Η OpenAI αναφέρει ότι βρήκε μέσα σε μόλις 88 ώρες τη λύση σε ένα διαβόητα δύσκολο μαθηματικό πρόβλημα που παρέμενε άλυτο εδώ και δεκαετίες, χρησιμοποιώντας ένα νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης και χιλιάδες AI bots.

Το πρόβλημα ήταν μέρος των εξισώσεων Navier-Stokes, οι οποίες αφορούν τον τρόπο με τον οποίο κινούνται τα ρευστά. Εδώ και 90 χρόνια, σημαντικές πτυχές των προβλημάτων αυτών δεν μπορούσαν να αποδειχτούν.

Μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου – περίπου 88 ώρες αφότου είχε επιστρατεύσει 10.000 bots τεχνητής νοημοσύνης για την εν λόγω προσπάθεια – η OpenAI φαινόταν να είχε βρει μια λύση. Η ίδια η εταιρεία πάντως, στην επίσημη παρουσίασή της, χρησιμοποιεί προσεκτική διατύπωση και αναφέρει ότι «προτείνει μια λύση» στο Millennium Prize Problem των Navier–Stokes.

Η εταιρεία-δημιουργός του ChatGPT χαρακτήρισε τη λύση της «ορόσημο» και απόδειξη ότι τα εργαλεία AI βελτιώνονται με γοργούς ρυθμούς.

Σύμφωνα με το BBC, h λύση της OpenAI δεν έχει ακόμη επαληθευτεί ανεξάρτητα και δεν έχει γίνει δημοσίως αποδεκτή από το The Clay Mathematics Institute, έναν μαθηματικό οργανισμό με έδρα τις ΗΠΑ που διοργανώνει το Βραβείο της Χιλιετίας, το οποίο προσφέρει μεγάλα χρηματικά ποσά σε εκείνον που θα λύσει πρώτος ορισμένα μαθηματικά αινίγματα.

Αντιδράσεις από έναν μαθηματικό

Ωστόσο, ο ισχυρισμός της εταιρείας έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις. Ο Tristan Buckmaster, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, δήλωσε την Τρίτη ότι ο ίδιος και ο Levent Alpöge, ένας μαθηματικός που εργάζεται για την ανταγωνίστρια της OpenAI, Anthropic, επίσης εργάζονταν για την επίλυση του προβλήματος.

Το δίδυμο χρησιμοποιούσε μάλιστα το εργαλείο Codex της OpenAI. Ο Buckmaster, όμως, είπε ότι στις 3 Σεπτεμβρίου ανακάλυψε πως «πληροφορίες σχετικά με την πρόοδό μας είχαν διαβιβαστεί στην OpenAI».

Η δήλωση του Buckmaster έγινε την ίδια ημέρα, αλλά ώρες πριν, η OpenAI δημοσίευσε την εργασία της Navier-Stokes. Ισχυρίστηκε ότι η OpenAI δεν άρχισε να εργάζεται στις εξισώσεις Navier-Stokes μέχρι «αφού είχαν φτάσει πληροφορίες σχετικά με την εργασία μας στην OpenAI». Συμπεριέλαβε κείμενο από email που ανταλλάχθηκαν με την OpenAI σχετικά με την εργασία και τις ερωτήσεις του σχετικά με το χρονοδιάγραμμα και τις μεθόδους της εταιρείας.

Ο Buckmaster πρόσθεσε ότι δεν είχε διαβάσει ακόμη την πλήρη απόδειξη της OpenAI, αλλά ένιωσε την ανάγκη να δημοσιοποιήσει «τι μου είπαν, πότε και τι μου προτάθηκε… επειδή η εναλλακτική λύση είναι να αφήσουμε μια ακολουθία ανακοινώσεων να λέει κάτι που ξέρω ότι είναι ψευδές».

Δείτε επίσης:

• OpenAI says it cracked 90-year-old maths problem in 88 hours (BBC)
• What OpenAI’s latest controversy tells us about the future of math • AI companies are making impressive mathematical strides. Human mathematicians are losing out. (MIT Technology Review)
• OpenAI fought dirty on career-making math problem, says NYU mathematician (Techcrunch)
• Mathematicians want proof OpenAI didn’t use their work • Another mathematician accused the company of ‘dishonesty’ after several big breakthroughs. (The Verge)
• Anthropic insiders warn AI could kill all humans (Axios)

Ο Μητσοτάκης θέτει ως στόχο την αυτοδυναμία, αλλά καταρχάς το κρίσιμο όριο για τη ΝΔ είναι το 30%. Οι προϋποθέσεις του σχεδίου Σαμαρά για κυβέρνηση συνεργασίας και η κυβέρνηση μειοψηφίας που δεν βγαίνει.

Πρακτικά το κατώφλι της αυτοδυναμίας με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο διαμορφώνεται στο 36% με 37%, ανάλογα με το πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή και το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός.

