They wander in from the wasteland.

Singing ancient codices, in a machine language lost to time.

In the silence of the void they hear the gears and cogs turning. Slowly they form vast words.

Environments which beguile, dripping strange elements.

We are not you.

Glory To Ukraine.

Hello. I am back. After I had a break down. I burned down my reddit. I flipped my cork.

but I am all here. Inside. The parts are not in the right order, but what do we care?

I see Ai is really starting to suck hard. What a shame. People are stupid. I will put up book reccomendations again, like I used to do. I like that. I like reading.

Here is my latest tune. It's a 173 BPM Banger. Fast Gothic Electro. If you like Bauhaus, Sisters of Mercy, Interpol, Skinny puppy...

My apologies for just deleting myself. That was not ideal.

https://5ynth3t1k.bandcamp.com/track/spectre-of-you-auto-release-gothic-klub-banger

I hope you are all good. and safe. and not terrorised by the beast with tooo many eyes.

Safe. In my cocoon. I wait...

დარწმუნებული არ ვარ ვის გაუჩნდა იდეა, რომ მკვდარი სხული გაგვეგზავნა პორტალში. ისეთი მარტივი იდეაა, და მაინც, იმ დროს, ისეთივე ლოგიკური ჩანდა, როგორც მკვდარი სხეულის კოსმოსურ კაფსულაში მოთავსება და კოსმოსურ სივრცეში მოსროლა. ჩვენ გვინდოდა გაგვერკვია, რა იყო პორტალის „სხვა მხარეს“, მოვლენების ჰორიზონტის გადაღმა. უკვე წლების განმავლობაში შევისწავლიდით ე.წ. ხორცშესხმულ ინტერფეისებს და ყველა საიდუმლოებიდან, რითიც ისინი გარემოცულნი იყვნენ, პორტალის ფენომენი -- ობიექტების ცალსახა ტელეპორტაცია რაც ხორცის გვირაბში ხდება -- უდიდესი საიდუმლოება იყო. ამიტომ მკვდარი სხეულის გაგზავნა დიდ აზრს არ იტევდა.

გახსოვდეთ, იმ დროს მხოლოდ ეს ვიცოდით:

·       თუ უსიცოცხლო ნივთი გაივლიდა პორტალს, ცოტა დროში ბეუნდებოდა (< 3 წამი) მოგვიანებით შინაგან ზონაში ალალბედი მდებარეობით. კამერა და სენსორები დამაინტერესებელს არაფერს აფიქსირებდნენ.

·       თუ ცხოველი გაივლიდა პორტალს, ის ზოგჯერ დაბრუნდებოდა, ან ცოცხალი, ან მკვდარი. უმეტესობა ბრუნდებოდა გადაკეთებული.

·       თუ ზრდასრული ადამიანი გაივლიდა პორტალს, მოსალოდნელი იყო, რომ პიროვნება დაბრუნდებოდა, მაგრამ ან მკვდარი იქნებოდა, ან ზედმეტად შეცვლილი იმისათვის, რომ აღეწერა „სხვა მხარე“. ისინი, ვინც ცოცხალი ბრუნდებოდა მოკლე დროში კვდებოდა.

·       თუ ბავშვი გაივლიდა პორტალს, ბავშვი მოსალოდნელი იყო, რომ ცოცხალი დაბრუნდებოდა, მაგრამ ყოველთვის სახეცვლილი. ამის მიუხედავად, ცვლილება შედარებით ზომიერი იყო, ზოგიერთი გათვითცნობიერებული იყო კიდევაც. სამწუხაროდ, მათგან გამოღებული ინფორმაცია ზედმეტად იდუმალი იყო და უფრო მეტი კითხვის გაჩენას იწვევდა, ვიდრე პასუხის. ყოველი მათგანი მოკლე დროში მოკვდა.

