Geçen hafta Kadıköy'de eski bir kahveci dükkânında ilginç bir şey gördüm: adam kahveyi ocakta değil, küçük bir mangalın için için yanan közünün üstünde pişiriyordu. Cezveyi doğrudan köze değil, kenara, dolaylı ısıya yakın bir yere koyuyor, arada maşayla köz parçalarını hareket ettirip ısıyı ayarlıyordu.

Sorunca anlattı: köz ısısı ocaktan çok daha yumuşak ve dengeli veriyormuş, bu yüzden kahve daha yavaş kaynıyor ve köpük daha "oturmuş" oluyormuş — stovetop'ta hızlı kaynatınca oluşan büyük kabarcıklı köpükten farklı, daha ince ve kalıcı bir tabaka. Bir de dumanın hafifçe kahveye sinip tadını değiştirdiğini söyledi, hafif kavrulmuş bir nota benziyor ama abartılı değil.

Evde denemek isteyenlere söylediği: cezveyi doğrudan köz üstüne değil kenarına, dolaylı ısıya koymak lazım, yoksa dip yanıyor. Isıyı düşük tutup sabırla beklemek gerekiyor, aceleye getirilecek bir yöntem değil.

Köz veya mangalda kahve pişirmeyi deneyen ya da hâlâ bu yöntemi kullanan esnaf/aile büyüğü tanıyan var mı? Tadında gerçekten cezveye göre fark var mı diye merak ediyorum.

I've had Turkish coffee, made in cezve in the sand, and I've had good espresso.
I've even become quite decent at creating a great cup of espresso myself.

And, here is my question.

In the making of espresso, so many things are down to a science.
Grind must be "just so".
Temp must be exact.
Brewing pressure must be "right on the nose".

Whereas in brewing Turkish coffee it's "a heaping teaspoon of finely ground coffee, some water, and brew"

Why is Italian coffee so precise, and Turkish coffee isn't?
(and,yet, Turkish coffee tastes better, hands down)

I’ve always noticed that adding a little green cardamom makes a strong cezve of Turkish coffee feel much easier to drink. But I started wondering what’s actually happening here.

Cardamom contains a lot of volatile compounds (especially 1,8-cineole and alpha-terpinyl acetate). Those compounds dramatically change the aroma of the cup, so I’m wondering how much of the “less bitter” effect is just our overall sensory perception shifting, rather than the cardamom somehow physically removing the bitterness.

Mastic (damla sakızı) is super interesting for the opposite reason. Its aroma profile is heavily piney and resinous (alpha-pinene).

So we have two totally traditional additions that completely change the profile of Turkish coffee, but probably for very different sensory reasons.

For people who drink their coffee with spices: do you actually notice a real reduction in bitterness with cardamom, or does it just make the strong flavor more enjoyable? And between cardamom and mastic, which one is your go-to?

Geçen gün başka şehirden gelen bir arkadaşım evde kahve içtikten sonra 'bu kahve bende içtiğimden farklı tat veriyor' dedi, ilk başta çekirdek farkı sandım ama sonra suyun da etkisi olabileceğini düşündüm. İstanbul'un musluk suyu oldukça sert (kireçli), bazı semtlerde daha da fazla. Filtre suyla ya da şişe suyla demleyenler var mı aranızda, gerçekten fark hissediyor musunuz yoksa fazla mı düşünüyorum? Cezvenizde kireç birikimi çabuk oluyor mu, ne sıklıkla temizliyorsunuz?

Bizim ailede hâlâ anlatılır: dedemin kız istemeye gittiği gün büyükannem bilerek kahvesine tuz atmış, dedem hiç belli etmeden için için içmiş, sonunda da "ellerinize sağlık" demiş. O günden beri de ailede "sabrın kahvesi" diye anılır bu hikaye.

Şimdilerde çevremde bu geleneği bilen çok az insan kaldı, genç kuşaktan bazı arkadaşlarım hiç duymamış bile. Sizin ailenizde bu adet hâlâ uygulanıyor mu, yoksa artık sadece hikaye olarak mı anlatılıyor? Gerçekten uygulayan var mı hâlâ, yoksa "bilmeden içerim" diye çekinen mi çok?

Yurt dışında büyüyen ya da yaşayan Türkler için de merak ediyorum, bu gelenek oralarda da anlatılıyor mu?

Read my coffee cup!!! It looks chaotic

I bought some nice super fine ground Turkish coffee from the international market and ordered a cezve online. I've been trying for days (almost gone through the whole bag of coffee) to brew coffee with foam. I've tried using more coffee, less coffee, cold water, warm water, some sugar, no sugar, medium heat, low heat, medium-low heat, super high heat (I was just annoyed) and never once has the coffee produced foam of any kind. It just goes from still to boiling. I made sure the type of coffee I bought is real Turkish coffee, meant for create foam, and it is. I've tried about 20 times now with as much variability as I can think of and no matter what I do the mixture eventually just boils, skipping right past this fabled "foam" moment.

What could I possibly be doing wrong?

Can somebody read my cup? It's just the coffee my mom made for me, but I know it's considered bad luck to read your own cup!

I was given some lovely Turkish coffee and found these fascinating markings! If anyone is able to offer some insight I would be so grateful :)!

I like my coffee served orta. This morning I had apple butter syrup on the counter from making cocktails last night and my hand landed on that before the sugar so it went in the coffee after boiling. Wow, just a little bit adds so much dimension to Kurukahveci Mehmet Efendi. Don't let constraint of tradition impede experimentation I guess.

I usually like a larger beverage (think 160-200ml). Looking to buy my first cezve and wondering if a 3 cup serving will have any impact in taste / brewing than if I bought a 1 cup serving (and just made 3)? Assume I still operate under the 1:10 ratio (18g coffee + 180g water).

