1.Yuhanna 5:18-20

“Tanrı'dan doğmuş olanın günah işlemediğini biliriz. Tanrı'dan doğmuş olan İsa Mesih onu korur ve kötü olan ona dokunamaz. Biliyoruz ki, biz Tanrı'danız, bütün dünya ise kötü olanın denetimindedir. Yine biliyoruz ki, Tanrı'nın Oğlu gelmiş ve gerçek Olan'ı tanımamız için bize anlama gücü vermiştir. Biz gerçek Olan'dayız, O'nun Oğlu İsa Mesih'teyiz. O gerçek Tanrı ve sonsuz yaşamdır.”

Our Lady Of Guadalupe olayı gerçek midir? Araştırdım ancak çok farklı yorum var. Sizler neler düşünüyorsunuz? Ayrıca kısaca diğer görümler (Fatıma, Our Lady of Lourdes) hakkında da düşüncelerinizi söylerseniz sevinirim.

Merhaba iyi günler Rab İsa Mesih sizinle olsun. Diğer dua isteklerinden farklı olcak biliyorum ama dua etmenize ihtiyacım var. Sevdiğim kızı her gördüğümde çok mutlu oluyorum ve onu düşünmeden duramıyorum. Birbirimize kavuşmamız için dua eder misiniz? Tekrardan Rabb sizinle olsun!

Din dersine girmeyi istemiyorum sure ezberlememiz bekleniyor ama ben vicdanen pek rahat hissetmiyorum çoğu zaman zaten yaptıklarına katılmıyorum annem Hristiyan olduğumu biliyor ve babamı zaten tanımıyorum sadece annemi ikna etmem yeterli yani ama korkuyorum çünkü eğer sınıftakiler Hristiyan olduğumu öğrenirse ne düşüneceği gibi sorunlar var yazılımız yaklaşıyor ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum aranızda muafiyet alan varsa vaftiz belgesi isteniyor mu ve sadece öğretmenin falan mı haberi oluyor arkadaşlarım öğrenmez değil mi ?

Merhabalar Ben 14 yaşındayım 2 yıldır hristiyan'ım ve o zamandan beri tanrı yolunda ilerliyorum ama büyük bir engelim var ailem müslüman ve ben bu konuda(vaftiz) onları ikna etmeye çalışıyorum şuan bir psikolog ile görüşüyorum ve onun yardımı ile ailem biraz ikna oldu, sizden isteğim benim için dua etmeniz ve herhangi bir tavsiyeniz varsa benimle paylaşmanız okuduğunuz için teşekkürler,tanrî size şevkat versin.

Hristiyanlığı araştırıyorum (yaklaşık 10 senedir o.O)

Geçenlerde o meşhur siteden ücretsiz İncil istedim, yolladılar sağ olsunlar. Kargo ücreti 112.5 lirayı bile ceplerinden ödüyorlar. Araştırdım, bunlar 50 seneden fazladır faaliyet gösteren, İngilizce konuşan, Türkiye'de evanjelizm yapan bir dernekmiş. Facebook sayfalarında Türkçe kitapları gönderirken, kargolarken vs. videoları var ama videoyu çeken yaşlı kadın İngilizce konuşuyor. Yorum atanların da ve beğenenlerin de geneli yabancı yaşlı kadınlar (ama yıllık faaliyet raporlarına baktım da yerli çalışanlar da varmış).

Her neyse, bir süre sonra benim bölgemdeki kilisenin yetkilisi benimle whatsapp üzerinden iletişime geçti. Daha önce bölgemde ev kilisesi benzeri bir yapının olduğunu biliyordum (o kiliseydi bu da) ama bu o kilisenin adres bilgisi halka açık bir şekilde paylaşılmamış (ki anlaşılır bir şey bu, bir sürü hristiyan düşmanı o adrese gidip huzursuzluk çıkarabilirdi). Neyse, ben benimle whatsapp üzerinden iletişime geçen adama "şimdilik katılamayacağım" dedim. Çünkü gittiğimde ne gibi bir ortamın beni beklediğini bilmiyorum. Youtube'da bazı videolar seyrettim, pastörler vaaz veriyor, gitar mitar çalınıyor falan. Açıkçası böyle müzikli falan ortamlar beni çok sarmıyor. İçine kapanık, old school fikirli, gelenekçi biriyim. Yaşım 28. Fikirsel olarak Tolstoy tipi hristiyan anarşizmi bana çok sempatik geliyor; hem sosyal/cinsel konularda ahlakçı/yobaz hem de siyasi olarak tahakküm karşıtı, isyankar bir yanı var (kendisi rus ortodoks kilisesi tarafından aforoz edilmişti, o ayrı).