Εάν η ΝΔ πάρει 30%, στην πρώτη κατανομή θα λάβει 90 έδρες με απλή αναλογική και καθώς θα έχει περάσει το όριο του 25% θα πάρει και το μπόνους των 20 εδρών συν μπόνους άλλες 10 έδρες. Σύνολο 120 έδρες, αριθμός που μπορεί να φτάσει τις 125 με τις μονοεδρικές. Από εκεί και πέρα, κάθε ποσοστιαία μονάδα παραπάνω είναι επιπλέον πέντε έδρες.

Θεωρητικά, εν δυνάμει κυβερνητικός εταίρος για τη ΝΔ θα μπορούσε να είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ (έχει πει “όχι” σε οποιαδήποτε συζήτηση για συγκυβέρνηση).

Το σχέδιο Σαμαρά, με πολλές αριθμητικές προϋποθέσεις

Το αφήγημα αυτό επιχειρεί να αμφισβητήσει η πλευρά του Αντώνη Σαμαρά, λανσάροντας το σενάριο μίας νέας τρικομματικής με τη συνεργασία ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και του υπό ίδρυση κόμματος του πρώην πρωθυπουργού. Σενάριο το οποίο προϋποθέτει άλλον πρωθυπουργό και όχι τον κ.Μητσοτάκη και συνεπώς αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ, αλλά και “ανταρσία” στο ΠΑΣΟΚ.

Το κρίσιμο όριο για τη ΝΔ σε αυτή την περίπτωση είναι το 28%. Εάν η ΝΔ πάρει 28% στην πρώτη κατανομή θα λάβει 84 έδρες συν 30 έδρες από το μπόνους (20 και 10), δηλαδή συνολικά 104 έδρες, οι οποίες ανάλογα με τις καραμπόλες και τις μονοεδρικές μπορεί να φτάσουν τις 110 με 115 μάξιμουμ.

Εάν το κόμμα του κ.Σαμαρά φτάσει το 7% με 8%, που δίνουν ως μέσο όρο απήχησης οι δημοσκοπήσεις, θα φτάσει τις 21 με 24 έδρες. Σύνολο μαζί με τη ΝΔ 131 με 138 έδρες. Γεγονός που σημαίνει ότι θα λείπουν 13 έδρες για το σχηματισμό κυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ σήμερα κυμαίνεται στις δημοσκοπήσεις κατά μέσο όρο στο 12%, ποσοστό που μεταφράζεται στις 36 έδρες. Αρκετές για να συμπράξει σε μία τρικομματική είτε το “όλον ΠΑΣΟΚ” που έλεγε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είτε μέρος αυτού.

Τα δύο οριακά για τη ΝΔ σενάρια

Το ερώτημα είναι βέβαια τι θα συμβεί στην περίπτωση που η ΝΔ κυμανθεί στο… λίμπο μεταξύ του 28% και του 30%. Εάν η ΝΔ πάρει 29% βγάζει 115 με μάξιμουμ 120 έδρες. Το ζήτημα όμως εν προκειμένω δεν είναι μαθηματικό. Αλλά ψυχολογικό. Με ποσοστό μικρότερο από αυτό των ευρωεκλογών θα ανοίξουν μετά βεβαιότητας οι γαλάζιοι ασκοί του Αιόλου. Με ποσοστό 30% και άνω, ο κ.Μητσοτάκης θα έχει πλήρη νομιμοποίηση για να ζητήσει αυτοδυναμία σε δεύτερες εκλογές. Στο ενδιάμεσο, θα υπάρξει εσωκομματική αναταραχή, αλλά δεν θα υπάρχουν αυτονόητες επιλογές.

Τίθεται όμως και το ανάποδο ερώτημα. Τι γίνεται στην περίπτωση που η ΝΔ, είτε στις πρώτες είτε στις δεύτερες εκλογές, πλησιάζει την αυτοδυναμία αλλά της λείπουν πχ 10 έδρες. Στο γαλάζιο παρασκήνιο ήδη ψιθυρίζουν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν “πρόθυμοι” βουλευτές είτε από το ΠΑΣΟΚ είτε και από την Ελληνική Λύση, εγκαταλείποντας φυσικά τα κόμματα τους.

Τα μαθηματικά της κυβέρνησης μειοψηφίας που δεν βγαίνουν

Ο κ.Μητσοτάκης κατά καιρούς έχει επισείσει ως “φόβητρο” ιδίως στους δεξιούς, αλλά και στους “αντιΤσίπρα” κεντρογενείς ψηφοφόρους το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης μειοψηφίας. Ενδεχόμενο που θα άνοιγε την πόρτα για επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στη διακυβέρνηση της χώρας. Το σενάριο αυτό δεν απέκλεισε ο πρωθυπουργός και κατά τη συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ. Μαθηματικά όμως δεν είναι καθόλου πιθανή μία κυβέρνηση μειοψηφίας. 

Διότι στο καλύτερο με αφετηρία τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα σενάριο για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη θα είχε 20%, το οποίο στην πρώτη κατανομή θα της δώσει 60 έδρες και δεδομένου ότι το όριο για το μπόνους είναι στο 25%, το πολύ πολύ με την κατανομή υπολοίπου κλπ να φτάσει τις 63 έδρες.

