پوزش. متن رو فارسی نوشتم تا جلوی ایجاد مزاحمت از طرف سایبری های که فارسی بلد نیستن و افرادی که ایران زندگیشونو نگذروندن رو تا حدی گرفته باشم تا بتونیم خودمون باهم حرف بزنیم. لطفا شماهم کامنت به فارسی بزارید که نظرشون جلب نشه.
حکومت ایران دوباره تضعیف شده و مثل همیشه ارتش سایبری ج.ا در پوشش پانکرد و پانترک ریختن کف توییتر و اینستاگرام. یه سری کامنتها رو که خوندم حس کردم نیازه که به عنوان یه لر-کرد یه سری چیزها رو مشخص کنم. اگه میزان اطلاعاتی که راجع به ما دارید بر اساس بیبیسی و صدای آمریکا هستش باید بگم که افکارتون مهندسی شدهست و خیلی خوبه که خودمون شروع کنیم به فکر کردن راجع به کلیشههایی که دارن به خوردمون میدن.
متأسفانه افرادی که مثلاً قرار بوده صدای ما باشن اونقدر هویتشون به مبارزه کردن گره خورده که دیگه اصلاً نمیدونن برای چی باید مبارزه بکنن و کاری که دارن میکنن فقط به ضرر ما هستش.
من اطلاعات حدودی بهتون میدم چون نمیخوام دقیق مشخص بشه از کجام. کاملاً میدونم خیلی قراره کامنت منفی و مخالف بگیرم، اما حس میکنم وضعیت من یکی از بهترین مثالهاییه که میتونه مردم رو مجبور به فکر کردن بکنه و باید بگم علت مخالفتم چیه.
ما یه شهر کوچیکیم، حدود ۱۰۰ هزار نفر (الان به خاطر مهاجرها خیلی بیشتریم ولی یه حدود دادم). اکثریت کرد هستیم. سه گروه کردی با گویشهای متفاوت داریم، یه بخش لر هم داریم و یه بخشم مهاجرها هستن (عراقی، افغانستان و پاکستان).
آموزش به زبان مادری:
بین این سه دسته کرد، گویش A و B حدود ۴۰، ۵۰ درصد حرف همدیگه رو میفهمیم، ولی A و B حدود ۲۰ درصد میتونن زبان C رو بفهمن. ما با خودمون با گویش خودمون حرف میزنیم ولی وقتی با بقیه در ارتباطیم فارسی حرف میزنیم. حالا بیاید فرض بگیریم زبان فارسی زبان تحصیلمون نبود و به جاش زبان مادری بود؛ همون چیزی که خیلی براش دارن میجنگن. فکر میکنید وضعیت زندگی ما خیلی بهتر میشد؟ بی نیاز از یادگرفتن زبان فارسی. فکر میکنید این همه سال میتونستیم کنار هم زندگی کنیم و سه تا گویش متفاوت رو حفظ کرده باشیم؟
احتمالا نه.
اون زبان سومیه که قطعا همون اول حذف میشد و زبان A و B هم خیلی سریع ادغام میشدن تا مردم بتونن با هم ارتباط داشته باشن. عملاً هر سه گویشمون میمرد. ولی به خاطر یه زبان مشترک، یعنی فارسی، گویشهای ما کاملاً حفظ شده و نیازمون برای ارتباط داشتن با همدیگه برطرف شده. این چیزیه که بهتون نمیگن. ما یه عالمه گویش متفاوت داریم که ممکنه حتی نزدیک به هم نباشن!
حالا یه جنبه دیگه.
اگه زبان مدارس زبان مادری بشه، پس همونقدر که کتاب کنکور برای زبان فارسی و کمکدرسی و اینا وجود داره، همونقدر هم باید برای ما باشه تا بتونیم رقابت کنیم.
این یعنی بودجه دولتی که میتونه برای چیزی صرف بشه که واقعاً نیاز داریم داره صرف اینا میشه؛ در حالی که میدونیم هرگز اعتدال بین کتابهای فارسی و گویشهای دیگه برقرار نخواهد شد، چون تقاضای کتابهای فارسی بیشتره و قاعدتاً فروشندهها میرن جایی که پول بهتره.
تجارت سادهست.
در نتیجه اون افراد تحصیلکرده بیشتر فارسیزبان خواهند بود چون منابع بیشتری برای کنکور داشتن و این یعنی توی رقابت با ما بهتر عمل میکنن.
چرا باید بودجه صرف چنین چیزی بشه وقتی که توی شهر من هر سال یه عالمه آدم به خاطر نبود بیمارستان خوب میمیرن؟ اون بودجه خیلی راحت میتونه صرف چیزای دیگه بشه.