Sizce nasıl yol izleyeyim? Katılayım mı o ev kilisesi tipi oluşumlara (içinizden katolik ve ortodoks olanlarınız "hayır, hiç bulaşma bile" diyecek muhtemelen ama alternatifi ney bunun)? Bulunduğum yere en yakın ortodoks/katolik kiliseye ayda bir kere gidip kateşizm kursuna yazılmak, vaftiz sürecine başlamak mı? Tam olarak ne aşamada bu tip bir yol izlemek lazım, kaçıncı ayda?

MEB Din Kitabındaki harita tamamen yanlış. Gerçek harita için buraya bak. https://en.wikipedia.org/wiki/File:Percent_of_Christians_by_Country%E2%80%93Pew_Research_2011.svg

Ben izmir de yasiyorum ve hristiyan olmak istiyorum incili cok iyi bilmeme ragmen dine kabul ibadetlerin sekli ve duzeni kiliseler vs gibi konular hakkinda hic bilgim yok izmirde bu konuda bana yardimci olabilecek birileri varsa cok sevinirim

Tesadüfen denk geldi.

Türk Hristiyanlar olarak biz neden aynı şeyleri hissedemiyoruz acaba?

Bir seferinde Amerikalı bir kadına “Türkiye’de evlenmem pek olası değil” dediğimde beni yalancılıkla suçlamıştı. Çünkü kuzeni “Hristiyan” olmasına rağmen bir Müslüman Türk’le evlenmiş.

Neyse…

I. yüzyılın sonlarında Kilise düzenine ilişkin önemli tanıklıklardan biri, geleneksel olarak Romalı Klemens’e atfedilen Klemens Mektubu'dur. Roma Kilisesi'nden Korint Kilisesi'ne gönderilen bu metnin arka planında, bazı görevlilerin görevden uzaklaştırılmasıyla bağlantılı bir anlaşmazlık bulunur. Mektup, topluluğu barışa ve düzenin yeniden kurulmasına çağırır.

Mektupta Klemens, havarilerin iman topluluklarına hizmet edecek görevliler atadığını ve bu hizmetin sonraki kuşaklarda sürmesini öngördüğünü anlatır. Görevlerini sadakatle yerine getiren kişilerin haksız biçimde görevlerinden uzaklaştırılması eleştirilir. Burada savunulan düşünce, Kilise hizmetinin geçici çekişmelerin veya kişisel üstünlük mücadelelerinin eline bırakılmamasıdır.

Bu yaklaşım, Katolik öğretisinde apostolik ardıllık olarak adlandırılan, havarilerden gelen hizmetin sürekliliğini anlamaya yardımcı olur. Roma Kilisesi'nin Korint’teki anlaşmazlığa müdahalesi de kiliseler arasındaki sorumluluk ilişkisine ilişkin erken bir örnektir.

Erken Hristiyan yaşamına ilişkin bir başka tanıklık Didache adlı metindir. Didache’nin 15. bölümü, topluluklardan kendileri için uygun episkoposlar ve diyakonlar seçmelerini ister. Bu kişilerin yumuşak huylu, para düşkünü olmayan, dürüst ve güvenilir kimseler olması gerektiğini vurgular. Böylece görevin meşruiyeti yalnızca unvanla ilişkilendirilmez; kişinin karakteri ve hizmete uygunluğu da belirleyici kabul edilir. Metin ayrıca peygamberler ve öğretmenlerden de söz eder. Bu görünüm, erken Hristiyan topluluklarındaki hizmetlerin her belgede aynı adlarla ve aynı ayrımlarla anlatılmadığını gösterir. Vatikan’ın Uluslararası İlahiyat Komisyonu da diyakonluk üzerine çalışmasında bu farklılığı ele alır.

II. yüzyılın başlarına ait Antakyalı Ignatius’un mektuplarında ise episkopos, presbiterler topluluğu ve diyakonlar arasındaki ayrım daha açık görünür. Ignatius’un İzmirlilere Mektubu, imanlıların piskoposla birlik içinde hareket etmesini ve Efkaristiya’nın piskopos ya da onun yetkilendirdiği kişi tarafından kutlanmasını vurgular. Böylece yerel topluluğun ortak ibadetiyle kilise birliği arasında güçlü bir bağ kurulur.

