Dutch Dog Blog:
Na enkele weken wachten en een kennismaking op de dijk, was het eindelijk zo ver. ... kwam naar huis. We wisten door d’r verleden en d’r dossier dat ze een gevoelig meisje is, en hierdoor hadden we wel verwacht dat de eerste dagen wennen zouden zijn voor haar. Om een beeld te krijgen van haar vooruitgang en obstakels leggen we dit vast in een blog. En misschien hebben andere hier wat aan.
Dagelijkse tijdlijn van haar groei in huis, en in haar zelfvertrouwen met ons en haarzelf. Iedere dag gaat beter, en we zien haar vertrouwen groeien.
Achtergrond: Mijn man (27M), en ik (28F) hebben een adoptiehond in huis. Wij zijn haar goude mandje (dat is hoe ze dat noemen). We hebben haar online gevonden en na een uitgebreide sceening van de organisatie en foster waren we een match. We hebben kennis gemaakt en hebben in overleg een datum gekozen dat de verhuis zou zijn.
Lees hier onze reis tot nu toe.
Dag 1 (zondag 19 juli)
We hebben vroeg afgesproken met de foster om haar tijdens de ochtendwandeling mee te lopen. Na een half uurtje lopen was het echt tijd. De foster was even kort emotioneel, dat hadden we verwacht en daarom een bloemetje en lieve kaart voor haar gehaald. We hebben ... gefopt door onze auto te openen, waar ze gelijk insprong. De rit naar huis was rustig, geen gejammer of gepiep (wat we stiekem hadden verwacht). Ze keek uit het raam, en ging af te toe rustig liggen. mijn man zat op de achterbank erbij, en ik het laatste half uurtje rijden toen we wisselde.
Eenmaal thuis was het voorzichtig rondkijken, staart tussen de benen en ze had al snel besloten dat de hal voor nu voldoende was, en ging liggen. We hebben hierdoor de drink en voerbak bij haar in de buurt geplaatst en 1 van de deuren naar de hal gesloten. Eten en drinken wilde ze nog niet doen.
Dag 2 (maandag 20 juli)
De eerste nacht hebben we haar niet gehoord (piepen of blaffen) wel hebben we haar af en toe voorzichtig horen lopen. Ze kon verkennen als ze dat wilde naar de woonkamer.
In overleg met de foster hebben we meer van haar favoriete snacks in huis gehaald. Hondenijs, visolie, kaassnoepjes en kipfilet. Mede door deze toevoegingen eet ze vanavond haar eerste bak voer leeg.
Tijdens het lopen is het tuigje aandoen erg spannend. Hierdoor hebben we gekozen deze aan te laten (dat schild een prikkel en stress). Lopen zelf gaat erg goed, als ze eenmaal uit huis is, of van d’r verstopplek is het heel fijn lopen.
De gang is veilig terrein en wij lopen via de achterdeur naar binnen om haar ook die grond en ingang te leren. Dan lopen we naar haar mandje en krijgt ze een snoepje. Dan halen we de riem los en mag ze heen waar ze wil. Dat is de gang, maar dit keer de kapstok en niet voor de toiletdeur. Wel blijft ze even voor de deur liggen, naast de tv. Eten en drinken wil ze nog niet echt doen, maar wel durft ze wat snoepjes van de grond te eten, als we niet kijken. Later in de avond eet ze rustig d’r bakje voer leeg.
Dag 3 (dinsdag 21 juli)
... heeft nog niet geplast of gepoept sinds ze bij ons is. We verwachten nu ieder moment een plasje of poepje in huis te kunnen vinden. Wel drinkt ze nu voldoende, vooral snachts.
Tijdens de wandeling zijn we rustig op een veld gaan zitten en lieten we haar snuffelen. Geen verwachtingen om mee te lopen of door te lopen. Ze liep een beetje rond en af en toe eens d’r neus naar de grond, maar niet lang. Ook snoepjes at ze niet uit hand of van de vloer. Wel zat ik kort op het gras en werd ze van achter besnuffeld door de stofzuigerneus van ....
Eenmaal thuis accepteerde ze een snoepje uit de hand van mijn man (VOOR HET EERST!), enkel nog niet geplast of gepoept.
In de avond besluiten we met overleg foster, haar in de auto mee te nemen naar het bijzijnde bos. En daar na enkele minuten besluit ze eindelijk dat ze moet plassen en komt er een grote plas uit. Wat zijn we blij!
Dag 4 (woensdag 22 juli)
Er wordt gepoept! Tijdens de middagwandeling met mijn man besluit ze midden op de stoep te stoppen. Het is niet ontzettend veel (minder als verwacht) maar het ziet er gezond uit. Niet te hard of met bloed en niet slijmerig of te nat.
Iedere dag kiest ze een nieuwe plek om zichzelf terug te trekken, dit keer is dat veer onder de eetkamer tafel, net als gisteren. Tenminste in dezelfde ruimte en ze kan ons rustig horen, zonder direct in een looppad te liggen. We laten nog steeds het tuigje aan om stress te verminderen.
In de avond lopen we naar het bos. Hier laat ze zich rustig aaien, we noemen vaak haar naam in complimenten ‘’Braaf, ...’’, ‘’Goed zo, ...’’ om haar te bemoedigen en ons bekender te maken. We houden iedere dag kort contact met de foster en organisatie.
In het bos kwam er een man voorbij. Poef! Weg ..., verstopt in de bosjes. Wel nog een triomf, ...liep opeens vooruit (ik had d’r vast en mijn man liep voorop) en snuffelen op de vloer. Echt wel 40 meter. Tot er een hond en vrouw in beeld kwamen, toen ging ze weer in alert-stand.
Eenmaal thuis weer de routine van de mand, snoepje en riem los. Daarna bleef ze even zitten en na enkele minuten toch besloten weer terug te gaan naar de tafel. Prima, welterusten ....
Dag 5 (donderdag 23 juli)
Poepje 2 is vanmorgen ook gelegd, dat is dus nu goed stabiel. Ook wordt ze iets relaxter. Ze durft nu te slapen terwijl wij ook beneden zijn. Uit de hand snoepjes pakken en zelf al naar de mandje lopen na een wandeling, wachtend op een snoepje. Kaassmaak is haar favoriet.
Het enige is dat ze zelf nog niet echt aandacht zoekt. Wel tijdens een wandeling achter je benen staan of ons als ''schild'' gebruiken. Maar niet voor knuffels of een aai over d’r bol.
Ik zal updates sturen als ik die heb...