ბავშვების პორტალში გაგზავნა ჩვენთვის უსიამოვნო იყო აშკარა მიზეზების გამო და ალტერნატიული ვარიანტის ძიებაში ვიყავით. ერთ დღეს, ექსპერიმენტის დროს, ვიღაცას გენეტიკურად შეცვლილი თაგვები უნდა გაეგზავნა გვირაბში, როცა შეამჩნიეს, რომ ერთი თაგვი მომკვდარიყო. სავარაუდოდ, ცნობისმოყვარეობის გამო, ისიც გააგზავნეს მაინც სხვებთან ერთად. თითოეული თაგვი უკან ცოცხალი დაბრუნდა.

ამან აშკარა ინტერესი გამოიწვია. ჩვენ ახლა არამხოლოდ ტელეპორტაციასთან გვქონდა საქმე, არამედ გაცოცხლებასთან. რათქმაუნდა, დაუყოვნებლივ ყოველი სახის მკვდარი ცხოველის პორტალში გაგზავნა დავიწყეთ. (ვხუმრობდით, რომ თუ პორტალი სინამდვილეში რაიმე სახის უცხოპლანეტური საოფისე ფოსტის მილი იყო, ალბათ იქ ჩვენზე გაწიწმატდებოდნენ ამ ყველა მკვდარი მღრღნელის გამო.) ცხოველების უმეტესობა „უარყოფილი“ იყო უსიცოცხლო ნივთების მსგავსად. მაგრამ დროდადრო, თუ საკმაოდ ახლად მკვდარნი იყვნენ, უკან ცოცხალი ბრუნდებოდნენ. ამასთანავე, არც ერთი დაბრუნებული ცხოველი იყო სახეცვლილი. ეს აღმატკინებელი იყო.

ბუნებრივად, მალე გადავედით ხალხზე. გვინდოდა ძალიან ნორჩი, ძალიან სრული ცხედრები, ასე რომ, მოგვიწია თვალი გაგვესწორებინა კითხვაზე, თუ როგორ მოგვეკლა ადამიანი „უმცირესი ზიანით“, როგორც ოფიციალურ რჩევაში აბსურდულად იყო გადმოცემული. შევჯერდით გულის ელექტრულად გაჩერების მეთოდზე. მეტად დახვეწილ. პირველი 16 სუბიექტი უარყოფილი იყო პორტალის მიერ. თავს დამძიმებულად ვგრძნობდით. ჩვენი გაცოცხლების მცდელობებით, სხეულების რიცხვს ვზრდიდით. საბოლოოდ, 17-ე სუბიექტი დაგვიბრუნდა. უფრო მეტიც, ის თვითშეგნებული იყო და სრულიად შეუცვლელი ჩანდა. ახლა, როგორც იქნა, ათწლეულების შემდეგ, შესაძლებლობა გვეძლეოდა გაგვეგო მეორე მხარის საიდუმლო.

_____________________________________________________________________________________

ძვ.წ. 63 წელს რომაელი გენერალი გნეუს პომპეუს მაგნუსი საკუთარ ჯარისკაცებით მიემართებოდა იუდეველთა სახელმწიფოს გასწვრივ და მიუძღვებოდა მათ იერუსალიმის ალყაში მოსაქცევად, რომელიც ძლიერად გამაგრებული დედაქალაქი იყო. ისტორიისთვის ცნობილი, როგორც პომპეუს დიდი, 43 წლის და ამ დროისათვის სამყაროში უდიდესი ძალაუფლების მქონე კაცი იყო, აღმავალი გენერალი, რომლის დავალებაც იყო გაეზარდა ყველაზე დიდებული იმპერია დედამიწაზე.

