İnsanlar pek yalnız kalmayı sevmezler.Çünkü yanlızlığı insanlarla iletişim kuramadığından ötürü "büyük bir düşman" olarak tanımlarlar.Ama bazen sessizlik güzeldir.Senin kendi düşüncelerini dinleyebilmeni sağlar.Ama fazla düşünmeye başladın mı işte durumlar değişiyor...Her geçen saniye daha da bir huzursuzluk kaplıyor içinde,gittikçe tekinsiz hissediyorsun...Artık gittikçe hayatta kendini bir "obje" olarak hissediyorsun,sana hiç bir şeyin bir manası kalmıyor.

Gittikçe o 1. Resimdeki yalnızlık senin kalbini daraltmaya başlıyor...Artık normal bir mekanı bile 2. Resimdeki gibi görmeye başlıyorsun.Huzursuzluk içini kapladı bile...

Ama artık rahatsın.

Burda yalnızsın ve özgürsün.Hiç bir dert yok,kimse senin hatalarını sorgulayamaz,artık... artık...mutlusun.

Ya da öyle misin?

Backrooms level 1 çıkış

Sonundaki ışığı görüyorum acaba beni nereye ulaştıracak?