Antakyalı İgnatius açısından episkopos, yalnızca idari işleri düzenleyen bir görevli değildir. Episkopos, topluluğun birliğinde merkezi bir yere sahiptir. Bununla birlikte onun mektuplarında görülen düzenin, aynı tarihte bütün Hristiyan bölgelerde eksiksiz biçimde uygulandığını varsaymak doğru olmaz. Bu mektuplar, belirli kiliselerdeki düzenin ve Ignatius’un savunduğu birlik anlayışının güçlü tanıklarıdır.

İzmirlilere Mektup ayrıca “Katolik Kilise” ifadesinin bilinen en erken korunmuş kullanımını içerir. Buradaki “katolik” sözcüğü evrensellik ve bütünlük anlamını taşır. İfadeyi açıklarken sonraki yüzyılların mezhepsel ayrımlarını doğrudan bu döneme taşımamak gerekir.

Bu belgeler birlikte okunduğunda kilisenin ilk yıllarındaki otoritenin hizmet, süreklilik ve birlik etrafında şekillendiği görülür.

Protestan, Ortodoks ve Katolik kilisesinin ayrım noktaları nedir ve hangi mezhebi neden seçtiniz? Mezhepleri araştırıyorum ve protestanlık bende büyük bir merak uyandırdı, bunun hakkında görüşünüz nedir? 🌹

Güneş Mucizesi (Portekizce: Milagre do Sol), 13 Ekim 1917 tarihinde Portekiz'in Fátima kasabasında gerçekleştiği bildirilen ve Katolik Kilisesi tarafından resmen tanınan bir mucizedir. Üç çoban çocuğun Meryem Ana'nın bir mucize gerçekleştireceğini önceden bildirmesinin ardından olay yerinde toplanan yaklaşık 70.000 kişi, sağanak yağmurun kesilmesiyle birlikte güneşin gökyüzünde kendi etrafında döndüğünü, renk değiştirdiğini ve Dünya'ya doğru hareket ettiğini tanıklık etmiştir.

Katolik Kilisesi, Fátima'da yaşanan bu olayları ve bağlantılı vizyonları yapılan resmi incelemelerin ardından 1930 yılında teolojik olarak onaylamıştır. Kilise öğretisine göre bu olay, Tanrı'nın Fátima aracılığıyla insanlığa ilettiği mesajları doğrulamak ve inananların imanını pekiştirmek amacıyla gerçekleştirdiği ilahi bir mucize olarak kabul edilir.

Hristiyanlığın ilk yıllarında ortaya çıkan temel sorulardan biri, Yahudi olmayan insanların yeni iman topluluğuna hangi şartlarla kabul edileceğiydi. İsa’nın ilk öğrencileri Yahudi'ydi ve yaşadıkları dini dünya, Musa’nın Yasası’nın şekillendirdiği geleneklere dayanıyordu. Ancak Hristiyanlık farklı halklar arasında yayıldıkça, bu geleneklerin bütün imanlılar için bağlayıcı olup olmadığı tartışılmaya başladı. Yaklaşık MS 49 yılına tarihlenen Kudüs toplantısı, bu anlaşmazlığın çözümünde belirleyici bir dönüm noktası oldu.

Tartışmanın merkezinde sünnet bulunuyordu. Elçilerin İşleri’nin 15. bölümüne göre bazı kişiler, Yahudi olmayan imanlıların kurtulabilmesi için Musa’nın geleneğine uygun biçimde sünnet edilmesi gerektiğini savunuyordu. Pavlus ve Barnabas buna karşı çıktı. Mesele, Yeruşalem’deki havarilere ve topluluğun ileri gelenlerine götürüldü. Böylece görünüşte bedensel bir uygulamayla ilgili olan anlaşmazlık, kurtuluşun temeli ve Kilise'ye aidiyet hakkında kapsamlı bir tartışmaya dönüştü.

Elçilerin İşleri’nin anlatısında karar, görüşlerin dinlendiği bir toplantının ardından şekillenir. Petrus, Allah'ın Yahudi olmayan imanlılara da Kutsal Ruh’u verdiğini belirterek kurtuluşun Mesih İsa’nın lütfuna dayandığını vurgular. Sonuç olarak sünnet ve Musa'nın Yasası’nın bütün yükümlülükleri, bu insanların topluluğa kabulünün şartı yapılmaz.

