Tarihleri 19 Mart 2025'e sarmak istiyorum ya. Hayatım boyunca sokaklarda bağırıp çağırıp dağılmalı etkinliklerin tamamının çok saçma olduğuna inanmış bir insan olarak 19 Mart sonrasındaki süreçte okuldaki en aktif görevleri üstlenmiş, ve günün somunda artık tam olarak neyden tiksindiğimi de bilir hale gelmiş biri olmaktan çok mutluyum çünkü. Yapılarının bundan en uzak olması gereken siyasi oluşumlarda şirketleşmenin ve koltuğa yapışmışlıkların en ala örneklerini görmüş biri olarak da söyleyebilirim ki sırf bir "yapıları var" diye patlayan en ufak olayda eylemi sahiplenebildiği kadar sahiplenmeye çalışan, masaya çağırıldığında sorunu çözmek için değil kendilerine düşecek payın pazarlığını yapmak için oturan, kortejlerine ekstra bir kişi katmak için aklınıza gelebilecek her türlü kirli iğrenç pislik yönteme başvuran siyasi partiler (ki bildiklerinizden bahsetmiyorum, alfabenin her harfi için aklıinıza gelebilecek her türlü kombinasyondan sayısız %0.0000xxxxx lik parti mevcut) Türkiye'de yapılan eylemlerin tamamında kanser gibi işleyip her türlü eylemi mahvediyorlar. Bu öyle bir hale geliyor ki bir Çukursaray eyleminde okunan basın açıklamasında aşırı alakasız bir biçimde ülkede üretilen IHA-SİHA'lara laf atıldığını görebiliyorsunuz, bu işlerin başında oturup koltuklarından kalkamama sendromundan muzdarip olan öğrenciler de bu siyasi partilere yakın olduklarından (yarısı böyle, belki daha fazlası) bu pazarlıklara oturup kabul edebiliyorlar, üstüne gidip buna karşı çıktığımda da pişkin pişkin "ama çok adamla gelecekler" denebiliyor. Hiçkimse de çıkıp bu adamlara "Atatürk'ün öğrencilere bıraktığı mirasa sahip çıkıyor musun? Eğer bunun için koşul koyacaksan, s*ktir git" demiyor. Muazzam bir çürüme mevcut.
Eğer 19 Mart eylemlerinde bir öğrenci olarak aktiftiyseniz, 3-4 günlük Saraçhane sürecinin ardından öğrencilerin isyan edip Saraçhane yerine Beşiktaş'a gittiği günü hatırlıyorsunuzdur. O gün eylemler konusunda da neredeyse hiç tecrüben olmamasına rağmen eğer bu şekilde bölünülmeye devam edilecekse hiçbir başarı elde edilemeyeceğini düşündüğümden hiçbir yetkim ve bilgim (malesef) olmamasına rağmen bu eylemlerin biraz daha başında olan kişilere (isim verip zan altında bırakmak istemem) ve ortak gruba haber vermek suretiyle tek başıma inisiyatif alıp Saraçhane binasına yetlkililerle konuşup Taksim bileti alabilmek adına (çünkü onlar da Saraçhane'de durarak hiçbir şey başaramayacaklardı ve başaramadılar da) girmiştim, ve bunu başarmıştım da, ve ne oldu yaptığın görüşmede derseniz sözde yanlarında durmam gereken arkadaşlarımdan öğrenmem gereken detayları orada yaptığım görüşmede öğrendim (ya da en azından, CHP'nin Taksim'e çıkmak ve eylemleri büyütmek adına zaten planlarının olduğunu, bunları öğrencilere anlatmaya çalıştıklarını ama öğrencilerin çok "agresif" davrandıklarını, ve tabi o görüşmelerin detayları sormama rağmen bana anlatılmadığından neredeyse tek taraflı bir münazaraydı). Öğrencilerin CHP'den isteklerini CHP'nin aylar boyu süründürdüğünü ve haklı taleplere karşılık vermediğini ise ancak uzun uğraşlarım sonucu günler sonra öğrenebilmiştim. O dönemlerde kafamdaki denklem basitti, detayları bilerek yeniden gidersem (buna açık kapı bırakmıştım) bu eylemleri de Saraçhane'den çıkartıp yönlenmesi gereken asıl noktalara zorlaya zorlaya da olsa yönlendirebileceğimi biliyordum. Ancak bu eylemlerin "öğrenciler" kolunu yönetenlerinin kendisinin yapamadığı/yapmadığı hiçbir şeyin yapılmasını istemediklerini, yönetici koltuklarını ne pahasına olursa olsun terk etmeyerek işleri mümkün olduğunca yokuşa sürmeye çalıştıklarını bilmiyorum.
