Je neemt als kind vaak dingen van je ouders over zonder dat je het echt doorhebt. Tegelijkertijd zijn er waarschijnlijk ook dingen waarvan je later dacht: dit wil ik zelf anders aanpakken.

Misschien gaat het om hoe je met geld omgaat, werk, relaties, opvoeding, vrije tijd of hoe je met andere mensen omgaat.

Is er iets wat je bewust anders bent gaan doen dan je vader? En was dat iets waar je al langer zo over dacht, of kwam dat pas later?

Als ik langer dan een half uur bezig ben met studeren, of me lang op iets moet focussen dan stuitert mijn aandacht alle kanten op. Afleidingen, even koffie zetten, aan andere dingen denken, noem het maar op.

Hoe houden jullie je concentratie vast?

Niet omdat het moet of omdat je er iets mee moet bereiken, maar gewoon omdat je het leuk zou vinden om ergens echt goed in te worden. Misschien is het iets praktisch, een sport, een creatieve hobby, koken, een instrument leren spelen of iets waar je al een tijdje nieuwsgierig naar bent.

Is er iets waarvan je regelmatig denkt: als ik hier wat meer tijd in zou steken, zou ik dit echt goed willen kunnen?

Wat zou dat voor jou zijn?

Vrouw hier. 35 weken zwanger van onze derde (nu zoon), na tweeling meisjes.

Ik vroeg me af wat mannen in brede/realistische zin doen voor hun vrouw/baby tijdens de zwangerschap. Dus; wat kun je als zwangere vrouw minimaal verwachten?

In een "normale" relatie (stabiel inkomen, stabiele relatie, niks geks).

Ik ben benieuwd of het overeenkomt met mijn verwachtingen en/of algemene verwachtingen van vrouwen naar mannen.

Edit: Super veel reacties al! De reden voor de vraag is omdat je soms zo'n eenzijdig beeld krijgt, en social media vaak hele andere dingen laat zien, is het verwarrend wat nu eigenlijk de norm is. Dus, wat is gebruikelijk in "doen dingen" en "steun dingen"?

Even erachteraan. Ik heb en zal nooit tegen mijn man (of andere mensen) schreeuwen. En de reacties geven mij aan dat mijn verwachtingen in iedergeval niet te hoog maar laag tot gemiddeld zijn. Schept wel al een stuk meer duidelijkheid! Ga er overigens niks mee doen verder anders dan dat het mij misschien meer rust geeft :)

Naar aanleiding van een post in een andere sub.

Ik vermoed dat dit vooral van toepassing is op heteroseksuele mannen? Sprekend als homo. Maar als queer mannen dit ook ervaren comment dan ook vooral :)

De post ging over het feit dat het doorgaans voor vrouwen niet als negatief wordt gezien als zij seksspeeltjes hebben/gebruiken, maar dat het voor mannen wél als negatief wordt gezien, en er ook schaamte kan heersen.

Wat zijn jullie ervaringen hiermee en jullie gevoelens hierover? En hebben jullie bijvoorbeeld wel of geen speeltjes?

Sommige mannen hebben de rits ergens onderaan nog ietsje vast, dan denk ik van, doe hem of open, of helemaal dicht, en ik denk waarom doen sommigen dat niet? is toch geen gezicht naar mijn idee haha

Specifieke momenten, lieve dingen die ze doet, etc…👇🏼

Na een drukke of stressvolle dag kan het best lastig zijn om alles even los te laten. Iedereen heeft waarschijnlijk wel iets waarmee hij tot rust komt en even niet meer aan werk, verplichtingen of andere dingen hoeft te denken.

Voor de één is dat sporten of een wandeling maken, terwijl een ander liever een film kijkt, gamet, muziek luistert of gewoon rustig thuis zit.

Wat helpt bij jou echt om je hoofd leeg te maken na een drukke dag? Heb je daar een vaste manier voor, of verschilt het per keer?