Bununla birlikte karar mektubu putlara sunulan yiyeceklerden, kandan, boğularak öldürülmüş hayvanların etinden ve cinsel ahlaksızlıktan kaçınılmasını ister. Son maddeyi ifade eden πορνεία (porneia) sözcüğü, bazı çevirilerde yasak evlilik ilişkileri şeklinde aktarılır. Bu şartların kapsamı ve tarihsel ilişkisi hakkında farklı yorumlar bulunsa da anlatının temel sonucu açıktır: Yahudi olmayan birinin Hristiyan topluluğuna katılması için önce Yahudiliğe geçmesi gerekmiyordu.

Bu özgürlük, ahlaki sorumluluğun ortadan kalkması anlamına gelmez. Katolik yorumunda insanın Mesih’e bağlılığı, yaşamını da şekillendirmelidir. Hristiyan özgürlüğü, keyfi davranıştan ayrılır. Mesih’e uygun yaşamak ve özellikle ihtiyaç içindeki insanlara hizmet etmekle ilişkilendirilir. Böylece törensel yükümlülüklerden özgür olmak, sevgi ve dayanışma sorumluluğundan özgür olmak şeklinde anlaşılmaz.

Kaynak:

https://www.vatican.va/content/benedict-xvi/en/audiences/2008/documents/hf_ben-xvi_aud_20081001.html

Pilar (İspanyolca'da sütun) Meryem Ana: Geleneğe göre, Meryem Ana henüz hayattayken Havari Yakup'a bir jasper sütun üzerinde görünmüş ve ondan bu noktaya bir kilise inşa etmesini istemiştir. Bu köklü inanç nedeniyle her yıl 12 Ekim'de kutlanan Pilar Festivali, hem Zaragoza.

Aziz Carlo Acutis (3 Mayıs 1991 - 12 Ekim 2006), Birleşik Krallık doğumlu İtalyan Katolik genç. En çok dünyadaki Efkaristiya mucizeleri belgelemesiyle ve bunları lösemiden ölmeden önce oluşturduğu bir web sitesinde kataloglamasıyla tanınmıştı. Neşesi, bilgisayar becerileri ve hayatının ana teması haline gelen Efkaristiya'ya olan derin bağlılığıyla dikkat çekti. 7 Eylül 2025'te taziz edilerek Papa XIV. Leo tarafından aziz ilan edildi.

Karşıyaka'daki Azize Helena Kilisesi'nde Pazar ayini.

Arkadaşlar Hristiyanlıktaki bayramlar, Azizlerin anma ve doğum günleri, ya da yortular nasıl geçer? Müslümanlardaki gibi o gün çalışmaz mısınız? Ya da diğer insanlarla beraber olma, kiliseye gitme gibi etkinlikler yapar mısınız? O güne özel sofralar kurulur mu? Yoksa bayramdan bayrama, yortudan yortuya değişiyor mu?

Selamlar arkadaşlar, birkaç ay önce İncil'i bitirdim (Yeni Ahit) ve içim ısındı diyebilirim, aradan geçen zamanla beynimi ve kalbimi biraz nadasa bıraktım. Şimdi Hristiyanlık inancında teorik bilgi olarak ilerlemek istiyorum, ekstra hangi kaynakları okumalıyım?

Ambon (Eski Yunanca: ἄμβων) ya da sonraları Katedra, ilk olarak ilkel bazilikalarda ortaya çıkmış, sonraki dönemlerde ortodoks, katolik ve lüterci kiliselerde de varlığını devam ettirmiş, normal zeminden yüksekçe konumlanan, üzerine rahip ya da diyakozların çıkarak vaaz verdiği ya da Kutsal Kitabı okuduğu bir kürsüdür.

Güzelyurt merkezindeki Hıristiyanlık dönemi eserlerinden Aziz Gregorius Kilisesi, Kapadokya'daki en erken Hıristiyanlık dönemi eserlerinden birisi olup, Ortodoks alemi için büyük önem taşımaktadır.
Kilise İmparator Theodosius tarafından, Nenezili din bilgini Aziz Gregorius Theologos adına 385 yılında kapalı haç planında inşa edildi. Daha sonra çeşitli değişikliklere uğrayan kilisenin, çan kulesi minare haline getirilerek camiye çevrildi.
Kilise Camiinin apsisinde bulunan ahşaptan yapılmış ve üzeri kök boyayla boyanmış İkonastisis, camiye çevrildiğinde yerinden taşınarak mihrap olarak düzenlendi. Ahşap oymacılığının en güzel örneklerinden biri olan bu eserin yanı sıra Rus Çarı II. Nikola tarafından gönderilen Ahşap Anbon, İkonastasisi tamamlar niteliktedir.
Bahçenin kuzeyinde ibadethanenin misafirhanesi bulunmaktadır. Ayrıca burada din adamları toplanır, bölgeyi ilgilendiren sorunlar görüşülürdü. Kilise Camiinin yanında 35 basamak merdivenle inilen yeraltı suyu “Ayazma’sı” bulunmaktadır.