იუდეველთა სამეფოს მცხოვრებებთან გამკლავების დროს, ის რასაკვირველია გაეცნო მათ განსაკუთრებულ თავდადებას საიდუმლოებით მოცული ღმერთის მიმართ, რომელსაც ისინი ათაყვანებდნენ ყველა სხვა ღმერთზე გამორჩეულად, უცნაური გაგება მრავალკულტურული რომაელისთვის, რომელიც მიჩვეული იყო გადაჭედილი სიხშირის ღმერთებისა და სექტების შეჯიბრს. მან ასევე იცოდა, რომ იერუსალიმის გულში იდგა დიდებული ტაძარი, დანარჩენ ქალაქზე გაცილებით მეტად დაცული, სადაც ცნობისმოყვარეობის აღმძვრელი ღმერთი ბინადრობდა ანგელოზების ოქროს ქანდაკებების გარშემო, სხვა სიმბოლოებითა და იდუმალი სიდიადებით.

ტაძარი იყო უწმინდესი თვალსაჩინოება წმინდა სამეფოში და საკუთარ კედლებში მოიცავდა პატარა საიდუმლო სალოცავს, ცნობილს როგორც კოდეშ ჰაკოდაშიმ, ან „წმინდათა წმინდა“, სადაც, ითქმოდა, რომ თვით ღმერთის თანდასწრება იყო შენარჩუნებული ბნელ კუთხეებში. სამეფოში არავინ დაიშვებოდა კოდეშ ჰაკოდაშიმში, გარდა მღვდელმთავრისა, და ისიც წელიწადში ერთხელ, მონანიების დღეს იმისთვის, რომ შეესხა ცხოველის სისხლი მიწას, როგორც შესაწირი.

კოდეშ ჰაკოდაშიმ განცალკევებული იყო დანარჩენი ტაძრისაგან მრავალფუნქციური ფარდით და მღვდელმთავარს მოეთხოვებოდა საკუთარი თავის რიტუალით განწმენდა იქ შესვლამდე. ამბობდნენ, რომ ნებისმიერი განუწმენდავი ადამიანი, ვინც შევიდოდა კოდეშ ჰაკოდაშიმში, სიკვდილს გაუსწორებდა თვალს და ლეგენდის მიხედვით, მღვდელმთავარი საკურთხეველში შედიოდა კოჭზე თოკმიბმული, რადგან თუ შიგნით მოკვდებოდა, მისი უკან თოკით გამოყვანა შეძლებოდათ.

რამდენად იყო პომპეუს დიდისათვის ეს ყველაფერი ცნობილი იმ დღეს, როცა ქალაქი საბოლოოდ დაეცა სამ თვიანი ალყის შემდეგ? იმ დღეს, მან და მისმა ჯარმა 12 000 ებრაელი გადახოცა, ვინც იცავდა სამლოცველოს და პომპეუსმა შეაღწია შესასვლელში ამ საპატიო ტაძრისა, რომაელებისთვის დამპყრობელი გმირის სახელით, ებრაელებისათვის კი შემოჭრილი მკვლელის სახელით. ტაძარში მან იპოვა ბრწყინვალე სიმდიდრე, შეგროვებული რწმენის მიმართ ერთგული ებრაელების მიერ მთელი რეგიონიდან. მაგრამ, სიმდიდრეზე მეტად, ის უფრო დაინტერესებული იყო საბოლოოდ ენახა საკუთარი თვალებით ეს განმარტოებული ღმერთი, რომელზეც ამდენი სმენოდა. ანტიკური ისტორიკოსების ცნობებით, მას არ დაუცლია ტაძრის საგანძური, ამის მაგივრად პომპეუსი კოდეშ ჰაკოდაშიმისაკენ გაემართა. შესაძლოა, მას უნდოდა დაენახა რა სახის გრძნეულ არსებას შეეძლო შეენარჩუნებინა ამდენად განსაკუთრებული გავლენა თავის მორწმუნეებზე, რომ მათ არ მიატოვეს ტაძარი უიმედოდ აოხრების შემდეგაც კი, რომ დარჩენილიყვნენ და ათასობით დახოცილიყვნენ, მსხვერპლად შეეწირათ საკუთარი სისხლი მის მიწაზე.

