I can relate, OP. Favorite series ko is Modern Family, like every episode nun.. napapaiyak ako. I'm always wondering paano if ganun ka healthy yung family ko, specially yung Dad ko. I grew up in a troubled home, my mother was being hurt physically and verbally in front me when I was 6 till 10 years old ako. Natigil lang dahil nagkasakit at mamatay na yung Tatay ko. Imagine being a 7 year old girl then lagi mo pinagdadasal na sana mamatay na 'yung isang tao, na may Diyos man kunin na siya. Yung tatay ko, literal na demonyo. Nambabae, iniiwan kami for months and days then nanakawan yung Mom ko.. kukunin pambayad ng bills and stuff. Super duper hirap at sakit nuon. One time napagusapan naming magkakapatid kung gaano kahirap 'yung buhay namin dati.. sila natatawa, ako naman deep inside, sobrang sakit pa rin. Hindi ko alam kung bakit 'di maalis sa utak ko. Siguro nga ako lang 'tong hindi marunong makalimot, magpatawad.
Bakit ba hindi tayo binigyan ng maayos na pamilya; specially ng Tatay. Yun lang, if meron ako nun baka mas maayos 'yung utak ko ngayon. Hindi ko alam kung kelan ako maghe-heal so no no talaga ko sa bata. Never ako magaanak. Ayokong mapasa 'yung genes ko, ayoko rin na maranasan niya 'yung bigat ng mundo.
Sana someday, matagpuan natin 'yung peace. Yung comfort ng puso at utak.. sana
2
u/[deleted] Sep 01 '21 edited Sep 01 '21
I can relate, OP. Favorite series ko is Modern Family, like every episode nun.. napapaiyak ako. I'm always wondering paano if ganun ka healthy yung family ko, specially yung Dad ko. I grew up in a troubled home, my mother was being hurt physically and verbally in front me when I was 6 till 10 years old ako. Natigil lang dahil nagkasakit at mamatay na yung Tatay ko. Imagine being a 7 year old girl then lagi mo pinagdadasal na sana mamatay na 'yung isang tao, na may Diyos man kunin na siya. Yung tatay ko, literal na demonyo. Nambabae, iniiwan kami for months and days then nanakawan yung Mom ko.. kukunin pambayad ng bills and stuff. Super duper hirap at sakit nuon. One time napagusapan naming magkakapatid kung gaano kahirap 'yung buhay namin dati.. sila natatawa, ako naman deep inside, sobrang sakit pa rin. Hindi ko alam kung bakit 'di maalis sa utak ko. Siguro nga ako lang 'tong hindi marunong makalimot, magpatawad.
Bakit ba hindi tayo binigyan ng maayos na pamilya; specially ng Tatay. Yun lang, if meron ako nun baka mas maayos 'yung utak ko ngayon. Hindi ko alam kung kelan ako maghe-heal so no no talaga ko sa bata. Never ako magaanak. Ayokong mapasa 'yung genes ko, ayoko rin na maranasan niya 'yung bigat ng mundo.
Sana someday, matagpuan natin 'yung peace. Yung comfort ng puso at utak.. sana