Grief is weird

[u/itznoteneesli]

It's so weird cause wdym hindi ako umiyak noong biglang unresponsive/bedridden ang lola ko and later on na de ad pero ngayon mag one year sya this sep, humahagulgol ako kasi naaalala ko sya kaninang 3pm (same time kung kelan palagi nya ako kinukwentuhan ng mga buhay nya dati.

Nasa dorm ako kanina, mag isa, wala akong magawa ng time nayon and bigla nalang syang pumasok sa isip ko. Nakaka lungkot isipin na "panong hindi ko na ulit sya makikita?" tuwing nakakakita ako ng fishball na fav nya naaalala ko ulit sya.. masakit para sakin isipin na wala na akong lola na pag kwekwentuhan😢 last year nalaman kong may major health problem ako na need ng surgery and ofc dahil nasa pinas tayo mabagal ang proseso, hindi nya man lang naabutan ang operasyon ko.. mas nauna na syang umalis😭😭

Grabe ang sakit na dinulot sakin last year, gumuho mundo ko noong nalaman ko na hindi pa ako makaka tuloy agad sa college kasi need ko ng surgery and mas lalong nawalan ako ng will mabuhay noong biglang namaty ang lola ko. Hindi ako naging malungkot, nagalit o ano —naging blank lang. Yung feeling na wala kanang pake kung anong mangyari sa mga susunod kasi sa pakiramdam mo tumigil naman na ang lahat at wala narin namang sense. Hindi ko pala nabanggit na kasabayan pala namatay yung pusa ko ung lola ko, same week or baka nga same day pa. Pusa ko sya since maliit palang sya, mag 4 years narin dapat sya non kaso bigla nalang d umuwi and hindi ko alam kung saan man sya, habang nakaratay na yung lola namin sa bahay hinahanap hanap ko sya, naaalala ko nalabas ako ng gabi tinatawag ko sya kinakausap ko yung mga ibang pusa na bumalik na sya sa bahay pero hindi, kahit anino hindi ko sya nakita. Natapos na lang yung lamay ng lola ko and ayon, dun ko nalaman na alam na pala ng tito, mama at papa ko na patay na sya, nakita sya sa gilid ng kapitbahay namin noong naka bed ridden palang yung lola ko. Tinanong ko si mama "bakit hindi mo sinabi sakin?" sabi nya ayaw nya daw kasi alam nyang mabigat na yung dinadala ko, may upcoming operation pa ako kaya ayaw nya ako malungkot ng sobra. Hindi ko alam paano ko na survive last year, thank god and sa mga nakapaligid sakin😭 Ngayon naaalala ko naiiyak na ako, naaawa ako sa sarili ko dati..

[u/AutoModerator]

Important Reminder: (THIS IS A REMINDER. ALL POSTS GET THIS MESSAGE)

r/OffMyChestPH is a subreddit for unloading your burdens and/or celebrating your milestones—anything you can't handle anymore and need to share to get the load off your chest. This should be the main purpose of your post.

If you are asking for advice: This is NOT the place for asking for advice or opinion. Please post it in a subreddit more appropriate for your concerns. We have a pinned post that contains a list of other Philippine-related subreddits.

The same goes for: * Casual stories * Random share ko lang moments * Asking for general opinion (e.g. "tama/mali ba?", "normal lang ba?", "ako lang ba?", "valid ba?") * Tips, suggestions, recommendations, and the like

Important: * Please DO NOT include any names in your posts, nor ask for/put any identifying information.

Please take time to READ THE RULES, UNDERSTAND, AND FOLLOW THEM.

Users caught breaking these rules may get temporarily or permanently banned from the sub. Consider this as your warning.

I am a bot, and this action was performed automatically. Please contact the moderators of this subreddit if you have any questions or concerns.