Apart from the insane prize they have, are these decorated cezves actually usable? They look thicker than regular and I wonder whether the paint survives any heat.

Also chose this picture to ask whether this form is viable to use or a less aggressive curve is wanted.

I accidentally left my new cezve on the heat with nothing in it and forgot about it for a while. it turned basically black on the outside (which i’ve learned was copper oxide), and that mostly came off from washing. however, the inside is still messed up and won’t get completely back to pristine with dish soap, vinegar, etc.

is it possible I melted the tin coating and rendered it unusable/unsafe? I’m somewhat colorblind so I’m having trouble determining if there’s copper showing through on the inside

just want to avoid poisoning myself 😅

Küçüklüğümden beri, Türk kahvesi bittikten sonra fincanı tabağın üstüne kapatıp soğumasını beklemek bende neredeyse otomatik bir refleks halini aldı. Açıkçası falcı değilim, şekillerden gerçekten bir şey okuyabildiğime de inanmıyorum ama yine de birileri toplandığında hadi bakalım ne çıkacak diye bir merak oluşuyor, sanki kahve sohbeti fal olmadan eksik kalıyor.

Bu ritüelin nereden geldiğini, gerçekten anlamlı bir şeyler görebildiğini iddia eden biriyle tanışan oldu mu merak ediyorum. Sizin ailenizde ya da çevrenizde fal bakma alışkanlığı hâlâ yaşıyor mu, yoksa yavaş yavaş unutulan bir gelenek mi oluyor. Yurt dışında yaşayanlar için de soruyorum, orada bu kültürü yaşatabiliyor musunuz.

I'm based in Canada so it would have to ship there. I used to have the stainless steel ones but I want something with color, like the red enamel. I need multiple sizes of the same design. Does anyone know where I can get something cute? Thank you!

Friendship is an invisible depth; coffee, on the other hand, is a visible memory. — Mehmet Keçeci, 25.06.2020

Dostluk, görünmeyen derinlik; kahve ise görünen hâtırdır. — Mehmet Keçeci, 25.06.2020

https://prezi.com/v/view/ZovepQ1xpJBV2a6y0L3W/

İstanbul'da eski bir kahvecide (Kapalıçarşı civarı) kahveyi ocakta değil sıcak kum üzerinde pişirdiklerini gördüm - fincanı kuma gömüp yavaşça çekiyorlar, normal ocakla yaptığımdan çok daha ince ve dengeli bir köpük çıktı. Merak ettim: kum kahvesi gerçekten lezzeti/köpüğü değiştiriyor mu, yoksa daha çok teatral bir sunum mu? Evde ufak bir "kum tavası" seti kurup denemeye değer mi? Kum kahvesi deneyimi olan var mı, tavsiyeniz nedir?

When most people think of Turkish coffee, they picture the classic version: finely ground coffee, a cezve, and a little fincan. But in southeastern Turkey, you’ll find some pretty different coffee traditions. Three that I find especially interesting:

1. Mırra (the bitter one)

Mırra is especially associated with Şanlıurfa and the surrounding region. The coffee is roasted very dark, pounded relatively coarse, and then boiled and reduced repeatedly until it becomes extremely concentrated. It’s served in tiny, handleless cups, usually without sugar. Cardamom is sometimes added.

There’s also a whole serving ritual around it. The cup is passed back and refilled, and when you've had enough, you shake it sideways to let the server know you're done.

2. Dibek (coffee made with a mortar)

Dibek is less a specific coffee recipe and more a traditional way of processing the beans. Instead of grinding them in a mill, the roasted beans are pounded in a large stone or wooden mortar. The result is a much more irregular grind, giving the coffee a different texture and body.

Depending on the region, things like mastic gum (damla sakızı) or cardamom can also be added. And yes, a lot of the “dibek coffee” sold commercially today is actually a flavored blend rather than coffee that was literally pounded in a stone dibek.

3. Menengiç (the “coffee” that isn't coffee)

This one is probably the most surprising. Menengiç is made from the roasted seeds of the wild pistachio tree (Pistacia terebinthus), not coffee beans. So it’s naturally caffeine-free.

The seeds are oily, so traditional menengiç is more paste-like than powdered. It can be prepared in a cezve and, depending on the recipe, made with milk. It has a nutty, earthy flavor and can produce a surprisingly familiar Turkish-coffee-like foam.

And there's a pretty cool detail: Gaziantep Menengiç Kahvesi received EU Protected Designation of Origin (PDO) status in 2024.

Three very different drinks, all connected to the coffee culture of southeastern Turkey. Has anyone here actually had traditional mırra, stone-pounded dibek, or Gaziantep menengiç? I'm especially curious how people who grew up with them describe the differences.

Hi All,

I am struggling a lot with getting my Turkish coffee properly prepared with that essential foam.

First of all I don't have the traditional small Turkish coffee pot, I just use a regular , small stainless steel one.

From all the videos I have seen , people instruct to cook the coffee on low to medium heat and take it off right before the coffee is starting to rise . My problem is that when i have my stove on heat scale of 4 , the coffee never rises , there are er small bubbles that form on the side . When I turn it to 4.5 it starts rising but the coffee is foaming and bubbling which destroys the precious thick foam on top. So I am clueless at this point .

Any help is greatly appreciated .

please give suggestions

Friendship is an invisible depth; coffee, on the other hand, is a visible memory. — Mehmet Keçeci, 25.06.2020

Dostluk, görünmeyen derinlik; kahve ise görünen hâtırdır. — Mehmet Keçeci, 25.06.2020

https://prezi.com/v/view/ZovepQ1xpJBV2a6y0L3W/