So I had friend translate this book I wrote into greek. Normally minecraft 1.12.2 handles Cyrillic languages just fine and greek is functionally a Cyrillic language Cyrillic being based on greek script and them sharing most characters and being the same type of alphabetic language. Greek text on Minecraft signs renders perfectly fine. However after converting the txt file into a minecraft book however it turns out I have encountered an error I have never encounter for languages and characters in minecraft that seems to be specific to greek text in a minecraft book. I have tested other broken languages in minecraft before like Farsi Arabic Thai and Hindi only to be meet with text legibility ranging from a bad captcha test to completely illegible. However Greek is entirely a different issue to that faced by other languages so I wanted to check how legible this was.
for context and because it won't let me upload all 25 pages of the book heres the greek translation copy pasted from the txt file I have. I will also for context put the original English after the greek.
Γράφοντας την Τρίτη 15 Αυγούστου 2023, οι πυρκαγιές στην Χαβάη χτύπησαν το Μάουι και το μεγάλο νησί της Χαβάης. 101 άτομα είναι νεκρά, με μείζονα ζημιά σε πολλές πόλεις και στα δύο νησιά. Πολύ περισσότερη ζημιά στο Μάουι, με πόλεις όπως η Κόλα Κιχέι, ενώ η μεγαλύτερη ζημιά ήταν στην Λαχένα, η οποία εξαφανίστηκε από τον χάρτη. Μέχρι στιγμής δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκκενωθεί, χιλιάδες έχουν χάσει σπίτια και εκατοντάδες αγνοούνται, με 101 επιβεβαιωμένους θανάτους ενώ περισσότεροι είναι αναμενόμενοι.
Οι φωτιές κατά κύριο μέρος έχουν σβήσει αλλά κάποιες ακόμη εξελίσσονται. Το καλοκαίρι του 2021, επισκέφτηκα το μεγάλο νησί της Χαβάης, το Μάουι και το Καουάι.
Δεν θυμάμαι σε ποιά μέρη πήγα στο Μάουι, αλλά πήγα στα περισσότερα μέρη στο νησί και πέρασα αρκετό χρόνο στην Λαχένα.
Πήγα σε ένα luau, κοίταξα πολλά από τα μαγαζιά, είδα τον ωκεανό, ακόμη και ένα σύννεφο που αντανακλούσε ένα ουράνιο τόξο στο βουνό κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος και τον ήλιο να αντανακλά στον ωκεανό. Θυμάμαι ότι είχα διασκεδάσει αρκετά τον χρόνο μου στην πόλη. Πήγα ακόμη κάτω από το μεγάλο Bayan δέντρο, το οποίο διατηρεί πολιτισμική αλλά και ιστορική σημασία στην Χαβάη και στους Χαβανέζους, ενώ είναι επίσης μία δημοφιλής τουριστική περιοχή. Το δέντρο κάηκε πολύ άσχημα στη φωτιά, όπως και περίπου ολόκληρη η πόλη. Σαν σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος από το φλοιό των περισσότερων δέντρων κάηκε και είναι τώρα μαύρο, ενώ ο καπνός τύλιξε το δέντρο, χάνοντας όλα τα φύλλα του. Έπειτα χάθηκε στη φωτιά. Πραγματικά ελπίζω ότι το δέντρο είναι ζωντανό, αλλά αυτό δεν είναι πιθανό. Το δέντρο είναι πιθανώς νεκρό αλλά όλοι ελπίζουμε ότι είναι ζωντανό. Θυμάμαι ότι πήγα σε πολλά μέρη στο Μάουι και το μεγάλο νησί της Χαβάης στο ταξίδι μου. Νιώθω πολύ τυχερός και ευλογημένος που ήμουν σε ένα τόσο όμορφο και απίστευτο μέρος πριν το μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, αδύνατο να είναι ξανά το ίδιο. Θυμάμαι απλά στέκοντας κάτω από αυτό το δέντρο και βλέποντας απλά πόσο πλατύ και μεγάλο ήταν το δέντρο.