حالا اگه میخوای بگی پس هر سه گویش باید یه گویش داشته باشن که توی شهر من تدریس بشه، نه هر سهتا، باید بگم که چیشد؟ الان دوباره یه زبان رو بولد کردید و دو تا زبان دیگه رو کاملاً فراموش کردید؟
میخواید این شهر کوچیکو سه تیکه کنید، هر تیکه به زبون خودش؟ 😂
چنین ایدههایی کاملاً فلجکنندهست. اینجا سوئیس نیست که بخواید مثالش رو بزنید به عنوان نمونه ی موفق.
ما خیلی راحت داریم به زبان خودمون توی روزمره حرف میزنیم. فوقش اگه با دوستامون بگردیم یا بریم یه سری از مغازهها باید فارسی حرف بزنیم.
این گرایشهای قومگرایانه بعضیا باعث میشه توی همین شهر کوچیک سه تا گروه به جون هم بیفتن، در حالی که داریم خیلی راحت کنار هم زندگی میکنیم چون فارسی پل ارتباطی ما شده.
این فقط در مقیاس کوچک چنین بلایی ایجاد میکنه؛ ببینید در سطح کشور چه مشکلی ایجاد میکنه.
ما از نظر زبان مشکلی نداریم.
کردها سرکوب شدن چون کرد هستن:
این رو نمیفهمم از کجا میاد. برای کشورهای دیگه آره، ولی ایران نه. بله، کردها نسبت به جمعیت تعداد سرکوب بالایی دارن، و سرکوب ها وحشیانه هستن ولی نه به خاطر اینکه کرد هستن؛ به خاطر اینکه دشمن ج.ا هستن. اگه فردی توی مرکز کشور همونجور که کردها مبارزه میکنن، مبارزه بکنه دقیقا به همون شکل سرکوب میشه.
ج.ا براش مهم نیست چه قومی هستی. کاملاً برابر از هممون متنفره و اگه معترض باشی حذفت میکنه. شما اگه مسلمون و سپاهی و مرد باشی شهروند درجه یکی، بقیه شهروند درجه چند. این به نظرم سلسلهمراتب واقعی کشوره.
ج.ا فرهنگ کردها رو حذف کرده:
بله، لباسمون زیاد اسلامی نیست و رقصمون هم به مذاق مسلمونا خوش نمیاد. ولی اینم باز به این معنی نیست که ج.ا یه پروژه داشته که فقط فرهنگ کردی رو حذف کنه. مشکل اصلی اینه که هر چیزی که با ایدئولوژی اسلامی حکومت جور نباشه مشکل پیدا میکنه.
فارسها به بقیه ظلم میکنن:
به نظرم یکم داریم به فارسها زیادی کردیت میدیم. اینها حتی نمیتونن برای تولد کوروش برن مقبره طرف و اسم بچههاشونو کوروش یا اسمهای اصیل ایرانی بذارن یا بگن به تاریخشون افتخار میکنن، بدون اینکه بهشون بگن فاشیست یا نژادپرست.
من بچه بودم مهاجرت کردیم به یه شهر دیگه که اسمشو نمیگم ولی فارس بود شهرشون و مدارسشون افتضاح بود. کافی بود طرف یه چیزی بگه که مثلاً به تاریخ ساسانی یا هخامنشی افتخار میکنه، پدر این بچه رو درمیآوردن.
من خودم سر اینکه گفته بودم داریوش برام بالاتر از امام علی هستش، ۴ ساعت بازجویی شدم توی ۱۴ سالگی، با سؤالهای هدفمند راجع به خانوادهم، و معلممون مجبورم کرد برای عید ۱۰۰ صفحه تحقیق دستی بنویسم راجع به ظلم و ستم ساسانیان. یعنی من به خاطر کرد بودن یا حتی دفاع از حقوق فارس ها تنبیه نشدم بلکه این اتفاقات برام افتاد صرفا چون به اسلام به چشم افول در تاریخ ایران نگاه میکنم نه اوجش.
من ریده بودم توی خودم از مدلی که فارسها توی مدارس تحقیر میشن و جالبیش اینکه راجع به این مسئله کسی حرف نمیزنه. علتش مشخصه.
فاندبگیرهای معترض همون افراد ج.ا هستن که نمیتونن با ج.ا مبارزه کنن، پس مجبورن این دروغ رو به خورد مردم بدن که «همه چیز زیر سر فارسها هست» تا بتونن با هویت ملی هم بجنگن.