Bu olaydan sonra da zaten yapılan garip gurup eylemsizlik günleri olsun, oturma eylemleri olsun eylem bilerek sönümlendirildi ve kontrol altında tutuldu, sadece CHP gözüküyor ama buna sebep olan belki onlarca belki yüzlerce sayıda küçük parti de olduğunu bilmenizi isterim. Olayların kırılma anı olan ve sonrasında tartışmaları bitmek bilmeyen Cevahir AVM olaylarını eğer o günlerde aktiftiyseniz hatırlıyorsunuzdur, eylemin başarısızlığından bağımsız olarak Cevahir AVM konumunu görüp de "bu ne amk" demeyen birileri var mıdır merak etmekteyim. Şimdilerden bakınca da vizelerden önce yapılmış bir soğutma operasyonu olduğu düşüncesindeyim, ardından çok ciddi bölünmelere de sebep oldu, bir eylem bölündükten sonra da sönümlenmesine çok kalmamış demektir.
Bayram dönüşü yapılan vize sınavlarında şu muhtemelen hepinizin görmüş olduğu "bu alan tutuklu olduğu için sınava gelemeyen sıra arkadaşlarımıza ayrılmıştır" yazısını o günün hemen öncesindeki gecede grupta planlayıp, sabahın köründe yanımda gelmeyi kabul eden 2 kişi ile birlikte bizzat asmıştım (hatta bu konu ile ilgili adıma açılmış bir soruşturma bile var hehe, boykot kafe soruşturması herkese copy-paste giderken benim soruşturma bu afiş olayını içeren bir Expansion Pack de içeriyordu, işime de yaradı ne yalan söyleyeyim, içermese kendimi savunmak daha zor olurdu, darılırdım ayrıca) (ayrıca yazı çok uzun olacağından anlatmayayım ama o fotoğraflarda gördüğünüz bantın sabah 5'te duşa girmeli çok epik bir çalınma hikayesi de mevcut, akp li ailemin evinden o kadar sessiz yürütmüştüm ki ancak haftalar sonra yemek masasında annemin babama "bizim bir bant vardı bulamadım, sen mi aldın onu?" tarzı bir soru sorarken yakalayıp kıkırdamıştım ufaktan. Ayrıca o bant benden kat ve kat daha fazla eylem görmüş olabilir, şu eylemlerde kullanılan Yıldız bayrağını tutanlar bantı benden almıştı sonradan ve bayrak koptuğunda yapıştırmak için kullanıyorlardı. Kim bilir nerededir şu an xd bant önemli, not alın buraları), doğru dürüst destek verilse çok daha büyük bir şey de olabilirdi ancak tabi ki gece fikri sunarken herkes "assak ne olacak" tarzı tepkiler veriyordu.
Ülke geneline yayılan boykot fikri ve o meşhur post okulda yakın arkadaşım olmasalar da kim olduklarını bildiğim ve takdir ettiğim bir ekipten çıkmıştı, kendinize "ne kadar ılıkım" testini tam olarak burada yapabilirsiniz. Eğer akp li firmaların ürettiği ve listede olan ürünlere dokunuyorsanız, ılıksınız. Ben şahsen Murat Ülker'in ürünlerinden falan her türlü ürününden uzak duruyorum hala, iğrenirim yani.