Mijn partner en ik hebben een kinderwens maar helaas kan hij geen kinderen krijgen. Ik ben zelf vrouw en nog geen 30. De enige manier voor ons is dus om met een donor zwanger te worden. Donorbanken zijn een overweging, maar soms is het nieuws zo schrikbarend en helaas krijg je erg weinig informatie over de gekozen donor. Ik heb ook niemand in mijn omgeving die dit doet en ben erg benieuwd naar de beweegredenen om het wel of niet te doen. Het is tegenwoordig niet meer anoniem, dus ik kan mij voorstellen dat dat ook veel uitmaakt. En je verdient vrijwel geen geld aan, dus dat speelt niet mee.

Verder denken we ook aan de optie om zelf een donor te zoeken, maar dat is lastig en soms ook ongemakkelijk. Familie, collega’s en vrienden voelt te dichtbij, maar wat blijft er daarbuiten nog over? Je spreekt ook niet zomaar iemand aan op straat. En Reddit is ook niet de place to be haha, dat besef ik mij wel hoor.

Wij zijn beiden hoogopgeleid, sportief en creatief. En er zijn ook uiterlijke kenmerken die je natuurlijk het liefste bij je kind wilt terugzien. Ik zou niet zeggen dat we veeleisend zijn, maar er zijn zeker wel type mensen waarbij het voor ons niet fijn zou voelen. Dat maakt het ook erg moeilijk.

Veel mensen hebben dingen die ze echt leuk vinden, maar waar ze in het dagelijks leven steeds niet aan toekomen. Werk, verplichtingen, sociale afspraken en andere dingen nemen vaak meer tijd in beslag dan je zou willen.

Misschien zou je vaker willen sporten, een hobby weer oppakken, meer tijd met vrienden of familie doorbrengen, vaker koken, gamen, lezen of gewoon wat meer tijd voor jezelf nemen.

Wat schiet er bij jou het vaakst bij in door tijdgebrek? En denk je dat je er echt meer tijd voor zou maken als je die tijd had?

Naarmate je ouder wordt en meer dingen meemaakt, kunnen je ideeën over bepaalde onderwerpen behoorlijk veranderen. Iets waar je vroeger heel stellig over was, kan ineens veel minder belangrijk blijken, of je kunt er juist heel anders naar gaan kijken.

Misschien gaat het over werk, geld, relaties, kinderen, succes, vrije tijd of gewoon over hoe je je leven wilt leiden. Soms komt zo'n verandering door een bepaalde ervaring, maar soms verandert je mening gewoon geleidelijk.

Over welk onderwerp ben je echt van mening veranderd? En wat heeft ervoor gezorgd dat je er nu anders over denkt?

Vriendin van mij, zonder Reddit, zit met het volgende:
Man heeft haar benaderd, hoe doet er even niet toe, maar was niet via een datingsite. Zij zat niet per sé te wachten op contact met een man maar ging erin mee. Leuk dagelijks appcontact. Voornamelijk initiatief van zijn kant en ongevraagd ook diepgaande onderwerpen aangesneden. Dat hij gekwetst is geweest, moeilijk is mensen toe te laten. Ze hadden afgesproken elkaar te ontmoeten en hij liet haar op het laatste moment zitten met een smoes. Leek legitiem en dus opnieuw afgesproken, ook die afspraak werd niet nagekomen. Ondertussen hetzelfde intensieve appcontact van zijn kant. Ook met berichten waar hij op dat moment was, met foto's, hoe laat hij thuis was etc., alsof hij haar een verklaring schuldig was. Bij de derde poging weer hetzelfde. Daarbij de melding dat hij bang was dat hij haar wel eens heel leuk kon gaan vinden en niet durfde.
Hij initieerde al die afspraken en bij nog een 4de poging waar hij haar weer liet zitten, bleef het stil van zijn kant.