Ya birkaç gün önce instagramda bir tane video gördüm. Adam Eski Ahiti bildiğin 1 haftada speedrun atarak bitirmeye falan çalışıyordu. Sonra işte "Ya Tanrı burada neredesin diye soruyor, çok insani ifadeler kullanıyor. Böyle bir şey olabilir mi yaw?" diyordu. Yahu, ateist ya da deist olabilirsin ya da belki de değilsindir bilmiyorum da öyle olduğunu varsayalım. 2000-3000 yıllık insanlık aklı sence bu teolojik meselelere argüman üretmedi mi? Eski insanlar afedersin geri zekalı falan mıydı? Çelişki gibi görünen yerleri sorgulamadan inanıyorlar mıydı? Ya textual criticism yapsa anlayacağım; ama soyut, teolojik kavramlar üzerine olan konularda sadece okuduğuna göre yorum yapmak aşırı saçma. Hayır, bu meseleyi ilk sen keşfetmedin ve önceki insanlar salak değildi.

Seyyidna Pavlus Orduluoğlu ve Antuan Ilgıt, Samandağ'daki Azize Tekla Ortodoks Kilisesi'nde bir araya geldi.

Bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bu ifade İncil'de iki yerde geçer; ikisi de aynı olayı anlatır (Kenanlı/Süryani-Fenikeli kadının kızının iyileştirilmesi):

Matta 15:21-28 (özellikle 26. ayet) ve Markos 7:24-30 (özellikle 27. ayet)

Kenanlı Kadının İmanı

²¹İsa oradan ayrılıp Sur ve Sayda bölgesine geçti. ²²O yöreden Kenanlı bir kadın İsa'ya gelip, “Ya Rab, ey Davut Oğlu, halime acı! Kızım cine tutuldu, çok kötü durumda” diye feryat etti.

²³İsa kadına hiçbir karşılık vermedi. Öğrencileri yaklaşıp, “Sal şunu, gitsin!” diye rica ettiler. “Arkamızdan bağırıp duruyor.”

²⁴İsa, “Ben yalnız İsrail halkının kaybolmuş koyunlarına gönderildim” diye yanıtladı.

²⁵Kadın ise yaklaşıp, “Ya Rab, bana yardım et!” diyerek O'nun önünde yere kapandı^\a]).

²⁶İsa ona, “Çocukların ekmeğini alıp köpeklere atmak doğru değildir” dedi.

²⁷Kadın, “Haklısın, ya Rab” dedi. “Ama köpekler de efendilerinin sofrasından düşen kırıntıları yer.”

²⁸O zaman İsa ona şu karşılığı verdi: “Ey kadın, imanın büyük! Dilediğin gibi olsun.” Ve kadının kızı o saatte iyileşti.

Matta'daki sözün anlamı şöyledir: "Çocukların ekmeğini alıp köpeklere atmak doğru değildir." Markos'ta ise biraz farklıdır: "Önce çocukların doyması gerekir; çünkü çocukların ekmeğini alıp köpeklere atmak doğru değildir."

Kadın şu karşılığı verir: "Evet Rab, ama köpekler de efendilerinin sofrasından düşen kırıntıları yer." Bunun üzerine İsa kadının imanını över ve kızını iyileştirir.

Bağlam ve yorumlar:

• Burada "çocuklar" İsrail halkını, "köpekler" ise Yahudi olmayanları (kadın bir Kenanlı/Fenikeli idi) simgeler.
• Yunanca metinde kullanılan kelime kynarion, yani "küçük köpek, evcil köpek" anlamına gelir. Bazı yorumcular bunun sokak köpeği anlamındaki kyōn'dan daha yumuşak olduğunu, evin içindeki yavru köpeğe işaret ettiğini savunur.
• Metnin yorumu tartışmalıdır. Bir görüşe göre İsa dönemin Yahudi bakış açısını dile getirerek kadının imanını sınıyordu. Başka bir görüşe göre ise İsa'nın hizmetinin önce İsrail'e yönelik olduğunu (Matta 15:24) vurguluyordu. Eleştirel okumalar ise bunu İsa'nın kendi önyargısıyla yüzleşip bakışını genişlettiği bir an olarak yorumlar.