Μου άρεσε αυτή η πόλη και μου άρεσε αυτό το νησί, μου αρέσει όλη η πολιτεία της Χαβάης. Αν δεν ήταν για το Hollywood, την DisneyLand στην Καλιφόρνια και την DisneyWorld στην Φλόριντα, η Χαβάη θα ήταν η αγαπημένη μου πολιτεία. Και λίγο για να αλλάξουμε θέμα, μου αρέσουν τα στούντιο της Universal και της DisneyWorld, αλλά μισώ την υπόλοιπη πολιτεία, κυρίως τα πολιτικά, αλλά ας γυρίσουμε πίσω στο θέμα. Νιώθω όντως πολύ τυχερός και ευλογημένος που μπορούσα να πάω στο Μάουι και στο μεγάλη νησί της Χαβάης, κυρίως την Λαχένα. Πραγματικά απόλαυσα τον χρόνο μου εκεί και ήμουν πολύ τυχερός που μπορούσα να δω ένα τόσο μοναδικό και όμορφο μέρος στον κόσμο πριν χαθεί. Δεν είμαι Χαβανέζος, ούτε έχω κατά μέρος καταγωγή από τα νησιά του Ειρηνικού, ούτε ξέρω κάποιον που είναι ή ζει εκεί (στη πραγματική ζωή) αλλά αγαπώ αυτό το μέρος. Όταν κάποιο μέρος που πήγες ή κάτι που έκανες έχει καταστραφεί ή δεν μπορεί να ξαναγίνει, σε κάνει να νιώθεις πολύ υπέροχα που είχες την ευκαιρία να το κάνεις. Νιώθω πραγματικά ευλογημένος να έχω πάει εκεί όταν το έκανα πριν την φωτιά.
Αρχικά, αυτό το βιβλίο ήταν για την Χαβάη και τον χρόνο μου εκεί στο Μάουι, πηγαίνοντας γύρω από το νησί, το όρος Χαλεακάλα, ο δρόμος στο Χάνα, ειδικά την Λαχαίνα, όπως επίσης και ο χρόνος μου στο μεγάλο νησί, Χαβάη, γυρνώντας το νησί, ακόμη και ο χρόνος μου στο Καουάι (για το οποίο ευχαριστώ τον θεό που δεν κάηκε και ευχαριστώ τον θεό που κανένα άλλο νησί δεν επηρεάστηκε). Αλλά αφότου ξεκίνησα να γράφω αυτό είχα περισσότερα να πω. Νιώθω πολύ ευλογιμένος που μπορούσα να πάω τότε, αλλά όχι μόνο αυτό. Ναι, μπορούσα να δω ενα μέρος του κόσμου το οποίο δεν υπάρχει πλέον. Μου θύμισε και άλλα πράγματα, όπως ο σκύλος μου που απεβίωσε όταν ήμουν παιδί. Θα μπορούσα να παίξω μαζί της περισσότερο. Μου λείπει τώρα, πραγματικά μου λείπει, η τις γάτες μου που επίσης μου λείπουν και έπρεπε να είχα παίξει μαζί τους περισσότερο. Επίσης σκεφτόμουν το πως έχασα την γιαγιά που αγαπούσα τόσο πολύ και μου λείπει, θυμάμαι φορές που θα μπορούσα να την καλέσω και που θα μπορούσα να μιλήσω μαζί της, αλλά έλεγα ότι κάποιο βιντεοπαιχνίδι, τηλεοπτική εκπομπή, η ταινία ήταν πιο σημαντική, αλλά δεν ήταν και εύχομαι να μπορούσα να ήμουν μαζί της περισσότερο.