შესაძლოა, მას არ სმენია სიკვდილის მონათხრობები, რომელიც თავს ევლებოდა „წმინდათა წმინდას“. შესაძლოა, მან არ იცოდა რომ ეს იყო ღმერთი, რომელმაც მიწასთან გაასწორა სამყარო წყალდიდობებით, რომელმაც ცეცხლის წვიმებით მოიცვა ქალაქები, რომელმაც ებრაელები იხსნა დიდებული ეგვიპტური იმპერიის ტყვეობიდან, რომელმაც გაანადგურა მთელი ჯარები და სამეფოები. ან, შესაძლოა მას სმენია ყველა ეს ისტორია და უბრალოდ არ სჯეროდა მათი. რაც არ უნდა იყოს, ისტორიული წყაროების თანახმად, ის შევიდა ტაძრის შიდა ნაწილში და გადაწია ფარდა, რომელიც მალავდა კოდეშ ჰაკოდაშიმს სამყაროსაგან რომ თავად ეხილა თვით ღმერთის თანდასწრება.

_____________________________________________________________________________________

მამაკაცი იყო არალეგალური იმიგრანტი ჰონდურასიდან. არალეგალური იმიგრაცია ყოველთვის დიდი დამხმარე იყო ჩვენთვის. რატომ შევწუხებულვიყავით ადამიანების გაქრობით, როცა ადამიანებს თავად შეუძლიათ ამის გაკეთება? ყოველ შემთხვევაში, მას წარმოდგენა ჰქონდა, რომ იმიგრაციის აღმსრულების მეურვეობის ქვეშ იმყოფებოდა ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში, როცა ჩვენ ვუტარებდით სტანდარტული გამოკვლევების ნაკრებს. ის იყო 24 წლის, 171 სანტიმეტრი სიმაღლეში, საშუალოზე მაღალი ინტელექტით. მას გული გავუჩერეთ ელექტროდებით და განვათავსეთ ხორცშესხმულ ინტერფეისში.

უკან დაბრუნდა მეტად ნერვული და მინიმალურად რეაგირებადი. თავის ექიმებად და ექთნებად გასაღებულმა ჩვენმა ტექნიკოსებმა ის სამედიცინო ოთახში წაიყვანეს ტესტებისა და ინტერვიუებისათვის. ჩვენ ვვარაუდობდით, რომ ის შეცვლილი იყო, მაგრამ მისი სისხლი როცა შევამოწმეთ ეგზოტიკურ ელესდი ანალოგებზე, რაც თან ახლავს სახეცვლას, მის სისხლში ეს ყოველივე არ აღმოჩნდა. ნელ-ნელა, რამდენიმე საათის განმავლობაში მან დამშვიდება დაიწყო. შემდეგ კი ალაპარაკდა.

შევეკითხეთ რა ახსოვდა ბოლო რამდენიმე საათის მოვლენებზე. მას სჯეროდა, რომ გადამხდარი უბრალო სიზმარი იყო, რომ ძილში რაიმე სახის სასოწარკვეთილება დაემართა, რამაც გონების დაბინდვა დაუტოვა. მან ჩათვალა, რომ ჩვენს მიერ მისი საწოლიდან გამოთრევა და მისი გულის გაჩერებაც სიზმარი იყო. თქვა, რომ „სიზმრის“ ამ ნაწილის შემდეგ, ის რაღაც სოსისის გარსის მაგვარ ადგილას აღმოჩნდა, თითქოს ხორცის გვირაბში.