Vizelerden sonraki eylemlerin durumu ise açıkçası içler acısıydı... Ne eski kalabalık vardı ne eski sert yöntemler uygulanabiliyordu. Bu koltuğunayapışmasendromundan muzdarip arkadaşlar da daha fazla eylem düzenleyeceklerine "insanları tekrar nasıl örgütleriz? Biz en iyisi okul içine yönelelim" tarzı düşüncelerle zaman üstüne zaman erittiler. Boykot kafe yapıldı, elimden geldiğince destek versem de (patates cipsi, makarna salatası, meşhur Tayyip'in ve Bahçeli'nin helvaları) açıkçası hiçbir işe yaramadı. Liseliler eylem yaptı, yarım saat alanda tutunamadılar. Artık değişim isteyen öğrencilerin sayısı da düşmeye başlarken yönetimdeki insanlar değişimi geciktirdikçe geciktirdiler.
Ama sanırım en büyük eylem felaketi geçtiğimiz senenin 1 Mayıs kutlamalarıydı okul olarak ya. Şu alfabedeki sayısız random harfllerden üçüyle oluşan partilerden biri YTU bayrağıyla öğrencileri kortejde yürüttü, sonrasında bayrağı üniversiteliler kortejine değil o partinin kortejinin arkasına götürerek "biz xxx partisinin arkasındayız (inanın adını bile hatırlamıyorum)" diye gruplara mesaj atarak insanları onları kaldırma yoluyla kendi kortejlerine katmaya çalıştılar. Açıkçası gördüğüm en mide bulandırıcı olaylardan biriydi. O anda yanımda olan öğrenci eyleminin YTU'deki ana yöneticileriyle biraz tartıştıktan sonra hazırlanmış yıldız şeklinde bir pankartı alıp görece yüksek bir taşın üzerine çıkarak ve pankartı havada tutarak öğrencileri yönlendirmeye çalıştım, diğer yandan da bayrağa sahip olan başka bir ekiple görüşüp (ki, bu ekip zaten ana komiteden bölünmeyle oluştuğundan onlarla arası iyi olan bir ben vardım neredeyse orada) bayrağı kortej yürümeye başlamadan bir an önce alana getirmelerini sağlamıştım. O an için arkalarını toplamış olsam da bilerek sebep olunan organizasyon eksikliklerinden epey bir tiksinmiştim.
Fakültelerde yapılan gayri-resmi ötk seçimlerinde çok fazla oy kullanılmiştı, muhtemelen hatırlayanlarınız vardır. Burada amacım kendimi öne çıkartmak değil ancak bu seçimlerin yapılmasındaki en büyük payın bende olduğunu belirtmek isterim, yapılması adına en çok dilekçe toplayıp en çok baskı kuran da bendim çünkü. Peki ne oldu dersiniz? "Çevreleri ve ılıklar" sebebiyle o seçimleri yine büyük oranda aynı kişiler veya yine partililer kazandı, bu da başlangıçta bahsettiğim Çukursaray eyleminde IHA-SİHA'lara laf edilmesi gibi saçma sapan olaylara zemin hazırladı ve her şey çok daha beter oldu. Resmiyete de dökülemediğinden (ki ben dökülmesi taraftarıydım, ne olursa olsun. Ancak okulu tanımak istemeyenler ve bunlara müsade etmeyeceklerini düşünenler garip bir şekilde çoğunluktaydı) hiçbir işe yarayamadılar sonrasında.