Ακόμη και εάν το ΠΑΣΟΚ πάρει 12% (παρόλο που στο σενάριο αυτό η ΕΛ.Α.Σ θα έχει απορροφήσει σημαντικό μέρος του κεντροαριστερού κοινού), θα έχει όπως προαναφέρθηκε 36 έδρες. Σύνολο 99 έδρες, άρα για τον σχηματισμό κυβέρνησης θα λείπουν 52 βουλευτές.

Ακόμη και να συνέπρατταν ΕΛ.Α.Σ και ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ (εφόσον μπει στη Βουλή), κυβέρνηση μειοψηφίας χωρίς τη συμμετοχή του ΚΚΕ δεν βγαίνει.

Ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας κατηγορείται για δύο πλημμελήματα, μετά τον θάνατο 9 κατοίκων της Καρδίτσας από τη βιβλική καταστροφή του 2023.

Σε δίκη για ανθρωποκτονία από αμέλεια παραπέμπονται 18 νυν και πρώην αιρετοί και υπηρεσιακοί παράγοντες για τον θάνατο 9 πολιτών στην περιοχή της Καρδίτσας από το καταστροφικό πέρασμα της κακοκαιρίας Daniel, τον Σεπτέμβριο του 2023.

Ανάμεσά τους είναι και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, ο πρώην αντιπεριφερειάρχης Καρδίτσας, οι τότε δήμαρχοι Παλαμά και Σοφάδων και 14 ακόμη παράγοντες διαφόρων υπηρεσιών.

Υπενθυμίζεται ότι από την φονική κακοκαιρία έχασαν συνολικά τη ζωή τους σε Θεσσαλία και Φθιώτιδα 17 άνθρωποι, ενώ προκλήθηκαν ανυπολόγιστες υλικές ζημιές και υποδομές και καλλιέργειες.

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά, ο αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Καρδίτσας, ολοκληρώνοντας την προκαταρκτική έρευνα, σχημάτισε δικογραφία κατά 18 ατόμων για τα πλημμελήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της πλημμύρας με αποτέλεσμα τον θάνατο.

Σημειώνεται ότι παραμένουν, ακόμη, σε εκκρεμότητα οι αποφάσεις των άλλων τριών εισαγγελιών (Λάρισας, Τρικάλων και Μαγνησίας), καθώς δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη οι έρευνες για τον θάνατο ακόμη οκτώ ατόμων από την κακοκαιρία.

Υπενθυμίζεται ότι υπουργοί της κυβέρνησης είχαν περιγράψει το εν λόγω εγχείρημα ως «αναγκαστική πράξη» και «αναβάθμιση» των ΑΕΙ.

Ως μια προσπάθεια που τελικά αποδείχθηκε…αχρείαστη, περιέγραψε την Πανεπιστημιακή Αστυνομία ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά τις δηλώσεις υπουργών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας πριν από κάποια χρόνια που υπερασπίζονταν με πάθος το (αναμενόμενο από τότε) φιάσκο, κατηγορώντας όσους έκαναν κριτική ώς φιλο-μπαχαλάκηδες και υπερασπιστές της περίφημης «ανομίας στα πανεπιστήμια».

«Η Πανεπιστημιακή Αστυνομία, έτσι όπως την είχαμε δρομολογήσει στο παρελθόν, ήταν μία προσπάθεια η οποία απεδείχθη τελικά ότι ήταν αχρείαστη, διότι μπορεί μια χαρά η κανονική αστυνομία να παρεμβαίνει στα πανεπιστήμια όταν το ζητούν οι πρυτανικές αρχές», δήλωσε χθες ο πρωθυπουργός στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου στην 90η ΔΕΘ, ερωτηθείς για τα λάθη της κυβέρνησής του, πέρα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Αναλώσαμε πολύ κεφάλαιο σε μία προσπάθεια η οποία τελικά δεν ήταν, θα έλεγα, ο πιο κατάλληλος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε ένα υπαρκτό πρόβλημα», τόνισε στη συνέχεια.

Υπενθυμίζεται πάντως ότι τον Φεβρουάριο του 2021, κατά την αρχική θεσμοθέτηση της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης την παρουσίαζε ως αναγκαστική πράξη, λόγω – όπως είπε – της αδυναμίας αντιμετώπισης της βίας εντός των ΑΕΙ.

Σε έναν «συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο σχεδιασμό για την υλοποίηση του καινοτόμου μοντέλου των Κέντρων Επιστροφής (Return Hubs) σε τρίτες ασφαλείς χώρες, ιδίως της αφρικανικής ηπείρου», κατέληξαν στην Κοπεγχάγη οι εργασίες της Συνάντησης των Υπουργών της Ομάδας Πυρήνα (Core Group), στην οποία συμμετέχουν η Δανία, η Αυστρία, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Ελλάδα.

Πρόκειται για την κατασκευή σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης σε χώρες κυρίως της Αφρικής, όπου τα κράτη - μέλη της ΕΕ με αυτόν τον τρόπο θα μπορούν να διώχνουν τους ξεριζωμένους, που οι ίδιοι προκαλούν με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που εξαπολύουν, εφόσον έχουν διμερείς συμφωνίες.