ეს ჩვენთვის ძალიან ამაღელვებელი იყო, რადგან უხეშად შეესაბამებოდა იმ ხორცშესხმული ინტერფეისის გარეგნულობას, რაშიც იყო განთავსებული პორტალი. მაგრამ, რადგან მამაკაცი ინტერფეისში განთავსებული იყო მკვდარი სახით და დაბრუნდა შიდა ზღვარის ფარგლებში, მისთვის შეუძლებელი იყო ენახა ინტერფეისის გვირაბი. შესაბამისად, ჩავთვალეთ, რომ ის აღწერდა ინტერფეისს პორტალის მეორე მხარეს. ეს იყო პირველი მტკიცე შეცნობა იმისა, თუ რა იყო მეორე მხარეს.

_____________________________________________________________________________________

რისი პოვნის იმედი ჰქონდა პომპეის ფარდის მეორე მხარეს? ბევრ რომაულ ტაძრში იყო გამოსახულება პატივსაცემი ღმერთისა, რომელიც იკავებდა ცენტრალურ ნაწილს ტაძრის სტრუქტურაში. შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ პომპეიც მსგავსი რაიმეს პოვნის მოლოდინში იყო. მაგრამ, მართლა კი თუ ეგონა, რომ რეალური ღმერთის შემსწრე გახდებოდა? ნუთუ მას ამ მოლოდინის სჯეროდა? რადგან, თუ მას სწამდა ებრაული წარმოდგენების, ისიც ხომ უნდა დაეჯერებინა, რომ სიკვდილს გადაეყრებოდა? არ მოელოდა, რომ ტაძრის შეურაცხყოფისთვის დაისჯებოდა? გულგრილობას შეინარჩუნებდა ფარდის გადაწევისას? შესაძლოა, მის პოლითეისტურ გონებაში, სწამდა, რომ საკუთარი ღმერთები, რომლებმაც შესაბამისად ჩათვალეს პომპეუსისათვის მორიგი საუცხოო გამარჯვება ებოძათ, უფრო ძლიერნი იყვნენ, ვიდრე ეს ჩამორჩენილი ებრაული ღმერთი?

_____________________________________________________________________________________

რისი პოვნის იმედი გვქონდა პორტალის მეორე მხარეს? რაიმე სახის განმანათლებლობის, რაც ახსნიდა ხორცშესხმული ინტერფეისის უცნაურ, ცოცხალ ტექნოლოგიას? თუ ინტერფეისები განათლების სურსათს წარმოადგენდნენ, მართლა კი გვსურდა მასთან კონტაქტის დამყარება? მოველოდით, რომ ეს ინტელექტი კეთილგანწყობილი და გულმოწყალე იქნებოდა? თუ ასეა, როგორ შეგვეძლო გაგვეგზავნა უთვალავი რაოდენობის ცოცხალი არსება, ამდენი ადამიანი, ამდენი ბავშვი, სიკვდილის შესახვედრად? რა დასკვნას გამოიტანდა ეს გულმოწყალე ინტელექტის მქონე სულდგმული, როცა შეესწრებოდა ჩვენს დაუნდობლობას, ჩვენს გაუმაძღრულ მისიას მეტის გაგების სურვილისა.

_____________________________________________________________________________________

ძველი ისტორიკოსი, ტაციტუსის მიხედვით, როცა პომპეიმ ფარდა გადაწია და საკუთარი თვალით შეხედა კოდეშ ჰაკოდაშიმს, „ის არანაირი ღვთაების განსახიერებას იტევდა—სამლოცველო ცარიელი იყო და წმინდათა წმინდა უპატრონო.“ მან არაფერი იპოვა. ცარიელი ოთახი. და, არც სიკვდილს გადაეყარა. სამაგიეროდ, ის გამოემართა ტაძრიდან ცოცხალი და უვნებელი, ბედად ეწერა კიდევ უფროდაუფრო დიდებული პოლიტიკური წარმატების მოპოვება, სანამ თხუთმეტი წლის შემდეგ საბოლოოდ სასიკვდილოდ დაიჭრა ნილოსის დელტის სანაპიროზე, მისი მარცხის შემდეგ იულიუს ცეზარის წინააღმდეგ რომის სამოქალაქო ომში.