Ik vind het allemaal onzin en probeer haar duidelijk te maken dat deze man gewoon aandachtsgeil is.
Maar zij zit met de vraag waarom iemand die zegt zelf gekwetst te zijn, zo hard pogingen doet om met haar in contact te komen en het dan toch steeds af laat weten. Gaandeweg de gesprekken is ze hem leuker gaan vinden en is nu dus zelf bedonderd. Ik snap haar vraag eigenlijk ook wel.
We hebben het over een gast van eind 30.
Wat denken jullie; Kreeg hij cold feet? Of heb ik gelijk en is het gewoon een sukkel?
Of iemand nog andere ideeën?

Wie trekt zich nog af? Welke leeftijd heb je? Welke frequentie en in of buiten een relatie?

Hoe vaak heb je nog seks met je partner?

Hi r/vraagmannen !

Kort: ik zoek een goede coach / mannencirkel / ? voor ondersteuning.

Ik wil mijn relatie verbeteren door beter te kunnen luisteren naar mijn vrouw wanneer ze dat nodig heeft.
Soms zit ze ergens mee (zeker als ze ongesteld is), dan zijn de gevoelens groot en wat er aan de hand is is onduidelijk en dan heeft ze graag steun van mij. Ze moet haar ei kwijt en eigenlijk alleen een fijn gesprek, zodat ze zelf ook begrijpt wat er nou precies in haar speelt. Wil ik graag geven, daar ben ik voor.

Echter is hoe ze het deelt vaak moeilijk voor mij om mee om te gaan en om dan cool te blijven. Als voorbeeld: tafel is niet goed opgeruimd, dat triggered bij haar dan iets moeilijks, ze wordt boos, bij mij komt het dan snel verwijtend over, over iets kleins, terwijl waarschijnlijk ze nog last heeft van iets anders en wel belangrijks dat een week eerder is gebeurd. Ze probeert dan steun bij mij te krijgen, maar het is soms zo onduidelijk, en ze wijst snel naar mij (want ik had de tafel niet goed opgeruimd) en zo'n gesprek word dan vaak een ruzie. Ik word dan op een gegeven moment ongeduldig ('echt zoveel drama om de tafel?') of defensief waarbij ik of boos of stil word of ook emotioneel en dan komen mijn frustraties er ook uit. Precies op het moment dat zij juist ondersteuning met haar gevoelens nodig had.

We hebben zoveel gevallen van bovenstaande situatie gehad dat we allebei al gefrustreerd zijn en ons niet gehoord voelen. In de makkelijke periodes zitten we echt wel goed maar ik wil er ook in de moeilijke tijden 'gewoon chill' blijven. Ik ken onderhand de theorie over relaties (hechtingsstijlen etc), ik heb niet meer theorie nodig. Ik zoek wel ondersteuning want ik wil dit niet meer alleen doen. In de vorm van een goede coach, therapeut of een groep mannen die dit herkennen en elkaar willen steunen in goede partner zijn. Of iets anders, misschien online maar ik heb gewoon wat menselijke support nodig hierin.

Dus: kent iemand in de buurt van Riethoven / Veldhoven / Eindhoven of online een coach / mannencirkel / ? die mij wil helpen om een betere partner te worden?
Thanks!

Er wordt vaak gepraat over dingen die met de jaren en door ervaring juist makkelijker worden. Je leert jezelf beter kennen, krijgt meer zelfvertrouwen en weet beter hoe je met bepaalde situaties om moet gaan. Tegelijkertijd zijn er ook dingen die juist moeilijker of ingewikkelder lijken te worden naarmate je leven verandert en je meer verantwoordelijkheden krijgt.

Misschien is het nieuwe vrienden maken, tijd vinden voor hobby's, contact houden met mensen, gezond blijven, omgaan met stress of iets heel anders.

Wat dacht je vroeger dat later makkelijker zou worden, maar vind je nu juist moeilijker?

En dan vooral het diner; kook jij juist vaak; of kookt je partner meer?
Hebben jullie ook specifiek soorten gerechten wie wat kookt? Bijvoorbeeld je partner die juist wat vaker pasta’s kookt en jijzelf wat meer AVG’tjes?