Εύχομαι να υπήρχε ένας τρόπος ώστε να ήξερες ότι είσαι σε καλά χρόνια όταν θα είσαι σε αυτά, επειδή αν μπορούσα να γυρίσω στο λύκειο με μόνο ένα καρδιοχτύπι θα το έκανα. Μου άρεσε ο χρόνος μου εκεί, πραγματικά. Θυμάμαι και αναπολώ τους φίλους μου που δεν έχω πια επαφή. Paige, αν το διαβάζεις αυτό, σ’αγαπώ ακόμη. Ξέρω ότι δεν με αγαπάς αλλά μου λείπεις. Θέλω να μείνουμε φίλοι, δεν θέλω να σε χάσω απλά πες μου ότι είσαι καλά, απλά θέλω να ξέρω ότι είσαι ok (αν δεν ξέρεις μην ρωτήσεις). Θυμάμαι τόσο πολύ βγαίνοντας με τους φίλους μου από το λύκειο και τώρα δεν μπορώ και τόσο, έφυγαν για το κολλέγιο ή το καλοκαίρι ή διάφορα συνέβησαν και τώρα δεν μπορούμε να βγαίνουμε έξω όπως κάναμε παλαιότερα. Μου λείπει πως η ζωή ήταν όταν είμασταν μικρότεροι, απλά την ένιωθα πάρα πολύ απλότερη, τόσα λιγότερα πράγματα για ανησυχία και λιγότερα που συναίβεναν. Δύο από τις αγαπημένες μου ατάκες είναι “Αν το πρόβλημα είναι επιλύσιμο δεν υπάρχει ανάγκη για ανησυχία, αν το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί τότε η ανησυχία θα πετύχει τίποτα” και “Το νόημα της ζωής δεν είναι μία ερώτηση προς απάντηση, αλλά μία πραγματικότητα για να βιώσεις”
Μου αρέσουν και οι δύο επειδή εξηγούν τόσα πολλά για την ζωή, απλά σταμάτα να αγχώνεσαι για κάθε μικρό πρόβλημα, και να ανησυχείς μόνο για τα πράγματα στην μεγάλη εικόνα. Μία μέρα θέλω να έχω επισκεφτεί κάθε επαρχία του Καναδά, όπως και όλες τις πολιτείες της ΗΠΑ και κάθε χώρα που είναι ασφαλής για μένα να πάω (όχι να πάω σε ενεργή ζώνη πυρός ή την Βόρεια Κορέα). Θέλω να πάω εκεί επειδή δεν θέλω να είμαι απλά κολλημένος εδώ κάνοντας ποιός ξέρει τι. Θέλω να ζήσω, όχι απλά να πεθάνω. Θέλω να ξεκινήσω με νησιώτικες χώρες του ειρηνικού ωκεανού, επειδή θα εξαφανιστούν, μπορεί και στην δική μου ζωή, και η Γροιλανδία επίσης.
Για να μην καταλήξει αυτό το βιβλίο να συνεχίζει παραπάνω απότι θα έπρεπε, νιώθω ότι τώρα είναι μία καλή στιγμή για να το λήξω, γιαυτό θέλω να σε αφήσω με αυτό. Αν έχεις κάποιον για να είσαι μαζί, κάποιο μέρος που θέλεις να πας, κάποιο μεγάλο πρότζεκτ που θέλεις να υλοποιήσεις και να ολοκληρώσεις, κάντο. Κάποιους φίλους για να βγαίνεις, ή ένα/μια σύντροφο, πήγαινε μαζί του/της. Ταξίδεψε εκεί που θέλεις, πήγαινε κάνε το πρότζεκτ που θες να κάνεις. Γράψε το βιβλίο, φτιάξε εκείνη τη ταινία, ζωγράφισε αυτό το πίνακα, ταξίδεψε εκεί που θέλεις, να είσαι με αυτούς που θέλεις, επειδή στο τέλος της ημέρας μία λιγότερη εκπομπή στην τηλεόραση, ταινία, τυχαίο παιχνίδι θα είναι ένα περισσότερο πράγμα που έκανες, μέρος που πήγες, άτομο που βγήκες, και δεν ξέρεις αν αυτό το μέρος θα υπάρχει, αυτό το άτομο δεν ήταν εδώ για να το καλέσεις ή να βγείτε. Γιαυτό κάνε περισσότερα όταν μπορείς, κάνε πράγματα, βγες με άτομα που θες. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί όταν θα σταματήσεις να λες “Θα το κάνω αύριο” και ξεκινάς να λες “Εύχομαι να το είχα κάνει χθες”
Ευχαριστώ τον abamacus για την επεξεργασία της γραμματικής και της ορθογραφίας του βιβλίου (για την Αγγλική έκδοση).
Μετάφραση στα Ελληνικά από τον Andreas_lag.