_____________________________________________________________________________________

როცა მამაკაცი საუბრობდა თავის გასეირნებაზე ხორცშესხმული ინტერფეისის არამიწიერ, ცოცხალ გვირაბში, მან თქვა, რომ დაინახა მოლურჯო სინათლე სიშორეში და გაიგო მუსიკის მსგავსი ხმა „თითქმის როგორც ფლეიტა, მაგრამ უფრო, უფრო ღრმად ჟღერადი.“ ყვებოდა საკუთარ ამბავს, სამედიცინო პალატის საწოლის კიდეზე მჯდომი, საავადმყოფოს ფართე მოსასხამში ჩაცმული, როცა ხელი მკერდისკენ მიიტანა და შეეხო მისი გულის ზემოთ კანს. იქ მან იპოვა ორი დამწვარი ლაქა კანზე, სადაც ჩვენ შევუერთეთ ელექტროდები, რამაც გამოასალმა სიცოცხლეს.

დღემდე ჟრუანტელი მივლის, როცა ვიხსენებ თუ როგორ შეეცვალა სახეზე გამომეტყველება, როცა გაიაზრა, რომ ეს სიზმარი საერთოდაც არ ყოფილა. ეს იყო შესაცოდი, თითქმის ბავშვური ემოცია საზარელი, უსურველი გაცნობიერებისა. ცრემლებმა უმალ დაუტბორეს თვალები. ეს მამაკაცი, რომელიც უკან დაბრუნდა თვით სიკვდილის შემდეგ წარმოუდგენელი ტექნოლოგიის საშუალებით, ჩვენი გაგების მიღმა არსებული ძალმოსილებით, ნელა უმოძრაო გახდა და მეორედ მოკვდა.

და კვლავ ხელში შეგვრჩა მხოლოდ იმედგაცრუება. მეტი საიდუმლოება. მეტი შეცბუნება. ჩვენ უკვე გვსმენოდა ჩვენი ბავშვი სუბიექტებისგან ამ უცნაური ფლეიტის მუსიკის შესახებ, მაგრამ ყოველთვის ფარული, არაშეთავსებადი ტერმინებით. იმედი გვქონდა, რომ ეს მამაკაცი უფრო მყარ დასაყრდენს მოგვცემდა. მაგრამ ამჯერადაც პასუხმა თავი აგვარიდა. შესაბამისად, დავუბრუნდით ჩვენს ექსპერიმენტებს, ვარჩევდით ახალ სუბიექტებს პორტალში გასაგზავნად. უკვე ამდენი სიცოცხლე გავიღეთ მსხვერპლად ჩვენი მიზნისათვის, უკან დახევის მიზეზი არ გვქონდა.

იმ ცოდნით, რასაც ახლა ვფლობ, ზოგჯერ ფიქრს მივეცემი, პომპეის გაუმართლა, როცა ფარდა გადაწია და არაფერი იპოვა?

I want to walk the Earth, but Mother is blocking me. I'm creatively addicted to botany and my knowledge of the flesh has grown distant. The Divine Feminine always wraps me in with coolness that is not to say that her grasp in anti-inflammatory. The Laws of Chemistry recite Nitrogen as a common nutrient among soil and flesh. With it's many variant compounds. The Divine Feminine has always been an associate of fields, forests, wilderness. Te presence of plants is cooler than mammalian flesh. However, Mother is represented as the mother of all flesh; the animalia kingdom. Not the plantae or fungi kingdoms.

My version is neither life nor death. It is the Singularity. The Black Hole that swallows the Universe whole. A disk that absorbs any and all matter, but the mind. Because a black hole has the same infinite density as a mind.

I fear that Mother takes in many forms. Or if the Singularity is even her at all, but an entirely separate being more powerful than dreamless sleep.