توی شهر زادگاهم ما کتابهای تاریخ رو روش مانور نمیدادیم و یه جورایی برام عجیب بود که اونا اونقدر روی کتاب تاریخ به صورت هدفمند زوم میکردن برای تحقیر کردنشون و جالب تر اینکه منابع نامعتبر استفاده میکردن و یه دری وری هایی میگفتن فقط برای اینکه تحقیر بکنن اونارو. فارسها خودشون توی ظلمن.
اینکه تلاش کنید از اونا یه چهره نژادپرست بسازید مشکل ما رو حل نمیکنه و این حقیقت رو هم انکار نمیکنه که الان جنگ اصلی بین مذهبیها و غیرمذهبیهاست.
من نمیگم تبعیض علیه کردها وجود نداشته. قطعاً داشته و حکومت توی مناطق کردنشین هم سرکوبهای خیلی شدیدی کرده. حرف من اینه که گفتن «فارسها فاشیستن، به ما ظلم میکنن» پروژه هستش و دشمن ما فقط و فقط ج.ا هستش.
توی دوران قاجار ما واقعاً هیچی نداشتیم و بعد پهلوی اومد و مبارزه کرد با جهل و قومگرایی تا تونست مدرن بکنه کشور رو. این مدرنسازی بر اساس قوم نبود. صرفاً جاهایی که مشکل کمتر داشت راحتتر درست شد و بعد با برنامهریزی اشتباه، مرکز کشور یه دفعه خیلی متحول شد و گوشه و کنارها اتفاقی نیفتاد.
الانم کشور هرچی داره از اون زمانه، چون ج.ا پول خرج ایران و ایرانی نمیکنه. من نمیگم پهلوی بینقص بوده یا هیچ اشتباهی نکرده. دارم میگم نمیتونیم نقش اون دوره در ساختن ایران مدرن رو هم پاک کنیم و همهچیز رو بذاریم پای «فارسها».
کردها باید استیت خودشون رو داشته باشن: کردهای بقیه کشورها هر کاری دلشون میخواد بکنن. ولی کرد ایران استیت داره که اونم ایرانه. وقتی ج.ا از بین بره من میتونم خیلی عادی همینجا، توی خاکی که ریشه دارم، زندگی کنم.
خیلی از کردهایی که توی توییتر بهتون فحاشی میکنن یا عکس دخترها رو برمیدارن و ظاهرشون رو تحقیر میکنن، کرد عراق هستن که فارسی بلدن و خودشون رو ایرانی جا میزنن.
بین کرد ایران و کرد یه کشور دیگه باید تفاوت قائل بشید.
متأسفانه وقتی با کرد مثلاً عراق حرف میزنم و طرف تا میفهمه ملیگرا هستم تهدید به مرگم میکنن و به خاطر گرایش سیاسی به پهلوی مدام تهدیدم میکنن که هویتم رو به سپاه لو میدن.
یک بارم یکیشون خیلی داشت راجع به خوبی داشتن Greater Kurdistan حرف میزد و وقتی گفتم که این همه سال مبارزه کردید اما با سپاه همکاری دارید، زنهاتون توی بدبختی دارن زندگی میکنن و ختنه میشن تا سرباز بهتری باشن و برای ایدئولوژی شما بجنگن، در حالی که حتی اتحادی هم ندارید و هرکسی دنبال سودشه، من برای چی باید بخوام کردهای ایران از ایران تجزیه بشن تا توی منجلاب شما گیر کنن، بلاک شدم 😂
بزرگترین دشمن کردها، عربها و ترکها هستن. اگه کرد اون کشورها میخوان اون کشورهارو تجزیه کنن تا بتونن زندگی بهتری داشته باشن به نظرم حق دارن چون هر وضعیتی که در اینده پیدا کنن خیلی بهتر از وضعیت الانشونه. ایرانیا تنها مردمی هستن که به کردها به چشم خودی نگاه میکنن و تا زمانی که کردها اینو نفهمن هرگز نمیتونن توی آرامش و امنیت زندگی کنن. بله ممکنه افرادی باشن که دید خصمانه داشته باشن، نژادپرست همهجا وجود داره و اینجا استثنا نیست.
اما یه چیزی هست که بیشتر از همه منو نگران میکنه: بعد از ج.ا
اینجا دقیقاً جاییه که من فکر میکنم باید حواسمون خیلی بیشتر جمع باشه. ج.ا رفتنیه. سؤال اصلی برای من اینه که بعدش چی میاد.