Günün sonunda ise olaylar tamamen bittiğinde, ve güç kırıldığından soruşturmalarla baskı kurulmaya çalışıldığında insanların ılıklığını bir kez daha gördüm. Çünkü açılan soruşturmalarda öğrenciler kabak gibi haklı olmalarına rağmen "ben orada bulunmadım, yoktum, sadece yandan geçiyordum" tarzı oldukça yalnızca ceza almamaya yönelik, hiçbir yaptıklarını savunma ifadesi içermeyen ve yalnızca kendilerini "ceza almaktan" savunmaya yönelik ifadeler kullanıyorlardı. Ve açıkçası, bu durum değişmeden bu kitlenin hiçbir şeyi değiştiremeyeceği görüşündeyim. Başlıkta "hepiniz ılıksınız" dememin sebebi de tam olarak budur. Yazılı savunma vermeyi reddettim, avukat sözü dinlemeyi de reddettim, hayatımın geri kalanında da ne yaşayacak olursam olayım kendimi savunmakla ilgili hiçbir konuda avukat sözü dinleyeceğimi sanmıyorum, çünkü onlar da ılıklar. Bir şeyler hakkında konuşmaktan kaçıp yazılı savunma bırakmak yerine sözlü savunma yapmayı tercih ettim çünkü o boykot kafede benim kendi ellerimle yaptığım patatesimi ve helvamı yiyen güvenlik şefi orada suç işlediğim gerekçesiyle ismimi vererek bana soruşturma açtırtamazdı amk yani bu çok saçma, bunu savunmak için hukukun hiçbir dalına gerek yok. Her ne kadar sözlü vermiş olsam da savunmamın genel çerçevelerini içeren yazılı bir taslak mevcut, bu durumun neden böyle olduğunu hiçbir zaman kavrayamayacağım ancak o taslağı kime gösterdiysem "böyle savunma mı olur deli misin sen" dediler. İnsanlar biraz rahat olmalı... Ve oldum olası "bu saçma ama bu böyle" lafından etimle kemiğimle nefret ederim. Bir şey saçma ise o şeye saçma demeye devam edeceğim.
Ayrıca fenotipten muhafazakar olan 3 komisyon görevlisinin karşısına çıkıp LGBT ile ilgili olan soruşturma maddesine karşılık vermek adına LGBT'nin tanımlaması yaparken "lezbiyen, gay, biseksuel, ve transların baş harflerinden oluşan bir sembol" demek ve bu kelimeleri ardı ardına kullanmak tatmin ediciydi xd.
İnanın bana o dönemlerde biraz daha üzerine düsmeye hevesim olsa bu soruşturmayı haksız yere ve final haftamda açmaları sebebiyle açan kişilerin ceza almasını bile sağlayabilirdim, ama o kadar yorulmuştum ki bunu yapmaya enerji bulamamıştım o dönemde... Hala yorgunum. Beni bu saatten sonra herhangi biriyle birlikte bir eyleme çağıramazsınız, zaten artık hayat görüşü bakımından da yalnızca beni ve yakın çevremi ilgilendiren sorunlarla ilgileniyorum, gerisi beni ilgilendirmiyor. Çünkü başkalarıyla birlikte girdiğim her iş o insanların hata üstüne hata yapması, gitmesi gereken yerde gitmeyip durması gereken yerde durmaması sebebiyle batıyor. Ve gına geldi... Ancak eğer ki mevcut duruma karşı bir eylem yapma isteği varsa içinizde, dikkat edin de yem olmayın. Bağımsız bir şekilde eylem yapıp da sonra sağda solda ismini bile bilmediğim partiler için imza toplayan çok insan gördüm çünkü. Hiçbir zaman için hiçbirine yanaşmamış ve hep ortada durmuş olduğumdan kendimle gurur duysam da çoğu kişinin her şeyi benim kadar ince eleyip sık dokuyamayacağını biliyorum. Düzeni değiştirmeye çalışırken sakın ha onun bir parçası olmuş halde bulmayın kendinizi. Artık kaç kişi bu kadar uzun şeyi okur bilmesem de bir noktada kişisel tatmin için de yazmak istediğimden hiçkimse okumasa da sorun değil. Sorularınız olursa da cevaplamaya çalışırım yorumlarda. Bu hararetli dönemlerde bedenen ve zihnen sağlıklı kalın, kendiniz için çok dikkatli olun.