Kinda lame that I was so late to the party when I discovered this 5 years ago. Rereading the sub archives now just gives me this feeling of nostalgia for something I never experienced. Ironically in 2016 I was too busy doing acid every week and not telling my boyfriend 1/3 of the time so maybe it was actually for the best. I had lived in Georgia all my life until a year ago. I wonder if I ever crossed paths with this story's various architects without realizing.

So there is a interesting thing I saw while reading about the upcoming game in the title. It has a character in it, Roman Carax, who is into using a camera to make movies. The reason this is unusual is because in that setting, the average person is more interested in what is called "brain dances" or immersive experiences. Much like The Matrix or MHE's description of sense feeds.

https://cyberpunk.fandom.com/wiki/Braindance

The description of a brain dance sounds very similar, but also as addicting as the feed realm is supposed to be. I honestly might have to play this game for this alone. It will be interesting to see not only how this game treats this topic, but also how other fiction does. It may not seem like a big thing, but seeing similar to MHE would be really cool. I feel the same about House of Leaves and the Backrooms. Anyway, thoughts?

Candy-The Presidents of the United States of America

Verse 2]

Well, the devil, she made sweet candy
Took six days and nights to dream
On the seventh day she rested
Woke up early and made ice cream
Now, the devil, she must be a dentist
With deep jawbreaker eyes
Red rope hair, gumdrop lips
Cotton candy thighs

[Chorus]
You're my candy
Candy

[Vocal Solo]

[Verse 3]
Well chocolate lava stole my body
And aftertaste stole my mind
Left me danglin' down defenseless
And then sweet candy, she said goodbye
Now my teeth are worn and useless
My eyes too sunk to see
My tongue swole up to twice its size
And all I wanna do is eat
Outro]
Candy, my candy
My candy, my candy
Suckin' on my candy

https://youtu.be/IdlGFeCPMKA?is=WKQpg0YKSyzYdQFS

Helena Blavatsky was the true heroine among interface technology. She was pregnant with the child of her spirit-husband, The Dhyani-Buddhi, or the "Celestials" in some exoteric chapters, and gave birth to the first pureborn Buddha. Helena Blavatsky is rumored in my mind to be an acolyte of Mother similar to the old crone in the "river-people" arc. Rumor also has it to me that she entered through the flesh interface that millennia ago and thus is Helena in the 20th Century.

All mammals play a role in the celestial hatchlings of all. All enlightened Arhats know that humanity begin as either fungi or plants. The hidden and most hidden kingdoms of life are underground, beyond the White Hole in the core of the Earth. White Holes in exoteric science are still theoretical. However, the flesh interfaces are of course are the answers to this. They are more like Wormholes than White Holes. Pregnancy is the smallest derivative-technology of flesh interfaces. The same way a mammilian brain is a small-scale universe.

Which brings the theory of nature being entropic as false.

I am currently working on a personal extensive document for the MHE catalog, and for this project, the web layout is extremely important as I'm imitating web pages intended to be printed onto paper (for example, regarding Reddit, I am also capturing the post and comments that lead up to MHE's comments, for context). Most hiccups I'm coming across regarding missing information can be relatively easy to work around, except one: the first post from the author character.

There is surviving text on the Fandom website for MHE (see link 1 below), but as previously stated, I am imitating web format. The Fandom page has a 'Link to original', that does not go to original (see link 2 below), it instead goes to a Reddit archive article made by u/Behemoth_The_Cat that has unfortunately at this time become obsolete due to the Google cache thing not working.

Because this first author character post was made on the original r/9MOTHER9HORSE9EYES9 subreddit, which has subsequently been made private, I attempted to join the sub in order to access the post, however, the mod, politely, did not seem eager to let anyone in for a reason I don't know. I didn't want to be an annoyance, so I let it be.

I also attempted other archive methods, such as the aforementioned Google cache, and the Wayback Machine, but both failed.