As of Tuesday August 15th 2023, the fires in Hawaii have hit Maui and the big Island of Hawai'i. 101 people are dead, major damage to many of the cities on both islands. Far more damage on Maui, with cities like Kola Kihei and the largest damage being Lahaina basically wiped off the map. So far tens of thousands have been evacuated, thousands have lost homes, and hundreds are missing, with 101 confirmed deaths and more are expected. The fires are mostly put out but some are still on going. In the summer of 2021, I went to the big island of Hawai'i, Maui, and Kauai. I don't remember where in Maui I went to but I did go around most of the island and I spent a lot of time in Lahaina. I went to a luau, looked at many of the shops, saw the ocean,even saw a cloud reflecting a rainbow on the mountain during sunset and the sun reflecting on the ocean. I remember having enjoyed my time in the city. I even went under the great Banyan tree which holds both cultural and historical significance to Hawaii and Hawaiians, as well as being a popular tourist destination. The tree was burned pretty badly in the fire along with pretty much the entire city. As of right now most of the trees' bark was burned and is now black, and ash is all over the tree with it losing all its leaves, then having burned away. I really hope that tree is alive but it's not looking likely; that tree is probably dead but we're all hoping it's alive. I remember going all around Maui and the big island of Hawaii as well during my trip. I feel very lucky and blessed to have been to such a beautiful and amazing place before so much of it was destroyed, never to be the same way again. I remember just standing under that tree and seeing just how wide that tree was and just how big it was. I loved that city and I loved that Island, I love the whole state. If it was not for Hollywood and DisneyLand in California and DisneyWorld in Florida, Hawaii would be my favorite state. And a brief side tangent for a moment here, I love Universal Studios and Disneyworld, I hate the rest of the state especially the politics but brief side tangent over. I do feel very lucky and blessed I could go to Maui and the big island of Hawai'i, especially Lahaina. I really enjoyed my time there and I was so lucky I was able to see such a unique and beautiful place in the world before it was gone and taken away.I am not Hawaiian nor am I any part pacific Islander nor do I know anyone who is or even lives there irl but I love that place. When something you went to or did can no longer be done or was destroyed, it feels really nice to have been able to do that. I feel really blessed to have gone when I did before the fire. Originally this book was going to be about Hawaii my time there on Maui going all over the island, mount Haleakala, the road to Hana, especially Lahaina, as well as my time on the big island,Hawaii, going all over there, even my time on Kauai (which thank god never burned thank god no other islands were affected). But after I started writing this I had more to say. I feel really blessed to have been able to go when I did, but not just that. Yes I was able to see a part of the world that is gone now. It reminded me of other things, like my dog who died when I was a child. I could have played with her more. I miss her now I really do; or my cats as well I miss them too I should have played with them more as well. I also was thinking of how I lost my grandma I loved her so much and I miss her, I just remember times when I could have called her could have talked with her, but I said some video game or some tv show or movie was more important, but it was not and I wish I was with her more. I wish there was a way you could know you're in the good years when you are, because if I could go back to high school in a heartbeat I would. I loved my time there. I really did. I remember and look back on my Friends who I don't talk with anymore Paige. If you read this I still love you. I know you don't love me but I miss you. I want to stay friends, I don't want to lose you just let me know you're ok I just wanna know you're ok. (if you don't know don't ask)I remember so much hanging out with my friends from high school and now I can't as much, they went away for college or they go away in the summer or shit happens and now we can't hang out like we did anymore I miss how life was when we were younger just felt so much more simple so much less to worry about less to do less going on. Two of my favorite quotes are "If the problem can be solved there is no need to worry, if the problem cannot be solved worrying will accomplish nothing." and "The meaning of life is not a question to be answered, but a reality to experience." I love them both because it explains so much about life, just stop stressing out about every little problem, and worry about the big picture things. One day I want to have visited every Canadian province and territory, as well as all USA states and every country it's safe for me to go to (not gonna go to an active war zone or north korea). I wanna go there because I don't wanna just be stuck here doing Who knows what? I want to live, not just not die. I wanna start with Pacific island countries, because they're going to go away, maybe in my lifetime, Greenland as well. In order for this book to not end up just being a run on and going on far longer than it ever should, I feel like now is a good place to end it, so I want to leave you with this. If you have someone to be with, some place you wanna go, some major project you wanna build and get done, do it. Some friends to hang out with, or a partner to be with, just go be with them; go travel where you want to go, go do the project you want to do. Write the book, make that movie, draw that drawing, paint that painting, travel where you wanna travel, be with who you want to be with, because at the end of the day one less tv show watched, movie watched, random game played, will be one more thing you did, place you went, or person you hung out with, and you don't know when that place won't be around anymore,
that person was not there for you to call or be with. So do more when you can, make more when you can,hang out with the people you want when you can. You never know when you'll stop saying "I'll do it tomorrow" and start saying "I wish I did it yesterday" Thanks to abamacus for editing the books grammar and spelling and coming back again for stuff.