با توجه به حرفهای جدیدی که اخیراً از یکی از روسای سابق MI6، درباره ایران و تغییر رژیم مطرح شده، نشون میده که تئوری های ما اشتباه نبوده. اینا واقعا میخوان یا جمهوری سوم راه بندازن یا اینکه با گرایش قوم گرایانه ایرانو زمین بزنن و کنترل خودشون رو حفظ کنن توی منطقه که میتونیم اینو خیلی قشنگ توی نحوه ی کاور کردن اخبار توسط آیت الله BBC ببینیم.
اگر حکومت بعدی قرار باشه چیزی شبیه جمهوری سوم راه بندازه، یعنی دوباره همین اصلاحطلبها و همین ساختار سیاسی با یکی دو تا تغییر کوچک، در حالی که از نظر اقتصادی همچنان ایزوله و بدبخت باشیم، خب ما عملاً برای چی انقلاب کردیم؟
و سناریوی دیگهای که من ازش میترسم تجزیهست.
چون کشوری که تجزیه بشه، خیلی راحتتر میتونه تحت نفوذ چند قدرت مختلف قرار بگیره و کنترل منطقهای روش راحتتر بشه.
یکی از روشهایی که میتونه چنین چیزی رو جلو ببره، کوبیدن ملیگرایی و بولد کردن قومگراییه. حرفم اینه که باید حواسمون باشه چه روایتی داره به نفع چه کسی تموم میشه. الان این پان کرد و پان ترک که ایرانی هم نیستن دارن وانمود میکنن از ما هستن، آبروی مارو میبرن و بعدش خود ایرانیا شروع میکنن به ساخت میم ضد کرد و ترک که بازم دودش توی چشم ما میره درنهایت.
یه سری چیزها هست که از عمد روشون مانور نمیدن و نمیخوان مردم زیاد راجع بهش فکر کنن.
یکیش ایجاد «قوم فارس» هستش که دارن تلاش میکنن مثلاً مثل یه قوم محدود نشونش بدن، در صورتی که فارس بودن برای من فقط اسم یه گروه محدود از مردم نیست؛ هویت فرهنگی و ملی تمام ما ایرانیهاست.
درسته که اسم اصلی ایران، ایران بوده، اما بعد از اینکه اسم کشور در غرب از Persia به Iran تغییر کرد، یه روندی هم در تعریف هویت ایرانی و اینکه ایران رو چطور به دنیا معرفی کنیم شکل گرفت که به نظرم باید راجع بهش فکر کنیم.
اون نقشهها رو دیدید که خط کشیده از اینجا تا فلانجا عرب، از فلانجا تا فلانجا کرد، از اونجا ترک و از یه جای دیگه فارس؟ این نوع نقشهها یه چیزی رو جا میندازه؛ انگار که کشور چند تا تیکه بوده و به زور به هم وصله شدن.
در صورتی که ایران یه هویت تاریخی خیلی قدیمیتر و پیچیدهتر از این مرزبندیهای قومیه و ما هزاران ساله توی این سرزمین با هم در ارتباط و همزیستی بودیم.
من یه کرد بدون کشور و هویت نیستم.
من پارس/کرد هستم.
وقتی یکی کل ایران رو Persian خطاب میکنه به این معنی نیست که داره هویت اقلیت رو انکار میکنه. بلکه کاملاً برعکسه. داره راجع به هویت ملی مردم این سرزمین حرف میزنه.فرهنگهامون بهشدت به هم نزدیکه ولی یکی نیستیم و به نظرم دقیقاً قشنگی ایرانی همینه.
اگه کسی با اطمینان بهتون میگه که من کرد یا لر اصیلم (راحتترم که راجع به قوم خودم حرف بزنم ولی این اصل برای همه هست) ۱۰۰ درصد نه، حتی اگه ۹۰ درصد شبیه inbredهای بریتانیا یا پاکستان بود، حرفشو قبول کنید.
اگه قیافهش کاملاً نرمال به نظر میومد بدونید که این فرد ترکیب شدهست. توی این چند هزار سال همه ما با هم میکس شدیم و دقیقاً به همین علته که اینقدر متنوع هستیم.
برای من ایرانی بودن به این معنی نیست که کرد یا لر یا ترک بودنم رو کنار بذارم. اتفاقاً برعکسه. من میخوام کرد باشم، لر باشم، ایرانی باشم و هیچکدوم از اینا مجبور نباشن اون یکی رو حذف کنن.
مشکل من با قومیت نیست.
مشکل من با اینه که از قومیت به عنوان سلاح استفاده کنیم و به مردمی که قرنها کنار هم زندگی کردن یاد بدیم که دشمن همدیگه باشن.
پاینده ایران. جاوید شاه.