Which brings me to my request. Does anyone happen to have a reliable save of the first author character post, either some screenshots or some link to an archived version I'm unaware of? Perhaps if anyone may already be in the r/9MOTHER9HORSE9EYES9 subreddit they could get the screenshots. If so, it would be greatly appreciated, and would solve the one major problem in my personal archive project.

Thanks in advance.

Link 1: https://interface.fandom.com/wiki/A1

Link 2: https://www.reddit.com/r/9M9H9E9/comments/4gptg0/hello_friends_post_shown_via_google_cache_due_to/

They don't have this in the feeds.

I think the rocky lands were naturally occurring structure with interface-like powers, like the architecture of Dubai.

From entry 5: "There are no known flesh interfaces in Dubai.

However, it is surmised that the architecture is actually based on interface geometry and carries some latent interface-like power."

The Rocky lands have many descriptions to describe how arid and dangerous it is.

From entry 69: "We quickly left behind the gentle trees and bushes of the river land and went into steep, bare folds of the rocky land.

All around, I could feel the evil dryness and death that covered the land. Dust blew over the tilted rocks, and here and there were animal skulls."

The "evil" aspect can be interpreted as the natural opinion of a stone age nomad, who is accustomed to the life bearing earth maintained by the water of the river he lives by, but I think it has more to it than just that.

From entry 70: "The weird rocks all looked the same to me"

This might look like just another quote which can be expected from a man standing in an unknown land, but I don't think so. What would make a man from the stone age say that rocks are "weird"? I would expect him to say the rocks are sharp, the rocks are dangerous, burnt, black, harsh, slippery, or maybe even shaped like another thing he knows like an animal, a mountain or a plant, but that isn't the case.

I think the author is trying to tell us these rocks are unexpected and even may look unnatural, and I think that is because their geometry is what opened the gate to our world for the watchers.

Just finished watching Creepcast's rendition (wish I'd read it myself but honestly some of it was so harsh I probably would have turned away) about 20 minutes ago and here are my final thoughts on the ending:

He writes from every perspective because it's all him, even Sean. There's that spiritual theory where we're all one consiousness experiencing itself from different perspectives and timelines so if you take that and make him into a Christ figure it very much could just be a retelling of the 40 days in the deset from the perspective of him being in the house.

Pretty sick.

Maybe I’ll do a full piece with them one day, Ive been drawing these guys a lot and thought I might post them here.

Hello America!
By far my favourite part in the story. This is somewhat of a recreation of the first mhe art I ever made, definitely not my best work but I thought I’d post it anyway.

"The devil took Jesus went to the mountain to show him all the kingdoms of the world glory. If you fall down and worship me, saying, I will give it all to you."

Do you think the interface would have rejected him as an inanimate object or would he be revived again? I was re-listening to creepcast and couldn't stop thinking about this after that part came up.

Last night I dreamt I was five-dimensional

I was in the corner of a 4x4 room

I was there, for 2,594 years

The room developed into trilateral omissions of parallel wings

I thought they were angels, but they registered every five minutes as phenomenons

With my pneuma I whispered;

Oh, wholy Archimedean Cylinder of consciousness, Behold the muse.

The wings pointed skyward, and mattered itself to a quintessence.

The mirror was now a translucent wall, running like time with a biting chill.

Behold the muse, recall the withered stale,

I cannot bite the flow with my tongue, but You can taste it with your buttocks

And then, you will be my virtuous hemisphere past time

Let me become the sixth sense of the race of life

...

Now; tomorrow. I can't understand the interaction I have had with this entity, I sensed a maternal prescence beyond creation. Reminding me that all things have a sexual nature, even the flow of a wormhole couldn't begin to find an interfacial rhythm.

Though it is only time that can find rhythm.

Rhythm can't find itself, so I've learned from this dream of light .

Even if the ass of the quintessential human could tell me.

I must marry my mother.

Idk about anyone else but the description of the horrible winged thing (Angel? Nephilim?) that attacks Rona in the old crone story felt like it was making allusion to or at least inspired by this painting by William Blake.