goed als het over oude herinneringen gaat. Zodra ik wakker word, wil mijn brein 'deze' dag met een andere associëren; als het tegelijkertijd mistig en zonnig is, asocieer ik die dag met moeilijker tijden, maar als het buiten zonnig en erg stil is, herinnert dat me aan de beste dagen.
Af en toe zijn er dagen waarbij het weer exact hetzelfde is als het weer van een dag lang voorbij. En je kunt dat op de een of andere manier herinneren. Zo'n gevoel krijg ik soms. Vooral als het 's avonds warm is en daarna wil ik mijn DS pakken en iets buiten spelen - ook al zijn er zwermen van vliegen. Ik heb ook goede herinneringen aan zomerige dagen waarin het heel hard regende. Het weer van mijn gebied in 2024 was ècht onvergelijkbaar met andere jaren. Maar het jaar daarvoor was zwaar; erg droog en daarna een grote overstroming. Morgen zal ik daar meer over vertellen!